What do you think?
Rate this book
وزن دنیا؛ شمارهی چهار
شماره چهارم مجله «وزن دنیا»؛ رسانه شعر ایران، با تیتر یک «در جدال با خاموشی» دربارهٔ کارنامهٔ شعری احمد شاملو و همچنین پروندهای تحلیلی در خصوص رفرم در غزل معاصر ایران منتشر شد.
در این شماره وزن دنیا میتوانیم از شاعران استانهای تهران، آذربایجان شرقی، بوشهر، خراسان جنوبی، سیستان و بلوچستان، فارس، کرمانشاه، کهگیلویه و بویراحمد، گیلان، لرستان، یزد شعر بخوانیم. علاوه بر شعر این استانها، دو بخش «آنسوی مرزها» و «همزبانان» بازتابدهندهٔ شعرِ شاعران ایرانی خارج از کشور و بخش دوم، منعکسکننده شعرهای شاعران کشورهای فارسیزبانی همچون افغانستان و تاجیکستان است.
در بخش «تعریف و تبصره» این شماره وزن دنیا، پروندهای میخوانید دربارهٔ احمد شاملو و کارنامهٔ شعریاش، دو دهه پس از مرگِ شاعر. بیست شاعر و منتقد، هر کدام ده شعر از دیوان شاملو برگزیدهاند و از این میان، ده نفر، تکنگاریهایی دربارهٔ یک شعر مهم شاملو نگاشتهاند. از نویسندگان این پرونده میتوان به منصور اوجی، سیدعلی صالحی، هرمز علیپور، کامیار عابدی، شهریار وقفیپور، ضیاءالدین خالقی، بهاره رضایی، بهزاد خواجات، علیرضا آبیز، کیوان نریمانی، گروس عبدالملکیان، محمد آزرم، مهدی صمدانی، قاسم آهنینجان، تقی پورنامداریان، روجا چمنکار، شهاب مقربین، علی باباچاهی، علیرضا بهنام، کامران بزرگنیا، محمود معتقدی، مریم حسینزاده و مهدی صمدانی اشاره کرد.
پرونده دیگر این شماره با تیتر «گزارش اقلیت» به این سوال میپردازد که چه بدعتها و پیشنهادهایی مانع حذف غزل از سپهر شعری ایران شد. در این پرونده کارنامه کاری چهرههای شاخص غزل معاصر همچون محمدحسین شهریار، هوشنگ ابتهاج، منوچهر نیستانی، سیمین بهبهانی، حسین منزوی و محمدسعید میرزایی توسط هادی خوانساری، غلامرضا طریقی، آرش آذرپیک، ابراهیم اقبالی، ابراهیم اسماعیلی اراضی و پیمان سلیمانی مورد نقد و بررسی قرار گرفتهاند و همچنین در این بخش میزگردی با حضور عبدالجبار کاکایی، امیرحسین ماحوزی و پوریا سوری دربارهٔ رفرم در غزل معاصر ایران میخوانید.
همچنین «کارنامه» که این شماره به انجمن شعر آمل اختصاص دارد و «کارگاه شعر وزن دنیا» دو بخش دیگر مجلهاند.
بخش «هوای تازه» این شمارهٔ وزن دنیا به مناسبت انتشار کتاب «شعر بلند شرایطِ» فرشاد سنبلدل، به کارنامهٔ شعریاش و نقد و بررسی این کتاب اختصاص پیدا کرده است. در این بخش، گفتوگوی علی ثباتی را میخوانید با سنبلدل و همچنین یادداشتی از سعدی گلبیانی.
در این شماره وزن دنیا میتوانیم از شاعران استانهای تهران، آذربایجان شرقی، بوشهر، خراسان جنوبی، سیستان و بلوچستان، فارس، کرمانشاه، کهگیلویه و بویراحمد، گیلان، لرستان، یزد شعر بخوانیم. علاوه بر شعر این استانها، دو بخش «آنسوی مرزها» و «همزبانان» بازتابدهندهٔ شعرِ شاعران ایرانی خارج از کشور و بخش دوم، منعکسکننده شعرهای شاعران کشورهای فارسیزبانی همچون افغانستان و تاجیکستان است.
در بخش «تعریف و تبصره» این شماره وزن دنیا، پروندهای میخوانید دربارهٔ احمد شاملو و کارنامهٔ شعریاش، دو دهه پس از مرگِ شاعر. بیست شاعر و منتقد، هر کدام ده شعر از دیوان شاملو برگزیدهاند و از این میان، ده نفر، تکنگاریهایی دربارهٔ یک شعر مهم شاملو نگاشتهاند. از نویسندگان این پرونده میتوان به منصور اوجی، سیدعلی صالحی، هرمز علیپور، کامیار عابدی، شهریار وقفیپور، ضیاءالدین خالقی، بهاره رضایی، بهزاد خواجات، علیرضا آبیز، کیوان نریمانی، گروس عبدالملکیان، محمد آزرم، مهدی صمدانی، قاسم آهنینجان، تقی پورنامداریان، روجا چمنکار، شهاب مقربین، علی باباچاهی، علیرضا بهنام، کامران بزرگنیا، محمود معتقدی، مریم حسینزاده و مهدی صمدانی اشاره کرد.
پرونده دیگر این شماره با تیتر «گزارش اقلیت» به این سوال میپردازد که چه بدعتها و پیشنهادهایی مانع حذف غزل از سپهر شعری ایران شد. در این پرونده کارنامه کاری چهرههای شاخص غزل معاصر همچون محمدحسین شهریار، هوشنگ ابتهاج، منوچهر نیستانی، سیمین بهبهانی، حسین منزوی و محمدسعید میرزایی توسط هادی خوانساری، غلامرضا طریقی، آرش آذرپیک، ابراهیم اقبالی، ابراهیم اسماعیلی اراضی و پیمان سلیمانی مورد نقد و بررسی قرار گرفتهاند و همچنین در این بخش میزگردی با حضور عبدالجبار کاکایی، امیرحسین ماحوزی و پوریا سوری دربارهٔ رفرم در غزل معاصر ایران میخوانید.
همچنین «کارنامه» که این شماره به انجمن شعر آمل اختصاص دارد و «کارگاه شعر وزن دنیا» دو بخش دیگر مجلهاند.
بخش «هوای تازه» این شمارهٔ وزن دنیا به مناسبت انتشار کتاب «شعر بلند شرایطِ» فرشاد سنبلدل، به کارنامهٔ شعریاش و نقد و بررسی این کتاب اختصاص پیدا کرده است. در این بخش، گفتوگوی علی ثباتی را میخوانید با سنبلدل و همچنین یادداشتی از سعدی گلبیانی.
272 pages, Paperback
First published January 1, 2019
6 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
March 6, 2020
یک مجلهی عالی که به سرعت تبدیل شد به محبوبترین مجله برای من. هر شمارهی این مجله برگزیدهی شعر ایرانیان و فارسیزبانان تمام دنیا در طول یک ماه است. در این مجله شعرهایی هست از فارسی زبانان غیر ایرانی، و شعرهایی به زبانهای محلی نقاط مختلف ایران. با این که معنی بیشتر شعرهای محلی را متوجه نشدم ولی دیدنشان به تنهایی مایهی خوشحالی فراوان بود.
در این شماره بخشی به شعرهای شاملو اختصاص داده شده که در آن از چند چهرهی ادبی خواسته شده تا ده شعر برتر شاملو را به سلیقهی خودشان انتخاب کنند و یک شعر را توضیح بدهند. نکتهی جالب این بخش برای من ثقیل و سختخوان بودن متنهایی است که اهالی شعر نوشته بودند ولی در عین حال چیزهای زیادی در مورد شاملو و شعرش یاد گرفتم.
دلیل دیگری که این مجله را دوست داشتم این بود که به من در شکلگیری سلیقهی شعریام کمک کرد، به خصوص این که با وجود علاقه به شعر، شعرخوان حرفهای نیستم. مثلاً الآن میدانم شعر موزون را بسیار بیشتر از شعر سپید دوست دارم. با وجودی که شعر سپید بوجود آمد تا معنی فدای قافیه نشود ولی شعرهای موزون به نظر من بامعنیتر میآیند. همینطور شاعران سپید گویا جای خالی وزن را سعی میکنند با بیش از حد پیچیدهکردن عبارات پر کنند. خیلی وقتها در درک معنی شعرهای سپید مشکل دارم تا جایی که گاهی فکر میکنم بعضیهایشان اصلاً معنی بخصوصی ندارند. البته این مشکل را بعضی شعرهای موزون نیز دارند. در میزگردی که در این مجله به چاپ رسیده با مفهوم «معنی گریزی» در شعر آشنا شدم که به نظر میرسد واقعاً بعضی شعرها معنی ندارند.
بخش دیگری از مجله به غزل معاصر پرداخته که برای من آموزنده بود و در آن با اسامی غزلسرایانی آشنا شدم که به اندازهی کافی نمیشناختمشان.
در این شماره بخشی به شعرهای شاملو اختصاص داده شده که در آن از چند چهرهی ادبی خواسته شده تا ده شعر برتر شاملو را به سلیقهی خودشان انتخاب کنند و یک شعر را توضیح بدهند. نکتهی جالب این بخش برای من ثقیل و سختخوان بودن متنهایی است که اهالی شعر نوشته بودند ولی در عین حال چیزهای زیادی در مورد شاملو و شعرش یاد گرفتم.
دلیل دیگری که این مجله را دوست داشتم این بود که به من در شکلگیری سلیقهی شعریام کمک کرد، به خصوص این که با وجود علاقه به شعر، شعرخوان حرفهای نیستم. مثلاً الآن میدانم شعر موزون را بسیار بیشتر از شعر سپید دوست دارم. با وجودی که شعر سپید بوجود آمد تا معنی فدای قافیه نشود ولی شعرهای موزون به نظر من بامعنیتر میآیند. همینطور شاعران سپید گویا جای خالی وزن را سعی میکنند با بیش از حد پیچیدهکردن عبارات پر کنند. خیلی وقتها در درک معنی شعرهای سپید مشکل دارم تا جایی که گاهی فکر میکنم بعضیهایشان اصلاً معنی بخصوصی ندارند. البته این مشکل را بعضی شعرهای موزون نیز دارند. در میزگردی که در این مجله به چاپ رسیده با مفهوم «معنی گریزی» در شعر آشنا شدم که به نظر میرسد واقعاً بعضی شعرها معنی ندارند.
بخش دیگری از مجله به غزل معاصر پرداخته که برای من آموزنده بود و در آن با اسامی غزلسرایانی آشنا شدم که به اندازهی کافی نمیشناختمشان.
Displaying 1 of 1 review