سیدموسی صدر (زادهٔ ۱۴ خرداد ۱۳۰۷ در قم)، مرجع دینی و سیاسی شیعیان بود که پس از هجرت از ایران به لبنان، مجلس اعلای شیعیان لبنان را تأسیس کرد و رهبری فکری و سیاسی شیعیان این کشور را عهدهدار شد. او در میان شیعیان به «امام موسی صدر» مشهور است. او در ۹ شهریور ۱۳۵۷، طی سفری رسمی به لیبی به دعوت معمر قذافی، ناپدید شد. موسی صدر در کنار تحصیلات حوزوی، دروس دبیرستان خود را به اتمام رساند، و در سال ۱۳۲۹ به عنوان اولین دانشجوی روحانی در رشتهٔ «حقوق در اقتصاد» (معادل رشتهٔ اقتصاد کنونی) به دانشگاه تهران وارد و در سال ۱۳۳۲ فارغالتحصیل شد.
کتاب روایت، روایت بود و این یعنی برای وقت هایی که تمرکز زیادی نمیخواهی بذاری خوبه متن کتاب سخنرانی های امام موسی صدر هستن که به نظر من به دو دسته تقسیم میشن ۱- موضوعاتی که خیلی خبری نیستن و مفهوم گرایانه ترن. بررسی فلسفه ی برخی از احکام و یا نوع نگرش کلی ما به دین. این دسته خیلی خواندنیه. جواب خیلی از سوال ها رو داره و دید کلی منطقی و همین طور لطیفی رو به دین و وظیفه ی انسان کنونی میده. ۲- بخش هایی که سخنرانی هایی هستن منطبق با اتفاقات اون دوره. بیشتر مربوط به حوادث لبنان و فلسطین. به نظرم از لحاظ محتوایی تفاوت داشت با بخش اول اما این نقطه ضعف نیست. از لحاظ تاریخی و مستند بودن بی نظیره. این که نگاه رهبر دینی و آدم ها در اون دوران. انگیزه هاشون چی بوده خیلی خوبه. و این بخش علاوه بر آموزش تاریخی و اطلاعات تاریخی، یه جور ایجاد انگیزه و نشون دادن راه رو توی موقعیت های مشابه داره ولی خب بخش تاریخیش مشهود تره