Zakelijk gaat het Anna van Laarhoven voor de wind. Als directrice van imagobureau Up-Grade! rekent ze voornamelijk BN'ers tot haar clientèle. In haar privéleven gaat het er wat minder rooskleurig aan toe. Ze vermoedt dat haar man Julian een affaire heeft, haar zoon Dennis is door de politie opgepakt vanwege een poging tot inbraak en haar dochter is een dwarse puber met wie geen land te bezeilen is. Tijd dus voor wat family time.
Anna boekt een skivakantie naar het Oostenrijkse Kirchberg in Tirol, waar ze met de trein naartoe zullen reizen. Door problemen met een nieuwe cliënt is ze echter genoodzaakt haar gezin vooruit te sturen en zelf later te komen. Maar wanneer ze een paar dagen later bij het chalet in Kirchberg arriveert, is het hele huis overhoopgehaald en haar gezin spoorloos. Op tafel ligt een briefje: Anna, geen politie, als je je man en kinderen levend wilt terugzien.
Suzanne Vermeer is het pseudoniem van de in juni 2011 overleden auteur Paul Goeken. In 2002 debuteerde hij met zijn eerste thriller onder zijn eigen naam. Na vier titels ontstond het idee om daarnaast andere boeken onder pseudoniem uit te brengen. All-inclusive (2006) was het eerste boek op naam van Suzanne Vermeer en werd meteen een bestseller. Ook voor de volgende boeken waren de reisbranche en het toerisme het uitgangspunt en inmiddels is dat het unieke handelsmerk geworden voor deze ijzersterke vakantiethrillers.
Alle titels (All inclusive, De vlucht, Zomertijd, Cruise, Après-ski, De suite, Zwarte piste en Bella Italia ) zijn in de bestsellerlijst verschenen. De zomerthriller Cruise (2009) werd genomineerd voor de NS Publieksprijs 2010. Noorderlicht (verschijning januari 2012) is het laatste Suzanne Vermeer-boek dat Paul Goeken geschreven heeft.
Het liefst zou ik hier alle rare en ongeloofwaardige situaties uit dit boek opsommen want ik heb menigmaal gezucht in ongeloof........ Maarja, spoilers, dus ik doe het niet.
Moest er even in komen, maar de Sneeuwexpress’ van Suzanne Vermeer zorgt ervoor dat je koude rillingen van een verhaal krijgt. Niet alleen door de winterse sfeer in Oostenrijk, maar juist ook door de spannende vraagtekens in dit verhaal. Heeft Julian een affaire, wat gaat Anna met deze twijfels doen, waarom raken Julian en de kinderen plots vermist en zal Anna haar gezin ooit nog in de armen kunnen sluiten?
Korte inhoud Anna dacht dat ze het perfecte leventje had: een eigen zaak, twee leuke kinderen, een mooi huis en haar geliefde echtgenoot Julian. Maar alles valt in duigen als ze ontdekt dat Julian een affaire lijkt te hebben en de politie haar zoon Dennis thuis brengt nadat hij heeft proberen in te breken. Heeft haar man gelijk en is ze te gefocust op haar werk waardoor ze haar gezin verwaarloost? Op aandringen van haar man Julian gaat ze er eindelijk mee akkoord om een familievakantie te boeken zodat ze allemaal samen wat tijd kunnen doorbrengen met elkaar. Het gezin boekt een skivakantie naar Kirchberg in Tirol, maar door een noodgeval met een van haar klanten kan Anna niet met hen meereizen. Wanneer ze hen enkele dagen later nareist en arriveert in de chalet in Tirol is haar familie verdwenen en is de chalet volledig overhoop gehaald. Een briefje op tafel geeft aan dat haar gezin werd ontvoerd. Anna schiet onmiddellijk in actie en gaat op zoek naar haar man Julian en haar kinderen. Zal ze hen tijdig vinden voor er erge dingen gebeuren? Conclusie Suzanne Vermeer is een pseudoniem voor de overleden auteur Paul Goeken. Na zijn dood werd beslist de boeken verder te publiceren, wie ze nu schrijft is een raadsel. Jaarlijks verschijnt er een zomer- en een winterthriller van Suzanne Vermeer. De nieuwe winterthriller Sneeuwexpress speelt zich af in Tirol. Elk boek heeft zijn eigen stijl en is anders. Dit verhaal bevat weer enkele typische kenmerken zoals een vrouwelijk hoofdpersonage (de heldin) Anna en een reisbestemming (Tirol). Maar ik miste hier wel het typisch vleugje Suzanne Vermeer-romantiek en de knappe vrijgezelle mannen die anders ook deel uit maken van de boeken.
Sneeuwexpress is met een vlotte, eenvoudige pen geschreven, maar ik miste diepgang bij de personages. Het verhaal werd verteld vanuit Anna’s perspectief en deze van haar zoon Dennis maar na het lezen heb ik nog steeds het gevoel dat ik hen niet zo goed kende. Ik bleef hier wat op mijn honger zitten. Door de eenvoudige schrijfwijze en door ook het perspectief van Anna’s tienerzoon Dennis te gebruiken, dacht ik ook af en toe dat ik een boek voor Young Adult aan het lezen was. Op een bepaald ogenblik had ik zelf een link gemaakt naar de boeken van Harry Potter: tieners in een treincoupé die op onderzoek uitgaan, ik zag zo de filmbeelden terug van Harry in de trein op weg naar Hogwarts voor mij.
De sociale thema’s die in de andere boeken van Suzanne Vermeer aan bod komen, mistte ik in Sneeuwexpress. Ook leken mij bepaalde wendingen onrealistisch en bevat het verhaal enkele toevalligheden om het allemaal beter te laten kloppen. Er zijn ook heel wat onverwachte plotwendingen waardoor je toch door het boek heen raast. Nagelbijtende spanning verzekerd en een onverwacht plot die je niet ziet aankomen. Mits wat meer diepgang zou dit de perfecte thriller zijn geweest.
Het is nog altijd een ontspannende vakantiethriller die je doet wegdromen over een leuke winterbestemming. Leuk boek om bij een open haard met een fleecedekentje en een warme kop chocolademelk te ontspannen. Net als de andere boeken van Suzanne Vermeer werd aan de cover weer de nodige aandacht besteed: een prachtige winterfoto met het hoofdpersonage op de voorgrond.
Ik vond deze Suzanne Vermeer iets minder dan de voorgaande, het deed mij teveel denken aan boeken voor tieners en Young Adults dan aan een thriller voor een grotendeels vrouwelijk publiek. Ik scoor het boek drie sterren ***
Wat een onzin-verhaaltje. Begon best spannend, maar loopt in de tweede helft zo uit de hand dat het alle geloofwaardigheid verliest. En de climax die totaal uit het niets komt was veel te Deus ex Machina. Het geheel had zo weinig samenhang dat ik de indruk kreeg dat de auteur drie verschillende plotideeën had en die maar door elkaar heeft gegooid tot één boek.
Het hele verhaal baadt in een winterse sfeer, zonder specifieke focus op kerst. De nachttrein, skipiste, blokhutten en ijskoude wandelingen transporteren je zo mee met Anna naar Tirol. Eén van de grootste pluspunten in dit boek is de spanningsopbouw. Vermeer doet dit uitstekend door het wisselende vertelstandpunt. De personages zijn puur, menselijk, geen oppervlakkig gecreëerde typetjes. We leren hun sterktes én zwaktes kennen en dat maakt van hen doodgewone mensen die in gevaarlijke situaties verzeild geraken. Zo is het sterke pantser van Anna iets dat me bij zal blijven. Je ziet haar groeien doorheen het hele verhaal. Ze is een interessant personage, met veel verschillende facetten. Verder heeft Vermeer zo’n pure, vlotte schrijfstijl: je wilt steeds verder lezen. Het verhaal is eenvoudig en helder geschreven, maar de inhoud blijft een lastige puzzel die de lezer maar al te graag maakt. ‘Sneeuwexpress’ is geen gemakkelijke thriller, Vermeer biedt je de kans om mee te helpen zoeken naar de schuldige.
Struikelblokken
Als ik dan toch een struikelblok moet noemen, dan heeft het betrekking op het vertelperspectief. Ondanks dat de wissel bijdraagt aan de spanningsopbouw, is het jammer dat niet elk personage evenveel aan het woord komt. Hierdoor krijg je bijvoorbeeld meer een band met Anna, dan met haar zoon Dennis, terwijl zijn gedachten evengoed interessant zijn. Omdat die hoofdstukken niet even lang zijn, is het niet altijd gemakkelijk om je meteen in te leven in het personage. Er zit ook geen systeem in de afwisseling, zo is het altijd een mysterie wanneer Dennis nu weer zal spreken.
Zakelijk gaat het Anna van Laarhoven voor de wind. Als directrice van imagobureau Up-Grade! rekent ze voornamelijk BN’ers tot haar clientèle. In haar privéleven gaat het er wat minder rooskleurig aan toe. Ze vermoed dat haar man Julian een affaire heeft, haar zoon Levi is door de politie opgepakt vanwege een poging tot inbraak en haar dochter is een dwarse puber met wie geen land te bezeilen is. Tijd dus voor wat family time. Anna boekt een skivakantie naar het Oostenrijkse Kirchberg, waar ze met de trein naartoe zullen reizen. Door problemen met een nieuwe cliënt is ze echter genoodzaakt haar gezin vooruit te sturen en zelf later te komen. Maar wanneer ze een paar dagen later bij het chalet in Kirchberg arriveert, is het hele huis overhoop gehaald en haar gezin spoorloos. Op tafel ligt een briefje: Geen politie, anders vallen er doden.
Dit was weer een heerlijk Suzanne Vermeer verhaal. Ik vloog door dit boek heen en je waant je echt in een heerlijke winterse sfeer. Jeleert de personages goed kennen, hun sterke en zwakke punten. De spanning in dit verhaal was perfect en naarmate het einde naderde werd het steeds spannender. Ik stoorde mij soms aan Anna, vanwege haar sterke persoonlijkheid, maar ze groeit naarmate het verhaal vordert. Wederom heb ik genoten!
Heel jammer, dit klonk echt als een geweldig boek, maar helaas was het gewoon over the top, ongeloofwaardig, vreemd geschreven, met karakters die niet echt likeable zijn. Echt ongeloofwaardig waren meerdere stukjes en met hoe meer ik las hoe vreemder en over the top het werd tot ik gewoon niet eens meer echt zin had om te lezen. Het was af en toe wel spannend hoor, maar dan minder in een thriller manier en meer op een soort van James Bond manier (en dan de oudere films, niet die nieuwe met Craig). XD
En toen ging er 1-2 sterretjes ervanaf omdat we opeens de POV van de vervelende puberale Dennis kregen die denkt dat het leven een spelletje is, en dan vooral een detective spelletje. *rolt met haar ogen* Het einde, wat was dat? Waarom is diegene niet opgepakt? Waarom is dit stukje toegevoegd? Dus helaas niet voor mij. Hopelijk is de volgende SZ die ik lees beter.
Sneeuwexpress van Suzanne Vermeer is een van de betere boeken die ik recent heb gelezen. Het verhaal volgt Anna van Laarhoven, die na privéproblemen haar gezin meeneemt op skivakantie naar Oostenrijk. Wanneer ze aankomt, blijkt haar gezin verdwenen en wordt ze geconfronteerd met een dreigend briefje. De spanning wordt snel opgebouwd en de winterse setting zorgt voor een beklemmende sfeer. Het is een meeslepende thriller die je niet wilt neerleggen, hoewel sommige personages wat oppervlakkig blijven.
Halverwege het boek ben je pas op het punt dat al op de omslag beschreven staat. Daarna word je in detail meegenomen in een paar uur durende zoektocht die ik eerder langdradig dan spannend vond. Uiteindelijk krijg je in een paar bladzijden een achtbaan van (vergezochte) ontknopingen voor je kiezen. Ik heb het allemaal best met plezier gelezen maar vond het niet echt een topverhaal.
Daar zitten we dan... Op maandagochtend. Sneeuwexpress heb ik gisterenavond uitgelezen. Het had wellicht eerder gekund, maar ik vond het niet zo nodig om mijn slaaptijd in te leveren... Wellicht zegt dat al genoeg?
Sneeuwexpress - Suzanne Vermeer kreeg ik spontaan van mijn vriend. Super lief! Én daarnaast had ik dit boek nog niet. Dat is best knap. Want tot vorig jaar kocht ik zoveel boeken, dat het altijd een gok op goed geluk was om een boek voor mij te kopen. Dus chapeau voor mijn vriend. Het was ook mijn eerste Suzanne Vermeer en ik was erg benieuwd naar dit boek. Ik heb hem dan ook redelijk snel ingepland om te gaan lezen.
Ik heb namelijk de gave om boeken heel erg graag te willen kopen. Het moet tot mijn collectie behoren. Gewoon omdat de flaptekst zo tof is en omdat ik er zoveel positieve reacties over lees. Ik kan er dan dus niks aan doen dat ik overstag ga, het boek koop en dat het dan in mijn boekenkamer belandt. Tenminste, ik vind dat ik er niks aan kan doen. Maar het komt dan weleens voor dat een boek voor 2 jaar daar plaats neemt en dat ik denk: Hey, dat boek ga ik nu eens lezen...
Wellicht dat er zelfs boeken tussen staan die ik nooit zal lezen. Daar heb ik mij inmiddels wel bij neergelegd. Maar het gold niet voor Sneeuwexpress. Deze was voor mij specialer, omdat ik hem gekregen had van mijn vriend.
Ik moet zeggen dat ik wel genoten heb van dit boek. Het leest heel vlot weg en het leuke aan deze thriller, of moet ik zeggen: aan thrillers van de hand van een Nederlandse auteur?, is de herkenbaarheid. Plaatsnamen, tv-programma's etc, je herkent het allemaal. "Hij heeft spijt dat hij zijn oordoppen in zijn slaaphut heeft laten liggen. Hij is met Anton naar Tirol geweest en heeft gekedenkedengd met Guus, kabouter Plop heeft voor hem gedanst en Peter Koelewijn heeft naar hem geschreeuwd dat hij van dat dak af moest komen. En nu, nu kan hij net als Jan Smit niet wachten tot de morgen is gekomen."
Van deze passage kon ik wel echt genieten. Even gniffelen, want ik zag het zo voor mij. En alle liedjes speelden zich af in mijn hoofd. (Wat ik overigens niet zo erg vond als het personage dat er niet zo van kon genieten. Ik ben zelf wel van de aprés ski/ foute muziek.) Maar die herkenbaarheid maakte wel dat ik het erg leuk vond om dit boek te lezen.
Het boek is ook makkelijk op te pakken en daarnaast ook weer makkelijk om neer te leggen. Helaas had ik af en toe wel mijn vraagtekens bij dit boek. Sommige dingen waren nogal ver gezocht. Daarnaast kan ik mij niet voorstellen dat personages echt zo zouden handelen in die situaties, maar wellicht dat er mensen zijn die dat wel doen. Het is gelukkig, voor mij, een ver van mijn bed show. En ik hoop zelf nooit in zulke situaties terecht te komen. Maar het zorgde wel dat de geloofwaardigheid van het boek wat afzwakte.
Op zich niet erg, want het woog niet op tegen het plezier wat ik tijdens het lezen van dit boek had. Het was alleen geen hoogstaande literatuur. Gewoon een boek voor prima tussendoor. Een boek dat je oppakt als je niet teveel ingewikkelds wil lezen. Daar is dit echt perfect voor en ik zal zeker nog wel meer boeken van Suzanne Vermeer gaan lezen. Ik ben dan ook benieuwd of ik het verschil ga ervaren tussen de boeken van Suzanne Vermeer (Paul Goeken) van een aantal jaren geleden en de boeken die nu uitkomen.
Een vermakelijk boek dus, maar ik kan helaas maar *** sterren geven. En nu snel naar mijn werk, haha.
Een makkelijk wegleesboek, sommige stukken waren wat ongeloofwaardig maar prima leesboek. Geen boek dat ik nog eens zal lezen of in mijn boekenkast zal houden.
Ongeloofwaardig,voorspelbaar en vooral onsamenhangend. Het plot leek in eerste instantie interessant, dit werd al gauw ongeloofwaardig. Het einde is vervolgens in een sneltreinvaart verteld. Jammer!
De eerste helft van het boek was super leuk. Leuke karakters en vlot geschreven. Maar hoe verder naar het einde hoe ongeloofwaardiger en onrealistischer het verhaal werd.
Dit boek was het niet voor mij. Het voelde allemaal verre van logisch en ongeloofwaardig. Wel uitgelezen maar na dit boek was ik wel even klaar met de boeken van Suzanne Vermeer.