Χαρακιές πάνω στον χρόνο

by Αφροδίτη Βακάλη

Μια κοπέλα, εγκλωβισμένη σ’ ένα σπίτι που έχει παντού χαραγμένο τ’ όνομά της, ασφυκτιά μέσα στον γάμο της, στη φυλακή που αντί για σίδερα έχει λέξεις. Ένας άντρας, μεγαλωμένος με τη ρετσινιά του «γύφτου» και του «μπάσταρδου», μοναχικός, σκληρός, συναισθηματικά χωλός, ακροβατεί στο περιθώριο μιας κοινωνίας που από νωρίς τον απορρίπτει και τον εχθρεύεται. Ένας έρωτας, μια αμοιβαία ανάγκη, μια φυγή και ένα άδοξο τέλος.

Δεκαπέντε χρόνια μετά, ένας ξένος, ταλαιπωρημένος απ’ το ταξίδι, βρίσκει θαλπωρή και καταφύγιο στο σπίτι μιας γυναίκας που είναι γεννημένη ν’ αγαπά, να προσφέρει, να γαληνεύει τους ανθρώπους. Πιο πέρα, στο δάσος, η Ελισσώ. Γιάτρισσα, μαΐστρα, κατέχει τη Γνώση, τη Σοφία της ζωής. Ρίχνει τους ρούνους και βλέπει το πριν και το μετά. Μα δεν τα βλέπει όλα.

Ένα μυστικό. Ένας γρίφος, που ζητάει να λυθεί. Ψυχές ταραγμένες που προσπαθούν να ισορροπήσουν, να βρουν τον σκοπό τους και να γιατρευτούν. Μόνος δρόμος, η Αλήθεια∙ αυτή που κρύβεται μέσα τους κι αδυνατούν να δούνε. Αυτή μονάχα μπορεί να τους λυτρώσει. Η Αλήθεια της ψυχής. Τίποτα πέρα απ’ αυτήν, τίποτα χωρίς αυτήν…

352 pages, Paperback

First published September 26, 2019

Reviews

[Γιώτα Παπαδημακοπούλου · Rating 4 out of 5]

Πέντε χρόνια μετά το συγκλονιστικό "219 ημέρες βροχής", η αγαπημένη συγγραφέας Αφροδίτη Βακάλη επιστρέφει με ένα νέο μυθιστόρημα, με ένα έργο βαθιά ανθρώπινο και γεμάτο συναίσθημα, οι ήρωες του οποίου μπορεί να μην ακολουθούν τα εύκολα μονοπάτια της ζωής τους, αλλά εκείνα που τους ταξιδεύουν μέσα από απόκρημνες διαδρομές χαράζοντας σημάδια στο σώμα, στο μυαλό, στην καρδιά και στην ψυχή τους, μέχρι να φτάσουν στον τελικό τους προορισμό. Ποιος είναι αυτός; Η αλήθεια, γιατί μονάχα μέσα από αυτήν μπορεί να επέλθει η λύτρωση, η κάθαρση, η ηρεμία που κάθε ταραγμένη ύπαρξη αναζητά, ως ένα άλλο λιμάνι στο οποίο θα μπορέσει, τελικά, να αράξει.

Μια γυναίκα που έχασε τον άντρα που αγάπησε μέσα σε μία και μόνο ανύποπτη στιγμή, και που πριν να προλάβει να γεμίσει το σπιτικό τους με γέλια και χαρές, τυλίχτηκε στο πένθος. Ένα αγόρι που μεγάλωσε κι έγινε ένας άντρας κτητικός, εμμονικός απέναντι σε μια νεαρή κοπέλα που παραδόθηκε στην αγάπη του πριν καν να προλάβει να κατανοήσει τι σημαίνει ν' αγαπάς, για να θαφτεί μέσα στους τέσσερις τοίχους ενός σπιτιού που έγινε η φυλακή της. Ένας πατέρας που λάτρεψε μια κόρη, την ίδια ώρα που η μάνα της πάσχιζε να πείσει τον εαυτό της να την αγαπήσει, εγκλωβισμένη στον πόνο ενός παρελθόντος που προσπαθούσε μια ζωή να βάψει βαθιά μέσα της χωρίς, ωστόσο, να το πετυχαίνει. Ένα νεαρό αγόρι που καταδικάστηκε να ζει κυνηγημένο και που μεγάλωσε για να γίνει ένας άντρας που έφερε βαρύ στίγμα πάνω του, που πάντοτε προσπαθούσε να κάνει μία νέα αρχή και που πάντα κάτι απρόσμενο τερμάτιζε τα όνειρά του. Ένα μικρό κορίτσι που μεγάλωσε χωρίς να γνωρίζει το παρελθόν του, προσπαθώντας να ζήσει το παρόν της, αλλά που τα σημάδια της την βαστούσαν πάντα πίσω.

Το "Χαρακιές πάνω στον χρόνο" είναι ένα πολυσχιδές μυθιστόρημα που αφηγείται πολλές και διαφορετικές ιστορίες ανθρώπων, οι ζωές των οποίων δέθηκαν σχεδόν με τρόπο καρμικό, με μια κόκκινη κλωστή ποτισμένη με αίμα, δάκρυα, μετάνοια, μα και με πολλή αγάπη -που μπορεί να μην ήταν πάντα ιδανική, ωστόσο, ήταν βαθιά και δυνατή- και μια βαθύτερη επιθυμία για την κατάκτηση της προσωπικής τους ευτυχίας. Μια ευτυχίας άπιαστης, σχεδόν ουτοπικής, και αυτό γιατί έγιναν οι ίδιοι σκλάβοι των παθών, των ενοχών, των λανθασμένων αποφάσεων που πήραν στην πορεία της ζωής τους και που τους οδήγησαν σε αδιέξοδα απ' τα οποία δεν υπήρχε τρόπος διαφυγής, γιατί εκείνοι ήταν που εγκλώβισαν εκεί τον εαυτό τους.

Και τα χρόνια περνάνε κι εμείς γινόμαστε μάρτυρες στις ζωές όλων αυτών των ανθρώπων. Άλλες από αυτές τερματίστηκαν άδοξα, άλλες κύλησαν μέσα σε βάσανα και αναμνήσεις οδυνηρές που τους τιμωρούσαν κάθε μέρα αλύπητα, ενώ κάποιες άλλες πορεύτηκαν πιο ήρεμα, μέσα σε μια άγνοια, όμως, που δεν λειτουργεί πάντα προστατευτικά, παρά συντηρεί μια εσωτερική ανάγκη που μπορεί να μας πληγώνει περισσότερο απ' την ίδια τη γνώση. Γιατί η αλήθεια μπορεί να μην είναι πάντοτε απόλυτα λυτρωτική, είναι, όμως, αυτή που μας αποδεσμεύει από τις ενοχές μας και απ' όσα μας κρατάνε πίσω και δεν μας επιτρέπουν να προχωρήσουμε μπροστά, λαβωμένοι μεν, αλλά έχοντας πλέον την επιλογή του ν' αποφασίσουμε ποιοι θέλουμε να είμαστε, πως θέλουμε να ζήσουμε, αλλά και το πως θέλουμε να εκδηλώνουμε την αγάπη μας.

Η κυρία Βακάλη, για μια ακόμα φορά, μας καθηλώνει με την συναισθηματική δύναμη της πένας της, μα και με την γλαφυρή της αφήγηση που διαθέτει μια δόση λυρισμού και συμβολισμούς που μας προβληματίζουν και μας φέρνουν αντιμέτωπους με διλήμματα που δεν αφορούν μόνο τους ήρωές της, αλλά κι εμάς τους ίδιους, που αν δεν έχουμε βρεθεί στη θέση τους, θα μπορούσαμε να βρεθούμε ανά πάσα ώρα και στιγμή. Και στο τέλος, μας κάνει να συνειδητοποιούμε πως δεν είναι τα πάντα καθορισμένα από τη μοίρα μας, σε τούτη τη ζωή, αλλά πως αυτή ακολουθεί τις διαδρομές και παίρνει το σχήμα που εμείς ορίζουμε με τις αποφάσεις μας. Όπως, επίσης, μας φέρνει αντιμέτωπους με την αλήθεια, που είτε ευχάριστη είτε όχι, πρέπει κάποια στιγμή να ειπωθεί κι εμείς να την αντιμετωπίσουμε, με όλο μας το σθένος, γιατί έτσι είμαστε καμωμένοι οι άνθρωποι, για να αντέχουμε. Και η μεγαλύτερη αλήθεια απ' όλες είναι πως η αγάπη δεν είναι αυτή που μας πληγώνει, αλλά η δικιά μας η αδυναμία να την αγκαλιάσουμε και να της φερθούμε όπως της αξίζει. Ωστόσο, ποτέ δεν είναι αργά για να διεκδικήσουμε, όχι την απόλυτη ευτυχία, αλλά μια δεύτερη ευκαιρία.

[Ευα Μηλιά Κουτσουμπα · Rating 4 out of 5]

« ΧΑΡΑΚΙΕΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ»

Το νέο μυθιστόρημα της Αφροδίτης Βακαλη είναι γλυκόπικρο σαν γλυκό κουταλιού νεραντζάκι. Σε μεθά με την γεύση της ζάχαρης μα σε εγκλωβίζει στα δεσμά του με την πικράδα στην ψυχή σου.

Με ένα δυνατό βιβλίο επιστέφει στα δρόμενα της λογοτεχνίας.
Ένα βιβλιο που μιλάει για την αλήθεια της ψυχής μας.
Ένα αλληγορικό μυθιστόρημα.

Οι ήρωες είναι άνθρωποι όχι της διπλανής πόρτας μα της ζωής με το άλλο σκληρό πρόσωπο.

Η αγάπη & η διαφορετικότητα έχουν πρωταρχικό ρόλο σε αυτό το βιβλίο.

Η αγάπη της διαφορετικότητας.

Ήρωες πρόσωπα τραγικά στη ιστορία.
Πρόσωπα που τρομάζουν
Πρόσωπα που δε φοβούνται το σκοτάδι και συμβιβάζονται με το φως που τους αφήνουν οι άλλοι να αγγίξουν .
Πρόσωπα πληγωμένα από τη ζωή.
Πρόσωπα που χορεύουν γοητευμένοι με την μοναξιά τους γιατί δε φοβούνται την αλήθεια που πρεσβεύουν.


Ένας άντρας σημαδεμένος από την ζωή.
Μια γυναίκα σημαδεμένη από τους φόβους, τα πρέπει και τα όχι των άλλων.
Ένας άρρωστος έρωτας.
Ένα ονομα που λείπει η ολοκλήρωση του.
Μια καλοσυνάτη ψυχή.
Η Σοφία της ψυχής και πολλά αλλα πρόσωπα στήνουν ένα γαϊτανάκι γύρω από αυτό το βιβλιο.
Το βιβλιο για την αλήθεια της ψυχής.

Τελικά το πρόβλημα δε είναι πως φαίνονται οι άλλοι άνθρωποι αλλα πως πραγματικά τους βλέπουμε εμείς.
Μερικές φορες είμαστε αρνητικοί στη διαφορετικότητα τους. Επιφυλακτικοί, φοβόμαστε «μην μολυνθούμε από αυτήν. Φοβόμαστε μην μας κακολογείσαι ο κόσμος επειδή τους έχουμε δίπλα μας.
Την φοβόμαστε γιατί στη πραγματικότητα δε μπορούμε να την γνωρίσουμε, όχι επειδή δε μπορούμε αλλα επειδή δε αφηνόμαστε σε αυτή.
Όμως η διαφορετικότητα των ανθρώπων είναι ευλογιά ζωής. Κρύβουν αλήθειες που χάσαμε στο δρόμο της ζωής μας.
Κρύβουν αισθήματα και χαρίσματα ανθρωπιάς που αγνοήσαμε.
Κρύβουν τη πίστη που χάσαμε ψάχνοντας τη τελειότητα.

Ναι οι ήρωες είναι χαρακιές διαφορετικότητας πάνω στο χρόνο της ζωής.

Και στο τέλος. Εκεί λίγο πριν η αλήθεια πνίγει στο φόβο και στο ψέμα, όλα ανακαλύπτονται αρκεί να έχεις τη δύναμη να το νιώσεις, και να πιστέψεις στην αλλαγή.
Να αφεθείς και να αφήσεις την ψυχή σου να μιλήσει.


Το νέο βιβλίο της Κα Βακαλη μας θυμίζει ότι μας έλειψε τα τελευταία χρόνια της απουσίας της από την λογοτεχνία.

Ένα ακόμη βιβλιο με δυνατά συναισθήματα
.
Ένα βιβλιο με γραφή λεπίδι
Με τροφή για σκέψη.
Με θέμα που διαφέρει όπως και στα αλλα δυο της βιβλια.

Ένα βιβλιο που τα συναισθήματα αλληλοσυγκρούονται με το σκοτάδι και το φως, με το καλο και το φόβο..

Ένα βιβλίο που θα αγαπηθεί, που θα συγκινήσει και θα κάνει πολλούς αναγνώστες να αναρωτηθούν και ίσως να αλλάξουν λίγο το τρόπο που βλέπουν την ζωή και τους διαφορετικούς αγγέλους της ζωής.

Ένα βιβλίο που αν και έχει σκοτάδι το φως του είναι πιο λαμπρό και από τον ήλιο.

[Xadel Δελλή · Rating 3 out of 5]

Ένα συγκινητικό, κοινωνικό μυθιστόρημα για την ακατάλυτη δύναμη της μοίρας και την απεγνωσμένη ανάγκη για αλήθεια. Μια πρωτότυπη, τραγική ιστορία που σε προβληματίζει, γεμάτη θεμελιώδη στίγματα ύπαρξης και ανηθικότητα ανθρώπινων σχέσεων.

Χαρακιές πάνω στο χρόνο. Αυτό είναι το νέο βιβλίο της κυρίας Αφροδίτης Βακάλη, μια κυκλοφορία των εκδόσεων Ψυχογιός. Το διαφορετικό, τρίτο βιβλίο της συγγραφέως, μετά τα ξεχωριστά Και γύρω τους η θάλασσα και 219 μέρες βροχής. Πέντε χρόνια μετά το δεύτερό της πόνημα, η κυρία Βακάλη δε φοβάται να δοκιμάσει ένα νέο υφολογικό είδος. Βουτηγμένο σε απόκοσμες σιωπές και πυκνές ομίχλες.

Ο χρόνος είναι σχετικός κι εμείς ανυπόμονοι… Όλα συμβαίνουν υπηρετώντας κάποιον σκοπό.

Το ζήλευε (το φεγγάρι). Η ξαφνική βροχή είχε κοπάσει, κι αυτό, τρυπώντας τα σύννεφα, είχε προβάλει ξανά ολόφωτο, γεμάτο και πλήρες. (…) Δεν ήταν η ομορφιά, ετούτη η πληρότητά του ήταν που την τάραζε. Η στρογγυλάδα. Το τέλειο σχήμα του. Αυτά την έκαναν να το θαυμάζει, μα και συνάμα να το φθονεί.

Χαρακιές πάνω στον χρόνο – Αφροδίτη Βακάλη

Η γραφή της κυρίας Βακάλη είναι πάντα περιεκτική, απαλλαγμένη από υπερβολές, βρίθει αισθητικής, ολοζώντανων εικόνων και συμβολισμών, λυρική μα και ρεαλιστική, με απόλυτη συ��οχή. Κινηματογραφική ένταση σαν σαγηνευτική τρικυμία. Γλαφυρή διήγηση, ισχυρή αφηγηματική γραμμή, ιδιαίτερο ύφος, πλούσιο λεξιλόγιο, σπαρακτικά ευαίσθητες και ποιητικές εκφράσεις, μεστή δομή. Η πένα της αποτυπώνει καθηλωτικά συναισθήματα, σαν να μην μπορείς παρά να συμπάσχεις σε κάθε δίλημμα των πρωταγωνιστών, μέχρι την τελική κάθαρση. Δε διστάζει να ενσωματώσει φιλοσοφικά και μεταφυσικά ψήγματα, χωρίς απώλειες ενδιαφέροντος. Δημιουργεί τόσο ανεπαίσθητες συναισθηματικές διακυμάνσεις, ικανές όμως να σε παρασύρουν άκρως αρμονικά ως το πέρας της ανάγνωσης και όχι μόνο. Χαρακιές…

Λόγια και υποσχέσεις, όρκοι σαθροί που η αλαζονεία της νεότητας και η θέρμη της αγάπης παρακινούν τους ανθρώπους να ξεστομίζουν, ξεχνώντας μέσα στον πυρετό της ζωής, τον ανεξέλεγκτο παράγοντα μοίρα και την απόλυτα θνητή τους φύση.

Κάπου στο χωροχρόνο, μόνιμη αλλά τόσο οικεία απροσδιοριστία

Για να ξεκινήσεις το βιβλίο αυτό, εξασφάλισε χρόνο και φαντασία… Ένα “αόριστο” μάλλον ορεινό χωριό, σχεδόν χωρίς τόπο, χωρίς χρόνο. Μια αγροτική κοινωνία, δεκαετίες πίσω, κάπου στην ενδοχώρα… Εκεί όπου το ρεαλιστικό αναμειγνύεται με συγκεκριμένο τρόπο με το απρόσμενο και το ανεξήγητο και στοιχεία ονειρικά, παραμυθικά ή μυθολογικά συνδυάζονται με εκείνα της καθημερινής ζωής, δημιουργώντας πολλές φορές ένα μωσαϊκό ή ένα καλειδοσκοπικό σχέδιο από σπαράγματα και επαναλήψεις. Απλά μαγικός ρεαλισμός. Κι αυτά τα λίγα είναι υπεραρκετά, δε χωρούν μανιέρες εδώ…
Χαρακιές πάνω στον χρόνο – Αφροδίτη Βακάλη

Φυλακίζεται το φως; Κρατιέται μέσα σε χούφτες;

Τίποτα δεν μας ανήκει, μονάχα οι στιγμές, ο χρόνος που έχουμε πάνω στη γη. Από το τίποτα ερχόμαστε και στο τίποτα πάμε. Ολόκληρη η ζωή μας μια χαρακιά πάνω στον χρόνο. Μια γρατζουνιά στο μπράτσο του Θεού. Σβήνει και χάνεται κάτω από άλλες, φρέσκιες χαρακιές. Το τώρα έχουμε μονάχα, για τούτο ζούμε. Τα άλλα, όλα, ένα ψέμα. Μια θλιβερή απάτη.

Η συγγραφέας δουλεύει με υπομονή και βάθος. Σπέρνει αγωνίες με σαρκαστικό χιούμορ. Δημιουργεί πολλά πρόσωπα, οι ιστορίες των οποίων εμπλέκονται μέχρι να λάβουν το μερίδιο των παθών τους ώστε να οδηγηθούν στην προσωπική τους κάθαρση. Ήρωες ελληνικής λαογραφίας, πολλαπλών παθών, βουτηγμένοι στη δίνη των προσωπικών τους ιστοριών, σαν χορός αρχαίας τραγωδίας. Άνθρωποι γαλουχημένοι με καχυποψία και προκατάληψη, με μηδαμινό ενδιαφέρον σε καταγωγές ή εξωτερικές εμφανίσεις, ανήμποροι να δεχτούν την όποια προσφορά απλόχερης αγάπης, έννοιας για τον συνάνθρωπο. Στρεβλώσεις και λήθη. Αυτός ο ρόλος ανήκει στη λαϊκή γνώμη, στις γυναίκες του χωριού.

Οι άνθρωποι πιστεύουν πάντα αυτό που θέλουν να πιστέψουν, βλέπουν εκείνο που θέλουν να δουν. Η φαντασία παρερμηνεύει την εικόνα που φτάνει στο μάτι, ο φόβος για τ’ αλλιώτικο τη διαστρεβλώνει, την παραποιεί. Οι δοξασίες μπλέκουν με τα γεγονότα, φτιάχνουν ιστορίες, διανθίζονται από χείλη σε χείλη και καταλήγουν πεποιθήσεις ακλόνητες. Η αλήθεια γίνεται υποκειμενική και η πραγματικότητα ρευστή, αλλάζει σχήμα, ανάλογα με τη γωνία όπου στέκεται ο καθένας. Τίποτα δεν είναι σταθερό σε τούτο τον κόσμο, τίποτα δεν είναι απόλυτο.

Ανυπόκριτες κουτσομπόλες, ανακατώστρες, υπερβολικά πονηρές, πάντα έτοιμες να συζητήσουν όσα συμβαίνουν, να μοιραστούν προβλήματα, φόβους και σκέψεις με ευχαρίστηση, να διανθίσουν τον κάθε μύθο με νέες πληροφορίες, με καχυποψίες, με ψευτιές, παρεξηγήσεις και παρερμηνείες. Απονιά, αδιαφορία, σκληρότητα, πάθη, απώλεια, ήθη, έθιμα, μύθοι και δοξασίες, χέρι-χέρι με την ισορροπία, την “αυτοσυμφιλίωση”, με τα εσώψυχα, με τα αληθινά μηνύματα -γραμμένα με αίμα- που εκπέμπει η καρδιά σ’ έναν αγωνιώδη αγώνα γνώσης και λύτρωσης.

Πόσο εύκολα υποχωρεί η λογική μπροστά στης καρδιάς τη λαχτάρα, πόσο εύκολα γίνεται η επιθυμία πίστη.

Σίμος και Βασιλική

Ο έρωτας δεν είναι απών στο ανάγνωσμα. Σε ατελέσφορες μορφές, όμοιες με ικέτες ελέους. Ο παράλογα μαγικός έρωτας. Ο γητευτής. Σαν απελπισμένη κραυγή σε χαράζει. Καθορίζεται σαν μια έντονη και συνεχόμενη επιθυμία για ένα άλλο κορμί, μια ακόρεστη σωματική και ψυχική ανάγκη. Είναι μανία που συγκλονίζει. Λαίλαπα που καταστρέφει. Ξεγελά τους άπειρους. Ζαλίζει, θολώνει, συγκινεί, εκπλήσσει, τρομάζει, γοητεύει. Αν είσαι αδύναμος, σε συνθλίβει…

Ήταν από παλιά γραμμένο να βρεθούν. Μα έπρεπε πρώτα να κάνει ο καθένας τον κύκλο του και χρόνια αργότερα, ώριμοι πια, να συναντηθούν.

Σίμος. Δεν ξέρω αν ταιριάζει στον ορισμό του αντιήρωα, αλλά σίγουρα δεν είναι ο συνηθισμένος πρωταγωνιστής που θα περίμενα να συναντήσω σε μια κοινωνική μυθιστορία. Κι αυτό ήταν ένα πολύ δυνατό ατού του βιβλίου. Μοναχικός, ενστικτώδης, αυθόρμητος, σκοτεινός, σκληρός, συναισθηματικά χωλός, μπάσταρδος και τσιγγάνος, αποκομμένος, παράτολμος πραγματιστής, πηγή πανικού, ανίκανος σε οποιαδήποτε ομαλή κοινωνική συμβίωση, ανένταχτος, αυθάδης, οξύθυμος κι ευέξαπτος, ανήμερο και στριμωγμένο αγρίμι, ανεξάρτητος, ανυστερόβουλος, απρόβλεπτος, κοινώς διαφορετικός, οπότε ανεπαρκής, ανεπιθύμητος, περιθωριοποιημένος, μη αποδεκτός, παρίας. Ακροβατούσε στο περιθώριο της ανθρώπινης κοινότητας, με μοναδική πυξίδα τα ένστικτά του. Απέρριπτε κάθε κοινωνική νόρμα, γιατί η ίδια η κοινωνία τον είχε περιφρονήσει και στιγματίσει εξαρχής. Άρνηση αγάπης και αποδοχής, φόβος, παγωμάρα, αποστροφή και απέχθεια, έκδηλος τρόμος και φρίκη οδηγούν μαθηματικά σε ελάχιστη εκτίμηση στον εαυτό σου και στη ζωή, αντικοινωνική συμπεριφορά, έλλειψη ασφάλειας, βεβαιότητας και ισορροπίας, αέναη πρόκληση της μοίρας και μίσος για τα πάντα.

Η ανάγκη του να γίνει αποδεκτός ήρθε από νωρίς σε σύγκρουση με τον βαθύ θυμό που του γεννούσε η αναίτια απόρριψη που δεχόταν από τους άλλους.

Βασιλική. Η αέρινη εγκλωβισμένη. Ασφυκτιά στα λάθη, στη φυλακή των λέξεων. Ανάγκη για φυγή…

ΕΙΣΑΙ ΔΙΚΗ ΜΟΥ! ΠΑΝΤΟΤΕ ΗΣΟΥΝ!

Ανάμεσά τους ο Πέτρος. “Κληρονόμος κατάρας”. “Αράχνη” αρρωστημένης τρέλας. Γεννημένος ερωτευμένος, σκλάβος του πόθου, τυλιγμένος σε λαχτάρα για αγγίγματα ανεκπλήρωτα, να ποθεί αγκαλιές και φιλιά που δεν έρχονται, ορφανός, μέσα στο σπίτι του ερέβους, του πόνου, της θλίψης, του καημού…
Χαρακιές πάνω στον χρόνο – Αφροδίτη Βακάλη

Αργότερα, η πονόψυχη, η ευγενική και πάντα συνεσταλμένη Δάφνη. Ένα πλάσμα ιδιαίτερο, δοτικό, φωτεινό, αγνό, γεμάτο αγάπη. Σιωπηλή, αόρατη. Καλοσυνάτη, γεμάτη σοφία, ήθος και λογική.

Στη ζυγαριά αλήθειας αντίκρυ στην προκατάληψη και την πρόληψη, προς τα πού γέρνει η πλάστιγγα;

Σκέψεις και αισθήματα αιχμηρά, γυαλιά σπαρμένα, που κανένας δεν τολμάει να τ’ αγγίξει διότι ξέρει πως θα κοπεί.

Ένας άγνωστος, νηστικός, πληγωμένος άντρας, ο Ξένος, φτάνει στο απομακρυσμένο χωριό της ιστορίας. Συνδέεται αυτός ο αδιάκοπος περιπατητής με παλιότερα γεγονότα που σημάδεψαν την περιοχή;

Αρκέστηκε να καθίσει κοντά του (…) παρακολουθώντας τον να παλεύει με τους εφιάλτες των παραισθήσεών του. Με εκείνα τα παράλογα δημιουργήματα του πυρετού ή ίσως με κάποια άλλα, δικά του δαιμόνια. Φόβους και θύμησες που τον στοίχειωναν και που ο πυρετός είχε τώρα ξεθάψει από το υποσυνείδητό του για να τα ανασύρει και να τα ορθώσει μπροστά του, να τα φέρει αντιμέτωπα με την παραληρούσα ψυχή του.

Πόσο δύσκολο κι επώδυνο είναι το ταξίδι προς την εξέλιξη, την πραγματική -δικιά σου- αλήθεια ψυχής, την αυτογνωσία, τη γαλήνη και την ευτυχία, όταν δεν απελευθερώνεσαι από τις λάθος επιλογές σου, τις εμμονές, τα πάθη και τα λάθη, τα προσωπικά εμπόδια; Η αλήθεια έρχεται όταν το κρίνει μόνη της σαν θηρευτής. Μόνο μέσα απ’ αυτήν την ανελέητη αναμέτρηση, εξελίσσεσαι και προχωράς.

…Η πραγματικότητα δε χάνεται κατά βούληση αλλά σε βρίσκει σε όποια μακρινή γωνιά του νου κι αν έχεις χωθεί για να βρεις καταφύγιο. Δεν υπάρχουν ασφαλή σημεία, ούτε μπορείς να της κρυφτείς…

Η μυθιστορία σε παρασέρνει να συνταξιδέψεις με τον Σίμο, τη Βασιλική, τη Δάφνη, τη Στασινή, την Ελισσώ, την Αρχοντούλα, την Κυπριανή, τον Σαράντο, τη Φανουρία, τον Ζήση, τον Πέτρο, τον Βάκη, σ’ ένα ταξίδι αξιών. Προδοσία, πίστη, αγάπη, μίσος, έρωτας, προσμονή, διαφορετικότητα, ασφυκτικό πάθος, αλληλοσπαραγμός, ανεξαρτησία, αλήθεια, όνειρα αντίκρυ στην πραγματικότητα, αίσθημα δικαίου και αδικία, φόβος, απώλεια, αλήθεια και ψέμα. Υιοθεσίες, βία, αντιζηλίες, μικρότητες, περίθαλψη κι αντιμετώπιση αγνώστων, προκαταλήψεις, ανασφάλειες, φοβίες, ορφάνια, διοχέτευση αποθεμάτων αγάπης και φιλοξενίας, τσιγγάνοι, φωτιά, μακελειό, παράνοια, αφανέρωτα συναισθήματα, κρυμμένες αλήθειες κι εγκλήματα η συντροφιά μας στην επώδυνη διαδρομή προς την αξία της αγάπης, της αποδοχής, της συγχώρεσης, της εξιλέωσης, της διεκδίκησης της ευτυχίας. Με όπλα την ψυχή, την καρδιά, την πίστη.

Τρομάζει η αντίληψη του πόσο έκπτωτοι, γυμνοί και ανθρώπινοι είμαστε απέναντι στον χρόνο

Μαύρη να ναι η στράτα σου, μαύρη σαν το φαρμάκι που τον πότισες. Πέτρα να μη βρίσκεις να σταθείς κι ίσκιο να ξαποστάσεις!

Προκαθορισμένη μοίρα ή ανθρώπινες επιλογές;

Ο χρόνος, σύμμαχος και γιατρός. Γλυκόπικρος χρόνος των μυστικών, των μνημών, του μόχθου ψυχής, του παρελθόντος. Τρέχει όμως, έτσι όπως έτρεχαν και οι σελίδες του βιβλίου μπροστά στα μάτια μου ως το φινάλε. Παρασέρνει. Κερδίζει κάθε τετραγωνικό χιλιοστό, κάθε κρυφή πτυχή σου.

…τα πάντα επηρεάζουν εκείνους μόνο που μπορούν και θέλουν να επηρεαστούν. Κρυφά μηνύματα, προτροπές και προειδοποιήσεις υπάρχουν μόνο για όσους πιστεύουν σ’ αυτά. (…) Άλλωστε, οι διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στην αλήθεια και στις δεισιδαιμονίες είναι δυσδιάκριτες και συγχέονται εύκολα, μπερδεύοντας συχνά τους ανθρώπους.

[Yanper · Rating 3 out of 5]

Ένα μυθιστόρημα με ωραία γραφή και με θέμα που διαφέρει από τα άλλα δύο της βιβλία. Για μία ακόμη φορά περιγράφει αριστουργηματικά τους χαρακτήρες των ηρώων της. Λίγο υπερβολική και ίσως όχι απαραίτητη, για μένα, η αναφορά στις μεταφυσικές σκηνές στο τέλος του βιβλίου.

[Dora · Rating 5 out of 5]

Εξαιρετικό!. Ο μαγικός ρεαλισμός ήταν η απογείωση στην τελειότητα.
Οι ήρωες στιγματισμενοι, απόβλητοι κ περιθωριακοι, βρίσκουν διέξοδο στο καλλιέργεια του πνεύματος και της ψυχής μεσα από τη συμπόνια κ την συνύπαρξη. Με ενθουσίασε ❤️

[Paraskevi Parissi · Rating 5 out of 5]

Αγαπημένοι μου φίλοι ξέρετε ότι λατρεύω την Ελληνική λογοτεχνία και όταν πιάνω βιβλία στα χέρια μου με εξαιρετική γραφή τότε το ταξίδι είναι μοναδικό. Δίνω μεγάλη σημασία στην πένα του συγγραφέα και η κυρία Βακάλη πραγματικά είναι αξιέπαινη. Η γραφή της μεστή , λυρική και τόσο αφηγηματική που νιώθεις να ζεις και εσύ στο περιβάλλον του χωριού και να βιώνεις όλη την καθημερινότητα με τους συγχωριανούς. Η ιστορία ήταν πρωτότυπη, υπήρχε πολύ όμορφη συνοχή κειμένου και ρεαλιστική απόδοση των ηρώων.
Ο αναγνώστης μέσα από την τραγική ιστορία του Σίμου και της Βασιλικής θα προβληματιστεί για πολλά θέματα, αφού τα μηνύματα που περνάει το βιβλίο είναι δυνατά, ουσιώδη, σημαντικά και θεμελιώδη για την ανθρώπινη ύπαρξη και για τις διανθρώπινες σχέσεις, στις οποίες έχει χαθεί κάθε ίχνους ήθους. Δεν ξέρω τι να πρωτοπώ γιατί φοβάμαι μη ξεχάσω κάτι, για αυτό θα επικεντρωθώ στα πιο σημαντικά.
Πόσος λόγος γίνεται για την διαφορετικότητα? Πόσο μας τρομάζει οτιδήποτε διαφορετικό από εμάς? και δεν είναι ότι δεν το αποδεχόμαστε μόνο, αλλά το περιφρονούμε και το περιθωριοποιούμε κατευθείαν. Ο βαθμός ετοιμότητας του καθενός σίγουρα δεν είναι ο ίδιος αλλά ας προσπαθήσουμε να συμβιώσουμε αρμονικά με κάθε τι διαφορετικό και να διδάξουμε τα παιδιά μας, γιατί αυτά είναι ο καθρέφτης μας και είναι πολύ πιο σκληροί κριτές! Το έχω πει πολλές φορές ότι η αγάπη που θα δεχτείς από την παιδική σου ηλικία και η αποδοχή που θα έχεις από τον περίγυρό σου θα σε στιγματίσει για μια ζωή. Αν όμως εσύ δεν καταφέρεις να αποδεχτείς την αγάπη θα υποφέρεις ,όπως και ο Σίμος που είχε μίσος στην καρδιά και ζούσε στο περιθώριο ,που σε συνδυασμό με την αντικοινωνική συμπεριφορά που είχε υιοθέτηση, ήταν ανίκανος να αντιληφθεί τους κανόνες της κοινωνίας , αφού πρώτη αυτή δεν τον είχε δεχτεί και τον είχε απορρίψει.
Ιστορίες παλιές που ζουν στην μνήμη των ανθρώπων περνούν από στόμα σε στόμα και ειδικά οι προλήψεις που υπάρχουν στα χωριά. Η αλήθεια μπορεί να κερδίσει την πρόληψη και την προκατάληψη ?....ποτέ! Οι διαχωριστικές γραμμές ανάμεσα στην αλήθεια και τις προκαταλήψεις είναι δυσδιάκριτες, αλλά η αλήθεια πάντα έρχεται και μακάρι αγαπητέ αναγνώστη να έχεις την δυνατότητα να την αποδεχτείς. θα την δεις μόνο όταν βλέπεις καθαρά μέσα σου.
Ο έρωτας…. αχ αυτός ο έρωτας πόσο σημαντικός είναι και πόσο μας παρασέρνει αυτή η επιθυμία για ένα άλλο σώμα, κορμί και ψυχή . Αλλά πάλι πόσο καταστροφικός είναι που μπορεί να ρημάξει στο πέρασμά του ολόκληρες οικογένειες και ανθρώπους! Θα μου πείτε βέβαια ότι τίποτα δεν συμβαίνει τυχαία και ότι όλα έχουν τον σκοπό τους και θα συμφωνήσω μαζί σας. Ζούμε στιγμές σε αυτό το ταξίδι της ζωής, τίποτα δεν μας ανήκει μόνο χαρακιές στον χρόνο!!!! Ένα εξαιρετικό βιβλίο που σας το προτείνω ανεπιφύλακτα.

[Bookish Bluestocking · Rating 4 out of 5]

4,5 αστεράκια και μια εξαιρετικά θετική εντύπωση και πάλι! Έχω διαβάσει όλα τα βιβλία της συγγραφέως και πάντοτε μου αφήνουν μια γλυκιά επίγευση σαν να διάβασα ένα παραμύθι για μεγάλους. Με λόγια που βγαίνουν κατευθείαν από τη γη και πάνε απευθείας στην καρδιά μιλά για το καλό και το κακό, για τους κύκλους που κάνει η ζωή και που οι άνθρωποι πρέπει να περπατήσουν και να νιώσουν ώστε να είναι έτοιμοι για την ολοκλήρωσή τους, για την σκληρότητα των ανθρώπων για όσα δεν ξέρουν και δεν μπορούν να εξηγήσουν, για την γλυκύτητα της ψυχής κάποιων που στις λάθος συνθήκες μαραίνονται και στις σωστές ανθίζουν.
Δεν έχει κανένα τρομερό νόημα αυτό το βιβλίο, όμως είναι μια όαση όμορφου λόγου, ονειρικών τοπίων, αληθινών χαρακτήρων, συμπαθητικής πλοκής και happy ending with a magical twist!

[Τέσυ Μπάιλα · Rating 5 out of 5]

Εξαιρετικό! Μια συγκλονιστική ιστορία, μιααφήγηση που αποδεικνύει ότι ο μαγικός ρεαλισμός είναι ένα μονοπάτι στο οποίο μπορεί να βαδίσει με άνεση η ελληνική λογοτεχνία και ανοίγει δρόμους για νέες υφολογικές προσεγγίσεις.

[Μέριλιν · Rating 5 out of 5]

ΒΙΒΛΙΑΡΑ ΑΛΕΡΤ:

Η διήγηση είναι καθηλωτική από την πρώτη κιόλας παράγραφο μέσα σε ένα άκρως παραμυθένιο και γεμάτο μυστήριο σκηνικό που αγγίζει τα όρια του μαγικού ρεαλισμού, αλλά ευτυχώς δεν είναι, γιατί η ίδια η συγγραφέας απομυθοποιεί όλες τις απόκοσμες ιδέες και θεωρίες που οι συμπολίτες των ηρώων της από άγνοια με το ζόρι προσπαθούσαν να τους φορτώσουν. Ενώ χρησιμοποιεί σκηνές από ένα ζωντανό στοιχειωμένο σπίτι, γράμματα προσωρινά αποθηκευμένα στο πρόσωπο ενός κοριτσιού και μία πεθαμένη που μέσω ενός ονείρου οδηγεί στην λύτρωση όλους τους ήρωες, επιμένω ότι δεν είναι μαγικός ρεαλισμός. Οπότε ενώ νομίζεις ότι διαβάζεις κάτι φανταστικό, η αλήθεια των ηρώων, απογυμνώνει την ψυχή του αναγνώστη διότι ξέρεις ότι όλα αυτά συμβαίνουν γύρω μας.

Για μένα αυτό το βιβλίο είναι η ελληνική λογοτεχνία στα καλύτερα της. Ένα βιβλίο που μου άρεσε τόσο πολύ που κάθισα και το αποδόμησα. Ήθελα να δω πως το έστησε όλο αυτό η συγγραφέας που εμένα με γράπωσε για τρεις μέρες και ενώ έκανα ένα σωρό άλλα πράγματα το μυαλό μου ήταν στο βιβλίο. Ένα βιβλίο που αγάπησα τόσο πολύ όλους τους ήρωες και που το θεωρώ μνεία στην καταπιεσμένη γυναικεία φύση η οποία δεν εμφανίζεται όταν γίνεται λάθος επιλογή συντρόφου, αλλά ξεκινά όταν ο ίδιος σου ο πατέρας λέει ότι σε αγαπά αλλά ουσιαστικά σου φέρεται όσο πιο σκληρά θα σου φερόταν οποιοσδήποτε άνδρας.

Στην κουζίνα της Δοξούλας λέγονται πολλά, τόσα πολλά που νιώθεις έναν προβολέα να πέφτει πάνω σε όλα τα ευτράπελα που συμβαίνουν κεκλεισμένων των θυρών στα διπλανά σπίτια.

Το μόνο αρνητικό σε αυτό το βιβλίο είναι ότι το έκδωσε ο Ψυχογιός στην κατηγορία των 3.500 αντιτύπων κάτι που κάνει σε όλα τα αξιόλογα ποιοτικά ελληνικά του βιβλία, αλλά δεν πρόκειται να τα ξανά εκδώσει για αυτό και επέτρεψε να κατακυλήσει η τιμή αυτού του βιβλίου.Προσωπικά αδυνατώ να συλλάβω ότι στην Ελλάδα κανένας συγγραφέας δεν μπορεί να δημιουργήσει εισόδημα από ένα δίκτυο πωλήσεων του συνολικού έργου. Το βιβλίο αυτό της Αφροδίτης Βάκαλη είναι το τρίτο της. Έχω διαβάσει και τα άλλα της δύο τα οποία είναι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ. Όταν ξεκίνησα να διαβάζω το Χαρακιές Πάνω στον Χρόνο ήξερα ότι θα διαβάσω κάτι εξαιρετικό απλά δεν περίμενα ότι αυτό θα ήταν το καλύτερό της. Έτσι όπως έχουν τα εκδοτικά φαινόμενα στην Ελλάδα, μία τέτοια συγγραφέας. ναι μεν θα γράφει και θα εξελίσσεται αλλά δεν θα χαρεί ποτέ αυτό που χαίρονται οι συγγραφείς του εξωτερικού. Τα βιβλία θέλουν τον χρόνο τους Δεν πάνε με βάση τις πωλήσεις. Το βιβλίο αυτό πχ το αγόρασα μόλις είχε εκδοθεί το 2019 αλλά εγώ το διάβασα τώρα το 2023. Και μάλιστα σε λίγο αυτό το βιβλίο δεν θα είναι διαθέσιμο γιατί ένα μάρκετινγκ έχει αποφασίσει για το τέλος του και όχι η αξία του.

[Ελένη Βασιλειου · Rating 5 out of 5]

Βιβλίο γεμάτο εικόνες, μυρωδιές, γεύσεις, αρώματα & αναμνήσεις . . .

Σε κάθε σελίδα ξετυλίγεται ο πραγματικός χαρακτήρας του κάθε πρωταγωνιστή με γλαφυρό ύφος και άκρος ρεαλιστικό. Με κάθε λέξη θυμήθηκα την ζωή στο χωριό μου, τι σημαίνει Μοίρα - Πεπρωμένο ή Ανώτερη Δύναμη και πως η ζωή ξέρει και σίγουρα θα βρει τον δρόμο της!

Εκτός από την πλοκή, λάτρεψα την συγγραφέα. Λόγος με πυγμή, εκφράσεις μαχαίρι, κρυμμένα νοήματα, αλλά πάνω απ´ολα η ποιητική έκφραση της χρωματίζε την κάθε σελίδα, το κάθε γεγονός . . .

<< Λίγοι άνθρωποι, παιδί μου, εμπιστεύονται τη φωνή της καρδιάς, κι ακόμη λιγότεροι την ακούνε, την ξεχωρίζουν. Για να σε φέρει ο δρόμος σου εδώ, έτσι έπρεπε να γίνει. Κάποια μέρα, θα μάθεις το γιατί, θα καταλάβεις. Θα μπουνε όλα στη θέση τους, θα ξερεις πια τι ζητά από σενα το σύμπαν, οι δυνάμεις αυτές που κινούν τις ζωές μας . . . >> απόσπασμα σελ.238

Ευχαριστώ κ. Αφροδίτη Βακάλη

[Tassos Bog · Rating 4 out of 5]

Ένα βιβλίο με πολλούς χαρακτήρες και με μια μυστηριώδη πλοκή που στο τέλος όλα δένουν αρμονικά. Ιστορίες ανθρώπων που έζησαν τον έρωτα και τον πόνο, ιστορίες ανθρώπων που ένιωσαν την απόρριψη και που μάταια αναζητούσαν κάποιον να τους καταλάβει. Παρελθόν, παρόν και μέλλον όλα σε μια πλοκή που δεν κουράζει. Ωραίο βιβλίο και περνά ευχάριστα η ώρα, το μόνο για εμένα αρνητικό είναι οι μεταφυσικές εικόνες και η τελευταία σκηνή με τα σημάδια στο πρόσωπο της κοπέλας στον τάφο της μητέρας της. Το βρήκα τραβηγμένο πολύ.

[Ευαγγελία · Rating 5 out of 5]

Υπέροχο!!!
Η λυρική γραφή, τα έντονα συναισθήματα, το πάντρεμα του μεταφυσικού στοιχείου με το πραγματικό συνθέτουν ένα μυθιστόρημα που διαβάζεται απνευστί, συγκινεί και μιλά στις ψυχές μας.

[Konstantina Mousouri · Rating 4 out of 5]

Ένα μυθιστόρημα με πολύ ωραία γραφή.
Έχει μία ένταση και μία ηρεμία ταυτόχρονα. Η Αφροδίτη Βακάλη γράφει ανάλαφρα μία ιστορία ζωής. Απολαμβάνεις και ηρεμείς διαβάζοντας ένα μυθιστόρημα με μία πλοκή νοητή, χωρίς πολύπλοκα σενάρια.

[Maria · Rating 5 out of 5]

Με το τρίτο της βιβλίο η κα Αφροδίτη Βακάλη αποδεικνύει ότι είναι ένας συγγραφικός "χαμαιλέων". Κι αυτό γιατί μπορεί και καταπιάνεται με διαφορετικές ιστορίες δίνοντας κάθε φορά έναν ακόμα πιο εξελιγμένο δείγμα λογοτεχνικής γραφής. Έχοντας διαβάσει τα δύο προηγούμενά της βιβλία (το "Και γύρω τους η θάλασσα" και το "219 ημέρες βροχής") θεωρώ ότι το "Χαρακιές πάνω στον χρόνο" είναι η πιο μεστή και ώριμη δουλειά της έως σήμερα. Από τις πρώτες κιόλας σελίδες του σε ρουφά στον "ομιχλώδη" κόσμο του, με τους αγνούς ή και όχι τόσο αγνούς ήρωές του να μας προσκαλούν να μάθουμε τα πάθη τους, τα λάθη τους, τα βάσανά τους και τελικά να τα αντιπαραβάλουμε στα δικά μας.Με το ύφος της συγγραφέως να κινείται μεταξύ φυσικού και υπερφυσικού και με αφετηρία μια ιστορία ερωτική, το "Χαρακιές πάνω στον χρόνο" τελικά μας δείχνει πως πάνω από όλα βρίσκεται η Αυτογνωσία, η Αλήθεια μας. Και μόνο αυτή πρέπει να γίνεται οδηγός μας, μόνο αυτή να αναζητάμε, αν θέλουμε να μην είμαστε παράταιροι ή παρίες της ζωής. Ένα βιβλίο που δεν μπορείς να το αφήσεις από τα χέρια σου, αλλά και ταυτοχρόνως δεν θες και να το τελειώσεις γρήγορα.

[Ασπασια · Rating 5 out of 5]

Υπέροχο βιβλίο! Οι ήρωες κινούνται ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό και μας εισάγουν σε έναν μαγικό κόσμο στον οποίο βυθιζόμαστε με ευχαρίστηση. Καλοδουλεμένο κείμενο από μια αξιοπρόσεκτη ταλαντούχα συγγραφεα.

[Katrina Stergiopoulou · Rating 5 out of 5]

Μόλις τελείωσα το βιβλίο της αγαπημένης Afroditi Vakali. Το ρούφηξα μάλλον! Κάθε χαρακτήρας ήρωας της δικής του ιστορίας, ένα πετραδάκι στο μωσαϊκό της ζωής. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα. 😍