What do you think?
Rate this book
Cztery płatki śniegu #3
Choinka cała w śniegu
Chwytająca za serce opowieść o ludziach, których w święta połączy wyjątkowa więź.
W bloku przy ulicy Weissa prym wiedzie pani Michalska – dozorczyni zawsze gotowa służyć pomocą. Mieszkańcy przychodzą do niej po rady i wsparcie, a kiedy nadchodzi ten niezwykły czas, to jej najbardziej zależy na tym, by sąsiedzi byli sobie bliscy jak rodzina. Zanim jednak wszyscy zaczną świętować, muszą wyjaśnić sobie kilka spraw. Pomoc potrzebującym nie tylko ich zjednoczy, ale i sprawi, że odkryją w końcu, co jest naprawdę ważne. W codziennym zabieganiu warto na chwilę przystanąć i zachwycić się magią świątecznego drzewka.
Blask lampek choinkowych, iskrzący się biały puch za oknem, spotkania i rozmowy z najbliższymi… Niech te święta będą niezapomniane!
W bloku przy ulicy Weissa prym wiedzie pani Michalska – dozorczyni zawsze gotowa służyć pomocą. Mieszkańcy przychodzą do niej po rady i wsparcie, a kiedy nadchodzi ten niezwykły czas, to jej najbardziej zależy na tym, by sąsiedzi byli sobie bliscy jak rodzina. Zanim jednak wszyscy zaczną świętować, muszą wyjaśnić sobie kilka spraw. Pomoc potrzebującym nie tylko ich zjednoczy, ale i sprawi, że odkryją w końcu, co jest naprawdę ważne. W codziennym zabieganiu warto na chwilę przystanąć i zachwycić się magią świątecznego drzewka.
Blask lampek choinkowych, iskrzący się biały puch za oknem, spotkania i rozmowy z najbliższymi… Niech te święta będą niezapomniane!
368 pages, Paperback
First published October 30, 2019
6 people are currently reading
114 people want to read
About the author
Joanna Szarańska
42 books23 followersPisarka, żona, mama. Miłośniczka kawy, czekolady i dobrej książki. Autorka dwóch serii komediowych: Kalina w Malinach i Kronika pechowych wypadków oraz bestsellerowych Czterech płatków śniegu i ich kontynuacji – Anioł na śniegu oraz Choinka cała w śniegu.
Najchętniej pisze o świcie, gdy cały dom pogrążony jest we śnie. W swojej twórczości stara się nieść uśmiech i nadzieję. Przez lata związana z Fundacją Miasto Słów oraz Klubem z Kawą nad Książką. Mieszka pod Krakowem wraz z mężem, córeczką oraz gangiem niesfornych czworonogów.
Najchętniej pisze o świcie, gdy cały dom pogrążony jest we śnie. W swojej twórczości stara się nieść uśmiech i nadzieję. Przez lata związana z Fundacją Miasto Słów oraz Klubem z Kawą nad Książką. Mieszka pod Krakowem wraz z mężem, córeczką oraz gangiem niesfornych czworonogów.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 21 of 21 reviews
November 6, 2019
Całkiem przyjemna historia, lekka, zabawna i przyjemna. Nawet trudne tematy zostały potraktowane z humorem i z lekkim przymróżeniem oka. Warto przeczytać wcześniej poprzednie tomy, inaczej wydaje się, jakby wątki większości bohaterów były niezaopiekowane, krótkie i chaotyczne. Na szczęście autorka dyskretnie przemyca informacje o poprzednich wydarzeniach, dzięki czemu bez znajomosci wcześniejszych tomów też da się to czytać, ale chyba nie polecam. Ja tak zrobiłam i właściwie byłam początkowo mocno rozczarowana właśnie tym, że te wątki bohaterów były jakieś takie nieduże i krótkie. Jedynie nowy Stelli i Krzysia mocno mnie zainteresował i był moim zdaniem super.
December 27, 2019
Trzecia część
Czterech płatków śniegu
- powracają bohaterowie z panią Michalską na czele. Przyjemna opowieść o tym, jak ważne są relacje z ludźmi i jak zmieniają się pod wpływem różnych wydarzeń.
February 29, 2020
Jest taki blok w Kalwarii, przy ulicy Weissa, w którym mieszkają niezwykli ludzie. Co roku łączą ich święta, czy to przy okazji strojenia jodełki rosnącej obok budynku, czy to w żalu po jej stracie gdy ktoś bezczelnie ją kradnie. W tym roku wydaje się, że z takiego świątecznego spotkania nic nie wyjdzie. Marzena zajęta jest opieką nad noworodkiem, Magda została wrobiona przez teściową w parafialną akcję pomocy potrzebującym, a Zuzanna... Cóż, Zuzanna odkryła Instagrama i całkowicie pochłonął ją wyścig o miano autorki najpiękniejszych świątecznych zdjęć. A to dopiero początek. Tymczasem wigilia zbliża się wielkimi krokami...
Tak kochani, pora na recenzję kolejnej książki ze świątecznej paczki od wydawnictwa Czwarta Strona. To już szósta powieść. Do tej pory miano najlepszej należało do "Szczęścia przy Kominku" Pani Gargaś, i prawdę mówiąc, nie sądziłam, że w paczce znajdzie się coś lepszego. Jednak "Choinka Cała w Śniegu" zdetronizowała dotychczasowego lidera już po kilku rozdziałach. Dlatego z ogromną przyjemnością pragnę Wam przedstawić moją prywatną najlepszą książkę świąteczną tej zimy.
Czym mnie tak zachwyciła, co odróżnia ją od reszty świątecznych powieści? Humor. Humor, humor i jeszcze raz humor. Znacie może serial "Rodzinka.pl"? Mocno mi się z tą książką kojarzy. Mamy tutaj bardzo podobny schemat - samo życie, ale leciutko przerysowane, by uwydatnić jego komediowy charakter. Mnie, Instagramerce, wyjątkowo przypadł do gustu wątek Zuzanny, która dla idealnych zdjęć wprawiała wręcz niewygodne rzeczy. Skąd ja to znam, że robię kawę tylko po to, żeby umieścić parującą filiżankę na zdjęciu, chociaż kawy prawie w ogóle nie pijam... Cóż, Zuzanna idzie o krok dalej i tworzy tym samym iście absurdalne sytuacje, które wywołały u mnie wybuchy szczerego śmiechu. I tak było z każdym bohaterem bez wyjątku. Bawiłam się przy lekturze wyśmienicie i naprawdę żałowałam, że to już koniec, gdy przewróciłam ostatnią stronę.
Być może na samym początku powinnam zaznaczyć, że to trzecia - i wychodzi na to, że ostatnia - część serii o mieszkańcach bloku przy Weissa, jednak nie miałam najmniejszych problemów ze zorientowaniem się w fabule, chociaż nie czytałam dwóch poprzednich tomów. Wiem jednak, że z pewnością wkrótce je nadrobię, bo strasznie chcę wrócić do klimatu, jaki w swojej powieści stworzyła Pani Szarańska.
Jak już mówiłam, bohaterowie bardzo przypadli mi do gustu. Wszyscy. Nawet ci, którzy w zamyśle mieli być nieco czarnymi charakterami. Bo całkiem czarny nikt tutaj nie jest. Wszyscy mieli pewne charakterystyczne cechy, które odróżniały ich od pozostałych, a ich historie przez dwa poprzednie tomy rozwinęły się wystarczająco, by sprawiać wrażenie autentycznych i dawać niezłe tło obecnym wydarzeniom.
Akcja z początku zdawała się zmierzać donikąd - ot, przygotowania do świąt. Potem jednak wykroiła nam się grubsza sprawa i wszystko logicznie się połączyło doprowadzając do ciekawego finału. I tu słowo o tym finale. Przez całą książkę chichotałam jak głupia i myślałam, że tak zostanie już do końca. Dlatego zdziwiłam się nieco, że zakończenie autentycznie mnie wzruszyło i zmusiło do kilkukrotnego nerwowego otarcia łzy spływającej po policzku. Bardzo na plus.
Pani Szarańska stworzyła w swojej książce niesamowity wręcz klimat, w którym mocno czuć nastrój przygotowań do świąt i w niczym nie ujmuje mu humor, z jakim o tym opowiada. To bardzo przyjemna opowieść, przy której z pewnością będziecie się dobrze bawić, i której bohaterowie znajdą w Waszych serduszkach swoje miejsce na długi, długi czas. Ja, zadeklarowana fanka fantasy, science-fiction i szeroko pojętej literatury pięknej, niniejszym serdecznie polecam Wam tę lekką i zabawną obyczajówkę jako najlepszą powieść tego gatunku, jaką czytałam w ostatnich miesiącach, a może i latach. Łapcie za nią, bo warto!
Tak kochani, pora na recenzję kolejnej książki ze świątecznej paczki od wydawnictwa Czwarta Strona. To już szósta powieść. Do tej pory miano najlepszej należało do "Szczęścia przy Kominku" Pani Gargaś, i prawdę mówiąc, nie sądziłam, że w paczce znajdzie się coś lepszego. Jednak "Choinka Cała w Śniegu" zdetronizowała dotychczasowego lidera już po kilku rozdziałach. Dlatego z ogromną przyjemnością pragnę Wam przedstawić moją prywatną najlepszą książkę świąteczną tej zimy.
Czym mnie tak zachwyciła, co odróżnia ją od reszty świątecznych powieści? Humor. Humor, humor i jeszcze raz humor. Znacie może serial "Rodzinka.pl"? Mocno mi się z tą książką kojarzy. Mamy tutaj bardzo podobny schemat - samo życie, ale leciutko przerysowane, by uwydatnić jego komediowy charakter. Mnie, Instagramerce, wyjątkowo przypadł do gustu wątek Zuzanny, która dla idealnych zdjęć wprawiała wręcz niewygodne rzeczy. Skąd ja to znam, że robię kawę tylko po to, żeby umieścić parującą filiżankę na zdjęciu, chociaż kawy prawie w ogóle nie pijam... Cóż, Zuzanna idzie o krok dalej i tworzy tym samym iście absurdalne sytuacje, które wywołały u mnie wybuchy szczerego śmiechu. I tak było z każdym bohaterem bez wyjątku. Bawiłam się przy lekturze wyśmienicie i naprawdę żałowałam, że to już koniec, gdy przewróciłam ostatnią stronę.
Być może na samym początku powinnam zaznaczyć, że to trzecia - i wychodzi na to, że ostatnia - część serii o mieszkańcach bloku przy Weissa, jednak nie miałam najmniejszych problemów ze zorientowaniem się w fabule, chociaż nie czytałam dwóch poprzednich tomów. Wiem jednak, że z pewnością wkrótce je nadrobię, bo strasznie chcę wrócić do klimatu, jaki w swojej powieści stworzyła Pani Szarańska.
Jak już mówiłam, bohaterowie bardzo przypadli mi do gustu. Wszyscy. Nawet ci, którzy w zamyśle mieli być nieco czarnymi charakterami. Bo całkiem czarny nikt tutaj nie jest. Wszyscy mieli pewne charakterystyczne cechy, które odróżniały ich od pozostałych, a ich historie przez dwa poprzednie tomy rozwinęły się wystarczająco, by sprawiać wrażenie autentycznych i dawać niezłe tło obecnym wydarzeniom.
Akcja z początku zdawała się zmierzać donikąd - ot, przygotowania do świąt. Potem jednak wykroiła nam się grubsza sprawa i wszystko logicznie się połączyło doprowadzając do ciekawego finału. I tu słowo o tym finale. Przez całą książkę chichotałam jak głupia i myślałam, że tak zostanie już do końca. Dlatego zdziwiłam się nieco, że zakończenie autentycznie mnie wzruszyło i zmusiło do kilkukrotnego nerwowego otarcia łzy spływającej po policzku. Bardzo na plus.
Pani Szarańska stworzyła w swojej książce niesamowity wręcz klimat, w którym mocno czuć nastrój przygotowań do świąt i w niczym nie ujmuje mu humor, z jakim o tym opowiada. To bardzo przyjemna opowieść, przy której z pewnością będziecie się dobrze bawić, i której bohaterowie znajdą w Waszych serduszkach swoje miejsce na długi, długi czas. Ja, zadeklarowana fanka fantasy, science-fiction i szeroko pojętej literatury pięknej, niniejszym serdecznie polecam Wam tę lekką i zabawną obyczajówkę jako najlepszą powieść tego gatunku, jaką czytałam w ostatnich miesiącach, a może i latach. Łapcie za nią, bo warto!
December 22, 2024
Nie ma to, jak pełna ciepła i humoru świąteczna powieść. Rozgrzewa serducho i sprawia, że świat wydaje się nieco lepszy, tak właśnie jest z śnieżną trylogią Cztery płatki śniegu Joanny Szarańskiej. W jej skład wchodzi Cztery płatki śniegu, Anioł na śniegu, Choinka cała w śniegu.
W małym miasteczku Kalwaria życie u mieszkańców Weissa 5 toczy się własnym torem. Pod tym adresem zamieszkują ludzie z różnymi problemami. Jedne z nich większe, drugie trochę mniejsze ale potrafią zająć myśli i urosnąć do potężnych rozmiarów. Nad wszystkimi czuwa jednak bystre oko samozwańczej dozorczyni, pani Michalskiej. To ona miotłą pogoni, ona skwituje wszystko jednym słowem ale jak trzeba potrafi wspaniale pomóc i dać dobrą radę.
To już tradycja, że w grudniu u mnie zawsze znajdzie się świąteczna opowieść spod pióra naszych polskich pisarek. Tym razem zaczynam od Joanny Szarańskiej. Jak ja sobie cenię życiowe historie z naszego rodzimego podwórka. Takie, które przypominające to, czym wszyscy żyjemy. Jednych frapują problemy małżeńskiego pożycia, inni zmagają się ze skąpym mężem, inni muszą zmierzyć się z samotnym macierzyństwem, z upierdliwa i złośliwą teściową. U Asi tych różnych zwykłych, codziennych trosk nie brakuje. Mnoży je i pokazuje w krzywym zwierciadle, z humorem, pół serio a pół żartem. Mieszkańcy Weissa 5 bawią, wzruszają, pozwalają w nich zobaczyć nas samych. Jednak przede wszystkim dostrzec to co ważne. Jak ważne jest bowiem dobre słowo, pełny ciepła uścisk dłoni, świadomość istnienia kogoś, na kogo zawsze można liczyć. Nawet seniorka powieści jest taka zwyczajna. Z ostatnimi laty przyzwyczaiłem się do babci z uśmiechem na twarzy, z talerzem smakołyków, pełną ciepła i mądrości życiowej. Natomiast w przypadku "babci" Michalskiej wygląda to tak, że jest gderliwa, lepiej jej się nie narażać dla własnego dobra, nie obwija w bawełnę ale wali to, co myśli prosto z mostu. Niemniej mieszkańców swojej kamienicy traktuje jak własne dzieci i wnuki, zrobi wiele by ulżyć ich troskom. Jej bystre mu oku nic nie ucieknie. I to właśnie ona jest tą, z powodu której chętnie zamieszkałoby się pod tym adresem.
To znakomita na święta z jednej strony komedia omyłek, z drugiej komedia romantyczna. Może nieco przerysowana, nieco groteskowa ale sprawiająca, że bawimy się wyśmienicie. A o to w świątecznych lekturach i w książkach w ogóle chodzi. Z pewnością każdy z mieszkańców kamienicy znajdzie swoich wielbicieli. Są specyficzni, różnorodni, jedni troszkę irytują, a inni wręcz przeciwnie. Każdemu kibicujemy i ciekawi nas jak skończy się przedświąteczna draka. Trudno więc wskazać jakiś lepszy czy gorszy wątek, bo każdy z bohaterów tak, jak my jest inny. I chyba w tym właśnie tkwi siła tej trylogii. Jednocześnie Asia pysznie wywołuje świąteczny nastrój. To opowieść pełna pierogów, pierników i zapachu cytrynyn. Ludzi, których chciałoby się mieć obok siebie, z którymi bez trudu można zawiązać przyjaźń. No może oprócz jednej gadziny, ale czarna owca musi znaleźć się wszędzie - nawet w książce.
W małym miasteczku Kalwaria życie u mieszkańców Weissa 5 toczy się własnym torem. Pod tym adresem zamieszkują ludzie z różnymi problemami. Jedne z nich większe, drugie trochę mniejsze ale potrafią zająć myśli i urosnąć do potężnych rozmiarów. Nad wszystkimi czuwa jednak bystre oko samozwańczej dozorczyni, pani Michalskiej. To ona miotłą pogoni, ona skwituje wszystko jednym słowem ale jak trzeba potrafi wspaniale pomóc i dać dobrą radę.
To już tradycja, że w grudniu u mnie zawsze znajdzie się świąteczna opowieść spod pióra naszych polskich pisarek. Tym razem zaczynam od Joanny Szarańskiej. Jak ja sobie cenię życiowe historie z naszego rodzimego podwórka. Takie, które przypominające to, czym wszyscy żyjemy. Jednych frapują problemy małżeńskiego pożycia, inni zmagają się ze skąpym mężem, inni muszą zmierzyć się z samotnym macierzyństwem, z upierdliwa i złośliwą teściową. U Asi tych różnych zwykłych, codziennych trosk nie brakuje. Mnoży je i pokazuje w krzywym zwierciadle, z humorem, pół serio a pół żartem. Mieszkańcy Weissa 5 bawią, wzruszają, pozwalają w nich zobaczyć nas samych. Jednak przede wszystkim dostrzec to co ważne. Jak ważne jest bowiem dobre słowo, pełny ciepła uścisk dłoni, świadomość istnienia kogoś, na kogo zawsze można liczyć. Nawet seniorka powieści jest taka zwyczajna. Z ostatnimi laty przyzwyczaiłem się do babci z uśmiechem na twarzy, z talerzem smakołyków, pełną ciepła i mądrości życiowej. Natomiast w przypadku "babci" Michalskiej wygląda to tak, że jest gderliwa, lepiej jej się nie narażać dla własnego dobra, nie obwija w bawełnę ale wali to, co myśli prosto z mostu. Niemniej mieszkańców swojej kamienicy traktuje jak własne dzieci i wnuki, zrobi wiele by ulżyć ich troskom. Jej bystre mu oku nic nie ucieknie. I to właśnie ona jest tą, z powodu której chętnie zamieszkałoby się pod tym adresem.
To znakomita na święta z jednej strony komedia omyłek, z drugiej komedia romantyczna. Może nieco przerysowana, nieco groteskowa ale sprawiająca, że bawimy się wyśmienicie. A o to w świątecznych lekturach i w książkach w ogóle chodzi. Z pewnością każdy z mieszkańców kamienicy znajdzie swoich wielbicieli. Są specyficzni, różnorodni, jedni troszkę irytują, a inni wręcz przeciwnie. Każdemu kibicujemy i ciekawi nas jak skończy się przedświąteczna draka. Trudno więc wskazać jakiś lepszy czy gorszy wątek, bo każdy z bohaterów tak, jak my jest inny. I chyba w tym właśnie tkwi siła tej trylogii. Jednocześnie Asia pysznie wywołuje świąteczny nastrój. To opowieść pełna pierogów, pierników i zapachu cytrynyn. Ludzi, których chciałoby się mieć obok siebie, z którymi bez trudu można zawiązać przyjaźń. No może oprócz jednej gadziny, ale czarna owca musi znaleźć się wszędzie - nawet w książce.
December 9, 2021
Niestety. Książkę odkładam i zgaduję, że bardzo szybko o niej zapomnę. W poprzednim roku przeczytałam "Krainę zeszłorocznych choinek" tej samej autorki i zakochałam się. Wszystko tam było idealne, humor wycelowany w punkt, historie prawdziwie świąteczne, a jak to zgrabnie się ze sobą połączyło na końcu i ile łez wycisnęło! Miałam wielką nadzieję, że "Choinka cała w śniegu" też będzie taka, ale niestety tutaj do perfekcji jeszcze daleko.
Jest wielu bohaterów, których na początku ciężko zapamiętać i potem rozpoznawać, ale to już popularna klątwa wszystkich świątecznych powieści. Historie jakoś mi nie grały ze sobą. Czułam się, jakbym oglądała kompilację skeczów kabaretowych o tematyce świątecznej, w której co jakiś czas pojawiały się trochę lżejsze przejścia (a może tam też był humor, tylko go nie zrozumiałam?).
Wątki komediowe wypadają bardzo słabo. W "Krainie..." zdarzało mi się śmiać w głos albo zaraz po lekturze opowiadać komuś, co wydarzyło się w książce. Przede wszystkim dochodziło do śmiesznych nieporozumień, to wszystko było jakieś takie ciepłe i miłe dla serca. Tutaj znudzona przewracałam strony i zerkałam, ile jeszcze do końca. Humor był wymuszony, wtórny, tak jakby wszystkie najlepsze pomysły zostały już gdzieś indziej użyte. Dla przykładu - jeden bohater nie może przeżyć, że jego nastoletnia córka ma swojego pierwszego chłopaka. Na zebraniu klasowym z nauczycielką, innymi rodzicami i uczniami, cierpiący katusze ojciec próbuje się wychylić na krześle, żeby obserwować swoją córkę z drugiego końca sali. Wierci się na tym krześle, szura po podłodze, a nauczycielka co chwilę przerywa swój wykład i patrzy na niego krzywo. Temu jest poświęcony cały rozdział.
Myślę, że ta książka może się wielu czytelnikom spodobać. Na pewno czytałam już gorsze świąteczne tytuły, ale z drugiej strony znam też co najmniej dwa lepsze, więc...
Jest wielu bohaterów, których na początku ciężko zapamiętać i potem rozpoznawać, ale to już popularna klątwa wszystkich świątecznych powieści. Historie jakoś mi nie grały ze sobą. Czułam się, jakbym oglądała kompilację skeczów kabaretowych o tematyce świątecznej, w której co jakiś czas pojawiały się trochę lżejsze przejścia (a może tam też był humor, tylko go nie zrozumiałam?).
Wątki komediowe wypadają bardzo słabo. W "Krainie..." zdarzało mi się śmiać w głos albo zaraz po lekturze opowiadać komuś, co wydarzyło się w książce. Przede wszystkim dochodziło do śmiesznych nieporozumień, to wszystko było jakieś takie ciepłe i miłe dla serca. Tutaj znudzona przewracałam strony i zerkałam, ile jeszcze do końca. Humor był wymuszony, wtórny, tak jakby wszystkie najlepsze pomysły zostały już gdzieś indziej użyte. Dla przykładu - jeden bohater nie może przeżyć, że jego nastoletnia córka ma swojego pierwszego chłopaka. Na zebraniu klasowym z nauczycielką, innymi rodzicami i uczniami, cierpiący katusze ojciec próbuje się wychylić na krześle, żeby obserwować swoją córkę z drugiego końca sali. Wierci się na tym krześle, szura po podłodze, a nauczycielka co chwilę przerywa swój wykład i patrzy na niego krzywo. Temu jest poświęcony cały rozdział.
Myślę, że ta książka może się wielu czytelnikom spodobać. Na pewno czytałam już gorsze świąteczne tytuły, ale z drugiej strony znam też co najmniej dwa lepsze, więc...
January 1, 2023
„I znów święta zawitały na ulicę Weissa.
Poranek wstał rześki, pogodny!”
„Cztery płatki śniegu” to wciąż moja ulubiona seria świąteczna. Uwielbiam mieszkańców z Weissa. Nawet Waldemara lubię, bo nie sposób się nie zaśmiać, kiedy się o nim czyta. A i drugoplanowe postaci, np. upierdliwa klientka Marka, potrafią rozbawić, bo jak tu się nie śmiać choćby z określenia „skurczydrań francowaty” ;) Mama Kwiatek jak zwykle w formie, dziewczyny dały znów radę, chłopaki również, a pani Michalska... no cóż, pani Michalska wyciśnie łzy z największego twardziela. Jeśli brakuje Wam poczucia, że świat jest dobry, to łapcie za tę serię - zaleje Was taki ogrom dobra, że obdzielicie nim jeszcze rodzinę i przyjaciół, a Wam zostanie go i tak cały wór :)
Poranek wstał rześki, pogodny!”
„Cztery płatki śniegu” to wciąż moja ulubiona seria świąteczna. Uwielbiam mieszkańców z Weissa. Nawet Waldemara lubię, bo nie sposób się nie zaśmiać, kiedy się o nim czyta. A i drugoplanowe postaci, np. upierdliwa klientka Marka, potrafią rozbawić, bo jak tu się nie śmiać choćby z określenia „skurczydrań francowaty” ;) Mama Kwiatek jak zwykle w formie, dziewczyny dały znów radę, chłopaki również, a pani Michalska... no cóż, pani Michalska wyciśnie łzy z największego twardziela. Jeśli brakuje Wam poczucia, że świat jest dobry, to łapcie za tę serię - zaleje Was taki ogrom dobra, że obdzielicie nim jeszcze rodzinę i przyjaciół, a Wam zostanie go i tak cały wór :)
December 26, 2021
"Cztery płatki śniegu" czytałam dwa lata temu, a drugą część cyklu niestety ominęłam, więc początkowo trudno było mi się wgryźć z akcję "Choinki całej w śniegu" i ciężko było mi przebrnąć przez mniej więcej połowę, ale resztę pochłonęłam na jednym wdechu. Książka jest ciepła, przyjemna, życiowa, choć niektóre postacie wręcz karykaturalne (Waldemar), a przygody nie do końca realne (wyprawa Stelli i Krzysia). Nadrabia za to zdecydowanie Zuzanna i jej chwilowa fascynacja Instagramem :D
November 26, 2023
"Choinka cała w śniegu" to opowieść z wieloma, barwnymi postaciami w środku. Miejscami zbyt wieloma. Gdzieś do połowy książki gubiłam się w tym kto z kim jest i co go dotyczyło. Nie mniej, przyjemnie się czytało. Luźna i ciepła zimowa opowieść.
November 20, 2020
Skończyła się moja cudowna przygoda z mieszkańcami z ulicy Weissa. A szkoda.
January 18, 2021
4,5 ⭐️
January 1, 2022
2,75/5 ⭐
January 18, 2023
3.5/5 przyjemna
December 11, 2023
Zdecydowanie lepsza niż część poprzednia. Wciągnęłam się 😉
January 19, 2024
Poruszająca problemy bliskie zwykłym ludziom. Końcówka książki autentycznie mnie wzruszyła. Idealna nie tylko w okresie świątecznym
December 20, 2024
Nie dokończyłam tego, nie byłam w stanie...
Nudna i o niczym konkretnym niestety
Nudna i o niczym konkretnym niestety
December 28, 2024
Bardzo miła, ciepła i świąteczna trzecia część cyklu. Trzyma poziom, wprowadza świąteczny nastrój i działa kojąco na grudniowe stresy.
December 28, 2025
Zdecydowanie to moja ulubiona seria świąteczna i wiem, że w przyszłości do niej wrócę z dużym sentymentem 🩵
January 29, 2020
Zdecydowanie moja ulubiona zimowo-świąteczna seria!💚 Ostatnia część. A ja będę niesamowicie tęsknić za bohaterami i ich przygodami!
November 25, 2023
🎄 Wyróżniona powieść świąteczna 🎄
w 2020 🏆
w 2020 🏆
Displaying 1 - 21 of 21 reviews