In Alan Moores Watchmen opferte er sich, um die Welt zu retten. Doch Rorschach ist kein Held, wie man ihn sich vorstellt. Er ist gnadenlos hart, gegenüber seinen Feinden und sich selbst. Und er ist da, wo die Stadt am dreckigsten und blutigsten ist - um die Unschuldigen zu retten oder zu rächen. Ein Comic, der unter die Haut geht.
Brian Azzarello (born in Cleveland, Ohio) is an American comic book writer. He came to prominence with 100 Bullets, published by DC Comics' mature-audience imprint Vertigo. He and Argentine artist Eduardo Risso, with whom Azzarello first worked on Jonny Double, won the 2001 Eisner Award for Best Serialized Story for 100 Bullets #15–18: "Hang Up on the Hang Low".
Azzarello has written for Batman ("Broken City", art by Risso; "Batman/Deathblow: After the Fire", art by Lee Bermejo, Tim Bradstreet, & Mick Gray) and Superman ("For Tomorrow", art by Jim Lee).
In 2005, Azzarello began a new creator-owned series, the western Loveless, with artist Marcelo Frusin.
As of 2007, Azzarello is married to fellow comic-book writer and illustrator Jill Thompson.
Todas estas historias sirven como precuelas del cómic Watchmen de Alan Moore, contando los orígenes o las razones que motivan a los personajes. A mí me dejan sabor a poco, con excepción -hasta el momento- del número de Dr. Manhattan y Ozymandias.
Rescato que las aptitudes del protagonista son más realistas que las de Silk Spectre. La trama en sí no me llamó la atención salvo por la chica de la cafetería y el misterio de tan peculiar máscara (del que no dan gran explicación). Creo pasaré con lo grueso, y de ahí veré si sigo con estos pequeños volúmenes.
So enttäuschend! Wie kann der Verlag für so „etwas“ das Go für den Druck geben?! Dieser Band liest sich wie eine 08/15-Geschichte für einen beliebigen Superhelden. Aber hier steckt der beliebteste Watchman der Graphic Novel hinter!
Keinerlei Tiefgang – weder bei der allgemeinen Story, Figuren noch bei dem zeitlichen Ausschnitt, der aus Rotschachs Leben beleuchtet wird.
Die wichtigsten Fragen werden nicht beantwortet, nein, nicht mal gestellt: Wer ist/ war der Mensch Walter Kovacs? Was ist ihm widerfahren? Wie war seine Kindheit? Gab es je einen Menschen, der ihm etwas bedeutet hat? Wie kam es überhaupt zur Umwandlung? Wieso der Name „Rorschach“? Woher hat er seine (Super)Kraft? Welche Rolle spielt gerade der Kampf gegen diesen Gegner? Wieso denkt Rorschach nur in schwarz und weiß? Wie wird ein Einzelkämpfer auf einmal Mitglied eines Teams? Was treibt ihn an?
Soziopathen werden nicht geboren, sie werden geschaffen, Herr Azzarello!
In dem Band über Ozymandias wird der Leser um die Welt, ja durch die halbe Menschheitsgeschichte gejagt und wird mit Informationen und Bezügen zum Original förmlich erschlagen. Hier hingegen spielt man mit den Mitteln der Spiegelung (Gesichter in Pfützen, Fensterscheiben etc.) und denkt der Bezug zum Rorschachtest reiche hier aus.
Azzarello skizziert Rorschach so, wie die Lektüre den Leser zurücklässt: zornig und leer.
Read “Before Watchmen: Rorschach” this morning. Am afraid this is just a cheap way to cash in on rediscovering of classic now that the movie has hit theaters.
Azzarello delivers with decent noir-ish story. But character doesn’t feel like Rorschach at all. His characteristic staccato voice: gone. Suddenly possesses superpowers when punching and kicking people in the face. Thought that “Watchmen” proved these vigilantes were anything bùt superheroes. Must be influence of movie. Hurm.
Only surprise in this book came in the form of cameo of certain taxi driver. While this wouldn’t seem to fit in “Watchmen”-universe, it felt right for this comic. This was a welcome surprise. Brought a smile to my face. Not for long, though.
Despite all nastiness, “Before Watchmen: Rorschach” left me oddly unmoved. Felt like fan-fiction, but not a successful attempt.
Como esperado a prequel do Rorschach é extremamente violenta graficamente e paradoxalmente a que tem talvez o melhor traço até o momento. Entretanto, já que na HQ original temos a história de origem dele, o que temos aqui é um caso o que pode ser um pouco anticlimático. É uma HQ bastante sutil, alguns assuntos aqui não estão dados, estão subentendidos, combina bem com a linguagem simbólica do diário do Rorschach e reforça a impressão de que o protagonista é tão doente quanto a cidade que ele vê apodrecer.
Más bien tirando al 3.5, pero no puedo redondearlo por lo alto. La historia es entretenida y tiene un toque a las películas de finales de los 70 y principios de los 80 (cameo obvio incluido), de hecho sigue ese guion tan claramente que es hasta predecible, aunque de una manera agradable. El problema es que no añade prácticamente nada al personaje, incluso es más corto que las historias de otros vigilantes, con lo cual todo queda en una especie de fanfic y un entretenimiento intrascendente.
Nota 5,75. Te dizer que eu até achei que seria pior. É só medíocre. O Brian Azzarello consegue não arruinar a história, pq ela é simples demais pra ser arruinada. E a arte do Lee Bermejo eu tiro meu chapéu dessa vez, realmente ficou linda, combinando bastante. Uma aventurinha do Rorshach em seus dias de Taxi Driver, mesmo que a trama não vá a lugar algum.
Una historia, anterior a Watchmen, que pone foco en la manera de pensar y actuar tan particular de uno de los personajes más icónicos del cómic moderno.
Historia dura, adulta, oscura, pero que puede ser bastante más realista de lo que nos gustaría aceptar.
Esta es una historia realmente corta, muy fácil de leer y de entender. Súper recomendado para los amantes de Watchmen y para quien quiera saber un poco más de la forma de actuar de Rorschach.
Mit "Rorschach" knüpft die Serie "Before Watchmen" leider nicht an alten Erfolgen an. Jedenfalls nicht an jenen des Original Watchmen-Comics aus dem Jahr 1986. Zwar ist die Figur Rorschach (zumindest für mich) eine der interessantesten Problemkinder des Genres - aber alles in Allem ist diese Graphic-Novel nicht mehr und nicht weniger als eine Art "weiteres Abenteuer" derselben.
Wer sich große Zusammenhänge gewünscht hat, Hintergründe oder eine tolle "Comming-of-Madness"-Geschichte, der wird von "Before Watchmen: Rorschach" ziemlich enttäuscht sein. Für alle anderen, ausgenommen jene die "Watchmen" nicht gelesen haben, ist es ein düsterer, blutiger Anti-Helden-Comic. Für sich genommen ist es sogar ein gut gelungener. Nicht spektakulär, aber gelungen.
Diejenigen, die mit "Watchmen" nichts anzufangen wussten - oder es aus anderen Gründen nicht gelesen haben - sollten ohnehin zuerst dieses Meisterwerk lesen.
Rorshach is met stip mijn favoriete personage uit Watchmen, misschien wel mijn lieveling uit het hele comic-landschap. Al is 'lieveling' niet iets wat met Walter geassocieerd kan worden. En deze verzameling van de 4 issues rond dit karakter stelt niet teleur. Breng het iets nieuws aan de tafel: nee. En dat levert deze verhaallijn vaak slechte recensies op. Maar het is een (on)aangenaam weerzien met de gemaskerde man en hij wordt zeer goed getypeerd en het verhaal op zich is verre van slecht. Het intrigeert en blijft spannend en de nieuw geïntroduceerde personages hebben voldoende vlees aan de botten opdat hen zou sympathiek of afschuwelijk vinden. Het tekenwerk is van een zeer hoogstaand niveau al verschilt het uiteraard van het origineel. Zeer aangenaam verrast!
Zeichnerisch voll auf der Höhe fügt der Band der Figur Rorschach nicht aber auch nur den geringsten neuen Aspekt hinzu. Kein Hintergrund, kein Kontext - da haben wir Rorschach bei den WATCHMEN schon besser kennengelernt. Und "deus ex machina"-Lösungen hasse ich. Ausweglose Situationen sind nunmal ausweglos.
Pues me han parecido unos números bastante aburridos. Watchmen es una obra de relojería coral y aquí me importa un pepino ver a Rorschach persiguiendo a un asesino en serie y cargándose a un tío que baila como John Travolta. Alan Moore odia que sigan sacando dinero de sus personajes, con estas historias se llena de razón y nos la quita a los que siempre defendimos las adaptaciones de Watchmen y V de Vendetta. Por mucho que hayan cogido a lo mejor del mundo del cómic, yo me bajo.