Fotoğrafın Tarihi ya da Analoji Mucizesi

by Kaja Silverman, Maide Meltem Aydemir (Translator)

İçerdiği görsellerle, öne sürdüğü fikirlerle Analoji Mucizesi, fotoğrafla ilgili alışılagelen düşüncelere meydan okuyor ve okuru, dijital çağda “analog”un anlamını yeniden düşünmeye davet ediyor. Fotoğrafın ilk yıllarını farklı bir bakış açısıyla değerlendiren kitap, zihinlerde yeni bir ufuk açıyor.

Analoji Mucizesi, fotoğrafın yeniden kavramsallaştırılmasına dair nitelikli bir içerik sunuyor. Fotoğrafın insan gözünden ya da fotoğraf makinesinin objektifinden ziyade görülen şeyden kaynaklandığını ve dünyanın kendisini bize açmasının başlıca yolu olduğunu ileri sürüyor. Geleneksel çalışmaların ele aldığı gibi ne bir gösterge ya da temsil ne de bir kopya olan fotoğrafik görüntü aslında bir analojidir. Bu ilke, varlığının her seviyesinde geçerlidir: Bir fotoğraf göndergesiyle, üretildiği negatifiyle, o negatiften basılan tüm diğer baskılarıyla ve bütün dijital “yavruları”yla analoji kurar.

Aynı zamanda fotoğraf, hem tekil görüntü hem de mecra düzeyinde, durdurulamaz biçimde gelişimseldir. Fotoğraf, bazıları görsel bazılarıysa mimari, felsefi ya da edebi olabilecek bir başka “akraba” arayışıyla zaman içinde ilerler. Nihayet fotoğraf, bizimle ve bize karşılık olarak gelişir. Tarihsel olarak okunaklı formlar üstlenir ancak genellikle yaptığımız gibi, onları kurtarıcı güçlerinden yoksun bıraktığımızda, başka bir yere gider.

Genres: Photography, Philosophy, Art, History, Art History

244 pages, Paperback

First published February 18, 2015

Reviews

[Nathan Roberts · Rating 3 out of 5]

I find Silverman's borderline-theological/metaphysical thesis to be far more fascinating than her methodology. It's a typical art-historical way of doing things: a lil bit of Peirce here, some CAMERA LUCIDA there, a thesis drawn from a particular reading of Benjamin––followed by a long-winded historical close read of significant events and artistic maker-writers, selectively included due to their loose alignment with the general thesis at hand. Silverman's metaphysical thesis (that the world writes itself, reveals itself to us through photography––that photography is an ontological calling card of our interconnectedness, our intertwining, our collective Being) is striking, but it deserves to be explicitly questioned, problematized, argued, from more of a theoretical/philosophical register. Yes, a variety of writers-on-photography have loosely written from similar perspectives, but this isn't quite enough to justify and defend a startling (and, in my mind, undeniably appealing) premise. The claim is admirably big, but the argument isn't quite big enough to justify the bigness.

CAVEAT: This is a two-volume thing she's got going on here, and, as far as I know, Part 1 is all she's published so far. So...take this critique with a grain of salt.

[Rachel · Rating 2 out of 5]

I sincerely hope the publisher made the mistake of publishing a draft.

[Guillermo · Rating 5 out of 5]

Excelente libro, mezcla de historia de la protofotografía y las formas contemporáneas que buscan, siguiendo el hilo de la formación de las imágenes que conocemos desde la cámara oscura, la descripción de la foto como analogía: el mundo que se representa a sí mismo a través de la luz y el revelado constante.

[Chase Showen · Rating 2 out of 5]

I know a lot of people gave it three or more stars, and I'm convinced its because it happened by mistake or they didn't truly read the book. No good.

[Josef Cutler · Rating 3 out of 5]

Interesting premise (I loved the introduction) but I found myself wanting much more detail in the analysis.