Ξεκίνησα να διαβάζω αυτό το βιβλίο… Εξωτερικά θύμιζε μυθιστόρημα για παιδιά. Μέσα, εικονογραφημένη ιστορία. Τι από όλα είναι;
Διαβάζοντας ταυτίστηκα κατευθείαν με την ηρωίδα. Όχι μόνο με την μικρή Μίλλυ, που πήγαινε συνέχεια να ακούει να αφηγούνται παραμύθια και ιστορίες αλλά και με την κυρία Μίντι, που δεν έκανε τίποτα άλλο από το να διαβάζει στα παιδιά παραμύθια.
Κινητή βιβλιοθήκη την έλεγαν την κυρία Μίντι. Ήξερε όλα τα βιβλία απ’ έξω! Είχε να προτείνει για τον καθένα το καταλληλότερο βιβλίο.
Πολύ νωρίς, κάτι άρχισε να αλλάζει… Το «σκηνικό» άρχισε να γίνεται μουντό και να ξεθωριάζει και στο μυαλό της Μίλλυ άρχισαν να τριγυρίζουν άσχημες σκέψεις. Φόβοι ότι μπορεί το βιβλιοπωλείο και η κυρία Μίντι να μην είναι εκεί για πάντα.
Σύντομα, οι ανησυχίες επιβεβαιώθηκαν. Για έναν ανεξήγητο λόγο, το βιβλιοπωλείο έκλεισε. Πήραν τα βιβλία, το χαλάκι και την πολυθρόνα και κρεμάστηκε ένα μεγάλο πωλητήριο.
Πώς απαντάς στα «γιατί;» ενός παιδιού όταν δεν ξέρεις την απάντηση; Πώς μπορείς να το βοηθήσεις στον πόνο και την απώλεια που αισθάνεται; Η απάντηση είναι πραγματικά δύσκολη! Το ίδιο δύσκολη όμως είναι και η ζωή, που κάποιες φορές μας επιφυλάσσει δυσάρεστες εκπλήξεις.
Ολοκληρώνοντας την ιστορία διαπίστωσα ότι ξεκίνησε σαν παραμύθι και έκλεισε, πάλι, σαν παραμύθι!
Συχνά λέμε ότι η ζωή δεν είναι «σαν παραμύθι», εννοώντας κάτι γλυκό, όμορφο, καλό, αγαθό… Η ιστορία αυτή θα μπορούσε να είναι ένα γλυκύτατο παραμύθι, από αυτά που λέμε ότι δεν μπορούν να συμβούν στην πραγματικότητα.
Το τέλος είναι καλό. Αναπάντεχα καλό!
Στο οπισθόφυλλο του βιβλίο λέει ότι πρόκειται για μια «γλυκιά και τρυφερή ιστορία για τη σπουδαιότητα του διαβάσματος και την αγάπη για τα βιβλία».
Σε αυτό, θα έλεγα ότι καθετί σπουδαίο κρύβει πίσω του έναν άνθρωπο. η σπουδαιότητα του διαβάσματος και η αγάπη για τα βιβλία έρχονται και γεννιούνται από την ψυχή (κυριολεκτικά και μεταφορικά) ενός ανθρώπου, που αυτός φροντίζει για αυτά.
Η μικρή Μίλλυ αναρωτιόταν στην περίπτωση που αλάξει ιδιοκτήτη τη βιβλιοπωλείο, αν θα εξακολουθεί να νιώθει το ίδιο όπως με την κυρία Μίντι. Φυσικά και δε θα ένιωθε το ίδιο. Γιατί την αγάπη της για τα βιβλία και το διάβασμα την τροφοδοτούσε η σχέση με την κυρία Μίντι.
Και θα έλεγα ότι αυτό προσφέρει το βιβλίο αυτό. Μας δίνει μια γεύση για το πόσο πολύ σημαντικό είναι να διαβάζεις σε ένα παιδί παραμύθια και ιστορίες.