หวู่โจ้ โฉมงามอัจฉริยะ เล่ม 3

หวู่โจ้ โฉมงามอัจฉริยะ #3

by Qing Xian Ya Tou, 清闲丫头, ต้นกล้าป่าไผ่ (Translator)

ฉูฉู่เป็นนักชันสูตรพลิกศพฝีมือเยี่ยม
เฉลียวฉลาดที่สุด เก่งกาจที่สุด และสวยที่สุด... ในบ้านนอก
ตั้งแต่เกิดมานางไม่เคยเดินทางเข้าเมืองหลวงสักครั้ง
หลังจากได้ฟังนักเล่านิทานคุยฟุ้งถึงองค์กรลับ ‘ลิ่วซ่านเหมิน’ นางก็เก็บข้าวของทันที
เอาล่ะ... ชาตินี้นางจะทำงานที่นั่นแหละ!

ความคิดเองเออเองของฉูฉู่ ‘อันอ๋องเซียวจิ่นอวี๋’ ไม่ได้รับรู้ด้วย
ในฐานะนายใหญ่แห่งกรมอาญา เซียวจิ่นอวี๋เองก็ไม่รู้จักลิ่วซ่านเหมิน
แต่จู่ๆ ก็มีเด็กสาวนางหนึ่งมาทึกทักเอาว่ากรมอาญาของเขาเป็นสถานที่แห่งนั้น
อีกทั้งนางยังพยายามยัดเยียดตัวเองมาทำงานกับเขาเพราะนึกไปว่าเขาคือ ‘ตุลาการหน้าหยก’ ในนิทานของนาง!

คนหนึ่งมีเหตุมีผล
อีกคนจินตนาการล้ำเลิศ
ทั้งคู่จะทำงานด้วยกันรอดหรือ?

Genres: China

323 pages, Paperback

Published February 1, 2020

About the author

Associated Names:
* 清闲丫头
* Qing Xian Ya Tou

Reviews

[Ning · Rating 4 out of 5]

คดีต่างๆ น่าสนใจมากๆ ถ้าเมื่อไหร่เน้นที่คดีจะอ่านเพลินสุดๆ
แต่พอมาเน้น พระนางปุ๊บ ก็จะเพลียเล็กน้อย พระเอกป่วยปางตาย มันยังจะเอากัน .. ควรจะกลัวไตพร่องนะ
เข้าใจว่าจะเบรคความเครียดจากคดีแหล่ะ แต่บางทีมันก็ไม่ใช่เวลามั่ย??

แต่ก็ยังอ่านเพลินอยู่นะ อ่านต่อไป เล่มสุดท้ายละ อยากรู้เหมือนกันจะจบยังไง

[M · Rating 2 out of 5]

เอ่อ เอาจริงๆ ก็อยากให้ดาวมากกว่านี้ แต่คิดๆ แล้วเอาไป 2.8 ละกัน
นี่รู้สึกว่าชื่อเรื่องไม่เหมาะกับคอนเทนต์ ชื่อเรื่องควรเป็นแนว พลิกศพพบรัก ไขคดีได้เมีย อัจฉริยะผู้อ่อนแอ อะไรแบบนี้มากกว่า

นางเอก โอเค ขันสูตรศพเก่งจริง เก่งหรือละเอียด มีเส้นกั้นบางๆ แต่ถ้าถามถึงความอัจฉริยะ... นี่คิดว่าไม่มี ในส่วนอัจฉริยะนี่อยู่ที่พระเอก คือพระเอกเป็นตัวไขคดี

แต่ที่ไม่ถูกใจคือ เค้าวางให้นิยายเรื่องนี้เน้นอะไร เรื่องคดี เราอ่านแล้วไม่ค่อยน่าสนใจละหลังๆ คือมันไม่มีความตื่นเต้นในการหาหลักฐาน คือเราตามไปไม่ได้ เวลาเค้าสืบคดี มันไม่มีรายละเอียดตรงนั้น เพราะพระเอกป่วยติดเก้าอี้ สืบอะไรไม่ได้ ทุกเคสคือให้นางเอกมาพลิกศพ จดรายละเอียด แล้วคาดเดา แล้วก็ตัดสินคดีเลย.... อืมมม ก็ได้แหละ แต่เราก็คือรอเฉลยอย่างเดียวเลยไง ไม่ได้ร่วมลุ้นไปด้วย

นอกนั้นระหว่างรอคดีใหม่ ก็คือจะเป็นส่วนที่พระเอกป่วย เน้นเรื่องพระเอกป่วยหนักมาก ป่วยจนงงมากว่าทำไมมีแรงพลิกผ้าห่มกับนางเอก ป่วยจนเป็นลม สลบไปหลายวัน ตื่นมาก็คือนางเอกร้องห่มร้องไห้ตลอด เอ่อออออ รู้แล้วว่าป่วยยยย รู้แล้วจ้าาว่าป่วยหนักมากกก แต่กำลังพาเราไปที่ไหน คือเท้าความว่าป่วย มีทางรักษามั้ย หรือยังไง ป่วยจนรำคาญอ่ะ
นอกจากนวดยาแล้ว เหมือนไม่มีอะไรที่จะทำให้ได้

สรุปง่ายๆ คือ หนูเริ่มเบื่อแล้วอ่ะ เล่ม 4 ควรไปต่อหรือไม่ ดันให้จบหรือแยกกันตรงนี้? จบตรงนี้แหละ พอละ 55555 บายยยยย

[Chanyaku · Rating 3 out of 5]

3.5

[Cherry Sawanya Munkongsujarit · Rating 5 out of 5]

เล่ม 3 :
คดีความที่ 4 : แพะหันสมุนไพร(ต่อ)
เดินทางมาถึงเหลียงโจวก่อนจะเข้าค่ายทหารเซียวจิ่นอวี๋ต้องทำความเข้าใจกับสถานการณ์ก่อน จึงพักที่สถานีพักม้าสอบถามเรื่องราว ตอนแรกว่าจะไม่ให้ฉูฉู่ไปด้วยแต่ฉูฉู่ไม่ยอม เข้าไปในฐานะหมอของเซียวจิ่นอวี๋ พอไปชันสูตรทหารที่ตายอย่างประหลาด และได้เหลิ่งเยว่มาเป็นผู้ช่วย ฉูฉู่เริ่มคิดว่าตัวเองไม่ดีพอ เซียวจิ่นอวี๋ยังมองไม่ออก
องค์ชายสามทูเจวี๋ย อาสื่อน่าซูวู บอกว่าไม่ได้เป็นฝีมือของตน เพื่อไม่ให้เซียวจิ่นอวี๋เสียเวลาและบอกว่าชัยชนะที่ได้มาแบบนี้ไม่น่าภูมิใจ ช่วงนี้เซียวจิ่นอวี๋จะทั้งหึงทั้งงงว่าฉูฉู่เป็นอะไรแต่ยังคิดไม่ออก ศพที่ตายสามศพก็ให้ฉูฉู่ชันสูตร ฉูฉู่ชันสูตรบอกว่าเป็นการฆ่าตัวตาย แต่ก็กลับมาขอชันสูตรใหม่ และยังมีข่าวลืออีกว่าฉูฉู่เป็นนักชันสูตรทำให้ดวงไม่ดีไม่มีคนอยากให้นางช่วยในกระโจมทหารบาดเจ็บ จิ่งอี้ก็ปลอมเป็นทหารบาดเจ็บสืบข่าวอยู่ที่นั้น
ฉูฉู่เสียใจมาก มาถามเซียวจิ่นอวี๋ว่าที่ไม่ให้ปรนนิบัติเพราะรังเกียจฮุ่ยชี่ของตัวเองใช่หรือไม่เลยโดนเซียวจิ่นอวี๋อบรมไปชุดใหญ่ และให้เขียนหนังสือสำนึกผิด
จิ่งอี้เกิดเรื่อง ทั้งยังมีทหารตายอีกนายฉูฉู่ชันสูตรจนคนกลัวกันไปหมด กว่าเซียวจิ่นอวี๋ถึงรู้ว่าผู้ตายเป็นใครก็อีกวันหนึ่งเหมือนกับฉูฉู่ เพราะคนที่ตายคือเซวียชินบุตรชายคนที่สามของราชครูเซวีย ที่เซียวจิ่นอวี๋รู้เพราะเซวียหมิงเจ้าเมืองเหลียงโจวมาความปากร้ายของเขาทำให้ฉูฉู่ไม่ชอบ แต่เซียวจิ่นอวี๋บอกเหตุผลแล้วก็เข้าใจ
เซียวจิ่นอวี๋สามารถปิดคดีได้โดยคนร้ายยอมรับผิดทั้งยังบอกว่าคนที่ตายสมควรแล้วเพราะเป็นสายให้ทูเจวี๋ย โดยใช้สถานีพักม้าเป็นที่ส่งสารเรื่องนี้ยังต้องสืบอีกว่ามีใครอยู่เบื้องหลัง เพราะเซียวจิ่นอวี๋มาบอกท่านแม่ทัพเหลิ่งภายหลังว่าทุกคนที่ตายมีเรื่องปมในใจในเรื่องนั้นๆ เมื่อคดีปิดเซียวจิ่นอวี๋ก็รีบออกเดินทางกลับเมืองหลวง

คดีความที่ 5 : ขาหมูน้ำตาลกรวด
เพราะการเดินทางยาวนานทำให้เซียวจิ่นอวี๋ล้มป่วยอีก อยากจะหาโรงเตี๊ยมพักก่อนก็ไม่มีที่ให้พัก ในที่สุดก็รู้ว่าเพราะเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าวันขึ้นเก้าค่ำมีการสอบคัดเลือกขุนนาง
กลับถึงตำหนักอันอ๋อง เซียวจิ่นอวี๋ถึงเพิ่งรู้ว่าตัวเองต้องเป็นผู้คุมสอบร่วมกับราชครูเซวีย จะปฏิเสธก็ไม่ได้แล้วเพราะฉูฉู่นี่ปากเร็วเกิน การคุมสอบต้องไปอยู่ในสนามสอบถึงครึ่งเดือนฉูฉู่ขอตามไปด้วยคราวนี้ยังไงก็ไปไม่ได้ เซียวจิ่นอวี๋ก็ล้มป่วยอีก
วันสอบวันแรกก็เกิดเรื่องขึ้นกับผู้โกงการสอบ ต้องตามฉูฉู่มา ที่ฮาคืออู๋เจียงยังคิดว่าก่อนหน้านี้ท่านอ๋องยังป่วยจะเป็นจะตายตอนนี้ดีขึ้นขนาดนี้แกล้งป่วยก็ไม่ใช่ หรือเป็นโรคคิดถึงเมีย ฉูฉู่มาชันสูตรตอนแรกยังไม่พบความผิดปกติ แต่เพราะความสงสัยของฉูฉู่เลยทำให้รู้ว่าผู้ตายไม่เต็มใจฆ่าตัวตาย
ฉูฉู่มีดูแลเซียวจิ่นอวี๋ และยังไปทำอาหารให้ทุกคนรู้ว่าพระชายามีน้ำใจ จนฉูฉู่ได้พบกับสองผู้เฒ่าแซ่ฉินที่มาทำงานที่สนามสอบยี่สิบกว่าปีเพื่อตามหาลูกชายบุญธรรมที่มาสอบแล้วไม่กลับมา ฉูฉู่มาขอร้องเซียวจิ่นอวี๋ ซึ่งท่านอ๋องก็รับปาก
เซียวจิ่นอวี๋ สอบถามจากทหารเฝ้าห้องผู้โกงการสอบ และจับเท็จได้จนทหารยอมพูดความจริง ยังมีคนตายเกิดขึ้นอีกระหว่างที่เซียวจิ่นอวี๋ไม่สบาย พอฟื้นขึ้นมาก็พบว่ามีอีกหนึ่งศพ ฉูฉู่ไปดูสภาพศพและมาบอกจุดสังเกตทั้งหมด ท่านอ๋องวิเคราะห์ ฉูฉู่ตรวจสอบหาหลักฐาน ราชครูเซวียบอกว่าให้ท่านอ๋องรีบปิดคดี วันสอบเสร็จก็สามารถรู้ตัวคนร้าย แต่ยังไม่รู้สาเหตุว่าทำไมถึงทำก็เกิดเรื่องเพราะคนร้ายบีบคอท่านอ๋องซะจนท่านอ๋องเกือบตายอีกแล้ว

หลังอ่านเล่ม 3 :
ท่านอ๋อง เซียวจิ่นอวี๋ยังคงสืบคดีเก่งเหมือนเดิม แต่เวลาอื่นนี่ป่วยจนไม่รู้จะป่วยยังไง นอกจากตอนที่อยู่กับฉูฉู่ที่จะดูดี เพราะฉูฉู่รักและเอาใจใส่ท่านอ๋องตลอดเวลา เล่มนี้ยิ่งเห็นคนรักเมียติดเมีย กับฉูฉู่ที่ติดท่านอ๋องเช่นกัน ติดหนึบและรักมากดูแลตลอดเวลา ท่านอ๋อง ท่านดีที่สุด

[Wanyiwa · Rating 3 out of 5]

รีวิวรวม 4 เล่มแบบไม่สปอยล์นะคะ

ตระกูลนางเอกเป็นตระกูลนักชันสูตรมาตั้งแต่รุ่นปู่ นางเลยอินกับการเป็นนักชันสูตรแบบเ��้าเส้น พอได้ยินเรื่องราวจากนักเล่านิทานในเมืองบ้านเกิดว่าเมืองหลวงมีสถานที่ที่เรียกว่า "ลิ่วซ่านเหมิน" ที่มีแต่ยอดมือปราบทำคดีใหญ่ ๆ มากมาย นางก็ใฝ่ฝันอยากจะเป็นหนึ่งในทีมหวู่โจ้ (นักชันสูตรศพ) แห่งลิ่วซ่านเหมินให้ได้ จึงออกเดินทางเข้าเมืองหลวงเพื่อไปตามความฝันด้วยเงินติดตัวที่มีเพียงน้อยนิด

เปิดตัวด้วยความโบ๊ะบ๊ะของนางเอก ที่แม้จะอายุ 17 ปี แต่กลับมีความคิดเหมือนเด็กอายุ 10 ปี แต่ความใสซื่อและคลั่งไคล้แต่เรื่องการชันสูตรก็พอจะมอง ๆ ว่านางเป็นสายเนิร์ดที่โฟกัสแต่เรื่องที่ตัวเองสนใจจนทำให้บกพร่องในทักษะส่วนอื่นก็ได้ (แต่นางยังทำกับข้าวเก่งมากอีกอย่างด้วย) ส่วนคนที่เป็นอัจฉริยะตัวจริงของเรื่องคือพระเอก คนพิการอ่อนแอขี้โรคที่จะตายวันตายพรุ่งก็ไม่รู้ แต่ฉลาดเป็นกรด (ส่วนแรงที่มีอยู่เพียงน้อยนิดก็เก็บเอาไว้สำหรับเรื่องบนเตียงได้แบบไม่น้อยหน้าใคร) จะมีติดก็ตรงที่ทุกคน (ยกเว้นนางเอก) ล้วนกลัวพระเอกไปหมด แต่ในเรื่องที่นอกจากความฉลาดเป็นกรดของพระเอกแล้ว ก็ไม่มีจุดไหนของพระเอกที่จะทำให้คนกลัวได้เลยนะ ถ้าเป็นความยำเกรงก็เข้าใจได้ แต่อ่านแล้วไม่รู้สึกถึงความน่ากลัวของพระเอกที่ตัวละครรอบข้างพยายามบอกเท่าไหร่

วางพล็อตดี ผูกเรื่องต่าง ๆ โยงเข้าด้วยกันได้น่าสนใจ คดีต่าง ๆ แม้จะดูเครียดแต่ใช้ความโบ๊ะบ๊ะของนางเอกและกลุ่มลูกน้องพระเอกเป็นตัวสร้างอารมณ์ขันที่ช่วยเบรกอารมณ์ได้ตลอดเรื่อง รายละเอียดการสืบสวนคดีมีการทำการบ้านมาดีแบบไม่ต้องเจาะลึก เฉลยปมได้ครบแบบไม่มีอะไรค้างคา แต่อาจเพราะนอกจากพระเอกนางเอกแล้วตัวละครตัวอื่น ๆ ล้วนดูฉาบฉวยและเป็นแค่ตัวประกอบฉากให้คู่พระนาง เลยรู้สึกเหมือนอ่านแล้วไม่ค่อยอินหรือลุ้นไปกับเนื้อหามากเท่าไหร่ มีความอ่านแล้วเนือยเป็นบางช่วง ตัวลาสต์บอสก็พอจะเดาได้อยู่บ้าง แต่ชอบความฉลาดของพระเอกมาก แล้วก็รู้สึกว่าไม่ค่อยเห็นพระเอกแนวนี้เท่าไหร่ พิการอ่อนแอแต่สมองอัจฉริยะ ถือว่าเป็นตัวละครที่มีคาแร็กเตอร์แหวกแนวดี

[Ahgase · Rating 3 out of 5]

ชอบบบบความหวานนน
แต่ว่า… ทำไมรักกันขนาดนี้นะ ยังสงสัยอยู่
หรือว่าเพราะดูแลดี เลยตกหลุมรักง่ายหรอ แค่นี้เองหรอ
ใจง่าย!!!!!!! 55555555
แล้วนางเอก กุแอบรำคาญนางเอกแหะ 5555
แบบปญอ.น่ารักแบบไม่มีสาเหตุ ตรรกะงงๆ
แต่ก็ไม่เกลียดอะไรมาก
ไม่ชอบจริงๆก็ตอนที่ร่ำร้องไม่ให้พระเอกไปคุมสอบ เป็นไรอะ
ปสด หรอ ไปคุมสอบไม่ได้ไปตาย เกินไป๊

อิอ๋อง มึงก็นะ จะถอดเสื้อผ้ายังยากยังจะทำลูก
ทำเสดก็เป็นลม โอย มึง เกินไป๊
จะหายมั้ยนิ กุยังสงสัย หรือถ้าเล่มจบมึงตายกุก็เข้าใจได้นะ
สภาพไม่น่ารอดตั้งแต่คดีแรกแล้ว 5555

เรื่องคดี ก็อืม.. ไม่ค่อยลุ้นอะ สืบแบบค่อยบอกทีหลัง
มันก็งงๆ อิอ๋องก็ชันสูตรเป็นนิ แล้วทำไมเห็นนางเอกทำแล้วจะอ้วกอะ

อ่านได้แบบวาดสายตาไป ไม่คิดมาก พูดว่าสนุกคงไม่ได้
แต่ก็เพลินดี

[Danita · Rating 2 out of 5]

2 เล่มแรกคือเดินเรื่องมาได้น่าสนใจและสนุกใช้ได้เลย คดีก็ดูน่าติดตามดีอยู่ แต่ไหงมาเล่ม 3 ถึงเป็นแบบนี้ไปได้เนี่ย นางเอกในช่วง 2 เล่มแรกคือน่ารักและฉลาดดีนะ พอมาเล่มนี้ยิ่งอ่านทำไมถึงรำคาญนางไปได้เนี่ย อะไรจะตามติดพระเอกเป็นวิญญาณหลอนขนาดนี้เนี่ย สิงร่างพระเอกได้นางคงทำไปแล้ว เล่มนี้คือรำคาญความงอแงเอาแต่ใจของนางมาก พระเอกจะไปสืบคดีนางเอกก็ร้องไห้โวยวายจะขอตามไปด้วยตลอด คือแบบบบ... อะไรของแกเนี่ย บทจะเอาแต่ใจของนางเอกทีนี่ทิ้งสมองไปไว้ตรงไหนหมด พระเอกบทก็บอกตลอดว่าป่วยเจียนตาย พอถึงเวลาขึ้นเตียงกับนางเอกนี่สู้ไม่ถอยเลยเว้ย ความสมเหตุสมผลในเล่มนี้หาไม่เจอเท่าไรเลย หวังว่าเล่มหน้าควจะดีและสนุกกว่านี้นะ แอบหวังยิ่งกว่าว่านางเอกจะหาสมองเจอและเลิกงอแงเสียที

[Yingsukruam · Rating 4 out of 5]

แต่งงานหวานชื่นกันไม่เท่าไหร่ พี่อ๋องกับน้องฉู่ต้องเดินทางไปชายแดน มีคดีเกิดขึ้นที่นั่น---และที่นี่ก็ได้เห็นทั้งคู่ทะเลาะกัน ไงดี ต้องบอกว่าเพราะน้องฉู่กับท่านอ๋องรู้จักกันแป๊บเดียวก็แต่งงานกัน พอเจอหญิงสาวที่อยู่กันท่านอ๋องมาก่อนตนก็ไหน้ำส้มแตก เป็นเล่มที่ท่านอ๋องขึ้นเสียงกับน้องฉู่และหึงหนักมาก อือฮึ ๆ แต่น้องฉู่ก็ไม่ได้ละเลย ต่อให้นางไม่พอใจก็ดูแลสามีขี้ป่วยของนางอย่างดี และแน่นอนนางเป็นนักชันสูตรนางยังคงทำหน้าที่ของตัวเองอย่างดี


เล่มนี้เราจะเห็นว่าท่านอ๋องเริ่มหน้าหนาขึ้นแล้วจ้า เขินอายอย่างไรก็ขอสั่งสอนน้องฉู่ให้รู้ซักหน่อย 55555

[Ple Suthasinee · Rating 4 out of 5]

หวู่โจ้ โฉมงามอัจฉริยะ 3/4
โดย Qingxianyatou

เล่มนี้ตามไปไขคดีที่ชายแดน ท่ามกลางสนามรบ คดีมียาพิษ และเริ่มให้ข้อมูลแผนการย่อยๆในแผนการใหญ่ คาดว่าเล่มสุดท้าย คงได้รู้ว่าใครคือ Last Boss ที่ทำร้ายพระเอกกับหลานชาย

พระเอกนางเอกเรื่องนี้ นางเอกขี้แย งอแง ขี้อ้อน พระเอกก็ใจอ่อนตลอด ขอยกตำแหน่ง คนหลงเมีย 2020 ให้😌😌😌 คู่นี้เค้าพลัดกันหึงงุ้งงิ้ง น่ารักน่าหมั่นไส้ไปเรื่อย

ปล. อีกเล่มเดียวจะจบละ พระเอกนี่ป่วยหนักตลอดเวลา ตั้งแต่อ่านนิยายมา เรื่องนี้พระเอกป่วยจนน่าสงสารมากที่สุดละ😌😌😌

[Mam · Rating 3 out of 5]

The murder mysteries are still good but characters have regressed especially as everything evolves around their relationship; which is portrayed in such a immature way (suppose to be humorous but isn’t).

[Noo · Rating 4 out of 5]

แผ่วๆ ลงไปบ้างนิดๆ คงเพราะพระเอกป่วยเกินไป ดิชั้นกลัวนางตายกลางทางตลอด
คดีชอบซ้อนๆ กัน สนุกดี