Μετοίκηση

by Στέλιος Μαρμελούδης

Ενα διαστηµικό ταξίδι, µια κίνηση απελπισίας. Εκατόν τριάντα χρόνια µετά από την ολοκληρωτική καταστροφή του πλανήτη τους, οι τελευταίοι κάτοικοι του Άλβιον αποφασίζουν να αναζητήσουν τη γη της επαγγελίας πέρα από αυτόν.

Ο Όριθ εντάσσεται ως µηχανικός στην Ερευνητική Αποστολή µε µοναδικό σκοπό να επαναφέρει τον πολιτισµό τους στο φως της επιφάνειας. Όµως δεν είναι όλοι σύµφωνοι µε το εγχείρηµα της µετοίκησης, ενώ στον ανεξερεύνητο πλανήτη ελλοχεύουν παγίδες και απειλές.

Θα καταφέρουν να ξεπεράσουν τις προσωπικές έριδες, τα ηθικά διλήµµατα και την αυτοκαταστροφική φύση τους ή οι ελπίδες τους για ένα καλύτερο µέλλον θα σβήσουν για πάντα;

244 pages, Paperback

First published February 1, 2020

About the author

Ο Στυλιανός Μαρµελούδης γεννήθηκε και µεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Πολιτικός Μηχανικός στο ΑΠΘ και µετέπειτα ειδικεύτηκε στη διοίκηση και διαχείριση τεχνικών έργων. Είναι λάτρης των ταξιδιών και της λογοτεχνίας του φανταστικού. Η σχέση του µε τη συγγραφή ξεκίνησε από πολύ µικρή ηλικία όταν έκανε τις πρώτες του απόπειρες να συνθέσει ιστορίες. Είναι απόφοιτος του Εργαστηρίου Συγγραφής και Επιµέλειας κειµένου «Imaginarium» της Ευλαµπίας Τσιρέλη. Έργα του έχουν διακριθεί σε πανελλήνιους διαγωνισµούς διηγήµατος και συµπεριληφθεί σε συλλογικές ανθολογίες. Η Μετοίκηση είναι το πρώτο του βιβλίο.

Reviews

[Έρση Λάβαρη · Rating 4 out of 5]

★★★★½

Μερικές (ολότελα σκόρπιες) σκέψεις για την Μετοίκηση του Στέλιου Μαρμελούδη, που –spoiler alert– με κ α τ ε ν θ ο υ σ ί α σ ε:

i. Ξεκίνησα το βιβλίο χωρίς πολλές προσδοκίες, γιατί είμαι τρομερά διστακτική απέναντι στην επιστημονική φαντασία.

ii. Στο πρώτο τέταρτο της ιστορίας τα βρήκα λίγο σκούρα λόγω αυτής μου της προκατάληψης, ain’t gonna lie.

iii. Από την στιγμή που η αποστολή της μετοίκησης προσγειώθηκε στον πλανήτη Ίοντορ, δεν άφησα το αντίτυπο κάτω ώσπου να φτάσω στην τελευταία σελίδα (δηλαδή περίπου στις τέσσερις παρά τέταρτο το ξημέρωμα).

iv. Η κατάληξη της αποστολής μετά την εξαφάνιση της πρώτης ομάδας ερευνητών (και των ανεξέλεγκτων γεγονότων που προλόγισε) ήτανε κάτι που δεν περίμενα με τίποτα, και ο ρόλος που έπαιξαν οι Αλβιανοί στην ιστορία του πλανήτη Ίοντορ είναι πρώτον η τέλεια θεωρία συνωμοσίας, και δεύτερον τόσο επιδέξια πλασαρισμένη που συνολικά με έκανε φοβερά, φοβερά, φοβερά (είπα φοβερά ;;) καταχαρούμενη!

v. Ο μόνος λόγος που δεν βαθμολογώ με πέντε αστέρια είναι οι διάλογοι, που τους βρήκα κάπως άκαμπτους λόγω της επιτήδευσης των λέξεων και των εκφράσεων που χρησιμοποιούνταν (ο προφορικός λόγος, όταν δεν είναι προσχεδιασμένος, στην αυθόρμητη μορφή του δεν είναι τόσο στομφώδης), αλλά είμαι σίγουρη ότι παρατήρησα το συγκεκριμένο «ατόπημα» μόνο και μόνο επειδή το υπόλοιπο κείμενο έθετε τον πήχη τόσο ψηλά. Γιατί η γλώσσα του Στέλιου, με τις εικόνες και τις περιγραφές και τα σχήματα λόγου του, απλά αλλά μελετημένα και τρομερά γλαφυρά, με έκαναν επίσης καταχαρούμενη!

vi. Ξεχώρισα με πάρα πολλή αγάπη εκείνες τις παραγράφους που αφιερώνονται στην πρώτη επαφή του Όριθ με τον πλανήτη Ίοντορ (τόσο αγνές και παραστατικές περιγραφές!), όπως και στην σχέση του Όριθ και του Ίο, που σκιαγραφείται πάρα πολύ γλυκά και τρυφερά, και υποθέτω ότι προέκυψε μέσα από πολλή παρατήρηση διαφόρων ανθρώπων και των κάθε είδους κατοικιδίων τους.

Εν πολλοίς, νομίζω ότι θαυμάζω πάρα πολύ τον Στέλιο τόσο ως συγγραφέα όσο και ως παρατηρητή, ερευνητή (γιατί έκανε πολύ καλή έρευνα, που δεν την άφησε και χωρίς τεκμηρίωση) και μυθοπλάστη, για την ικανότητά του να χειρίζεται τόσο δομημένα και λογικά την φαντασία του, για την στάση του απέναντι στο ανθρώπινο είδος και για τους προβληματισμούς του. Θα παρακολουθώ την συγγραφική πορεία του με πολλή εκτίμηση :’)

Υ.Γ.(α): Επειδή πρέπει οπωσδήποτε να κάνω επίδειξη του πτυχίου μου (ας το χρησιμοποιήσω κάπου, μιας και το πήρα…), θα αναφέρω πως ο Αυστραλοπίθηκος (γνωστός και ως Λούσι!) δεν είναι πρόγονος του homo sapiens, απλώς μακρινός συγγενής του. Στην πραγματικότητα είναι αμφίβολο από πού προέρχεται ο σύγχρονος άνθρωπος, και π ρ ο κ α λ ώ τον Στέλιο να γράψει κάτι γι’ αυτό, επειδή είμαι απολύτως βέβαιη ότι (α) έχει ήδη μια θεωρία, και (β) θα την διατυπώσει αψογότατα.

Υ.Γ.(β): Στέλιο, μου χρωστάς μια ακριβή κρέμα ματιών κατά των μαύρων κύκλων.

[Γρηγόρης Δημακόπουλος · Rating 4 out of 5]

Πλήρες και χορταστικό review στη Lefalok.gr
https://www.lefalok.gr/diavasame_meto...

Για τη σύντομη version διαβάστε παρακάτω.
(Disclaimer: Το βιβλίο αξίζει, να το αγοράσετε όσοι ενδιαφέρεστε).

****************************

Όταν ξεκινάς ένα βιβλίο, συνήθως έχεις ορισμένες προσδοκίες και απαιτήσεις απ' αυτό.
Ο συγγραφέας στην προκειμένη περίπτωση τις ικανοποίησε και με το παραπάνω.

Η Μετοίκηση είναι ένα αξιόλογο δείγμα εγχώριας ΕΦ. Το βιβλίο χαρακτηρίζει η στιβαρή, δουλεμενη γραφή και η κεντρική του ιδέα, που αποτελεί ταυτόχρονα κι ένα ηχηρό περιβαλλοντικό μήνυμα. Αξίζει να το διαβάσετε, το συνιστώ ανεπιφύλακτα.

Υγ1: το 5* το χάνει για τις λεπτομέρειες και γιατί θα ήθελα να ήταν μεγαλύτερο σε έκταση.
Υγ2: κρίμα που από την αρχή γνώριζα τι με περιμένει...damn that instinct!

[Δανάη Ιμπραχήμ · Rating 5 out of 5]

Η κριτική δημοσιεύτηκε πρώτα στο blog Ονείρων Πένες

Η φαντασία είναι το αγαπημένο μου είδος και προσπαθώ να διαβάζω όσο μπορώ κάτι από κάθε υποκατηγορία. Το sci fi ωστόσο, δε μου είχε φανεί ποτέ ελκυστικό, τόσο στη λογοτεχνία, όσο και σε ταινίες ή σειρές. Οτιδήποτε έτυχε να βρεθεί στη βιβλιοθήκη μου αγγίζοντας το είδος της επιστημονικής φαντασίας ήταν ένα έργο που συνδύαζε κι άλλες υποκατηγορίες. Αυτή τη φορά όμως, αποφάσισα συνειδητά να ανοιχτώ και σε αυτό το κομμάτι της φαντασίας και ξεκίνησα με το έργο ενός πρωτοεμφανιζόμενου Έλληνα συγγραφέα, διότι αν δεν παινέψεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει.

Η Μετοίκηση λοιπόν μας ταξιδεύει στον πλανήτη Άλβιον την ώρα που μια ομάδα περίπου πεντακοσίων ατόμων επιβιβάζεται σε ένα διαστημόπλοιο για να ταξιδέψει στον πλανήτη Ίοντορ. Η ζωή στον Άλβιον είναι εδώ και χρόνια ανυπόφορη, καθώς εξαιτίας βλαβερών ουσιών η επιφάνεια του είναι μη βιώσιμη. Ο κόσμος είναι στρυμωγμένος στα υπόγεια, ενώ η έλλειψη πόρων οδηγεί στην υποχρεωτική εκτέλεση όλων όσων ξεπερνούν τα σαράντα πέντε έτη. Ο πλανήτης ουσιαστικά αργοπεθαίνει και οι κάτοικοι του πασχίζουν να βρουν ένα νέο μέρος να τους φιλοξενήσει. Αντίπαλοι αυτού του εγχειρήματος είναι μια ομάδα θρησκόληπτων, οι οποίοι αντιμάχονται κάθε λογική και τυφλωμένοι από το ζήλο τους θέτουν επικίνδυνα εμπόδια στην αποστολή. Τόσο οι κάτοικοι του Άλβιον, όσο και οι γενναίοι που ταξίδεψαν στον Ίοντορ καλούνται να αντιμετωπίσουν τον κίνδυνο του αγνώστου και το μίσος του φανατισμού.

Παρά το γεγονός ότι το ξεκίνησα με επιφυλακτικότητα για το λόγο που ανέφερα παραπάνω, η καταιγιστική πλοκή και η ώριμη γραφή του συγγραφέα με άφησαν να χαθώ στις σελίδες. Η δράση δεν έλειπε από κανένα κεφάλαιο, οι εικόνες που μας έδινε ο Στέλιος ήταν τόσο ζωντανές χάρις την γλαφυρότητα του λόγου του, οι χαρακτήρες του διέθεταν τη δική τους έντονη προσωπικότητα και ανοίγονταν στον αναγνώστη με σκοπό να τους κατανοήσει και - γιατί όχι - να ταυτιστεί μαζί τους, ενώ δεν έλειπαν και τα κοινωνικά μηνύματα, ιδίως προς το τέλος. Όσον αφορά τον επίλογο ήταν μια ευχάριστη έκπληξη που σίγουρα κανείς δεν περίμενε ή άρχιζε να υποψιάζεται λίγο πριν φτάσει σε αυτόν. Σε κάθε περίπτωση ήταν ένα twist που έδωσε ακόμα μεγαλύτερη αξία στο βιβλίο.

Κατά γενική ομολογία ήταν μια ευχάριστη μύηση στο sci fi, καθώς ήταν μικρό και έτσι μου έδωσε ό,τι χρειαζόμουν για να εισέλθω στον κόσμο, αλλά στη συνέχεια να αποζητώ κάτι παραπάνω. Παρά το μέγεθος του όμως δεν του έλειπε απολύτως τίποτα κι αν συνεχίσω να διαβάζω το είδος, θα ήθελα οπωσδήποτε ένα ακόμα έργο του Στέλιου Μαρμελούδη.

[Χρύσα Αναστασίου · Rating 4 out of 5]

Είχα βάλει τη Μετοίκιση στο μάτι από την πρώτη στιγμή που είδα το εξώφυλλο και διάβασα την περιγραφή. Ακολουθώντας τον συγγραφέα, Στέλιο Μαρμελούδη, στο facebook είδα κάποια σχέδια που ένας καλλιτέχνης έφτιαξε για το βιβλίο του και η λαχτάρα μου μεγάλωσε. Πριν από μερικές εβδομάδες έφτασε το βιβλίο στα χέρια μου και το έβαλα στις προτεραιότητές μου μιας και διψούσα για επιστημονική φαντασία.

Θα ξεκινήσω λέγοντας πως λάτρεψα τις περιγραφές καθώς δημιουργούσαν μια απίστευτη ατμόσφαιρα που με έκανε να νιώθω λες και βρισκόμουν εκεί και παρατηρούσα το διαστημόπλοιο να ετοιμάζεται για απογείωση. Ο Μαρμελούδης φαίνεται να έδωσε τρομερή βάση σε αυτές και οι λεπτομέρειες προσφέρουν πολλά στην εκάστοτε σκηνή, βάζοντάς μας στη θέση εκείνων που γνωρίζουν πώς λειτουργεί το κάθε τι χωρίς όμως να μπαίνει σε τρομερά τεχνικές λεπτομέρειες.

Οι χαρακτήρες ήταν τόσοι όσοι χρειάζονται για μια ιστορία τέτοιου μεγέθους. Ήταν όλοι τους είναι ξεχωριστοί και μας έδιναν κάτι σχετικά με την ιστορία ή την πλοκή. Οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ τους ήταν αρκετά ενδιαφέρουσες αλλά μέσα σε μια τόσο μικρή έκταση, ένιωθα πως έκλεβαν χρόνο που θα ήταν χρησιμότερος στην εξέλιξη της πλοκής με ομαλότερο τρόπο. Ένιωσα πως τα πράγματα κυλήσαν πολύ γρήγορα από ένα σημείο και μετά και πώς η παράλληλη αφήγηση με τις αποκαλύψεις της δεν δούλεψε σαν shock factor για μένα. Μου έλειψε μια ανάσα πριν έρθει το επόμενο χαστούκι plot-wise ώστε να προλάβω να νιώσω απελπισμένη, να ηρεμήσω και έπειτα να νιώσω το ίδιο συναίσθημα αλλά σε μεγαλύτερο βαθμό. Ο αγαπημένος μου χαρακτήρας ήταν ο Άρι, ο οποίος παρόλο που ήταν ήδη αρκετά ώριμος, πέταξε από πάνω του κάθε "παιδικότητα" όταν η κατάσταση το απαιτούσε. Ήταν λογικός, συμπονετικός και αν βρισκόμουν στη θέση των χαρακτήρων της Μετοίκισης, εκείνον θα ήθελα για φί��ο.

Η ιστορία ήταν πάρα πολύ ενδιαφέρουσα και με κέρδισε από τις πρώτες κιόλας σελίδες (όντας fan του Mass Effect Andromeda για όποιον γνωρίζει, διαβάζοντας το βιβλίο είχα εκείνο το συναίσθημα που μου είχε προκαλέσει το Andromeda) ανυπομονούσα να εξερευνήσω μαζί με τους χαρακτήρες (κυρίως μέσα από τα μάτια του Όριθ) αυτόν τον νέο πλανήτη. Εδώ είναι που ένιωσα πως η μικρή έκταση του βιβλίου έκανε την πλοκή να μοιάζει βιαστική καθώς η ιστορία έχει πολλά ακόμη να μας δώσει. Θα ήθελα περισσότερες σελίδες ώστε να προλάβω να γνωρίσω το νέο μέρος καλύτερα πριν την κλιμάκωση.

Η Μετοίκιση είναι ένα πολύ καλό βιβλίο για κάποιον που δεν θέλει να μπει πολύ βαθιά στην κατηγορία της επιστημονικής φαντασίας και παράλληλα θέλει να γνωρίσει πολύ καλά δοσμένα στοιχεία του είδους, παντρεμένα με μερικές πινελιές φιλοσοφίας περί της ανθρώπινης ύπαρξης και των επιπτώσεων που έχει στον κόσμο (και στην προκειμένη περίπτωση, στους κόσμους) γύρω της.

[Petros Koutroumpilas · Rating 4 out of 5]

Διαβάστε εδώ ολόκληρη την κριτική: https://weirdsides.com/arthra-istorie...

[Αφροδίτη Καριοφύλλη · Rating 5 out of 5]

Το διάβασα με μια ανάσα. Κινηματογραφικό, γεμάτο δράση, αφήγηση με ποιότητα και τροφή για σκέψη. Ένας πολλά υποσχόμενος συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας.

[Summa Maria · Rating 4 out of 5]

Η άποψη μου ολόκληρη

http://nyctophilia.gr/%CE%BA%CF%81%CE...

Κλείνοντας αυτό το βιβλίο αναρωτιέμαι «τι θα συνέβαινε αν όλα ξεκινούσαν από το τέλος;». Ή μήπως όλα ξεκινούν από το τέλος, κάποιο τέλος συγκεκριμένο, όχι γενικό και αόριστο. Μήπως απαιτείται να τερματίσει κάτι οριστικά και αμετάκλητα χωρίς «αλλά» και μικρά παραθυράκια που αφήνουν ελπίδες για αναγέννηση – ή απόλυτη καταστροφή- για να υπάρξει μια νέα Αρχή; Το μυθιστόρημα “Μετοίκηση” εντάσσεται στην κατηγορία αυτών της επιστημονικής φαντασίας, γεγονός που για μένα αποτελούσε από μόνο του αναγνωστική πρόκληση.

Ένας πλανήτης νεκρός εδώ και πάρα πολλά χρόνια έχει στην ουσία «εξορίσει» τους κατοίκους στα έγκατά του, μιας και οι συνθήκες στην επιφάνεια είναι ακατάλληλες. Σε αυτόν το πλανήτη, το τέλος έχει έρθει 130 χρόνια πριν. Ζωή, πολιτισμός, ανάπτυξη όλα είναι υπόγεια, σχεδόν στον πυρήνα του. 130 χρόνια είναι ιδιαίτερα μεγάλο διάστημα ώστε ο ανθρώπινος εγκέφαλος να επεξεργαστεί και να αναλύσει αυτό το τέλος. Η στιγμή όπου η αναζήτηση του νέου είναι πλέον επιτακτική ανάγκη και όχι επιλογή, και η ΜΕΤΟΙΚΗΣΗ είναι η μόνη λύση, έχει πια έρθει ανεπιστρεπτί.

Οι τελευταίοι κάτοικοι του Άλβιον, του «ερημωμένου» πλανήτη, θα στείλουν ερευνητική αποστολή σ’ έναν νέο τον οποίο και θεωρούν «Γη της Επαγγελίας». Έτσι εύστοχα την ονομάζουν, καθώς θεωρώ πως κάτι σαν το «τελευταία ελπίδα» θα ήταν τραγικό και θα επιφόρτιζε επιπλέον μια ήδη βεβαρημένη κατάσταση.

Στην ερευνητική επιστολή εντάσσεται και ο Όριθ, ο κεντρικός ήρωας, ως μηχανικός (εύστοχη επιλογή επίσης, καθώς είναι το αντικείμενο που σπούδασε και ο ίδιος ο συγγραφέας). Από τις πρώτες γραμμές του βιβλίου είναι εκείνος ο ήρωας που καθένας από εμάς θα ήθελε να είναι σε μια αντίστοιχη περίπτωση, ταυτίζεσαι ακούσια. Η σκιαγράφηση του πορτρέτου του γίνεται κατά κύριο λόγο έμμεσα από την συμπεριφορά του, τις αντιδράσεις του, τους φίλους του, γεγονός που προτιμώ μιας και μου δίνει την πολυτέλεια να «διορθώσω» στοιχεία του που δεν μου ταιριάζουν. Στη συγκεκριμένη περίπτωση έχουμε το ψυχογράφημα ενός ιδιαίτερα συναισθηματικού ανθρώπου, κόντρα στους παγωμένου ή φοβισμένους υπολοίπους συνανθρώπους του. Ένας οραματιστής και δυναμικός χαρακτήρας, κατά μία έννοια, που προσδίδει ένα πιο προσιτό και ευκολονόητο ύφος στη δομή της ιστορίας. Παρά τα έντονα στοιχεία επιστημονικής φαντασίας υπήρχαν, εν ολίγοις, στιγμές που θεωρούσα ότι διάβαζα βιβλίο κοινωνικού περιεχομένου. Βιβλίο που εύκολα μπορεί να προσεγγίσει ή και να μυήσει κάποιον μη-εξοικειωμένο με το είδος.

Η ροή του μέχρι και τη μέση ειδικά είναι απολαυστικά γρήγορη, το διάβασα σ’ ένα απόγευμα σχεδόν. Ο Στέλιος Μαρμελούδης, με αυτό του το μυθιστόρημα, συστήνεται για πρώτη φορά στο αναγνωστικό κοινό με πλούσιο λεξιλόγιο, προσεγμένη γραφή, δηλώνοντας ευθαρσώς ότι είναι γνώστης της ελληνικής γλώσσας. Μιας γλώσσας ιδιαίτερα γλαφυρής όμως, τόσο που ορισμένες φορές θεώρησα υπερβολική, σε βαθμό που υπονόμευε τις υπέροχες κινηματογραφικές περιγραφές του. Μια πιο απλοποιημένη γραφή και λιγότερο ρητορική, κατά την άποψή μου, θα ταίριαζε περισσότερο στο ύφος του βιβλίου.

Πέραν τούτου, οι περιγραφές είναι τόσο έντονες που είναι απίθανο να μην εγκλιματιστεί ο αναγνώστης, είναι απίθανο να μην αισθανθεί το σκοτάδι και την υγρασία των ορυχείων.

Είναι αναμφίβολα ένα βιβλίο που περνάει βαθύτερα νοήματα για το αύριο του περιβάλλοντος, γεγονός που με συνεπήρε σ’ όλη την αφήγηση. Όλες οι ελπίδες ξεκινούν και γεννιούνται μέσα από το φως. Ανάμεσα στην απόγνωση, στα παιχνίδια εξουσίας και στις θεωρίες συνωμοσίας, υπάρχει η ελπίδα, υπάρχει η φιλία. Ο νέος πλανήτης κρύβει παγίδες, κρύβει μυστικά και αβεβαιότητα. Οι τελευταίοι κάτοικοι θα διχαστούν, θα έρθουν σε ρήξη, όπως γίνεται εξάλλου σε όλες τις κοινωνίες -και δη σε αυτές που μοιάζουν να μην έχουν αύριο. Υποψίες για μια νέα ζωή, ελπίδα για μια νέα αρχή ή ίσως η αρχή του τέλους. «Άραγε, εμείς έχουμε κάποια εναλλακτική;» Το βιβλίο κλείνει μ’ ένα συγκλονιστικά ανατρεπτικό κεφάλαιο, και συνεχίζω να αναρωτιέμαι: «τι θα συνέβαινε αν όλα ξεκινούσαν από το τέλος»;

«Άραγε, εμείς έχουμε κάποια εναλλακτική;»

Πέραν της αναφοράς μου στο καθαυτό λογοτεχνικό κομμάτι, θα ήθελα να δώσω τα εύσημα στο ατελιέ του iWrite.gr για την καλλιτεχνική επιμέλεια και, κυρίως, για το καταπληκτικά φιλοτεχνημένο εξώφυλλο που συνοψίζει όλη την ουσία του βιβλίου -ίσως ένα από τα καλύτερα που έχω συναντήσει τον τελευταίο καιρό.

[Dora VL · Rating 5 out of 5]

Με συνεπήρε τόσο που δεν κοιμήθηκα το βράδυ.
Ευτυχώς η επόμενη μέρα ήταν Κυριακή…
Υπέροχος τρόπος γραφής αν και δεν είμαι απόλυτα fun της επιστημονικής φαντασίας

[John Lambakis · Rating 5 out of 5]

Παρ'όλο που δεν είμαι αναγνώστης βιβλίων επιστημονικής φαντασίας, ξεκίνησα μια προσπάθεια μου να στηρίξω νέους συγγραφείς, με το βιβλίο του πρωτοεμφανιζόμενου και φέρελπι Στέλιου Μαρμελούδη. Πρόκειται για την "Μετοίκηση", .ένα βιβλίο που περιγράφει γλαφυρά την προσπάθεια δημιουργίας αποικίας σε ένα νέο πλανήτη για τους κατοίκους του πεθαμένου Άλβιον. Στις λίγες σελίδες -θα περίμενε κανείς περισσότερες, αλλά πιστεύω καλύτερα έτσι- ταξιδεύουμε κι εμείς, χωρίς να χανόμαστε στην αναλυτική περιγραφή, στο νέο πλανήτη και στους κινδύνους που θα αντιμετωπίσουν. Γρήγορη, αλλά όχι βιαστική, εξέλιξη, εμπνευσμένη και πρωτότυπη- για μένα τουλάχιστον, που δεν διαβάζω παρόμοια έργα- πλοκή, ωραίο, αλλά όχι εύπεπτο, ανάγνωσμα, αν έχει κανείς χρόνο, σίγουρα αδημονεί να το τελειώσει: κάτι που επιτυγχάνεται γρήγορα, αβίαστα και με αυξανόμενη την αγωνία, την ένταση και το ενδιαφέρον ως το τέλος!
Και μιας και είπα τέλος, εκείνο είναι που με άφησε με το στόμα ανοικτό!Δεν το λέω για να σας αφήσει κι εσάς!
Χωρίς υπερβολή, αν το κείμενο ήταν έστω στα αγγλικά ή είχε εκδοθεί από έναν μεγάλο εκδοτικό οίκο του εξωτερικού, νομίζω θα μιλούσαμε για επιτυχία! (Μιας κι αναφέρθηκα στον εκδοτικό οίκο, το εξώφυλλο και η εκτύπωση μου άφησαν άριστες εντυπώσεις.)
Σε ένα διαρκώς συρρικνούμενο αναγνωστικό κοινό, με τα φασόν βιβλία της ροζ κι αστυνομικής λογοτεχνίας να κυριαρχούν, το βιβλίο αυτό αξίζει την ευκαιρία του και σας παρακαλώ να την δώσετε!
Αναμένουμε το επόμενο!

[Mav · Rating 5 out of 5]

Ένα βιβλίο που με συνεπήρε από της πρώτες σελίδες.
Η ιστορία τρέχει με ωραίο ρυθμό χωρίς να λείπουν οι λεπτομέρειες.
Διαβάζω ευχάριστα βιβλία επιστημονικής φαντασίας αλλά δεν είμαι λάτρης.
Παρ'όλα αυτά το συνιστώ σε όλους.

[Βάλερι · Rating 4 out of 5]

~ Αρκετά διαφορετικό απ' όσο περίμενα αρχικά, μα ικανοποιητικό και ευφάνταστο sci-fi fantasy.