What do you think?
Rate this book
Leegstand
In Leegstand verkent Aafke Romeijn haar depressies alsof het lege winkelpanden zijn. Haar donkerste dagen zijn als steden vol mislukte architectuur, buurthuizen waar in een hoekje achterin biljart wordt gespeeld en bouwputten. In gedichten, proza en beeld schetst ze sloop, bouw en beton. Met bijrollen voor de V&D, Tilburg en Godzilla.
68 pages, Paperback
First published March 5, 2020
2 people are currently reading
243 people want to read
About the author
Aafke Romeijn
7 books365 followersAafke Romeijn studied Dutch Literature at Utrecht University and Composition and Piano at the Royal Conservatory The Hague.
Romeijn released five albums with dutch artpop, and just published her third book: the sciencefiction novel 7B.
Romeijn released five albums with dutch artpop, and just published her third book: the sciencefiction novel 7B.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 30 reviews
March 7, 2020
Vond het best ok, dit boek. ✌️
May 3, 2020
Leegstand is een boek over niet uit bed kunnen komen. Het heeft niets met willen te maken. Eerder met de wil om te willen. Over hoe Aafke boeken kan schrijven en in talkshows kan verschijnen, maar het op sommige dagen te moeilijk voelt om de gordijnen te openen.
Depressie heeft veel verschillende vormen. Soms is het als een huis. Zo eentje die je wit wil blijven schilderen om te laten zien dat het goed gaat. Kijk eens hoe wit het huis is, kijk eens hoe er geen verf is die afbladdert en hoe ik ervoor zorg.
Dit boek komt oprecht op mij over. Het verbergt niets. Door het zo op te schrijven doet Aafke toch een beetje de gordijnen in haar bovenkamer open. En daar krijgt ze veel respect voor, maar of mensen echt kunnen luisteren is de vraag. Ik weet ook niet of ik dat kan, want je kunt nooit écht in iemands anders hoofd kijken. Zelfs al schrijft iemand haar duistere gedachten op. Sommige boeken lees je en die laten je dan even voelen alsof je niet alleen bent. Zelfs als iemand schrijft over een eenzaam onderwerp als depressie. Dat doet ze op een prachtige poëtische manier zonder dat het belerend overkomt.
Aafke heeft dit boek geschreven op uitnodiging van een literair festival, maar je hebt niet het idee dat ze het voor iemand anders heeft geschreven. Het voelt niet als een werk van een schrijver die wil opscheppen of belangrijk wil doen op het Boekenbal. Er zijn passages waar ik mij weinig bij kon voorstellen, maar op andere momenten waren de plekken uit Tilburg niet het enige herkenbare.
Depressie heeft veel verschillende vormen. Soms is het als een huis. Zo eentje die je wit wil blijven schilderen om te laten zien dat het goed gaat. Kijk eens hoe wit het huis is, kijk eens hoe er geen verf is die afbladdert en hoe ik ervoor zorg.
Dit boek komt oprecht op mij over. Het verbergt niets. Door het zo op te schrijven doet Aafke toch een beetje de gordijnen in haar bovenkamer open. En daar krijgt ze veel respect voor, maar of mensen echt kunnen luisteren is de vraag. Ik weet ook niet of ik dat kan, want je kunt nooit écht in iemands anders hoofd kijken. Zelfs al schrijft iemand haar duistere gedachten op. Sommige boeken lees je en die laten je dan even voelen alsof je niet alleen bent. Zelfs als iemand schrijft over een eenzaam onderwerp als depressie. Dat doet ze op een prachtige poëtische manier zonder dat het belerend overkomt.
Aafke heeft dit boek geschreven op uitnodiging van een literair festival, maar je hebt niet het idee dat ze het voor iemand anders heeft geschreven. Het voelt niet als een werk van een schrijver die wil opscheppen of belangrijk wil doen op het Boekenbal. Er zijn passages waar ik mij weinig bij kon voorstellen, maar op andere momenten waren de plekken uit Tilburg niet het enige herkenbare.
March 20, 2020
Dapper doorgaan
Ik volg Aafke Romeijn (1986) al een tijdje op twitter en instagram. Eerder wist zij al een behoorlijke snaar bij me te raken met haar debuutroman Concept M, een dystopische, politieke SF roman over een mysterieuze ziekte die Nederland in zijn greep heeft én verdeelt. Naast schrijver is Aafke ook muzikant. Haar elektropop album M kun je beluisteren als een soundtrack bij haar roman.
Volgers van Aafke weten dat zij aan depressies lijdt. Of eigenlijk is het steeds dezelfde depressie die een tijd weg kan zijn maar dan zijn kop weer opsteekt. In haar social media posts houdt ze haar volgers op de hoogte hoe het met haar gaat, hoe ze zich voelt en wat ze doet om op de been te blijven. In haar kleine dicht- en dagboekbundel Leegstand, dat zij in opdracht van literair festival Tilt in Tilburg schreef, loopt ze als het ware door haar depressie alsof het lege huizen en gebouwen zijn.
In het bundeltje zijn foto's, gedichten en proza te vinden, elkaar steeds aanvullend en ondersteunend. Het is hard, heftig, rauw maar ook ongelofelijk prachtig. En dapper! Vooral dapper dat zij haar lezers dit durft te laten lezen. Het is ontzettend persoonlijk maar het geeft de lezer ook heel veel steun. Omdat je leest dat ze doorgaat, hoewel ze wil opgeven. Maar dat niet doet.
In deze vreemde tijden waarin we thuis gehouden worden door een naar virus gaf dit boek mij veel kracht. Ik ben niet bekend met depressies, gelukkig niet. Maar door een chronische ziekte weet ik hoe het is om wel te willen maar niet te kunnen. Aafke laat zien dat we er door gaan komen, hoe dan ook!
Ik volg Aafke Romeijn (1986) al een tijdje op twitter en instagram. Eerder wist zij al een behoorlijke snaar bij me te raken met haar debuutroman Concept M, een dystopische, politieke SF roman over een mysterieuze ziekte die Nederland in zijn greep heeft én verdeelt. Naast schrijver is Aafke ook muzikant. Haar elektropop album M kun je beluisteren als een soundtrack bij haar roman.
Volgers van Aafke weten dat zij aan depressies lijdt. Of eigenlijk is het steeds dezelfde depressie die een tijd weg kan zijn maar dan zijn kop weer opsteekt. In haar social media posts houdt ze haar volgers op de hoogte hoe het met haar gaat, hoe ze zich voelt en wat ze doet om op de been te blijven. In haar kleine dicht- en dagboekbundel Leegstand, dat zij in opdracht van literair festival Tilt in Tilburg schreef, loopt ze als het ware door haar depressie alsof het lege huizen en gebouwen zijn.
In het bundeltje zijn foto's, gedichten en proza te vinden, elkaar steeds aanvullend en ondersteunend. Het is hard, heftig, rauw maar ook ongelofelijk prachtig. En dapper! Vooral dapper dat zij haar lezers dit durft te laten lezen. Het is ontzettend persoonlijk maar het geeft de lezer ook heel veel steun. Omdat je leest dat ze doorgaat, hoewel ze wil opgeven. Maar dat niet doet.
In deze vreemde tijden waarin we thuis gehouden worden door een naar virus gaf dit boek mij veel kracht. Ik ben niet bekend met depressies, gelukkig niet. Maar door een chronische ziekte weet ik hoe het is om wel te willen maar niet te kunnen. Aafke laat zien dat we er door gaan komen, hoe dan ook!
April 1, 2020
Leegstand. Door Aafke Romeijn.
Leegstand doet denken aan De volgende scan duurt vijf minuten van Marsman en Dag nacht licht toch van van Koeveringe. En dat is als compliment bedoeld.
Net als in De volgende scan en Dag nacht is Leegstand geen recht toe recht aan verhaal. Het is een combinatie van gedichten, proza en foto’s. Samen vormen die een soort van dagboek/logboek, een archief. Het gaat om overpeinzingen, pogingen om het fenomeen depressie vorm te geven.
Romeijn legt de verbinding tussen verval, leegstand en de troosteloosheid van bepaalde architectuur (in dit geval in Tilburg) en wat er gaande is in haar hoofd. Zonder ooit zielig te zijn of te klagen schetst zij op een boeiende, invoelbare manier hoe het voelt om dag in dag uit met een depressie te (moeten) leven.
Ze schrijft prachtig, zelfs haar proza bezit de fragiele schoonheid van haar poëzie. Ondanks het zware thema is dit een troostend kleinood met een originele invalshoek.
Aafke heeft er een fan bij!
Leegstand doet denken aan De volgende scan duurt vijf minuten van Marsman en Dag nacht licht toch van van Koeveringe. En dat is als compliment bedoeld.
Net als in De volgende scan en Dag nacht is Leegstand geen recht toe recht aan verhaal. Het is een combinatie van gedichten, proza en foto’s. Samen vormen die een soort van dagboek/logboek, een archief. Het gaat om overpeinzingen, pogingen om het fenomeen depressie vorm te geven.
Romeijn legt de verbinding tussen verval, leegstand en de troosteloosheid van bepaalde architectuur (in dit geval in Tilburg) en wat er gaande is in haar hoofd. Zonder ooit zielig te zijn of te klagen schetst zij op een boeiende, invoelbare manier hoe het voelt om dag in dag uit met een depressie te (moeten) leven.
Ze schrijft prachtig, zelfs haar proza bezit de fragiele schoonheid van haar poëzie. Ondanks het zware thema is dit een troostend kleinood met een originele invalshoek.
Aafke heeft er een fan bij!
August 6, 2022
Je voelt de leegte
January 8, 2021
Ik lees eigenlijk nooit een boek voor een tweede keer, maar dit boek heb ik inmiddels al drie keer gelezen. Het heeft inmiddels een permanent plekje op mijn nachtkastje gekregen.
Zo’n dun boekje met zo weinig woorden, maar toch met o-zo-veel betekenis. Herkenbaarheid op elke bladzijde. Al op p.10-11 werden mijn eigen herinneringen getriggerd. Herinneringen aan het onbegrip en de bagatelliserende opmerkingen.
De wandeling op de middag van dag 23 raakte me het meest van alles. Zo treffend.
Soms was dit boek dus pijnlijk herkenbaar. Maar daarmee ook heel troostend. We staan niet alleen. Het heeft me geholpen. Dit boek staat vol met woorden die ik zelf nooit weet te vinden.
Zo’n dun boekje met zo weinig woorden, maar toch met o-zo-veel betekenis. Herkenbaarheid op elke bladzijde. Al op p.10-11 werden mijn eigen herinneringen getriggerd. Herinneringen aan het onbegrip en de bagatelliserende opmerkingen.
De wandeling op de middag van dag 23 raakte me het meest van alles. Zo treffend.
Soms was dit boek dus pijnlijk herkenbaar. Maar daarmee ook heel troostend. We staan niet alleen. Het heeft me geholpen. Dit boek staat vol met woorden die ik zelf nooit weet te vinden.
July 16, 2020
Dit boekje is kort maar enorm krachtig, er zitten veel waarheden in en doorbreekt taboes. Heerlijk! We moeten echt meer praten over onze mentale gezondheid, zowel voor onszelf als voor onze kinderen, die blijken uit onderzoek het ook moeilijker en moeilijker te krijgen. Hoe meer we dit bespreekbaar maken hoe sneller we de signalen kunnen oppikken.
Heerlijk eerlijk is de auteur ook over alle stappen van het genezingsproces en dat is enorm verfrissend die eerlijkheid.
Heerlijk eerlijk is de auteur ook over alle stappen van het genezingsproces en dat is enorm verfrissend die eerlijkheid.
April 11, 2020
Het was echt prachtig. Geen woord teveel of te weinig.
April 18, 2020
Het regent en ik zit al weken in dezelfde betonnen studentenflat en las vandaag deze bundel over de troosteloosheid van gebouwen in Tilburg en depressies en vond het heel mooi en herkenbaar
April 26, 2020
Te weinig bladzijdes om diep te raken, maar laat dit een aanzet zijn naar een volwaardige roman waarin Aafke Romeijn de ware strijd aangaat met haar depressie.
May 6, 2020
Lees dit!
April 25, 2021
Een dicht- en kortverhaalbundel over depressie en maatschappelijke structuurverandering wie uitkomt als lege huizen. Een heel interessante en tot nadenken stemmende vergelijking.
March 31, 2022
Ik zag Aafke Romeijn laatst op een festival in Leiden, waar ze het gedicht Dingen zien branden uit deze bundel voorlas. Ik was direct geboeid en besloot het te kopen.
Leegstand is een ongelofelijk indrukwekkende bundel waarin Aafke Romeijn openhartig en indringend schrijft over haar depressies. Met metaforen als leegstaande panden en Godzilla lukt het haar een voor mij onbekende gemoedstoestand (in ieder geval in die mate) toch een beetje invoelbaar te maken, wat een erg indrukwekkende en belangrijke prestatie is.
Daarnaast zit er ook een cultuurkritische dimensie in de bundel, die ze cynisch, maar toch ook speels naar voren brengt. Een mooi voorbeeld daarvan is het gedicht Macht (wat mij betreft het absolute hoogtepunt van de bundel), met zinnen als ‘MACHT is nog acht wachtenden voor u’, ‘MACHT is Times New Roman, punt twaalf, regelafstand anderhalf’ en ‘MACHT factureert’.
Leegstand is een ongelofelijk indrukwekkende bundel waarin Aafke Romeijn openhartig en indringend schrijft over haar depressies. Met metaforen als leegstaande panden en Godzilla lukt het haar een voor mij onbekende gemoedstoestand (in ieder geval in die mate) toch een beetje invoelbaar te maken, wat een erg indrukwekkende en belangrijke prestatie is.
Daarnaast zit er ook een cultuurkritische dimensie in de bundel, die ze cynisch, maar toch ook speels naar voren brengt. Een mooi voorbeeld daarvan is het gedicht Macht (wat mij betreft het absolute hoogtepunt van de bundel), met zinnen als ‘MACHT is nog acht wachtenden voor u’, ‘MACHT is Times New Roman, punt twaalf, regelafstand anderhalf’ en ‘MACHT factureert’.
June 29, 2021
Prachtig hoe Aafke depressie weet te omschrijven, als het monster dat het kan zijn. Een aanrader voor iedereen die zelf nooit een depressie heeft gehad, maar wil weten hoe het kan voelen. Zal je hooguit een rijker mens maken.
March 15, 2020
Herkenbaar, confronterend en tegelijk ook op een bepaalde manier troostend. Ontroerend zeker ook, maar misschien dat dat ook komt door de herkenbaarheid die erin zit. Hoe dan ook, op meerdere punten zat ik met natte ogen te lezen. Ik ben blij dat ik deze gelezen heb en weet nu al dat ik Leegstand nog minimaal 1 keer wil en moet lezen.
March 17, 2020
Hard, eerlijk en prachtig. Met voor mij in de hoofdrol ‘Avondochtend’ en ‘Dingen horen vallen’.
March 20, 2020
In 1 ruk uitgelezen en de kans is groot dat ik het zo nog een keertje ga lezen. Een ontzetting mooi, eerlijk en emotioneel boek, met voor mij als hoogtepunt ‘avondochtend’.
March 24, 2020
Mooie bundel met gedichten en non-fictie. Aafke heeft weinig woorden nodig om veel te zeggen. Draaiend Huis en het gedicht over Jeruzalem vond ik als Tilburger extra mooi.
May 10, 2021
Ik vind het moeilijk om recensies te schrijven van bundels, maar deze inspireerde me om zelf ook meer te gaan schrijven, en dat is iets goeds.
December 13, 2020
Niet echt mijn genre maar wel steengoed geschreven!
December 31, 2020
Romein heeft niet veel pagina's nodig om een depressie zo te beschrijven dat je ze de volgende ochtend zelf voelt opkomen.
April 6, 2023
ironisch genoeg heeft het maanden geduurd voor ik dit boek weer oppakte. voor je dit boek zelf leest, zou ik beginnen met 'ga gewoon wat leuks doen'. beide boeken hebben mij een gezonde portie erkenning gegeven over het hebben van depressies. dit boek ook maar in een, in mijn beleving, chaotische setting. een fijne mix van een dagboek-achtige setting met een dichtbundel
May 26, 2020
Prachtig
April 8, 2021
Drie sterren met eentje extra voor het autobiografische aspect. Minder deprimerend dan ik verwacht had. Gedichten mwoah, beschrijvingen zowel van gevoelens als omgeving, beter.
December 6, 2021
Wat een geweldig boek! Herkenbaar en vervreemdend tegelijkertijd. Verhalen en gedichten waar je stil van wordt, maar waarbij ik ook de onbedwingbare drang voel om ze te delen. Een aanrader!
January 17, 2022
Wondermooi klein boekje, doet een beetje pijn.
September 3, 2023
Heldere woorden gegeven aan een, voor mij, ongrijpbaar iets als een depressie. De foto’s van de gebouwen in Tilburg wil ik allemaal wel inlijsten
August 30, 2025
Prachtig. Leeg, en toch zo vol gevoelens.
Read
December 27, 20214.5
Displaying 1 - 30 of 30 reviews