余命10年 (文芸社文庫NEO)

by 小坂 流加

第6回静岡書店大賞 映像化したい文庫部門　大賞受賞作20歳の茉莉は、数万人に一人という不治の病にかかり、余命が10年であることを知る。笑顔でいなければ周りが追いつめられる。何かをはじめても志半ばで諦めなくてはならない。未来に対する諦めから死への恐怖は薄れ、淡々とした日々を過ごしていく。そして、何となくはじめた趣味に情熱を注ぎ、恋はしないと心に決める茉莉だったが……。涙よりせつないラブストーリー。カバーイラスト・loundraw

Genres: Romance, Drama

304 pages, Kindle Edition

First published May 15, 2017

Reviews

[daph pink ♡ · Rating 4 out of 5]

This is the tale of two people who, prior to knowing one another, were unable to dream about the future and were consumed by thoughts of impending death. While Kazu had no motivation to live, Matsuri knew she wouldn't last more than ten years.

Their lives transformed as they grew closer, and Kazu came to realize that life could be beautiful. His life, which had previously been monotonous, was now colorful. Falling in love altered his perspective, and he was unable to let go of the girl he loved so deeply; even though she was unable to accept his feelings, he now had a new purpose in life. He wanted to stick by Matsuri's side and support her through her difficult moments, believing that one day she would be healed.

However, Matsuri found it hard. She was unable to cry when she first learned about her illness because she felt that she had to be stronger than everyone. As a result, she suppressed her feelings and her agony, believing that there was nothing she could do. However, all changed when she felt the sensation of being in love. She finally realized how much she would be missing when the time came for her to pass away after spending her final years with the person she loved.

The Last Ten Years was not sentimental at all; rather, it was a lesson on living life to the fullest in any situation. Matsuri was always aware of how near she was to losing the things she had gained, such a job, friendship, or a romance. She nevertheless mustered the courage to attempt. She was looking for the basic joys of life and purpose in life. I was in this place. I survived. I cherished. She also instilled a passion of life in Kazuto through her strength.

The Last Ten Years emphasizes appreciating life's beauty and discovering your own happiness in it by using depressing desires. I hope this incredible piece of art eventually gets the recognition and appreciation it so well deserves.

[Mirai · Rating 4 out of 5]

"ฉันเตรียมตัวตายแล้ว เพราะฉะนั้นจะลองใช้ชีวิตให้เต็มที่ดูสักตั้ง"

เรื่องราวของ 'มัตสึริ' หญิงสาววัย 20 ปี ที่ตรวจพบว่าเป็นโรคร้ายที่ไม่อาจรักษาให้หายได้ คุณหมอบอกว่า เธอจะเหลือเวลาใช้ชีวิตอีกเพียง 10 ปีเท่านั้น มัตสึริจึงใช้ชีวิตแบบละทิ้งทุกอย่าง ไร้ความซึ่งหวัง ไร้ซึ่งอนาคต แต่ก็พยายามยิ้มและไม่สร้างความกังวลใจให้ครอบครัวและเพื่อน และตั้งมั่นจะไม่สร้างสัมพันธ์หรือรักใครเพิ่มอีก จนกระทั่งเธอได้พบกับ 'คาสุโตะ' เพื่อนสมัยเด็กที่เคยแอบชอบเธอ

เรารู้อยู่แล้วล่ะ ว่าตอนจบเล่มนี้จะเป็นยังไง รู้ตั้งแต่เห็นปก เห็นชื่อเรื่อง เห็นคำโปรย เห็นเรื่องย่ออะ และทุกอย่างก็เป็นแบบนั้น เป็นอย่างที่เราคาดเดาไว้ไม่มีผิด

ในตอนเริ่มแรก เราคิดว่าหนังสือเล่มนี้คือ นิยายโรมานซ์ดราม่าที่จบต้องมีการสูญเสียเรียกน้ำตาตามสไตล์นิยายรักน้ำตาคลอที่มีพล็อตทำนองนี้ทั่วๆ ไป แต่พอได้ลองอ่านจริงๆ แล้วพบว่า เล่มนี้ไม่ใช่โรมานซ์ที่เล่าเรื่องของคนรักสองคนที่มีความตายจ่อคิวรอพรากอีกคน และปล่อยให้อีกคนอยู่กับความเศร้าด้วยใจสลายแบบนั้นอะ แต่เล่มนี้เป็นหนังสือที่เล่าเรื่องราวของมัตสึริ หญิงสาวผู้ป่วยโรคร้าย และเหลือเวลาอีกแค่ 10 ปีเท่านั้นที่จะมีชีวิตอยู่บนโลก เพียงคนเดียวเท่านั้น

ผู้เขียนใช้วิธีเล่าเรื่องราวของมัตสึริ ราวกับติดกล้องส่องชีวิตของมัตสึริในแต่ละวัน เธอทำอะไรบ้าง เธอได้เจอใครบ้าง พูดคุยเรื่องอะไรกับพวกเค้าบ้าง เธอรู้สึกต่อเหตุการณ์หนึ่งๆ ในแต่ละวันเช่นไรบ้าง ผู้เขียนถ่ายทอดมุมมองและความคิดของมัตสึริได้ดีเลยนะ อ่านแล้วก็เข้าใจความรู้สึกของคนที่ใช้ชีวิตแบบไร้ความหวังและมองไม่เห็นอนาคต ความรู้สึกของคนที่ไม่ต้องการมีความรัก แต่ความรักกลับวิ่งเข้าหาโดยบังเอิญ เธอจึงได้พบกับคาสุโตะ เพื่อนสมัยเด็กที่มีปัญหากับทางบ้าน และอยู่ในช่วงหมดอาลัยตายอยากกับชีวิตเช่นกัน

อ่านแล้วมันอินง่ะ พลอยทำให้รู้สึกอยากเอื้อมมือไปโอบกอดมัตสึริด้วย คนอะไรกัน ป่วยจะแย่อยู่แล้ว แต่ยังเข้มแข็งและแคร์ความรู้สึกคนรอบข้างได้ขนาดนี้ การได้พบกับคาสุโตะเองก็เหมือนเป็นการปลดล็อคความรู้สึกบางอย่างของมัตสึริเหมือนกัน ให้เธอได้ลองเปิดใจให้กับความรัก และปล่อยวางให้กับมันในตอนท้าย

สำหรับเรา เราว่าเล่มนี้เป็นนิยายโรมานซ์นั่นแหละ แค่ผู้เขียนไม่ได้โฟกัสที่ความรักระหว่างพระนาง แต่โฟกัสไปที่ความรักที่มัตสึริมีต่อตัวเองและคนรอบข้าง ตลอด 10 ปีที่เหลืออยู่ มัตสึริได้เรียนรู้อะไรมากมาย ทั้งการ 'ขอบคุณ' 'ขอโทษ' และ 'รักนะ' มัตสึริใช้ชีวิตที่เต็มไปด้วยความรักทั้งจากครอบครัวและเพื่อนๆ อย่างคุ้มค่าแล้วล่ะ 🤍

สุดท้ายนี้ เพิ่งทราบภายหลังจากอ่านเล่มนี้จบว่า เรื่องนี้ดัดแปลงมาจากชีวิตจริงของผู้เขียน คุณรุกะ โคซากะ.. โหววว ขนลุกเลย การใช้ชีวิตแบบรู้วันหมดอายุ แต่ยังมีพลังใจเต็มเปี่ยมด้วยการเขียนงานชิ้นนี้ และถ่ายทอดความรู้สึกนึกคิดทุกอย่างผ่านตัวละครมัตสึริไปจนถึงคนอ่านอย่างเราได้ เป็นอะไรที่สุดยอดมากๆ ถึงจะเป็นนิยายเศร้าๆ แต่เราก็ได้พลังบวกจากเล่มนี้เช่นกัน ยกให้เล่มนี้เป็นหนังสือที่ชอบเลยค่ะ

[Cá Mó · Rating 5 out of 5]

Tui sẽ không dài dòng nhiều đâu.
Nói sao giờ ta, tình cờ thấy quyển này trên Tiki, ngay từ đầu đọc qua tựa sách tui đã thấy buồn rồi hic... dù là vậy vẫn có điều gì đó thôi thúc tui bấm đặt mua ngay về.
Ôi thì quyển này đọc buồn thật các bác à, phần đầu truyện làm tui cười tủm tỉm - phần giữa tui đã hồi hộp mong chờ kỳ tích - và phần cuối thì tui khóc muốn stress luôn *xấu hổ*
Mạch truyện đã dẫn dắt tui qua các cung bậc cảm xúc như vậy đó.
Matsuri là một cô nàng mạnh mẽ, ngưỡng mộ cô ấy quá. Kazuto là anh chàng rất ấm áp, hai người họ là kết tinh của một chuyện tình đẹp, rất đẹp. (các bác hãy nghe thử Vịnh Alaska của Lam Tâm Vũ nha, trời ơi hợp với cốt truyện này lắm luôn)
Tui nghĩ nội dung sẽ càng chạm đến trái tim các bác hơn khi tìm hiểu thêm về tiểu sử của tác giả đó.
À tui cũng đánh giá cao bản dịch nữa...
Nếu có thể đánh giá quyển sách có đáng đọc hay không thì với cá nhân tui, câu trả lời là "Rất đáng!".

[Larosenoire299 · Rating 4 out of 5]

Someone said that Komatsu Nana and Sakaguchi Kentaro would be the main casts of this Yomei 10 nen adaptation. That's why I stumble into reading it.

A sad but heart-touching story. It's more meaningful when I knew that the author was died of a serious illness (2017.02) after completing this novel (before the publication of the library version of this book in 2017). The main character, Matsuri, is a strong girl. Despite the fact that she has only 10 years to live, she still lives to the fullest, which touches my heart. She used to curse her destiny, used to make a gap between her and other people, but then she came to terms with it and treasures all the remainder of her days.

[Bighead_Monster · Rating 4 out of 5]

คนหนึ่งอยากอยู่ต่อแต่กลับต้องมารู้วันตาย อีกคนอยู่ได้แต่ไม่รู้อยู่ไปทำไมเพราะไร้ฝัน เกิดเป็นความรัก+มิตรภาพที่แสนอบอุ่น เล่มดีๆอ่านแล้วเศร้านิดๆแบบเข้าใจ&ปลงใจ การค้นพบความสุขจากแง่งามในชีวิตแม้ต้องนับถอยหลังเพื่อจากโลกนี้ ถึงอย่างนั้นก็ยังสวยงาม
.
หญิงสาววัยเพียง20ปีอย่าง มัตสึริ ตรวจพบว่าเป็นโรคร้ายไม่อาจรักษาและเหลือเวลาใช้ชีวิตราวๆ10ปี ช่วงแรกมัตสึริปลงตกในชีวิตและท้อแท้ถึงที่สุด พ่อแม่และพี่สาวก็เป็นกำลังใจให้อย่างดี รวมถึงเพื่อน ๆ เองก็น่ารัก สุดท้ายเธอจึงยอมรับชะตา ยืนหยัดใช้ชีวิตที่เหลือ ในเวย์ที่ไม่อยากสร้างความกังวลให้คนรอบข้าง

มัตสึริร่างกายอ่อนแอลงทุกวันแต่เธอยังคงมีใจเข้มแข็ง ตั้งมั่นว่าจะไม่สร้างสัมพันธ์ให้ใจพันผูกหรือกับใคร จนกระทั่งได้พบกับคาสุโตะ เพื่อนตั้งแต่วัยเด็กที่ตอนนี้กำลังใช้ชีวิตหมดไฟไร้ฝันเพราะมีปัญหากับทางบ้าน ทั้งสองคุยกันถูกคอต่อเนื่อง ซึ่งการได้พบกับเขาเหมือนเป็นการปลดล็อคความรู้สึกบางอย่างให้เธอขึ้นมา

ถ่ายทอดผ่านมุมมองตัวละครมัตสึริ เหตุการณ์ไล่ไปแต่ละปี ครอบครัว กิจกรรมที่ทำ ผู้คนที่พบเจอ แสดงภาพให้เข้าใจความรู้สึกนึกคิด การตัดพ้อในชีวิตของเธอ แต่ส่วนสำคัญที่สุดคือการที่เธอพบหนทางการปล่อยวางที่แท้ ผ่านการเปิดใจให้กับความรักที่กำลังก่อตัวขึ้นในจังหวะที่เธอไม่อยากให้เกิดมากที่สุด

ซึ่งความรักกุ๊กกิ๊กที่ก่อตัวระหว่างมัตสึริกับคาสุโตะนี่แหละขับเรื่องราวให้น่ารักและสวยงาม ซีนหวานก็มีบ้าง ชอบการแปลในเล่มนี้ ปกติตัวผู้ชาย(แปลญี่ปุ่น)จะแทนตัวเองว่าผม แต่เพราะเป็นเพื่อนในสมัยเรียน คาสึโตะเลยแทนตัวเองว่า เรา เวลาคุยกันหงุงๆหงิงๆทำให้รู้สึกเหมือนเซตติ้งทางไทยดี ฟีลเพื่อนเลื่อนเป็นแฟน

วรรณกรรมแสนอ่อนโยน+ระทมใจนิด ๆ ซาบซึ้งในโทนรัก-โรแมนติก-ดราม่า ถึงอย่างนั้นก็ให้ข้อคิดในการใช้ชีวิตด้วยเพราะนำเสนอทั้งความรักที่มัตสึริมีต่อทั้งคาสุโตะ ทั้งครอบครัว เพื่อน คนรอบตัวในตลอด10ปีที่เหลืออยู่ มัตสิริได้เรียนรู้หลายสิ่ง การรู้สึกขอบคุณและให้อภัย ปล่อยวางได้ และใช้ชีวิตที่เหลืออยู่อย่างเต็มที่

เล่มแห่งบทเรียนการใช้ชีวิตอย่างเต็มที่ในทุกสถานการณ์ ให้ได้ตระหนักทุกสิ่งมีเข้ามามีเสียไป แต่คนเราจำเป็นต้องใช้ชีวิตต่อแม้จะมีหมุดหมายคือจุดจบของชีวิต แต่ทุกคนก็เป็นเช่นนั้น แข็งแกร่งดั่งเช่นมัตสึริที่ส่งต่อความเข้มแข็งต่อไปยังคนรอบตัว โดยเฉพาะคาสุโตะที่เธอรัก ซึ่งบทจบของเล่มก็ดีมากจริง น้ำตารื้นเลย

ในver.หนัง โทนขยี้กว่า เศร้าซึ้งระเบิดน้ำตาย้อยถึงขาและน่าประทับใจเช่นกัน ส่วนในหนังสือนี้จะไม่เศร้าหนักขนาดในหนัง ออกแนวซาบซึ้งให้มองเห็นแง่งามในการใช้ชีวิต ซึ่งพล็อตเองก็นำมาจากชีวิตจริง ๆ ของผู้เขียนที่แทบจะเหมือนมัตสึริ เล่มนี้จึงเรียกได้ว่าเป็นพลังบวกที่ทรงพลัง มีคุณค่าให้แง่คิดกับคนอ่านมาก


วรรคที่ชอบ

- โลกใบนี้มีเรื่องที่ควบคุมไม่ได้ ต่อให้พยายามมากแค่ไหน พยายามมากเท่าไหร่ ก็มีเรื่องที่แก้ไขเอากลับคืนมาไม่ได้

- อีก 5 ปี สั้นเกินกว่าจะเริ่มต้นอะไรบางอย่าง แต่ก็ยาวเกินกว่าจะให้อะไรจบลง นั่นแหละ เวลาที่เหลืออยู่

[Sana · Rating 5 out of 5]

Learning to accept the inevitable...Well I gotta say that I've already watched the adaptation and watched the shit out of the music video by Radwimps. Recommend it to everyone.

[annriverbookdiary · Rating 4 out of 5]

Thì ra cái chết không hẳn là tạm biệt mọi người, là tạm biệt cả chính mình. Có nghĩa là mình sẽ chẳng còn trên đời này để tiếp tục với những người bạn, hoặc mình có thể đơn thuần làm điều mình thích nữa. Những ngày đầu trở về khỏi bệnh viện, có lẽ cuộc đời của Matsuri đã rất sẵn sàng cho cái chết nhưng càng về sau từ những người bạn, cuộc sống của cô ấy nhiều màu sắc hơn rất nhiều chưa kể gia vị của tình yêu như một sự ôm ấp vỗ về dịu dàng nhất với trái tim của cô ấy. Bởi lẽ cô ấy đã định rằng cô ấy sẽ không yêu vì sợ rằng sự ra đi của mình sẽ thật đau lòng, nhưng mê cung bí ẩn của tình yêu ấy có ai lí giải được đâu.
Full bài: https://anneriver.blogspot.com/2023/0...

[Munqaha Rashid · Rating 5 out of 5]

This book is a must read . When we want to die we don't want to live we find a reason to live but we can't because we are going to die . In the last i cried kazua run please run she is waiting. You know every story ends where it started and it ended where all this started. they both are living happily. One is living in heaven and one is living on earth but if still are living happily.. this is the best novel best movie I have watched love this ...

[cotton grass · Rating 4 out of 5]

Ban đầu mình cho rằng cuốn sách này có vẻ không hợp gu nên mình thấy không cuốn hút. Nhưng thật ra cuốn sách này có những cái rất giống với bản thân nên nhiều lúc đang đọc thì nghẹn ngào lắm. Đặc biệt là một cái kết dù đoán được trước nhưng vẫn khóc lụt nhà luôn🥲buồn xỉu ấy

[Hiền Nguyễn · Rating 4 out of 5]

Truyện buồn, hợp với một ngày âm u, lành lạnh.

[Rey · Rating 5 out of 5]

自分の魂の一部をとり抜かされたのような作品でした。

[Percy Yue · Rating 3 out of 5]

This is not my cup of tea. It's too pretentious and not touching at all.

[Oliver Oshima · Rating 5 out of 5]

I really liked the story and the movie.

[Ko & Minnie · Rating 4 out of 5]

เราทุกคนเกิดมา ก็ย่อมรู้อยู่แล้ว วันใดวันหนึ่งจะต้องตาย
แต่ถ้ามีชีวิตอยู่ได้อีกแค่ 10ปี
คุณจะทำอะไร

เราคงจะหวาดกลัว สงสัย ไปจนเริ่มยอมรับชะตากรรม
แต่แล้วความหวาดกลัว สงสัย จนยอมรับในชะตากรรม ก็คงจะกลับมาอีก
วนไปเรื่อยๆ จนสิ้นสุดที่ความตาย

หนังสือบรรยายจากมุมมองของ 'มัตซึริ' ชื่อเธอแปลว่าดอกไม้ชนิดหนึ่ง แต่เสียงไปพ้องกับคำว่า 'มัตซึริ' ที่แปลว่าเทศกาล (ไม่แน่ใจว่าเป็นเทศกาลอะไร หรือหมายถึงคำว่าเทศกาล ทั่วๆไป) เธอเป็นโรคที่หมอยืนยันว่าปัจจุบันยังไม่มีวิธีรักษา และถ้าเริ่มมีอาการ ก็จะมีชีวิตอยู่ได้ไม่เกิน 10ปี

'มัตซึริ' ไม่คิดว่าตัวเองเป็นคนโดดเด่นอะไร มักจะยิ้ม หัวเราะ กลบเกลื่อน กดความรู้สึกตัวเองเอาไว้ เพราะไม่อยากมีปัญหากับใคร และเพื่อทำให้คนอื่นและบรรยากาศรอบตัวสนุกสนาน เหมือนอยู่ในงานเทศกาล พอรู้ตัวว่าป่วยก็ยังคงแสดงออกแบบนั้นอยู่ตลอด ถึงแม้ข้างในใจจะเสียใจ โกรธ ตัดพ้อ สับสนวุ่นวายไปหมด เพราะไม่ใช่แค่การต้องใช้ชีวิตให้ได้อย่างดี แต่ยังจะต้องรักษาสุขภาพ จะต้องไม่ทำให้ใครเป็นห่วงหรือเสียใจ จะต้องละทิ้งสิ่งที่อยากจะไขว่คว้าและยึดเอาไว้ เพราะรู้อยู่ตลอดว่าเวลาในการมีชีวิตบนโลกนี้มันน้อยลงไปทุกวันๆ (ต้องกดดันตัวเองขนาดไหน ว้าวุ่นขนาดไหน เข้มแข็งมากๆ)

---จากส่วนหนึ่งของหนังสือ---------
ตั้งแต่มีอาการป่วย ฉันต้องสูญเสียอะไรไปหลายอย่าง
ละทิ้งความสามารถในการฝันถึงอนาคต
ละทิ้งความหลงไหลที่มีต่องาน
ละทิ้งวิถีชีวิตแบบเดียวกับคนอื่น
ละทิ้งความหวังที่อยากจะมีลูก
ละทิ้งการแต่งงาน
ละทิ้งความรัก
ละทิ้งเพื่อนฝูง
ละทิ้งคนรัก
คนเรามีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไร
แล้วจะตายไปเพื่ออะไร
อดีตเปลี่ยนไม่ได้
แม้แต่อนาคตก็เปลี่ยนไม่ได้
ความตายช่างน่ากลัว
แต่การมีชีวิตอยู่ก็น่ากลัวเช่นกัน
กระทั่งชีวิตของตัวเองก็ไม่สามารถเลือกได้

หนังสือนิยายที่ผู้แต่งดัดแปลงมาจากชีวิตของเธอ
อาการป่วยทรุดหนักหลังทำหนังสือเล่มนี้ และเสียชีวิตโดยที่ยังไม่ทันได้เห็นผลงานออกขาย ต่อมาปี2022 ได้ดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ด้วย

---RIP---------

[Justreadalot · Rating 4 out of 5]

Movie: The Last 10 Years (2022)