De 19-jarige Patrick gaat samen met zijn ouders en zijn zusje Judith met vakantie in Baltimore, Ierland, waar zijn tante een hotel runt. Hij heeft totaal geen zin in de vakantie, totdat de mysterieuze Morgayne plots in het hotel opduikt. Hij valt meteen voor haar, maar zij lijkt onbereikbaar voor hem. Ondertussen breekt er aan de zuidwestkust van Ierland grote chaos uit. Het weer slaat om, er spoelen zeedieren aan op de stranden. Terwijl de storm alsmaar heftiger wordt, zoekt Morgayne plots toenadering tot Patrick. Hij geraakt al snel onder de invloed van haar charmes, maar wanneer hij ontdekt dat zij iets met het stormweer te maken heeft, begint hij te beseffen dat zij geen gewone jonge vrouw is. Maar is hij dan nog in staat om zichzelf te redden?
Latoya Morris is vertaler Engels-Duits. Ze is vooral ook een bezige bij. Naast schrijven houdt ze zich ook bezig met lezen, zingen, gitaar spelen, squash, badminton, fitness en hardlopen. Daarnaast heeft ze een grote passie voor reizen waar ze de plaatselijke natuur en cultuur opsnuift. Soms krijgt ze daar dan inspiratie om een boek te schrijven. Zo ook met Gebroken Adem.
Het verhaal speelt zich af in Baltimore, een plaatsje in Ierland. De Baltimore in het verhaal is geïnspireerd op het echte stadje Baltimore waar de schrijfster verbleef tijdens haar vakantie. De licht magische toets in dit verhaal is een sage die al zeer lang de ronde doet in Ierland.
De negentienjarige Patrick gaat samen met zijn ouders en zus met vakantie in Baltimore, Ierland. Zijn Tante Amber runt daar een hotel. Patrick heeft totaal geen zin in de vakantie totdat hij de mysterieuze Morgayne ontmoet. Ondertussen breekt er een heftige storm uit. Naarmate de storm in kracht toeneemt, zoekt Morgayne toenadering tot Patrick. Hij raakt onder de invloed van haar charmes en ontdekt dat zij iets te maken heeft met het stormweer. Hij begint te beseffen dat ze geen gewone vrouw is, maar is hij dan nog in staat om zichzelf te redden?
Het verhaal leest enorm vlot. Er is oog voor detail. Details waardoor je zou willen dat je zelf in Baltimore bent. Details waardoor je wel moet snappen waarom Patrick als een blok valt voor Morgayne.
De personages zijn zeer mooi uitgewerkt. Hun onderlinge relaties komen uitgebreid aan bod. Al worden we op dit punt toch nu en dan verrast. De manier van uitwerking zorgt er voor dat je jezelf wel kan verplaatsen in die personages, waardoor je zelf de aantrekkingskracht van Morgayne ervaart.
Het slot is tweedelig. Deel 1 sluit de tijdszone af waarin het volledige verhaal zich afspeelde. Daarin komen nog een paar verrassingen aan bod. Het sluit het Morgayne gedeelte af. Deel 2 speelt zich vijftien jaar na de feiten af. Daarin zit nog 1 kleine verrassing verstopt . Na het slot worden we nog getrakteerd op een nawoord van Latoya waarin ze uitlegt wat de inspiratie van haar verhaal was. Op het achterste schutblad vinden we nog persoonlijke info terug over Latoya zelf.
Conclusie Een boek met als inspiratie een zeer gekende sage en een echt bestaande stad. Een boek dat je betoverd door zijn gedetailleerde manier van schrijven, maar dat ons achterlaat met een behoefte om de plaats uit het verhaal zelf te gaan bezoeken.
Gebroken Adem is een stand-alone die het verhaal vertelt van Patrick en Morgayne, een mystiek liefdesverhaal met een duister randje. Het speelt zich af in het mooie Ierland, bij uitstek het land van mythen en sagen en één van die verhalen heeft de auteur in dit boek op een bijzondere manier vormgegeven.
Het boek is een mooie hardcover, uitgevoerd in diverse blauw en groen tinten die aan de zee doen denken. Bovendien begint ieder hoofdstuk met een zwart/wit foto die het binnenwerk iets extra’s meegeeft.
De personages en de onderlinge dynamiek zijn goed uitgewerkt. Vooral de wisselwerking tussen Patrick en zijn zus Judith doen realistisch aan en is leuk om te lezen. Patrick is een personage waar je graag om gaat geven en je binnen een aantal bladzijden al mee meeleeft. Morgayne is een vrouw die omgeven is met mysterie en die duidelijk niet is wie/wat ze lijkt. Hierdoor krijgt de mythe een stukje realisme en spanning mee.
Wat er binnen de familie speelt vind ik minder interessant en had van mij, ondanks de twist, er niet in gehoeven. Liever had ik dan meer interactie en opbouw in de relatie tussen Patrick en Morgayne gezien, ook als dit het boek dikker had gemaakt. Nu mist er iets waardoor het verloop van hun verhaal voor mij minder ingrijpend is dan het had kunnen zijn.
Wat ik erg tof vond om te lezen waren de dialogen tussen de personages en hun ongeloof dat langzaam verandert in geloof. De omgevingen zijn prachtig weergegeven waardoor je niets liever wilt dan ook een reisje naar Ierland boeken om het met je eigen ogen te zien en de sfeer te proeven.
Het boek leest vlot door de boeiende vertelstijl en je vliegt dan ook door de pagina’s heen. Je gaat met de personages op zoek naar de waarheid, ook al is die misschien niet zoals je zou willen zien. Juist dat geeft dit boek iets anders. Een echte aanrader voor iedereen die van mysterieuze, spannende verhalen houdt!
“De zee roept De zee ademt De zee is van mij, ik ben van de zee”
Patrick en zijn zusje Judith gaan samen met hun ouders op vakantie in Ierland, Baltimore om precies te zijn. Hun tante Amber woont daar en runt er een geliefd hotel, waar ze dan ook met het hele gezin verblijven. Patrick heeft er, ondanks dat Baltimore een ongelooflijk mooie omgeving is en prachtige plek om op vakantie te zijn, totaal geen zin in en is dan ook niet de vrolijkste. Maar al zijn tegenzin trekt weg zodra hij tijdens het invallen bij de receptie balie van het hotel, oog in oog komt te staan met een wel heel erg mooie vrouw, genaamd Morgayne. Patrick is totaal verbluft en kan haar dan ook gelijk niet meer uit zijn gedachten zetten. Ze is zo anders dan alle andere meiden die hij ooit heeft ontmoet, hij wil niets liever dan met haar in contact komen, maar ze lijkt toch echt te hoog gegrepen te zijn voor hem. Als hij met zijn zusje in een lokale pub wat gaat drinken, krijgen ze ook nog eens een wel heel vreemd verhaal te horen over de Muiroighe. De man die het hun vertelt lijkt zijn verhaal volledig te geloven, maar Patrick en Judith geloven er maar weinig van. Ierland is natuurlijk al het land van de sagen, mythen en legendes, maar om er nou van uit te gaan dat ze dan ook gelijk waar zijn, dat is toch wel heel ver gezocht. Toch?…
“Ze zullen niet snel meer bij mensen in de buurt komen, maar als je er ooit eentje tegenkomt, jongelui, maak dan dat je wegkomt als je leven je lief is. Hoe lieftallig ze er misschien ook uit mogen zien, het zijn gedreven moordenaars.” -blz.46-
Tijdens hun vakantie begint het weer in Ierland er steeds heftiger aan toe te gaan en wel zo ernstig dat er walvissen en dolfijnen aanspoelen op de stranden. De storm lijkt steeds meer en meer toe te nemen en er is met geen mogelijkheid te voorspellen hoe dit gaat aflopen. Steeds meer delen van het land krijgen te kampen met grote overstromingen, de tijd lijkt te dringen voor de inwoners van Baltimore. En ineens is daar Morgayne, vanuit het niets lijkt ze dan toch Patrick op te merken en al snel heeft ze hem met haar charmes te overwonnen. Hij kan aan niets anders meer denken dan aan haar. Maar zelfs Patrick moet toegeven dat Morgayne heel niet zo gewoon is als dat ze denkt te doen overkomen. Hij komt er al snel achter dat ze iets met het verschrikkelijke te maken heeft, maar hoe en wat? En waarom is haar interesse in hem ineens zo intens, terwijl ze hem hiervoor amper leek op te merken?
“Maar de sensatie die nu door hem heen joeg – en duidelijk ook door zijn vader en wellicht ook Judith – was er een van pure, onverklaarbare angst. Het was het onheilspellende gevoel van iets wat nadert en niet kan worden tegengehouden: de verwoestende kracht van de natuur zelve.” -blz.73-
Gebroken adem is het eerste boek dat ik lees van Latoya Morris. Ik was al een tijd erg benieuwd naar haar schrijven en was dan ook erg blij dat ik mee kon doen aan de blogtour. De cover sprak me al gelijk aan en als het dan ook nog eens over legenden, sagen en mythes gaat, dan heb je mijn interesse al snel gewekt. Maar heeft dit boek mij dan ook weten te boeien? hmmmm….. wat zal ik daar eens van zeggen?!
“Het kan ook in menselijke relaties zitten. Verliefdheid is een sprankje magie. Zelfs de pure goedheid van een enkel mens is magie. Zo zijn er vele vormen.” -blz.147- Ja dat heeft het, Gebroken adem is absoluut een vermakelijk en leuk boek om te lezen. Met een gezonde dosis spanning erin dat er samen met Latoya haar vloeiende schrijfstijl voor zorgt dat je het boek maar niet aan de kant wil leggen. Al vrij snel zat ik helemaal in het verhaal. Wat ik erg mooi vond aan dit verhaal is dat samen met de pracht van de Ierse mythologie er ook aandacht word besteed aan de problematiek met de natuurrampen die we hier op aarde meemaken. Dit is erg mooi in elkaar verweven in dit boek. Ik heb zeker genoten van het lezen van dit verhaal en ben dan ook heel erg benieuwd naar Latoya haar eerder verschenen boeken en de boeken die we in de toekomst nog van haar zullen meemaken.
Voor meer recensies en leuk boekig nieuws volg dan mijn blog :)
"Met elke vezel in zijn lichaam realiseerde hij zich maar al te goed dat hij van iets heel anders vluchten dan van haar." ~ p40.
Soms heeft een schrijver zo'n eigen stijl, dat het even duurt voor je in het verhaal zit. Maar als het je dan eenmaal weet te pakken...
"Het was het onheilspellende gevoel van iets wat nadert en niet kan worden tegengehouden: de verwoestende kracht van de natuur zelfde." ~ p73
Gebroken adem vertelt het verhaal van de 19-jarige Patrick die samen met zijn ouders en zusje naar Ierland gaat. Op vakantie naar Baltimore, waar zijn tante een hotel runt. Wanneer hij de mysterieuze Morgayne in het hotel ziet, valt hij als een blok voor haar. Ondertussen slaat het weer om aan de zuidwestkust, zo erg zelfs dat er zeedieren aanspoelen op het strand. Morgayne zoekt toenadering tot Patrick, terwijl de storm steeds heftiger lijkt te worden, en hij geraakt al snel onder de invloed van haar charmes. Hij beseft langzaam aan dat ze geen gewone jonge vrouw is en dat zij iets met de storm te maken heeft... Wat was dit een heerlijk verhaal! De setting, de personages, de opbouw, het einde, alles klopt gewoon. Ondanks de 'slechts' 233 pagina's is het verhaal zo vol geschreven, dat je de details bijna voor je ziet. Je waant je echt even in Baltimore, hoort de regen op het dak tikken en bent toeschouwer van het geheel. Latoya Morris weet de magie goed vast te houden in het verhaal, en heeft wat mij betreft echt een legende tot leven gebracht. En wat ik erg knap vind is dat ze vanuit meerdere perspectieven empathie weet te creëren, die soms lijnrecht op elkaar staan. Vanaf nu zal geen enkele storm meer hetzelfde zijn...
"Wij tweeën, wij geloven niet in vliegende eenhoorns en de pot met goud aan het einde van de regenboog." ~ p112.
Ik heb echt genoten van het verhaal, en kan het zeker aanraden. En zeg nou zelf, alleen voor die cover wil je hem toch al hebben? Dikke 5 sterren ♡
Een verhaal van Nederlandse bodem die zijn lezers mee op reis naar Ierland en zijn mythes neemt.
De cover is net zo mysterieus als het verhaal zelf. Met kleine stapjes word je als lezer op een geheimzinnige wijze het verhaal ingezogen.
Wat mij vooral opviel was dat de auteur veel onderzoek heeft gedaan naar de locatie waar het verhaal zich afspeelt. De verhaallijn is heel beeldend uitgewerkt.
Gebroken Adem is een mythische romance, waarin familiebanden een belangrijke rol spelen. De karakters zijn allen een interessante toevoeging en zorgen voor beweging in het verhaal.
Het einde is ontroerend en onverwachts. Fans van mythes en legendes zullen van dit verhaal genieten. Goed om te vermelden is dat Gebroken Adem een op zichzelf staand verhaal is.
Het geluk viel mij ten deel toen ik vernam dat ik mee mocht doen aan de blogtour rondom de YA ‘Gebroken adem’ van Latoya Morris voor uitgeverij Hamley Books. Ik had al eens eerder werk van dezelfde schrijfster, maar dan onder de naam Latoya Moirae, mogen recenseren voor een andere uitgeverij. Het ging toen om het boek ‘Indigo’ wat mij toentertijd goed beviel en mij nieuwsgierig maakte naar nieuw werk van Latoya.
De boeken van uitgeverij Hamley Books zijn over het algemeen altijd een plezier voor het oog. Ze zijn mooi vormgegeven aan zowel de binnen als buitenzijde en je merkt aan alles dat er veel aandacht aan geschonken is. Zo nu dan ook weer. ‘Gebroken adem’ heeft wat mij betreft een prachtige cover, ook nog eens hardcover, en de binnenzijde heeft aan het begin van elk hoofdstuk een mooie passende zwart/wit foto als inleidende achtergrond. Het enige wat ik apart vind is dat het stukje over de auteur op letterlijk de laatste pagina staat, geplakt op de hardcover achterzijde. Persoonlijk had ik het mooier gevonden als dit ook op een losse pagina had gestaan net als het nawoord.
Het verhaal sprak mij mede aan doordat het zich in Ierland afspeelt, één van mijn favoriete landen om te vertoeven wanneer de tijd het toelaat. Tijdens het lezen kom je vooral Ierse omgevingsinvloeden, beschrijvingen van natuur en de lokale bewoners inclusief diens gebruiken tegen. Het geeft een fijne, passende sfeer aan het verhaal.
“Als om daar meteen knalhard bewijs aan toe te voegen, boog Judith naar voren, tot op het punt waar de hoge klif bijna loodrecht omlaag helde, tot aan de verraderlijke rotsen in het water.”
De mysterie die op de achterzijde al benoemd wordt is ruimschoots aanwezig in het boek. Heerlijk om samen met hoofdpersonage Patrick mee te leven, te ontdekken en op avontuur te trekken. Zijn eigenwijze zusje, Judith, is een favoriet personage van mij. Haar eigenwijsheid en inzicht is een leuke, boeiende tegenhanger van haar broers karakter. Het geeft een interessant blijvende dynamiek weer en dit geldt tevens voor alle personages die aanbod komen in het verhaal. Allen zijn zij goed, zorgvuldig in verschillende karaktereigenschappen en uiterlijk, leeftijd en afkomst neergepend in het verhaal. Het geeft naar ik vermoed herkenbaarheid voor elke lezer en maakt het op die manier gemakkelijk om je een soort van verbonden te voelen met personages waar je over leest. Ook al is het een fictief verhaal door de verbinding krijgt het toch automatisch meer realisme. Voor mij persoonlijk zijn dat punten die het leesplezier verhogen.
“Wat heeft de wereld aan een arts die ‘World of Warcraft’ zit te spelen onder een operatie, hè?’ Ze lachte hardop.”
Wat ik tevens leuk vind is dat er voorop de cover met een ondertitel gesproken wordt over “wat als een mythe levensgevaarlijke werkelijkheid wordt”. Ik had al vrij snel door tijdens het lezen over welke mythe het ging, eentje die mij niet onbekend is en ik vond het verrassend om de fantasie van de schrijfster hierop los te zien gaan. Het zorgt voor een blijvende spanning in het verhaal en bracht vernieuwende wendingen met zich mee. Het gaf voor mij blijk aan dat je als lezer zijnde je niet hoeft te vervelen tijdens het lezen van dit boek.
“Niemand zou hen geloven en het zou niets veranderen aan de situatie.”
Ik heb met plezier ‘Gebroken adem’ gelezen. Ook al was het door mijn eigen kennis van de mythe en van het Ierse land niet helemaal verrassend hoe het verliep, kan ik het boek van harte aanraden om lekker te lezen als je even wilt genieten van een spannend, duister en stormachtig, niet zo gewoon, liefdesverhaal.
De 19-jarige Patrick en zijn jongere zus Judith gaan samen met hun ouders op bezoek bij hun tante die een hotel heeft in het Ierse Baltimore. Op deze vakantie leert Patrick de mysterieuze Morgayne kennen en wordt hij stapelverliefd..Ondertussen gebeuren er rare dingen in en rondom Baltimore, walvissen en dolfijnen die aanspoelen, het weer dat wel heel stormachtig is zelfs voor Ierland enz... Als Patrick verdwijnt is Judith heel boos op Morgayne en ze is er van overtuigd dat zij iets met de verdwijning van haar broer te maken heeft. 15 jaar later keert Judith samen met haar eigen gezinnetje voor het eerst terug naar Baltimore en het hotel van haar tante. Kan ze het mysterie rond de verdwijning van haar broer oplossen of niet?? Dit was mijn eerste kennismaking met Latoya Morris aka Latoya Moirae en wat ben ik door dit boek gevlogen. Het las dus heel vlot, spanning werd opgebouwd en op de juiste momenten werd er een tipje van de sluier opgelicht. Hopelijk beleven jullie evenveel plezier aan het lezen van dit boek als ik.
Latoya Morris weet de lezer net zo te betoveren als meerminnen dit kunnen. Ikzelf bleef achter met een enorme dosis heimwee naar Ierland en wat genoot ik daarvan! Eventjes waande ik me echt dit groene land. - Volledige recensie op Zon en Maan
Zoals altijd heeft ook dit nieuwe boek van deze uitgeverij een prachtige cover waar ik meteen voor viel. Ook het mysterieuze element rond de mythes in Ierland sprak me meteen aan en zorgde ervoor dat ik door het verhaal heen vloog.
Hoofdpersonage Patrick en zijn zus Judith vormen een herkenbaar en realistisch broer-zusduo. Hoewel ze uren kunnen kibbelen, trekken ze er in Ierland toch samen op uit om te onderzoeken wat er precies waar is van de legende die de ronde doet. Daarbij komt het mysterie rond de bijzondere Morgayne, die van alles lijkt te verbergen en een geheimzinnige sfeer met zich meedraagt. Al deze elementen samen zorgen ervoor dat je als lezer meteen heel benieuwd bent en heel veel vragen begint te formuleren in je hoofd. Je kan niet anders dan verder lezen.
De schrijfstijl van Morris is vrij eenvoudig, maar vlot en draagt zeker bij aan de snelheid van het verhaal. Je krijgt als lezer de kans niet je te vervelen want de auteur zorgt ervoor dat er op het juiste moment weer een blikje actie of mysterie wordt opengetrokken. Aan het einde van het verhaal gebruikt ze een epiloog om nog even een sprong te maken in de tijd. Dit is het enige stuk in het boek dat voor mij iets minder waarde had dan alle andere passages. Hoewel ik de boodschap en gebeurtenissen in dit hoofdstuk heel erg mooi en hartverwarmend vind, was het misschien een beetje te ‘knus’ in vergelijking met de spanning in de rest van het verhaal. Maar dat neemt niet weg dat ik het boek met een tevreden zucht dichtsloeg.
Latoya Morris schreef een geheimzinnig en spannend boek dat zich afspeelt in Ierland en gebruik maakt van de cultuur van verhalen en legendes. Ze weet dit goed naar haar hand te zetten en zorgt ervoor dat de lezer geen moment zijn aandacht van het verhaal wil afhalen. Dit smaakt naar meer!
Samenvatting Patrick is 19 jaar en heeft er eindelijk geen zin meer in om samen met zijn ouders en jongere zusje Judith naar zijn familie in Ierland te gaan om daar hun gebruikelijke vakantie door te brengen waar zijn tante een hotel heeft. Als zijn tante hem vraagt om een keertje even achter de receptie voor haar waar te nemen, heeft hij geen idee wat hij moet doen en dan komt de mysterieuze Morgayne om een kamer vragen en er is iets dan heel erg vreemd aan haar is. Vanaf dat moment is hij helemaal in de ban van haar. Tegelijkertijd gebeuren er vreemde dingen langs de kust en met het weer, dat meer dan onstuimig is dan normaal in die contreien. Dan zoekt Morgayne Patrick op en voor hij het weet is hij helemaal betoverd door haar, ook al voelt hij dat er iets niet klopt, dit wordt ook nog eens bevestigd door de kleine vreemde dingen die hem opvallen.
Quote: ‘ ‘Waar jij vandaan komt niet? Vroeg Patrick in een poging om luchtig te blijven. ‘
Quote: ‘Er waren maar twee mogelijkheden: of ze sprak de waarheid, of er zat hier inderdaad iemand voor hem die uit een of ander gesticht was ontsnapt.’
Mijn mening Wat een mooi boek, gaat gewoon onder je huid zitten, een ultiem liefdesverhaal. De personages zijn heel goed uitgewerkt neergepend, waardoor ik me heel goed kon inleven.
Conclusie Het is een erg fijn boek om te lezen, je gelooft bijna wat er geschreven staat hoe onwerkelijk het verhaal ook is. Latoya heeft het mystieke Ierland erg mooi verwerkt in dit boek en heeft ook huidige mysteries erin meegenomen. Ik kan niet anders zeggen, dit is een boek dat iedereen zal willen lezen.
Eens iets helemaal anders. Een YA lees ik niet zo vaak. De boeken van Hamley hebben allemaal een prachtige cover en ook bij dit boek was dit zo. Hij past perfect bij het verhaal.
Gebroken Adem van Latoya Morris is een geheimzinnig, magisch en hier en daar wat sprookjesachtig boek.
De zee roept De zee ademt De zee is van mij, ik ben van de zee.
Niet meteen tot de doelgroep behorend, kon het me toch wel bekoren. Het verhaal speelt zich af in het Ierse Baltimore. De legende over de muiroighe, de raadselachtige Morgayne, Patrick en zijn zusje Judith, slaagden erin me van dit boek te laten genieten. Wanneer op een bepaald moment nog een twist komt, was ik toch wel verrast, want deze was echt onverwacht. En wanneer Judith 15 jaar later met haar gezin nog eens terugkeert, staat haar daar nog een verrassing te wachten. Meteen wordt ook duidelijk wat de visser uit de proloog nu precies heeft gezien.
Een adembenemend mooi en spannend verhaal waarbij Latoya Morris op een prachtige manier folklore, Ierland en liefde verweefd. Broer en zus kunnen niet verschillender zijn, en kibbelen dan ook voortdurend - maar op een manier die enkel een broer en zus kunnen. Ze hoeven maar naar elkaar te kijken om te weten wat er aan de hand is en hoe ver ze op elkaars knopjes kunnen blijven drukken. Het was heerlijk om een broer-zus relatie op zo een realistische, warme en hilarische manier neer te zetten. Het doet je met heimwee terugdenken aan je eigen kindertijd of verlangend smachten naar een broer of zus als je die niet had. Patrick is een typische tiener, de ietwat minder stoere variant, laat ons zeggen ;). Wanneer hij op verplichte familievakantie in aanraking komt met een mysterieuze dame, die een vreemd soort aantrekkingskracht op hem heeft - doet hij dingen die hij anders nooit had gedaan. Je leeft echt met hem mee en voelt wat hij voelt. Latoya heeft dit op zo een aangrijpende manier geschreven, dat je niets anders kan dan ook meegezogen te worden.
Er hangt enorm veel mystiek rond in dit verhaal en dit wordt stukje bij beetje opgeheven, wat ervoor zorgde dat ik in 1 avond dit boek MOEST uitlezen.
Zonder spoilers - ik was sterk geemotioneerd na het lezen van dit boek (ik haat spoilers dus ik laat even tussenbeide of dit van vreugde, verdriet, angst of een combinatie van al deze was).
Super leuk weetje - Het kerkje en het kerkhof, alsook het 'hotelletje' bestaan echt, en Latoya heeft dit meerdere malen bezorgd. Hierdoor kon ze het zooo mooi beschrijven en toen ik foto's zag van het 'echte' kerkhof was het bijna 1 op 1 een copie van mijn verbeelding.
Dit boek is een heel fijne en leuke aanrader voor iedereen die zich graag eens verliest in een mooi mythisch verhaal.
Ik hou van legenden, mythen en sagen en daarom klonk dit boek echt goed. Het concept had veel potentie!
Helaas was de uitwerking wat minder waardoor ik de connectie met het boek verloor. Er gebeurde vanalles en dat ging heel erg snel. Terwijl ik eigenlijk meer diepgang had gewild over de "Muiroighe". Meer over de achtergrond, het hoe, wat en waarom. Dan zijn er nog andere lijnen in het verhaal die onnodig zijn. Ze hadden, voor mij, geen toevoeging aan het verhaal en dat werd ondersteund door de 'snelle' afronding hiervan in de laatste paar bladzijden.
Als de auteur wat dieper in was gegaan op elementen die wel belangrijk waren, dan had er echt een sterker verhaal gestaan. Want het idee klonk (en klinkt) echt tof. En het leest vlot!
Ik hield van het ietwat gotische sfeertje van dit boek en de manier waarop realiteit en folklore met elkaar worden gecombineerd tot een prachtig geheel. Aanrader!
Latoya Morris heeft een ontzettend fijne, vlotte en levendige schrijfstijl. Ze bouwt het verhaal in 'Gebroken Adem' langzaam op en geeft in het begin niet te veel details over het plot weg. Ze houdt het mysterieus en er is voldoende onderliggende spanning om het boek interessant te houden voor de lezer. Daarnaast laat Latoya Morris de sfeer van Ierland moeiteloos tot leven komen door de beschrijving van kleine dingen, zoals een traditionele Ierse jurk die voorbij komt of een bezoekje aan een Ierse pub waar Guinness bier wordt gedronken.
Het plot van 'Gebroken Adem' is erg sterk en zit goed in elkaar met voldoende verrassende wendingen! Een pareltje die je gelezen moet hebben, zeker als je van Mythologie houdt.
Helaas een teleurstelling. De korte inhoud op de achterkant van het boek, beloofde veel, maar het kwam echt niet uit de verf. Oppervlakkig, geen uitgewerkte personages en weinig beschrijvingen van de omgeving. Heel jammer, een gemiste kans. Ik kwam zelfs ergens tegen dat het een YA boek is. Dat heb ik niet kunnen vinden in de product omschrijving, maar dat was wel meer van toepassing.
Wat had ik dit boek graag goed gevonden. Het plot spreekt me aan, de personages leken op het eerste zicht echt interessant en ook de setting was iets waar ik me helemaal in kon vinden. Maar al na enkele hoofdstukken voelde ik dat het verhaal toch niet zo mijn ding was. Dat de schrijfstijl vooral anders was dan ik had gedacht of gehoopt.
Hoewel de basis van het verhaal goed zit, is de uitwerking ervan best zwak. De grootste oorzaak hiervan is de oppervlakkigheid waarmee Gebroken adem is geschreven. Het is duidelijk dat Morris een talent voor schrijven heeft, werelden kan ontwikkelen en legendes kan omzetten naar moderne verhalen. En toch voelt het verhaal gehaast aan en op vele plekken zelfs ondoordacht. Misschien komt dit omdat ik niet meer tot de leeftijdscategorie van het boek behoor of doordat mijn eigen verwachten té hoog waren. Het resultaat was in ieder geval dat ik redelijk teleurgesteld achterbleef toen het boek uit was.
Het gebrek aan diepgang zit zich in eerste instantie in de kern van het verhaal. Want vanaf het begin legt de schrijfster de nadruk op de ‘slungelige nerd’ Patrick en de ‘bloedmooie’ Morgayne. Een concept dat niet alleen onorigineel is, maar ook al voorbijgestreefd. Dat ze mooier is dan de gemiddelde mens, is iets waar ik nog kan begrijpen en dat ook voor het plot belangrijk kan zijn door de werking die ze op Patrick heeft. Maar echt, waarom moest Patrick op die manier zijn geschreven? Hoe heeft dat een meerwaarde aan het boek geboden? Volgens mij tikt hij letterlijk elk slungelig cliché aan zonder er een originele draai aan te geven. En dat is jammer, want Patrick had zo interessant kunnen zijn en het plot echt kunnen dragen.
Een tweede oppervlakkigheid is jammer genoeg in de personages en hun relaties tot elkaar te vinden. De sterkste is die tussen Judith en Patrick, de manier waarop deze is geschreven kwam overtuigend over. Maar alle andere relaties? Nee. Als lezer kreeg ik ook het gevoel dat de schrijfster zelf niet veel om de andere familieleden van Patrick gaf. Ze werden gebruikt om hier en daar een moment van verrassing te creëren, een kleine twist aan het verhaal te geven, maar jammer genoeg zonder ooit echt het belang hiervan te onderstrepen. Het voelde allemaal wat random aan, alsof Morris liefst enkel over de relatie tussen Patrick, Judith en Morgayne had geschreven maar bedacht dat er toch iets meer paginavulling nodig was. En dat is gewoon merkbaar als lezer waardoor je eigenlijk ook niet geeft om die personages en hoe hun relaties stuklopen. Zelfs niet echt om de hoofdpersonages, omdat ook daar niet veel verder dan de eerste indrukken werd gegaan.
Als Morris meer tijd aan de groei van haar personages had besteed, had ik het einde waarschijnlijk ook beter kunnen appreciëren. Nu voelde het vooral erg ongeloofwaardig aan en deed het mijn wenkbrauwen fronsen. Ook de snelheid waarmee Patricks gedachten gingen van ‘wie is deze vreemde’ naar ‘ik kan niet meer zonder haar’, voelde eerlijk gezegd wat lachwekkend aan. Uiteraard kan Morgayne deze invloed op hem gehad hebben, maar als lezer kreeg je niet het gevoel dat dit enkel door haar ‘kracht’ kwam. Als dit wat beter was uitgewerkt, meer aandacht besteed aan zowel het mentale als fysieke (handen aanraken, vlinders in buik, …) was het voor de lezer ook geloofwaardiger geweest.
En als laatste, het gemak waarmee er aanvaard wordt dat zeemeerminnen bestaan vond ik ook best verrassend. En dan bedoel ik niet Patrick, maar diegenen die er eigenlijk nooit echt een gezien hebben. Best gevaarlijk, dat verhalen dan zo snel als waarheid worden aanzien. Over Patrick gesproken, ook hij ging best snel mee in bepaalde verklaringen en wensen van Morgayne. Het ene moment was hij in shock en een tel later leek hij er al vrede mee te hebben. Ik val in herhaling, ik weet het, maar opnieuw: meer ruimte voor groei en gedachtes zou dit boek echt naar een hoger niveau hebben getild.
Uiteindelijk geef ik het boek twee sterren omdat de kern van het verhaal, het idee erachter, interessant is. Daarnaast is Morris zeker geen slechte schrijfster, ik denk alleen dat haar verhaal niet voldoende was uitgewerkt of misschien origineel als een veel korter boek was bedoeld? Dat laatste is maar een gok natuurlijk, maar het zou wel veel verklaren. Personages dienen te groeien doorheen een boek en dat gevoel had ik hier absoluut niet. Dit in combinatie met de iets of wat slordige verhaallijnen die niet goed werden afgewerkt en de snelheid waarmee personages bepaalde gebeurtenissen aanvaarden, zorgden ervoor dat het verhaal niet geloofwaardig genoeg en te oppervlakkig overkwam. Maar ondanks dat zou ik zeker nog andere boeken van Morris lezen, in de hoop dat deze me wel kunnen overtuigen. Want doorheen dit alles, zag ik wel een glimp van haar talent.
Patrick en zijn ouders en zus gaan op familie bezoek in Ierland. Veel zin heeft hij niet, en dan begint het weer ook nog eens vreselijk tegen te zitten. Zelfs als hij volledig in de ban raakt van een beeldschone vrouw die in hetzelfde hotel verblijft, blijft er een vreemd gevoel aan hem knagen.
“Het was het onheilspellende gevoel van iets wat nadert en niet kan worden tegengehouden: de verwoestende kracht van de natuur zelve.” (p. 73)
Verschillende events volgen elkaar op, de een nog vreemder als de ander. Ook lijkt Patrick zijn familie totaal overhoop te liggen. Maar in zijn hoofd is hij toch echt het meest bezig met die beeldschone vrouw, en zij met hem.
“Je bent bijzonder, Patrick, weet je dat? Daarom heb ik jou gekozen.” (p. 88)
Wanneer hij het mysterie ontrafeld lijkt te hebben, worden de problemen daardoor nog niet minder. Sterker nog, zijn gevoel voor liefde en doen wat juist is wordt er alleen maar meer door op de proef gesteld. Net als alles duidelijk is, lijkt voor Patrick de enige keuze een lastige.
“Dan breng ik je terug naar het water.” (p. 190)
Maar blijft het hier dan wel bij?
In Gebroken Adem neemt Morris ons mee naar het land van de mythen en de sagen: Ierland. De cover van dit boek alleen al is een en al mystiek, met mooi kleurgebruik en een pracht van een vrouw die uit de zee op lijkt te stijgen.
Elk van de personages is boeiend en goed uitgewerkt. De familie perikelen binnen het gezin zijn realistisch en doordat het goed is verweven met het mythologische verhaal ook zeker op zijn plaats. Aan elk personage werd de juiste hoeveelheid aandacht geschonken. Van alle personages is Judith een typische plagerige zus met een hart van goud die voor Patrick een steun in toeverlaat bleek, ook toen haar nuchtere geloof goed op de proef werd gesteld. Patrick is de goedzak waarop het gezegde: stille wateren hebben diepe gronden, van toepassing is. Hoewel hij niet verbaasd met zijn keuzes is het wel erg mooi om te zien hoe hij leert vertrouwen op dat wat hij eigenlijk niet begrijpt. Hij stelt zich heel mooi en kwetsbaar open op en lijkt hierdoor ‘ineens’ meer te snappen van de liefde dan menig ander. Morgayne is de vrouw van het mysterie voor wie het de liefde is die het tij doet keren. Haar mythische werkelijkheid is erg mooi, zelfs geloofwaardig, uitgewerkt. Duidelijk is dat er door Morris veel en goed onderzoek is gedaan naar dit mythologische fenomeen; dit heeft zeker een positieve bijdrage geleverd aan het goed overbrengen van dit karakter. Het mag erg bijzonder genoemd worden hoe Morris een liefdevolle draai weet te geven aan de van oorsprong kwaadaardigheid van de mythe.
Morris is erg sterk gebleken in dialogen en het echt maken van onwerkelijke realiteiten. Ze heeft een directe en prettige schrijfstijl, wat hier en daar best wat meer mystiek had kunnen gebruiken. Het hele verhaal door bleef Morris boeiend en actief in haar schrijven waardoor doorlezen vrijwel de enige keuze is die de lezer geboden wordt. Haar kennis over het land en de mythe en haar kunde voor het vertellen van verhalen komen in dit boek perfect samen. Gebruikte perspectieven, en de wisselingen hierin, waren echter niet altijd even duidelijk.
Gebroken Adem bevat fijne korte hoofdstukken die een prettig tempo waarborgen. In een vertelde tijd van ongeveer één à twee weken weten gebeurtenissen elkaar logisch op te volgen, zonder haast maar ook zonder traag te zijn. Gebroken Adem heeft een mooi gesloten einde, terwijl er ook ruimte is om er een vervolg aan te geven. In Gebroken Adem wordt een ‘oude’ mythe nieuw en fris leven ingeblazen op een erg prettige manier. Morris heeft dit met veel creativiteit en originaliteit gedaan door het in een roman te laten gebeuren in plaats van er alleen over te schrijven. Er is sprake van enige voorspelbaarheid maar doordat Morris ook weet te verassen met enkele plot twists, deert dit niet.
Gebroken Adem is een verhaal waarin liefde krachtig is in tijden van drama en mythen. Het verhaal zelf krijgt van mij 4,5 ster, maar de laatste twee pagina’s raakten mij zo enorm dat deze ‘snik’ ervoor zorgt dat het er uiteindelijk 5 worden. Van Latoya Morris zou ik erg graag een volgend cultureel mythologisch verhaal lezen.
Recensie : Gebroken adem - Latoya Morris februari 2020 ISBN : 9789463967136 Uitgeverij Hamley books
Dit YA verhaal gaat over de 19 jarige Patrick, die met zijn ouders en zus op vakantie gaan naar Baltimore in Ierland.Hun tante heeft daar een hotel. In eerste instantie heeft Patrick er totaal geen zin in maar alles verandert als hij de bloedmooie Morgayne ontmoet. Ziet ze hem wel zitten, ze lijkt zo onbereikbaar en mysterieus.
Dat Ierland bekend staat om regen en wind, wist Patrick al. maar dit keer is het anders. Het is heftiger dan ooit, dit keer spoelen er zelfs dode zeedieren aan. Wat een chaos.Het is noodweer. Patrick is verrast dat Morgayne naar hem toe komt, nu wordt de vakantie toch nog leuk. Maar wie is deze mysterieuze jonge vrouw en waar komt ze ineens vandaan? Weet zij meer over de stormen? Hij raakt volledig onder de invloed van haar.
Patrick is echt een puber, geen zin om met zijn ouders mee te gaan op vakantie maar als er dan iets spannends gebeurd, is hij de eerste die er bij is.Hij is niet bang voor het avontuur, ook al weet hij dat dat niet altijd even slim is om zijn eigen zin door te drijven. Ik kan me goed in hem inleven.Je leeft met hem mee en wit hem soms waarschuwen. Hij is soms heel impulsief en gevoelig waardoor hij snel dingen doet zonder erbij na te denken.
Zijn zus Judith is heel anders, veel rustiger. Ze houdt ook van avontuur.Maar ze denkt wat meer na bij wat ze doet en heeft een echte broer-zus relatie, ze kan niet zonder maar ook niet altijd met Patrick. Ze weet hoe Patrick kan zijn, maar ze is er wel voor hem als hij haar nodig heeft.
Morgayne is bijzonder, zonder te spoileren kan ik wel zeggen dat je haar eerst moet leren kennen voor je een mening over haar kan vormen.Dat ze apart en mysterieus is, blijkt in het hele verhaal. Pas aan het eind kom je er achter hoe het precies zit.
Het verhaal leest vlot, mede door de vormgeving van het boek .Er staat aan het begin van elk hoofdstuk een zwartwit foto van de haven en het lettertype is erg prettig. De sfeer wordt door de auteur erg helder beschreven.Je kan alles wat er verteld wordt letterlijk voor je zien en meemaken. Het is levensecht. Er zit veel spanning en romantiek in met een flinke dosis magie. Een bijzondere magie waarvan ik niet wist dat het bestond. Al vanaf het begin voel je dat er iets gaat gebeuren wat nog nooit eerder is gebeurd. Je voelt de spanning toenemen en naar het plot toe hoop je dat er gaat gebeuren wat je denkt. Maar dat is niet zo, ik zag dit niet aankomen. Het is een zeer passend eind, al vind ik het jammer dat het boek uit is.
Ik geef het 5 verdiende sterren, niet alleen omdat Ierland mijn lievelingsland is ...
Ik zag dit boek al regelmatig verschijnen op Instagram. Dus was ik er eigenlijk wel nieuwsgierig naar geworden. Gebroken Adem word verteld door Patrick maar ook deels door Judith. De jonge Patrick die met zijn ouders op vakantie gaat naar het mooie Baltimore in Ierland. Hij kan de charmes van de mysterieuze Morgayne niet weerstaan. Die een deur toe gooit voor zijn neus. Wie is de mysterieuze jonge vrouw die op blote voeten rond loopt? Maar dan veranderd het weer, de storm is in aankomst. Maar ook diep gewortelde geheimen van zijn familie komen aan het licht.
Schrijfstijl: Het boek Gebroken Adem is beeldend geschreven. Je waant je in een mensen wereld in het mooie groene Ierland omringd door de prachtige magie van het personage Morgayne. Het boek leest vlot, bevat enorm veel spannende scenes. Latoya weet de lezer vast te houden tot het einde. Ze bouwt de spanning mooi op in het verhaal. Je tenen zitten te kronkelen van de spannende scenes in het boek. Het boek Gebroken Adem wil je niet aan de kant leggen. Hoe verder je in het boek bent, hoe moeilijker je het los kan laten. Dit boek lees je uit op een paar dagen.
De personages: Morgayne is neergepend als een ijzer sterk personage. Ze heeft speciale krachten die haar ontzettend sterk maken. Eigenlijk vond ik haar het leukste personage. Ik kreeg naar het einde toe ook wel een beetje medelijden met haar.
De cover: Gebroken Adem heeft een prachtige cover die je aantrekt als lezer. Een jonge vrouw in een prachtig kleedje, verlangend kijkend naar degene achter haar.
Een minpuntje: Een minpuntje aan het boek vond ik de zwart/wit illustraties. Maar dat is persoonlijke smaak.
Een uniek einde: Je ziet het einde op je afkomen. Maar stiekem hoop je toch op een ander einde. De cliff hanger naar het einde toe is een beetje apart en raar maar wel enorm spannend. Waarbij je alleen kan staren naar het boek. Is het nu al uit?
~ Conclusie: ☆☆☆☆ sterren ~ Gebroken Adem krijgt ondanks het spannende en aparte einde toch 4 mooie sterren. Het boek is enorm spannend en magisch geschreven. Als je houdt van mystieke wezens, magie en spanning dan is dit boek echt een aanrader voor jou. Dankjewel Hamley Books en Latoya Morris dat ik het boek “Gebroken Adem” mocht recenseren.
*Recensie exemplaar gekregen van Young Adult België. Om dit boek te lezen en te recenseren. Dit is mijn eerlijke mening over het boek. #gekregen
Dit boek stond echt al heel lang op mijn nog te lezen lijst, maar het kwam er elke keer maar niet van om het boek te kopen. Een paar weken geleden zag ik echter dat Hamley Books een stock sale had en dat dit boek daartussen stond. Nu had ik echt geen excuus meer en zodra ik het boek in mijn handen had belandde het bovenop de stapel. Ik kon het dan ook gisteravond niet laten alvast een beginnetje te maken. Voor ik het wist was ik al ruim over de helft!
Dat komt allereerst omdat Morris echt een heerlijke vlotte schrijfstijl heeft. De zinnen liepen lekker, de dialogen voelden heel natuurlijk aan en ze heeft een mooie mix gevonden tussen beschrijvingen om sfeer te scheppen en de snelheid in het verhaal houden. Daarnaast zijn de boeken van Hamley altijd ongelooflijk leesbaar opgemaakt en met overduidelijk heel veel zorg, wat vooral heel zichtbaar wordt in de titelpagina's van elk hoofdstuk.
De grote ster van dit verhaal is wat mij betreft de sfeer. Het is duidelijk dat Morris zelf meermaals de locatie bezocht heeft waar het verhaal zich afspeelt, want alles komt tot leven. Het water, het dorpje en hoe het er aan toe gaat in de lokale pub. Daarnaast zit er een heerlijke dreigende spanning in het verhaal die vanaf het eerste hoofdstuk langzaam steeds sterker wordt en dan leidt tot de spectaculaire en ook wel emotionele finale.
Daarnaast heeft Morris overduidelijk heel veel tijd en moeite gestoken in het schrijven van echte, realistische en gelaagde personages. Ik moet zeggen dat alle familiedrama van mij niet perse had gehoeven, juist omdat het verhaal van de hoofdrolspelers op zichzelf ook al heel erg betoverend en bijzonder was, maar daardoor had elk karakter wel een eigen verhaal en waren ook de bijkarakters meer dan toevallige voorbijgangers met een naam.
Ik ga, na deze heerlijke en bijzondere leeservaring, zeker meer boeken van Morris oppakken!
Dit verhaal had me op een mysterieuze wijze te pakken. Toen ik eenmaal begonnen was met lezen wilde ik ook weten hoe het verhaal zou aflopen.
De personen zijn allemaal goed uitgewerkt. Vooral de manier zoals Latoya, Morgayne heeft neer gezet. Vanaf dat zij in het verhaal komt zweeft de mysterie rond haar. En dit blijft eigenlijk tot ver aan het einde. Hierdoor ben ik van mening dat je wilt doorlezen. Want je wilt weten wat zij van plan is.
De hoofdstukken zijn van een prettig formaat. En zoals we weten van Hamley Books is dit boek weer voorzien van mooie illustraties. Het verhaal laat zich lekker vlot lezen.
Dit boek bevat een mythe, maar wat ik fijn vind is dat het in dit boek niet alleen daar om draait. Ieder personage in dit boek heeft ook zijn eigen problemen. Waardoor er op verschillende vlakken spanningen zijn. Dit zorgt ervoor dat er een lekkere vaart in het verhaal blijft zitten.
Uiteindelijk vallen alle stukjes in elkaar en heeft het boek een waardige afsluiting.
Patrick reist samen met zijn zus en ouders naar Baltimore, Ierland om zijn tante en nonkel te bezoeken die een hotel uitbaten. Daar ontmoet hij de mysterieuze Morgayne, die, vindt hij vreemd genoeg, interesse in hem toont. Het weer in Ierland, dat al meestal winderig en regenachtig is, slaat helemaal om in hels noodweer en zeedieren spoelen aan op het strand. Wat is er allemaal aan de hand?
Dit boek heeft me op meerdere manieren enorm verrast. Vooral het einde (waar ik uiteraard niets over ga zeggen), de sfeer en de setting die worden weergegeven, zijn alsof je zo het boek in stapt en in Ierland bent. Latoya heeft dit goed naar voren gebracht. Het is duidelijk dat ze de plaats heeft bezocht want het is zo beeldend geschreven.
Zowel de spanning als het mysterie dat zich ontrafeld, bouwen langzaam op, soms tergend langzaam, want je wil meteen veel meer. En terwijl alles meer en meer toeneemt naar het einde toe, verslindt je steeds sneller pagina na pagina omdat je wil weten wat er gebeurd. En WAT er dan precies gebeurde, zag ik helemaal niet aankomen, echt helemaal niet. Het einde verbaasd me nog steeds.
Nu ben ik nog meer benieuwd naar andere boeken van Latoya Morris
In dit mooie YA-fantasy verhaal, wat ik voor de leesclub van Thrillers & More heb mogen lezen, wordt een mooie weergave gegeven van een prachtig stukje Ierland. In alle schoonheid wordt ook een stuk mythen en legenden naar boven gehaald. Of je er nu in gelooft of niet ik vond dat de auteur dit mooi en geloofwaardig heeft verwerkt in dit verhaal. Wat mij vooral opviel is dat de wereld heel realistisch is neergezet. De opbouw van het verhaal plus de onverwachte wendingen zijn een enorme aanwinst in dit genre. Ik vond de personen in het boek goed uitgewerkt en ook al herkende ik mijzelf niet in de personages zijn ze wel herkenbaar. Een zeer fijne kennismaking voor mij met deze auteur, hopelijk komt er meer uit in dit genre
Patrick en zijn zusje Judith zijn samen met hun ouders in Baltimore voor de jaarlijkse Ierland vakantie bij tante Amber die daar een hotel runt.
Alleen dit jaar is het anders, Patrick ontmoet Morgayne en is op slag verliefd. Er gebeuren allerlei rare dingen zoals stormen, overstromingen en zeedieren die aanspoelen. Mysterieuze Morgayne lijkt hier mee te maken hebben en Patrick komt meer en meer over haar te weten, omdat ze steeds meer tijd met elkaar door brengen. Kan hij haar en vooral zichzelf redden?
Een heerlijk maar heftig verhaal over een mythe. Of is het eigenlijk helemaal geen mythe? In het magische Ierland is van alles mogelijk. Mooi om er door dit boek even terug in Ierland te zijn.
De vormgeving van “Gebroken adem” benam mij de adem, er is duidelijk research gedaan naar de locatie waar het verhaal zich afspeelt, maar de personages wisten mij niet goed mee te slepen in hun emotionele ontwikkeling. Jammer, want het concept vond ik veelbelovend! Lees mijn volledige review op https://frecadelik.wordpress.com/2020...
Je word gelijk in het verhaal getrokken. Het leest vloeiend weg. Je word meegenomen in het gezin van Patrick. Leert de karakters beter zodat het meer op je emoties in gaat. Dat vind ik altijd heerlijk om te lezen. Je staat in connectie met de personages .
Precies wat ik nodig had op het moment: Ierland als achtergrond, vlotte schrijfstijl en personages die niet foutloos zijn. Verhaal leest lekker weg en het boek was zo uit. Soms is het gewoon zo lekker om een wat korter verhaal te lezen!
Wat een geweldig boek! Vanaf het moment dat ik het begon te lezen kon ik niet meer stoppen. Het is een meeslepend en spannend verhaal met een onverwachte plot twist. In een woord geweldig!