Indo

by Marion Bloem

‘Kijk, kijk, een Indo,' zeiden mijn ouders en andere familieleden verheugd als ze op tv in een muzikant, presentator, of sportfiguren een Indo-Europeaan meenden te herkennen. Hun stem klonk dan net zo blij verrast als wanneer voetbalfans hun beroemde voetbalheld op straat zouden ontdekken. Mensen die hun Aziatische achtergrond liever verbloemden of zich ervoor schaamden ervoeren "Indo' als een scheldwoord, maar voor mensen die trots waren op hun gemengde afkomst werd het een geuzennaam.
[Uit: Indo]

Wat is er zo waardevol aan die zogenaamde Indische cultuur en is er wel een Indische cultuur? Is het nodig om onszelf Indo te blijven noemen? In Indo wisselt Bloem herinneringen en gebeurtenissen af, en geeft ze een verfrissende, heel persoonlijke en boeiende blik op de huidige samenleving waarin ‘identiteit' steeds meer een discussiepunt lijkt te worden.

Genres: Biography

461 pages, Hardcover

First published March 3, 2020

About the author

Geboren 24 augustus 1952 te Arnhem. Kind van Indische ouders die in december 1950 naar Nederland zijn gekomen. Lagere school te Soesterberg. Opleiding: HBS-A te Amersfoort. Afgestudeerd als klinisch psychologe in 1978 te Utrecht.

Reviews

[Andrew Spink · Rating 2 out of 5]

I had mixed feelings about this book. On the one hand it is chaotic, repetitive and it was a huge struggle to get to the end. It is filled with rambling anecdotes which were often pointless and not interesting. The book was far too long. The ego of the author got in the way a lot as well. I don't know how often she 'mentioned' that she had written a bestseller, or that it sold 350 000 copies. The endless complaints about how someone she knew had written a critical review or column were also nothing but irritating. The in-fighting in the Dutch literary world is never a pretty sight.
And yet, there were good points. Her personal experience of racism in the Netherlands was revealing and certainly worth telling. What was most interesting was the 'journey' that she took from being a "purist" with regard to the Dutch-Indonesian community to, in the end, concluding that everyone with a Dutch passport is Dutch. As someone who is a holder of a Dutch passport but originally from another country, that was very resonant.

[Lalagè · Rating 2 out of 5]

Als je een boek over dit onderwerp wilt lezen, kies je beter voor 'De voormoeders' van Suze Zijlstra.
De structuur is ver te zoeken: het springt heen en weer tussen Marions jeugd, informatie over haar (voor)ouders en over Nederlands-Indië. Sommige stukken over haar ouders toen ze net in Nederland waren zijn wel aardig om te lezen. Ik vind de schrijfstijl ook niet geweldig: Marion Bloem wisselt schijnbaar willekeurig tussen verleden en tegenwoordige tijd en dan zijn er ook nog familieleden die consequent in de tegenwoordige tijd over het verleden vertellen.
Voor de boekenclub heb ik ongeveer de helft gelezen en daar houd ik het bij.

[Mirjam · Rating 3 out of 5]

3 sterren omdat het mij veel denkvoer heeft opgeleverd. Het boek is geen literair hoogstandje.

Maar moet dat als je als schrijver iets aan de kaak wil stellen? Als je stof tot nadenken wilt geven? Als je iets wil nalaten of nog één keer het achterste van de tong wilt laten zien? Ik vind dat het ok is. Het doel heiligt de middelen in dit opzicht.

Het is geen boek met adoe en kassian, het is een boek waarin de vuige werkelijkheid van het koloniale verleden en de bitterzoete vruchten die deze voortbrengt wordt beschreven.

[Dees · Rating 5 out of 5]

Prachtig boek, een ontdekkingsreis naar wat Indisch-zijn was en is

[Tessel Doucet · Rating 5 out of 5]

Fantastische ook wel heartbreaking maar tegelijk zo krachtig verslag van een leven in en tussen culturen.

[Angelique · Rating 2 out of 5]

Non-fictie, een dik boek, dat ik heb gekregen, maar had beter een fictie-boek van haar kunnen lezen.
Begrijp haar verhaal maar vond het geen inspirerend of sterk verhaal (ben misschien 'minder' Indo dan zij). Het is op zich goed dat ze aandacht vraagt voor de negatieve zaken van de koloniale periode, alleen moet het op deze wijze? Heb het idee dat het vooral een boek is voor haarzelf geschreven en dat vind ik er ook direct jammer aan. Het had een sfeer van frustratie, dat bleek ook een beetje uit haar opmerkingen richting Alfred Birney (Birn) en Adriaan van Dis (Ollie B. Bommel). Daarnaast leek het wel of ze in dit 'laatste' boek nog even alles wilde vertellen wat ze allemaal ontdekt had/wist. Toch vielen me ook een aantal bijzondere dan wel herkenbare zaken op: kasar versus halus, (over)gevoeligheden van Indische mensen, jullie-wij-gevoel, de verdeel-en-heers-politiek, superioriteitsgevoel, trapjesdenken, pasar malam, Den Haag/Weduwe van Indië. Storend vond ik wel de slordige taalfouten.

[Mirry · Rating 5 out of 5]

Prachtig boek over een dame die op zoek is naar haar identiteit. Ik koos dit boek omdat ikzelf ook op zoek ben naar mijn identiteit. Ik heb een Nederlandse moeder& vader maar grotendeels Indische & Indo voorouders. Sinds ik een grote verbondenheid voelde met een van mijn idolen, onder de gemeenschap is ze denk ik best wel bekend, Terence voelde ik dat het tijd was om op zoek te gaan. 🙏 Misschien klinkt dit voor een vreemde raar maar als spiritueel opgevoedde vrouw met spirituele voorouders en één spirituele familie is het voor mij heel normaal. 🦋
Enkel de boeken van Marion lees ik in een ruk uit, van geen enkele schrijver. 🥰