ตรารักสายเลือดบาป เล่ม 3

妖孽奇花 #3

by 燦非, ชั่นเฟย, Singin' in the Rain (Translator)

จะเป็นหรูซิ่วหรือเป็นโม่จีก็ดี ล้วนเป็นเขา จะอ่อนโยนหรือโหดเหี้ยมก็ดี ล้วนเป็นพี่สาม

ในที่สุดหรูซิ่วก็กลับมาอยู่ข้างกายคนรัก หวังร่วมทุกข์สุข เผชิญทุกสิ่งไปด้วยกัน ทว่าเภทภัยครานี้เปรียบดั่งผืนฟ้าถล่ม แผ่นดินพลิกกลับ ฮ่องเต้มีรับสั่งเป็นการลับให้จิ่นเฟิ่งสืบคดีหลี่กั๋วจู้ตัวตนโม่จีและเรื่องราวดำมืดแต่วัยเยาว์ถูกค้นพบซ้ำเขายังตกหลุมพราง ติดกับดักจิ่นเฟิ่งจนถูกจับตัวได้ หรูซิ่วมิอาจฝืน กระทั่งองค์ชายสามยังไม่อาจต้าน

แต่อย่างไรเขาก็ไม่อาจทำให้พี่สามต้องเดือดร้อนด้วยเป็นอันขาด
แม้ว่าร่างอันโสมมนี้จะต้องแหลกสลายไปก็ตาม…

296 pages, Paperback

Published October 1, 2019

Reviews

[ME mew desu · Rating 4 out of 5]

เป็นนิยายวายจีนโบราณที่ดีมากๆอีกเรื่องนึงเลย ดำเนินเรื่องดี ภาษาสวยมากๆๆ แปลดีสุดๆเลย แปลกลอนเพราะม้ากๆ อยากให้ทุกคนได้ลองอ่าน ถึงแม้ชื่อเรื่องอาจจะขมๆ แต่ก็ขมจริง55555 แต่สนุกค่ะ สองเล่มแรกสนุกมากๆ น้อนหรูซิ่วรักองค์ชายสามม้ากๆจริงๆ เนื้อเรื่องก็หวานๆดี หวานกว่าคิดไว้ค่า มีผสมเนื้อเรื่องชิงบัลลังก์บ้าง แต่อ่านไม่ยากค่ะ เสียดายที่มาแผ่วเล่ม 3 เรารู้สึกว่าตอนจบมันห้วนไปนิดนึง เนื้อเรื่องก่อนจะจบก็ไม่ค่อยสมูท เสียแค่นี้เลยค่า แต่ระหว่างทาง เล่ม 1,2 คือดีมากๆเลย ประทับใจกว่าที่คิดได้ค่า

[หลังอ่านของน้ำฝน · Rating 3 out of 5]

รีวิวรวม 3 เล่ม

ถ้าจับแนวทางความชอบของน้ำฝนได้ จะรู้ว่าน้ำฝนชอบนิยายเข้มข้น ยิ่งดราม่าบีบอารมณ์ก็ยิ่งชอบ ถ้าทำให้น้ำตาท่วมหน้าได้จะชอบมากเป็นพิเศษ แล้วพบรู้ว่าแจ่มใสยอมแตกไลน์นิยายใหม่เป็น overgraY ที่ไม่ได้มาทางสายสุขนิยมจ๋าแล้วก็รู้สึกอยากจะลองอ่าน (ถึงจะดองมาร่วมปีแล้วก็ตาม) เลยมีความคาดหวังสูง อีกทั้งเป็นผลงานของชั่นเฟย นักเขียนที่น้ำฝนจำได้ว่าตอนอ่านนิยายเรื่องแรกๆ ที่แจ่มใสมาแปลแล้วรู้สึกดี ให้ความรู้สึกนิ่มนวลแต่ไม่เนิบช้าเลยประทับใจ พอประทับใจก็ยิ่งคาดหวังว่าเรื่องนี้ต้องมีความนวลเหมือนตอนที่อ่านเรื่องก่อนๆ แน่ๆ

ขอเล่าเรื่องก่อนแล้วกัน

เรื่องนี้เป็นเรื่องราวความรักขององค์ชายสายกับหรูซิ่วหรือพ่อบ้านไป๋ประจำตำหนักอ๋อง การดำเนินเรื่องหลักๆ จะเล่าผ่านหรูซิ่ว นายเอกของเรื่องเป็นหลัก ต้นเรื่องจะรับรู้ได้เลยว่าองค์ชายสามรักและทะนุถนอมซิ่วเอ๋อร์อย่างไร รอยราวในใจที่ทำให้ทั้งคู่มีช่องว่างระหว่างกัน และปมในใจของหรูซิ่วคือสิ่งใด โดยที่คนอ่านอย่างน้ำฝนจะยังไม่รู้ว่าต้นสายปลายเหตุ รวมถึงประวัติความเป็นมาเป็นอย่างไร จนเรื่องดำเนินจนถึงช่วงที่หรูซิ่วระลึกถึงความหลัง

ช่วงระลึกความหลังจะดำเนินไปจนถึงกลางๆ เล่มแรกจนถึงเกือบท้ายของเล่มสอง โดยเล่าตั้งแต่วันที่หรูซิ่วจำความได้ว่าตัวเองเติบโตมาอย่างไร พบเจอชะตากรรมอะไรมา สิ่งใดที่ทำให้เขาได้พบกับองค์ชายสาม และกว่าจะเปลี่ยนสถานะของตนเองจากเด็กใกล้ตายที่ไม่รู้หัวนอนปลายเท้า มาเป็นเด็กที่มีชื่อ ได้เรียนหนังสือ ฝึกวิชา ได้รับความรู้ จนได้รับคัดเลือกเป็นคนรับใช้คนสนิท เติบโตมาจนเป็นคนสนิทข้างกาย และได้เป็นคนข้างใจองค์ชายสาม

ระหว่างเติบโต ผ่านกาลเวลา ผ่านเรื่องราวทั้งดี ทั้งไม่ดี ทั้งที่อยากจดใจ และทั้งที่อยากจะลืมแต่ลืมไม่ได้ จนเรื่องราวมาบรรจบถึงปัจจุบันที่เริ่มพลิก ความสงบสุขของชีวิตพ่อบ้านไป๋เหมือนภาพลวงตา เพราะเรื่องราวไม่ได้เริ่มและหยุดแค่ในจวงอ๋อง แต่เรื่องราวกลับยิ่งใหญ่มากเกินกว่าเขาจะจินตนาการได้ ความรัก ความผูกพันธ์ ความนับถือ ชะตากรรม ความรับผิดชอบ ความคิดถึง รวมไปจนถึงความที่ไม่อยากให้อีกฝ่ายต้องพบเจอเรื่องร้ายทำให้เขายอมทำทุกทางและทำทุกอย่างได้ เพียงแค่อยากให้ผู้มีพระคุณและผู้ที่เขารักไม่เป็นอันตราย

ถ้าให้สรุปเรื่องราวทั้งหมด น้ำฝนก็จะบอกว่าเป็นเรื่องราวของคนรักกันสองคนที่ต่างฝ่ายต่างทำทุกอย่างเพื่อคนที่รัก ทั้งการปิดบังความจริงบางอย่างเพื่อไม่ให้รับรู้และเศร้าเสียใจ ทั้งการลงโทษกักบริเวณเพียงเพราะไม่อยากให้พบเจออันตราย การหลอกลวงเพียงเพื่อจะตามหาความจริงและช่วยเหลือ การผลักอีกฝ่ายให้หนีห่างออกไปเพื่อไม่อยากให้ต้องพบเจอชะตากรรมที่เลวร้าย อีกทั้งยังสละชีวิตของตัวเองเพราะไม่อยากให้อีกฝ่ายต้องทนทุกข์ เป็นคนคลั่งรักสองคนที่ทำเพื่ออีกฝ่าย ทำเพื่อคนรัก

เรื่องราวก็มีแค่นั้นเลย แค่นั้นจริงๆ ซึ่งสามเล่มที่อ่านมาก็เป็นการบอกเล่าอุปสรรค ความรู้สึก ที่มาที่ไป แต่เส้นเรื่องจริงๆ คือภูมิหลังของนายเอก ที่สุดท้ายแล้วไม่ว่าร่างกายจะทำให้ลืม แต่ก็ยังจดจำได้เมื่อมีอะไรมากระตุ้น หรือแม้แต่ใช้ชีวิตผ่านมาหลายสิบปี สุดท้ายแล้วก็ยังหนีหายไปไม่ได้ และเพราะปมของนายเอกนี้เองที่ทำให้เรื่องราวเกิดขึ้นในแบบพลิกไปพลิกมาหลายรอบ

อย่างที่ได้บอกไป น้ำฝนคาดหวังกับเรื่องนี้ค่อนข้างสูง พออ่านจนจบเรื่องก็รู้สึกว่าผิดหวังนิดๆ แน่นอนว่านิยายยังคงเป็นสายนวลอย่างที่เคยอ่านมาเหมือนเดิม แต่อะไรหลายๆ อย่างในเรื่องไม่ได้สุดอย่างที่คิด ยอมรับว่าปมหลังของหรูซิ่วเป็นอะไรที่เกินคาดคิดไปมาก ไม่คิดว่านักเขียนจะกล้าวางปมหลังที่ดูดาร์กได้ขนาดนี้ แต่ก็ยังไม่รู้สึกว่าลึกเท่าไร ซีนดราม่าในเรื่องก็เช่นกัน บางช่วงบางตอนยังรู้สึกว่าสามารถขยี้ได้อีกจนแอบเสียดาย อีกทั้งปมการเมืองที่มาแบบผิวเผินไม่ได้เข้มข้นจนต้องคิดเยอะ ตอนอ่านก็แค่ไหลไปตามเนื้อเรื่อง ไหลไปตามการกระทำและการตัดสินใจของตัวละครในเรื่องไปเรื่อยๆ

รวมๆ ถึงจะไม่ใช่นิยายรักแบบสุขนิยม แต่สุดท้ายคนสองคนก็ได้อยู่ด้วยกันเพราะความรักของพวกเขาเองเลย เลยไม่แน่ใจว่าทำไมถึงได้อยู่หัวนี้ น้ำฝนแค่กังวลว่าพออยู่ overgraY แล้วจะไม่มีคนกล้าอ่านเพราะกลัวดราม่า กลัวเศร้า กลัวจบไม่สวยจนทำให้พลาดนิยายที่มีบทบรรยายที่สวยและให้ความรู้สึกนิ่มนวลตอนที่อ่านไป

เอาเป็นว่าถ้าใครเคยอ่านนิยายของชั่นเฟยมาก่อนในหัวมากกว่ารักแล้วชอบการเขียนสไตล์นั้นก็ไม่ควรพลาดเรื่องนี้ ไม่ดราม่าจนต้องร้องหาผ้ามาเช็ดน้ำตาแน่นอน ไม่ปวดใจจนสามวันแปดวันก็อินไม่เลิกด้วย เพราะจบได้เร็วและจบไม่แบบไม่รู้ตัว ไม่สุขนิยมแต่พวกเขาได้อยู่ด้วยกันในแบบที่ควรจะเป็นแล้วจริงๆ

หลังอ่านเพิ่มเติม: https://wp.me/p6yYEv-HU

[Giyongchy · Rating 4 out of 5]

รีวิวรวม 3 เล่ม เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นในสมัยจักรพรรดิคังซี ช่วงเดียวกับ ปู้ปู้จิงซิน แต่เรื่องนี้องค์ชายสามเป็นพระเอก ส่วนองค์ชายแปดนี่คือเป็นตัวร้ายที่ฉลาดสุด ร้ายมาก ฮ่องเต้คือดี ฉลาดและเก่งมาก นายเอกเป็นเด็กที่เกิดมาแบบผิดจารีตของขุนนางใหญ่ เรื่องค่อนข้างดราม่าแต่บางครั้งก็หวาน ๆ ชอบตรงที่มันดูสมจริงดี พระเอกเป็นท่านอ๋องที่มีชายาเอก ชายารอง มีลูกชาย ลูกสาว แต่มีนายเอกเป็นคนรักข้างกายด้วยตำแหน่งพ่อบ้านและสายสืบ คนเขียนเราว่าเขียนได้ละมุนดี ตัวละครเล็กๆ ก็มีบทบาทและมีมิติ คนแปลก็แปลได้ดี ภาษาสวยมาก ยิ่งคำกลอนคือดีงาม แต่ติดนิดนึงตรงที่ตอนจบมันตัดจบได้สั้นไปหน่อย��ม่ได้เห็นจุดจบของตัวร้ายเลย ตัวละครที่ชอบมากและทำให้เสียน้ำตาคือ หงฉิง

[Patrawan Dear]

#ตรารักสายเลือดบาป (เล่ม 3/3)

สมกับเป็นเล่มจบ เพราะตัดจบแบบไม่รู้ตัวเลยค่ะ กำลังอ่านสนุกอยู่เชียว

โดยรวมสามเล่ม เราว่าอยู่ในเกณฑ์อ่านได้ สนุกกลาง ๆ แบบไปไม่ค่อยสุด ดาร์คไม่สุด ดราม่าไม่สุด การเมืองไม่สุด รักก็ยังไม่สุด แถมตอนพิเศษก็ไม่สุด เพราะไปคนละทางสองทางกับเนื้อเรื่องหลัก

ที่ดีงามและน่าจดจำ คือ บทกลอน มีไพเราะกินใจอยู่หลายบทเลย :)