Είναι το σώμα μου μια χούφτα χώμα, χούφταλο, μια χούφτα γιος της γης σου, σπασμένος κώδικας, γυμνόφτερνος σε φρέσκια πίσσα, χαμένη ρέπλικα σκιάς σ’ επίπεδη, τσουρουφλισμένη χώρα, πάντοτε τρεκλίζοντας στις πρώτες ηλιαχτίδες.
Ο Δημήτρης Μαύρος γεννήθηκε το 1996 στην Αθήνα, όπου σπουδάζει Φιλολογία. Εργάζεται ως επιμελητής και μεταφραστής. Ενίοτε αρθρογραφεί. Ποιήματα και μεταφράσεις του έχουν δημοσιευτεί σε διαδικτυακά περιοδικά. Ο Αυτιστικός Θεός είναι το πρώτο του βιβλίο ποίησης.
Ένα βιβλίο (κι ένα ποίημα) διαφορετικό από αυτά που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε να εκδίδονται τον τελευταίο καιρό. Με σημαντικές επιρροές από το έργο του Ezra Pound και βεβαίως του T.S. Eliot στο παρόν ποιητικό βιβλίο ακολουθούμε τη ζωή ενός ασυνήθιστου Θεού ή κάποιου Αδάμ προσπαθώντας, όπως και ο ίδιος ο ομιλητής, να βρούμε μιαν άκρη στον κόσμο. Στο μακροσκελές και πολυσέλιδο ποίημα της συλλογής πολλών ειδών αναφορές και (σοβαρά) γλωσσικά παιχνίδια, μπλέκονται στην ήδη πυκνή "αφήγηση"-αν θα μπορούσα να μιλήσω για αφήγηση στον χώρο της ποίησης-καθιστώντας το ένα κείμενο scriptible (ή writerly αγγλιστί), για να χρησιμοποιήσω τον όρο που ο Roland Barthes χρησιμοποιεί στο βιβλίο του S/Z: An Essay αλλά κι ένα κείμενο στο οποίο θα μπορούσε να εφαρμοστεί η θεωρία των παλίμψηστων του Gérard GenettePalimpsests: Literature in the Second Degree. Σύμφωνα με τον Μπαρτ, λοιπόν, κείμενα που μπορούν να χαρακτηριστούν scriptibles αποκτούν μάλλον μεγαλύτερη σημασία στον χώρο της λογοτεχνίας, μιας και ο αναγνώστης δεν μπορεί να τα διαβάσει, ξεκλειδώνοντας το νόημά τους, παθητικά. Ο αναγνώστης οφείλει να είναι εκεί, σε επαγρύπνηση κι όχι μισοκουκουλωμένος με την κουβέρτα του εύκολου αναγνώσματος πριν τον ύπνο. Το ίδιο θα πω κι εγώ για τον Αυτιστικό Θεό . Δεν είναι εύκολο ανάγνωσμα, είναι, ωστόσο, μια ποιητική απόπειρα-η πρώτη, μάλιστα, του Δ. Μαύρου-στην οποία αρχετυπικά συστήματα που απασχόλησαν κι απασχολούν συγγραφείς και καλλιτέχνες μεταγράφονται σε μια γλώσσα σύγχρονη, σχεδόν χαμαιλεοντική που αλλάζει αλλεπάλληλα όπως ακριβώς κι ο κόσμος γύρω μας. Ας διαβάσει καλά, αυτός που θα διαβάσει τελευταίος.