What do you think?
Rate this book
Wij
Aan het begin van de zomer trekt een vriendengroepje – vier meisjes, vier jongens – naar een viaduct voor een onschuldig experiment. De meisjes zwaaien naar de auto's terwijl ze hun rokjes steeds uitdagender optillen, de jongens kijken toe. Aanvankelijk heerst er teleurstelling over het slechts enkele automobilisten toeteren of slingeren. Maar de volgende dag is het raak. De meisjes veroorzaken een fatale kettingbotsing.In deze rauwe, nietsontziende roman ontdekken acht jongeren hoe machtig hun lichaam is. Ze spelen, manipuleren, hoereren. Zelfs wanneer een van de meisjes de steeds verdergaande, perverse experimenten niet overleeft, biedt de normloosheid houvast.Tot ook die gaat vervelen.
Paperback
First published January 1, 2009
9 people are currently reading
438 people want to read
About the author
Elvis Peeters
47 books37 followersElvis Peeters, pseudoniem van Jos Verlooy, is een Vlaamse zanger en schrijver.
Elvis Peeters in de Nederlandstalige Wikipedia
Elvis Peeters bij "Schrijversgewijs"
Elvis Peeters, pseudonym of Jos Verlooy, is a Flemish singer and writer.
Elvis Peeters in de Nederlandstalige Wikipedia
Elvis Peeters bij "Schrijversgewijs"
Elvis Peeters, pseudonym of Jos Verlooy, is a Flemish singer and writer.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 115 reviews
August 24, 2022
Wij hebben een Nederlandstalige/Vlaamstalige Brett Easton Ellis. Zijn naam is Elvis Peeters. Hij schreef de Nederlandse American Psycho. Dat boek heet 'Wij'. Wat mij betreft is 'Wij' een interessanter en beter geschreven boek dan 'American Psycho'. Het groepje jongeren in 'Wij' is in feite meer angstaanjagend en van deze wereld dan de eendimensionale psycho killer in American Psycho. Moeten wij daar blij mee zijn? Geen idee, maar een interessant boek is het zeker.
April 12, 2015
Ik vond dit echt een slecht boek. Ik vroeg me de hele tijd af waarheen het verhaal ging, wat de bedoeling was van al dat gratuite nihilisme.
Compleet ongeloofwaardig ook - maar misschien is het ook helemaal niet de bedoeling om een geloofwaardig beeld van jongeren te schetsen?
Dat pubers vaak egoïstisch, gevoelloos, normloos, weinig empathisch kunnen zijn, wil ik gerust beamen maar de jongeren in dit boek zijn slechts oppervlakkige, ééndimensionele schepsels van de op hol geslagen fantasie van een schrijver. Bovendien vond ik het ook nog eens heel vervelend geschreven.
Compleet ongeloofwaardig ook - maar misschien is het ook helemaal niet de bedoeling om een geloofwaardig beeld van jongeren te schetsen?
Dat pubers vaak egoïstisch, gevoelloos, normloos, weinig empathisch kunnen zijn, wil ik gerust beamen maar de jongeren in dit boek zijn slechts oppervlakkige, ééndimensionele schepsels van de op hol geslagen fantasie van een schrijver. Bovendien vond ik het ook nog eens heel vervelend geschreven.
October 10, 2015
Niet mijn ding. Een heel hard en rauw boek. Als lezer moet je steeds je grenzen verleggen. Een paar scenes staan jammer genoeg op mijn netvlies gebrand. Ik heb het boek uitgelezen, maar zou het niet aanraden. Het laat me achter met een misselijk gevoel.
November 27, 2024
Hard, afstotend en met momenten ronduit misselijkmakend: dit is een heel 'ruig' boek. Het is dan ook niet abnormaal dat er al snel, en terecht, naar vergelijkingen met "American Psycho" wordt gegrepen. Dat blijkt ook uit de recensies van mijn mede-boekenliefhebbers hieronder. Verminking, verkrachting, prostitutie, dierenmishandeling en dat is maar een greep uit de verschillende controversiële scènes waar het boek doorheen spartelt.
Dan rest de vraag of dat allemaal wel nodig is. Maar al te vaak heeft de gruwel in dit soort romans geen doel en moeten de schokkende beelden vooral wat publiciteit opleveren (clickbait?). Ik keer even terug naar mijn mede-boekenliefhebbers, blijkt dat de antwoorden op die vraag redelijk verdeeld zijn. Naar mijn mening is het wel de weg om tot de essentie van het verhaal te komen: hoe groepsdruk de 'ik' uitdrijft om plaats te maken voor de 'wij'. Die gruwel is dan ook nodig om die boodschap over te brengen. Dat moet je Elvis Peeters ook gunnen, hij doet dat (minstens) even goed als Brett Easton Ellis.
Het voelt verkeerd aan om "Wij" een hoge rating te geven, alsof het een goedkeuring is van de inhoud. Tegelijkertijd gleed mijn vinger wel vliegensvlug naar de vijfde ster om "American Psycho" de perfecte score te geven. Wie de stijl van Ellis apprecieert, moet ook "Wij" diezelfde erkenning kunnen geven. Horror is horror, Amerikaans of niet.
Dan rest de vraag of dat allemaal wel nodig is. Maar al te vaak heeft de gruwel in dit soort romans geen doel en moeten de schokkende beelden vooral wat publiciteit opleveren (clickbait?). Ik keer even terug naar mijn mede-boekenliefhebbers, blijkt dat de antwoorden op die vraag redelijk verdeeld zijn. Naar mijn mening is het wel de weg om tot de essentie van het verhaal te komen: hoe groepsdruk de 'ik' uitdrijft om plaats te maken voor de 'wij'. Die gruwel is dan ook nodig om die boodschap over te brengen. Dat moet je Elvis Peeters ook gunnen, hij doet dat (minstens) even goed als Brett Easton Ellis.
Het voelt verkeerd aan om "Wij" een hoge rating te geven, alsof het een goedkeuring is van de inhoud. Tegelijkertijd gleed mijn vinger wel vliegensvlug naar de vijfde ster om "American Psycho" de perfecte score te geven. Wie de stijl van Ellis apprecieert, moet ook "Wij" diezelfde erkenning kunnen geven. Horror is horror, Amerikaans of niet.
June 13, 2019
Pretentious writing.
Brashly using the words cock and cunt does not mean you're writing literature.
Plus I do not need to read how a cat gets raped and murdered by a couple of teenage boys.
Dnf after 10 pages.
Brashly using the words cock and cunt does not mean you're writing literature.
Plus I do not need to read how a cat gets raped and murdered by a couple of teenage boys.
Dnf after 10 pages.
May 9, 2019
Walgelijk en irritant boek. Bah!
Read
June 14, 2019Oké, dat hebben we ook weer gehad. Nooit eerder las ik een boek dat zo rauw, hard, harteloos en pervers geschreven is. En toch werd ik gedreven om verder te lezen, op zoek naar het doel van dit boek. Een ding is zeker, ik zal nooit vergeten waarover het ging.
January 22, 2020
Wij draait om een groepje jongeren, 4 jongens en 4 meisjes, die hun verveling omzetten in extremen: voor de lol een auto-ongeluk veroorzaken zonder een greintje schuldgevoel en seksuele spelletjes spelen die uit de hand lopen. Elvis Peeters laat weinig aan de verbeelding over. Is Wij daarmee schokkend om het schokkend zijn? Deels vast en zeker, tenslotte is daar ook mee gespeeld door een sticker op het boek te plakken waarop staat dat het expliciete content bevat en dat zal vast meer te maken hebben met het aantrekkelijk maken van het boek dan het redden van tere zieltjes. Daarmee denk ik echter niet dat de expliciete scènes totaal geen ander doel dienen dan choqueren.
Naar mijn idee begint het boek met de meest heftige scènes, waarbij ik (die praktisch nooit thrillers eng/gruwelijk genoeg vind) letterlijk misselijk werd. Nu kan je dit puur toeschrijven aan de beschrijvingen van Peeters, maar nog belangrijker dan het grafische is de complete vanzelfsprekendheid en achteloosheid van de jongeren. Hun taalgebruik impliceert dat het doodnormaal is, dat ze helemaal niet uit de bocht vliegen en het allemaal logische vervolgstappen zijn van het in opstand willen komen tegen de burgerlijkheid. Zinnen als: ‘Wij waren jong, niet pervers’ vermengd met gruwelijkheid zijn bijzonder effectief.
Ook narratief gezien werkt de keuze om te beginnen met de meest schokkende dingen goed. De toon wordt direct gezet en na enkele hoofdstukken valt er eigenlijk niets meer te overtreffen waardoor er een soort opeenstapeling volgt van nog meer ergs, het stompt op een bepaalde manier af. Dit weerspiegelt echter de steeds verminderende interesse van de jongeren, die ook opnieuw verveeld beginnen te raken. Tegelijkertijd biedt het ruimte voor een heel ander aspect in de roman wat mij erg aansprak: een verrassend gevoel voor humor. Een van de personages is een groot lezer en hoewel je je af kan vragen of het realistisch is dat iemand van rond de zestien Popper, Nussbaum en Rimbaud leest en daar zo op reflecteert, is het wel degelijk grappig om dit naast casual beschreven seks te zetten. Dit botsen van elementen: absurditeit, repulsiviteit en een compleet gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel zorgen voor een zwartgallige humor, verpakt in een leuke en soms zelfs echt mooie stijl. Als de jongens op een gegeven moment een nieuw meisje willen werven om zich te prostitueren en zij haar dronken voeren wordt zij als volgt beschreven: ‘haar reële maturiteit was omgekeerd evenredig aan haar voorgewende leeftijd’.
De stemmen van de jongeren mogen dan te zeer doorspekt zijn van metaforen en intertekstualiteit om ze wat dat betreft geloofwaardig te maken, maar toch blijft hun gedachtegang angstwekkend makkelijk te volgen als je je verplaatst in hun mindset, daarmee krijgt het boek op een andere manier toch de geloofwaardigheid om indruk te maken. Hoewel ik snap dat het boek niet ieders ding is, moet ik zeggen dat ik zeker weet dat het me bij zal blijven en absoluut niet alleen vanwege de schokfactor. Ik zal binnen niet al te lange tijd sowieso meer van Elvis Peeters oppakken.
Naar mijn idee begint het boek met de meest heftige scènes, waarbij ik (die praktisch nooit thrillers eng/gruwelijk genoeg vind) letterlijk misselijk werd. Nu kan je dit puur toeschrijven aan de beschrijvingen van Peeters, maar nog belangrijker dan het grafische is de complete vanzelfsprekendheid en achteloosheid van de jongeren. Hun taalgebruik impliceert dat het doodnormaal is, dat ze helemaal niet uit de bocht vliegen en het allemaal logische vervolgstappen zijn van het in opstand willen komen tegen de burgerlijkheid. Zinnen als: ‘Wij waren jong, niet pervers’ vermengd met gruwelijkheid zijn bijzonder effectief.
Ook narratief gezien werkt de keuze om te beginnen met de meest schokkende dingen goed. De toon wordt direct gezet en na enkele hoofdstukken valt er eigenlijk niets meer te overtreffen waardoor er een soort opeenstapeling volgt van nog meer ergs, het stompt op een bepaalde manier af. Dit weerspiegelt echter de steeds verminderende interesse van de jongeren, die ook opnieuw verveeld beginnen te raken. Tegelijkertijd biedt het ruimte voor een heel ander aspect in de roman wat mij erg aansprak: een verrassend gevoel voor humor. Een van de personages is een groot lezer en hoewel je je af kan vragen of het realistisch is dat iemand van rond de zestien Popper, Nussbaum en Rimbaud leest en daar zo op reflecteert, is het wel degelijk grappig om dit naast casual beschreven seks te zetten. Dit botsen van elementen: absurditeit, repulsiviteit en een compleet gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel zorgen voor een zwartgallige humor, verpakt in een leuke en soms zelfs echt mooie stijl. Als de jongens op een gegeven moment een nieuw meisje willen werven om zich te prostitueren en zij haar dronken voeren wordt zij als volgt beschreven: ‘haar reële maturiteit was omgekeerd evenredig aan haar voorgewende leeftijd’.
De stemmen van de jongeren mogen dan te zeer doorspekt zijn van metaforen en intertekstualiteit om ze wat dat betreft geloofwaardig te maken, maar toch blijft hun gedachtegang angstwekkend makkelijk te volgen als je je verplaatst in hun mindset, daarmee krijgt het boek op een andere manier toch de geloofwaardigheid om indruk te maken. Hoewel ik snap dat het boek niet ieders ding is, moet ik zeggen dat ik zeker weet dat het me bij zal blijven en absoluut niet alleen vanwege de schokfactor. Ik zal binnen niet al te lange tijd sowieso meer van Elvis Peeters oppakken.
October 7, 2018
Onnodig rauw.
August 8, 2025
In één woord: nee.
Wat Elvis Peeters hiermee heeft willen zeggen is me volstrekt onduidelijk en ik vraag me vooral af waarom je een dergelijk verhaal bedenkt en dan ook nog opschrijft en publiceert. Peeters' doel lijkt vooral shockeren te zijn geweest en ik daar hou ik niet van.
Eigenlijk wilde ik het boek al wegleggen na het tweede hoofdstuk (iets met vier tienerjongens die zich verveelden en een zeer onfortuinlijke kat), maar een collega vertelde me dat dit boek op de leeslijst staat van haar opleiding en ik hoopte een goede reden daarvoor te ontdekken, maar dat is helaas niet gelukt en ik zou het boek graag ontlezen en bepaalde beelden van mijn netvlies verwijderen.
De gebeurtenissen waren namelijk regelmatig misselijkmakend, de verhaallijn en perspectieven rommelig en de hoofdpersonen volkomen plat en onnodig sadistisch, wreed, bruut en onverschillig, in zo'n mate dat het ongeloofwaardig was, evenals het semi-filosofische gewauwel van de jongeren die centraal staan, geen tiener die zo praat. Ik heb regelmatig stukken met afgrijzen gelezen. De (seksuele) wreedheden in dit boek dienen geen enkel doel en de enige verklaring voor het gedrag van deze tieners lijkt verveling en zinloosheid te zijn. Een diepere laag heb ik niet kunnen ontdekken. Niet voor mij dus dit boek.
Wat Elvis Peeters hiermee heeft willen zeggen is me volstrekt onduidelijk en ik vraag me vooral af waarom je een dergelijk verhaal bedenkt en dan ook nog opschrijft en publiceert. Peeters' doel lijkt vooral shockeren te zijn geweest en ik daar hou ik niet van.
Eigenlijk wilde ik het boek al wegleggen na het tweede hoofdstuk (iets met vier tienerjongens die zich verveelden en een zeer onfortuinlijke kat), maar een collega vertelde me dat dit boek op de leeslijst staat van haar opleiding en ik hoopte een goede reden daarvoor te ontdekken, maar dat is helaas niet gelukt en ik zou het boek graag ontlezen en bepaalde beelden van mijn netvlies verwijderen.
De gebeurtenissen waren namelijk regelmatig misselijkmakend, de verhaallijn en perspectieven rommelig en de hoofdpersonen volkomen plat en onnodig sadistisch, wreed, bruut en onverschillig, in zo'n mate dat het ongeloofwaardig was, evenals het semi-filosofische gewauwel van de jongeren die centraal staan, geen tiener die zo praat. Ik heb regelmatig stukken met afgrijzen gelezen. De (seksuele) wreedheden in dit boek dienen geen enkel doel en de enige verklaring voor het gedrag van deze tieners lijkt verveling en zinloosheid te zijn. Een diepere laag heb ik niet kunnen ontdekken. Niet voor mij dus dit boek.
June 20, 2022
Not my thing, echt gewoon super disturbing
January 21, 2021
DNF @10%
Ik kreeg alweer hartkloppingen van de stress toen ik dit boek aanklikte op Goodreads. Ik was begonnen aan de film, maar dat was pure porno en daar pas ik voor. Ik wilde het boek een kans geven en dat is een grote fout geweest.
Wat een afschuwelijk, afgrijselijk en weerzinwekkend boek. Ik heb nog nooit zo iets platvoers, ordinairs en walgelijks gelezen. Een aantal scènes krijg ik helaas niet meer uit m'n hoofd. Ik heb nog nooit zoveel spijt gehad van een boek.
Ik kreeg alweer hartkloppingen van de stress toen ik dit boek aanklikte op Goodreads. Ik was begonnen aan de film, maar dat was pure porno en daar pas ik voor. Ik wilde het boek een kans geven en dat is een grote fout geweest.
Wat een afschuwelijk, afgrijselijk en weerzinwekkend boek. Ik heb nog nooit zo iets platvoers, ordinairs en walgelijks gelezen. Een aantal scènes krijg ik helaas niet meer uit m'n hoofd. Ik heb nog nooit zoveel spijt gehad van een boek.
November 26, 2018
Mijn #recensie over Wij (Elvis Peeters) kan je nalezen op mijn blog via https://boeklovers.wordpress.com/2018...
Inclusief leesfragment 18+ en filmtrailer
Inclusief leesfragment 18+ en filmtrailer
October 12, 2021
Ik heb al veel gehoord over dit boek, klasgenoten die dit voor school lazen, vriendinnen die het super vonden.
Dus toen ik dit kleine boekje in de kringloopwinkel zag liggen dacht ik: waarom ook niet.
Ik begon eraan met een minimale kennis van het verhaal, ik hoorde wel al dat het rauw is maar dacht niet dat het zo erg kon zijn.
Het enige dat ik over dit boek kan zeggen is dat het echt mijn ding niet is, helemaal niet.
Ikzelf kan tegen heel wat, van zo veel sta ik niet meer versteld qua graphic content maar dit was wel onnodig rauw, tot het vieze toe.
Dit schetst zo'n onnodig pessimistisch beeld dat het op het onrealistische af gaat.
Het verhaal zelf kon me niet boeien, de schrijver wou het zo vies maken dat het verhaal verloren ging en het boek gewoon een samenhangsel is geworden van gore anekdotes van een groepje minderjarigen die zich vervelen. Het verhaal zelf was maar een saaie bedoening zonder diepte met eenzijdige personages.
In mijn ogen geen aanrader, de enige reden waarom ik het heb uitgelezen is omdat ik mezelf beloofd heb geen boeken meer half te lezen.
Des te beter voor de mensen die het wel goed vonden maar het was niet voor mij.
Dus toen ik dit kleine boekje in de kringloopwinkel zag liggen dacht ik: waarom ook niet.
Ik begon eraan met een minimale kennis van het verhaal, ik hoorde wel al dat het rauw is maar dacht niet dat het zo erg kon zijn.
Het enige dat ik over dit boek kan zeggen is dat het echt mijn ding niet is, helemaal niet.
Ikzelf kan tegen heel wat, van zo veel sta ik niet meer versteld qua graphic content maar dit was wel onnodig rauw, tot het vieze toe.
Dit schetst zo'n onnodig pessimistisch beeld dat het op het onrealistische af gaat.
Het verhaal zelf kon me niet boeien, de schrijver wou het zo vies maken dat het verhaal verloren ging en het boek gewoon een samenhangsel is geworden van gore anekdotes van een groepje minderjarigen die zich vervelen. Het verhaal zelf was maar een saaie bedoening zonder diepte met eenzijdige personages.
In mijn ogen geen aanrader, de enige reden waarom ik het heb uitgelezen is omdat ik mezelf beloofd heb geen boeken meer half te lezen.
Des te beter voor de mensen die het wel goed vonden maar het was niet voor mij.
July 5, 2020
Dit boek gaat over 8 tieners, 4 jongens en 4 meisjes. Over hoe in een hechte groep de 'wij' het kan overnemen van 'ik' en wat dat dan betekent. Over hoe de groep ervoor kan zorgen dat 8 individuen hun grenzen telkens weer verleggen, en soms ver overschrijden. De alledaagsheid dient als houvast, maar de eindeloze en lege zomers ontsporen in een soms huiveringwekkende rauwheid. Erg kaal geschreven, ontdaan van alle franjes. Niet voor teergevoelige zieltjes, wel een aanrader.
December 3, 2015
Euh ja, wat is dit zeg? Zoiets rauw en expliciet had ik nog niet gelezen. Een lange aaneenschakeling van perversiteiten en gratuit geweld. Bijna verontrustend hoe je dit allemaal bij elkaar kan verzinnen. Sommige scènes wil je eigenlijk echt niet lezen.
De score is dan ook een beetje arbitrair, maar dat dit boek een diepe indruk nalaat mag duidelijk zijn.
De score is dan ook een beetje arbitrair, maar dat dit boek een diepe indruk nalaat mag duidelijk zijn.
December 29, 2021
"Je moet de wereld vatten in de plannen die je aankunt."
Twee jaar geleden sprak mijn literatuurdocent vol walging en bewondering over dit boek. 'Zo erg kan het niet zijn', dacht ik toen ik de film ging kijken. Het boek zoekt nog meer de uitersten op dan de film.
Smerig, onmenselijk en verontrustend, maar toch wilde ik verder lezen..
Twee jaar geleden sprak mijn literatuurdocent vol walging en bewondering over dit boek. 'Zo erg kan het niet zijn', dacht ik toen ik de film ging kijken. Het boek zoekt nog meer de uitersten op dan de film.
Smerig, onmenselijk en verontrustend, maar toch wilde ik verder lezen..
January 6, 2018
een orgie van seks en zinloos geweld, dat op een of andere manier te maken zou hebben met het kapitalistisch systeem. Het ontging mij helaas allemaal
`
`
March 26, 2022
Ik ben tot iets minder dan de helft van dit boek gekomen toen ik het toch maar naast me heb gelegd. Heb nog nooit zo iets eendimensionaals gelezen, het enige waar het in dit boek over lijkt te gaan is seks, zo ranzig en liefdeloos mogelijke seks welteverstaan. Het lijkt verder geen hogere boodschap te dienen, al dat schokkende gedoe lijkt alleen maar geschreven te zijn om te shockeren.
“Je kan gewoon niet tegen de rauwe, shockerende scènes die worden beschreven” zou een liefhebber van dit boek misschien zeggen. Daarop wil ik reageren dat American Psycho, dat vaak een schepje bovenop de shockerendheid doet, een van m’n favoriete boeken is. Het grote verschil tussen de twee boeken is dat de shockerende inhoud van American Psycho ten minste nog een doel dient, namelijk kritiek vormen op de materialistische yuppie cultuur van jaren 80 Amerika (die overigens vandaag de dag wereldwijd nog veel aanweziger is geworden dan die toentertijd was en dus nog vet relevant is). De shockerende inhoud van Wij lijkt daarentegen nergens op te slaan. Daarnaast bestaat er in het hoofd van Patrick Bateman gelukkig nog meer dan alleen maar één thema. Gewelddadige scènes worden afgewisseld met hoofdstukken die over heel andere dingen gaan waar hij zich mee bezig houdt. Hierdoor krijg je te maken met een enigszins compleet en veelzijdig karakter. De pubers in Wij zijn alléén maar met liefdeloze seks bezig, het gaat de eerste hoofdstukken letterlijk nergens anders over. Door die eenkennigheid van de karakters (het hadden er net zo goed 2 in plaats van 8 kunnen zijn, zo erg lijken ze op elkaar) wordt het verhaal compleet oninteressant.
Om het allemaal nog ongeloofwaardiger te maken is de ervaringswereld van de pubers ook nog eens beschreven in een soort taal van een eloquente vijftiger die te veel Nietzsche heeft gelezen, wat alles alleen maar irritanter maakt om te lezen. Het taalgebruik past namelijk geenszins bij wat er beschreven wordt en voelt aan als een soort intellectuele masturbatie van de auteur. Kortom, in mijn ogen een mislukking van een boek dat lijkt te zijn geschreven met als enige doel het shockeren van het publiek. Mij heeft het niet geshockeerd, alleen maar stierlijk verveeld.
“Je kan gewoon niet tegen de rauwe, shockerende scènes die worden beschreven” zou een liefhebber van dit boek misschien zeggen. Daarop wil ik reageren dat American Psycho, dat vaak een schepje bovenop de shockerendheid doet, een van m’n favoriete boeken is. Het grote verschil tussen de twee boeken is dat de shockerende inhoud van American Psycho ten minste nog een doel dient, namelijk kritiek vormen op de materialistische yuppie cultuur van jaren 80 Amerika (die overigens vandaag de dag wereldwijd nog veel aanweziger is geworden dan die toentertijd was en dus nog vet relevant is). De shockerende inhoud van Wij lijkt daarentegen nergens op te slaan. Daarnaast bestaat er in het hoofd van Patrick Bateman gelukkig nog meer dan alleen maar één thema. Gewelddadige scènes worden afgewisseld met hoofdstukken die over heel andere dingen gaan waar hij zich mee bezig houdt. Hierdoor krijg je te maken met een enigszins compleet en veelzijdig karakter. De pubers in Wij zijn alléén maar met liefdeloze seks bezig, het gaat de eerste hoofdstukken letterlijk nergens anders over. Door die eenkennigheid van de karakters (het hadden er net zo goed 2 in plaats van 8 kunnen zijn, zo erg lijken ze op elkaar) wordt het verhaal compleet oninteressant.
Om het allemaal nog ongeloofwaardiger te maken is de ervaringswereld van de pubers ook nog eens beschreven in een soort taal van een eloquente vijftiger die te veel Nietzsche heeft gelezen, wat alles alleen maar irritanter maakt om te lezen. Het taalgebruik past namelijk geenszins bij wat er beschreven wordt en voelt aan als een soort intellectuele masturbatie van de auteur. Kortom, in mijn ogen een mislukking van een boek dat lijkt te zijn geschreven met als enige doel het shockeren van het publiek. Mij heeft het niet geshockeerd, alleen maar stierlijk verveeld.
September 23, 2019
It wasn't as bad as I thought it would be, it was mostly just boring
September 30, 2025
1 vies seksistisch en plat sterretje voor dit boek!
March 17, 2022
Dit is het meest disturbing boek dat ik ooit heb gelezen
October 3, 2025
Van ongemakkelijk maar opgewekt naar grimmig en troosteloos. Een grote neerwaartse spiraal. Vreselijk boek maar je voelt iedere zin in je maag en keel, daarom vier sterren. Misschien wel het eerste boek dat echt even weggelegd moest worden en waarvan ik verwacht dat ik het niet vergeet.
Vind vooral de omslag naar troosteloosheid erg goed; het schockeren is erg veel maar dient wmb wel het doel.
Dus: goed maar niet fijn.
Vind vooral de omslag naar troosteloosheid erg goed; het schockeren is erg veel maar dient wmb wel het doel.
Dus: goed maar niet fijn.
October 16, 2018
Ik moet bekennen dat ik bevooroordeeld aan het boek ben begonnen. Op basis van de beschrijving van de film vond ik de 8 jongeren een bende pathetische zeikers. Na het boek gelezen te hebben, ben ik niet van gedacht veranderd.
Een combinatie van goedkope schokeffecten (die al lang niet meer reactie opwekken dan een miniem gezucht) en hol gezwam. Neuk de kat? Wesp in de clit? baseballbat tegen de foetus? Flauwe zever blijft zever.
de 8 gedragen zich zogezegd als verveelde pubers, maar praten als veertigjarige toogfilosofen. Er is geen reden voor hun daden behalve dat de auteurs een of ander vaag concept van onverschilligheid of verveling willen aankaarten. Maar dat hebben anderen beter gedaan. "Pitface" van Brusselmans bijvoorbeeld. En met her en der een te bewust mooi geschreven zinnetje ertussen te breien, kom je er niet; Peeters!
Dit waardenloze boek is helaas ook waardeloos.
Een combinatie van goedkope schokeffecten (die al lang niet meer reactie opwekken dan een miniem gezucht) en hol gezwam. Neuk de kat? Wesp in de clit? baseballbat tegen de foetus? Flauwe zever blijft zever.
de 8 gedragen zich zogezegd als verveelde pubers, maar praten als veertigjarige toogfilosofen. Er is geen reden voor hun daden behalve dat de auteurs een of ander vaag concept van onverschilligheid of verveling willen aankaarten. Maar dat hebben anderen beter gedaan. "Pitface" van Brusselmans bijvoorbeeld. En met her en der een te bewust mooi geschreven zinnetje ertussen te breien, kom je er niet; Peeters!
Dit waardenloze boek is helaas ook waardeloos.
April 17, 2021
Some books are shocking for character (development)/story reasons, other feel shocking to be just that. Shocking.
“Wij” is extremely graphic with dub-con and rape, beastiality, prostitution, (indirect) murders, and sex. So much sex.
Generally I don’t mind this, being a horror fan. I love it when books make me extremely uncomfortable and this one succeeded in that. It’s like a car accident you can’t look away from.
What bothered me, and essentially ruined a lot of it for me though, is the lack of consequences. There is no character growth, there is no motivation besides boredom and nihilism. No remorse, nothing. I understand some people are sociopaths and void of empathy in general. But 8 people? No. That just made it feel lazy, or abruptly ended at the least.
“Wij” is extremely graphic with dub-con and rape, beastiality, prostitution, (indirect) murders, and sex. So much sex.
Generally I don’t mind this, being a horror fan. I love it when books make me extremely uncomfortable and this one succeeded in that. It’s like a car accident you can’t look away from.
What bothered me, and essentially ruined a lot of it for me though, is the lack of consequences. There is no character growth, there is no motivation besides boredom and nihilism. No remorse, nothing. I understand some people are sociopaths and void of empathy in general. But 8 people? No. That just made it feel lazy, or abruptly ended at the least.
This entire review has been hidden because of spoilers.
August 27, 2016
Dieser Roman ist wohl das verstörendste Buch, das ich bis jetzt gelesen habe.
Die Geschichte handelt von einer Gruppe gleichgesinnter Jugendlicher, die ihre Körper und deren Wirkung auf andere erforschen möchte. Neugier, Gleichgültigkeit und Langeweile münden in Sex, Tod und Tierquälerei.
Obwohl man wahrlich nicht behaupten kann, dass dieses Buch angenehme Themen beinhaltet, scheint es schier unmöglich es aus der Hand zu legen.
Meine Emotionen während des Lesens würde ich als ungläubig, angewidert, fassungslos, erbost, aber auch gebannt beschreiben.
Dieses Werk ist definitiv nichts für schwache Nerven!
Die Geschichte handelt von einer Gruppe gleichgesinnter Jugendlicher, die ihre Körper und deren Wirkung auf andere erforschen möchte. Neugier, Gleichgültigkeit und Langeweile münden in Sex, Tod und Tierquälerei.
Obwohl man wahrlich nicht behaupten kann, dass dieses Buch angenehme Themen beinhaltet, scheint es schier unmöglich es aus der Hand zu legen.
Meine Emotionen während des Lesens würde ich als ungläubig, angewidert, fassungslos, erbost, aber auch gebannt beschreiben.
Dieses Werk ist definitiv nichts für schwache Nerven!
September 24, 2014
Broeierige, verstikkende sfeer, knap opgeschroefd door een onophoudelijk huiveringwekkende, kille en kale taal. De overkill aan gruwelscènes drukt de pret. Bij wijlen te naïef naar mijn zin (teenage angst als poëzie), maar dit is een vaardige roman die je in één ruk zal uitlezen, zij het afwisselend met ontzag, afgrijzen, bewondering en walging.
November 7, 2016
Qua verhaallijn was dit echt het naarste boek dat ik ooit heb gelezen. Het was echt vunzig, ranzig en bruut, maar ik moet wel zeggen dat Peeters heel goed is in wat hij doet en dat is shockeren. Onwijs vlot geschreven, maar het miste voor mij een zekere diepte, dus dat was jammer. Wat zal ik hier nog meer over zeggen? Een goede 3,5 — dat ook nog.
August 27, 2025
Ik voelde mij schuldig tegenover mijn docent Nederlands omdat ik dit boek zou hebben "gelezen" voor de verplichte verslagen, maar dit nooit daadwerkelijk had gedaan. Nu ik het daadwerkelijk uit heb, moet ik zeggen dat ik toen echt een fout heb gemaakt. Machtig interessant boek wat soms de naarste gevoelens in je laat opkomen. Nihilisme als geen ander en toch blijft het je pakken
Displaying 1 - 30 of 115 reviews