خودم را می‌سفرم: خاطرات

by Julia Kristeva, توفان گرکانی (Translator)

عباس کیارستمی بر این باور بودکه اگر موضوعی را خوب فهمیده باشیم، می‌توانیم آن را در دو کلمه خلاصه کنیم. اندیشهٔ ژولیا کریستوارا نیز به‌رغم وسعت و پیچیدگی‌اش، می‌توان در دو واژه خلاصه کرد: «متفاوت اندیشیدن.» کریستوا همهٔ باورهای جاافتادهٔ مارا به پرسش می‌گیرد و به ما می‌آموزد تنها در «خوانش متفاوت» است که می‌توان به سرزمین‌های ناشناخته «سفر» کرد و «شناخت» به معنای هستی‌شناسانهٔ آن را تجربه کرد. «سفر» از آن دست واژه‌هایی است که «بودن» کریستوا راتعریف می‌کند و تصادفی نیست که او در خودم را می‌سفرم به تمامی جنبه‌های «بودن» خود پرداخته است. «وطن» کریستوا همان «اقلیم سفر» است و سفر برای او سفر به جغرافیای نامحدود و بدون مرز متفاوت اندیشیدن ومتفاوت زیستن است. کتاب حاضر دعوتی است برای همسفری…

Genres: Nonfiction, Biography

312 pages, Paperback

First published October 5, 2016

About the author

Julia Kristeva is professor emerita of linguistics at the Université de Paris VII and author of many acclaimed works. Her Columbia University Press books include Hatred and Forgiveness (2012); The Severed Head: Capital Visions (2014); and, with Philippe Sollers, Marriage as a Fine Art (2016).

Reviews

[Behzad · Rating 4 out of 5]

کتابهای گفتگو همیشه برای من خواندنی بودند و هستند.
ژولیا کریستوا هم مستثنا نیست.

خواندنی برای علاقمندان به ادبیات و روانکاوی و تاریخ فکری مربوط به فلسفۀ قاره ای.

[M&A Ed · Rating 5 out of 5]

"خودم را می‌سفرم" کتاب خوبی بود. به پیشنهاد یک دوست خواندم. جالب بود برایم دانستن درباره‌ی شخصیت ژولیا کریستوا که پیش‌تر در حد نقدادبی با نظریه‌هایش آشنا شده بودم. در این کتاب اما کریستوایی را می شناسیم که در کنار پژوهشگری، نظریه‌پردازی، مادر است و یک زن! جنبه‌های مادرانگی و زنانگی وی در کنار بعد علمی او کاملاً مشهود است. داشتن فرزندی معلول و رسیدگی به امور او، بیداری تا پاسی از شب و نوشتن رمان تنها بخش هایی از فعالیت این زن است!
اما کلیدواژه‌ی«بودن» کریستوا، سفر است و شاید به همین دلیل نام کتاب نیز از همین واژه الهام گرفته شده است. چرا که به گفته‌ی او« من نتوانسته‌ام ساکن تصویر «خودم» بشوم، تصویری که دیگران از من دارند؛ من خودم را همچون«در سفر» زندگی می‌کنم: عنصر من آب حیات است و هدفم دنبال کردن این جریان...»

[Lily]

Понеже е с интервюта, разглеждам снимки и чета отделни глави, когато искам нещо по-философско. Човекът е това което пише и мисли, някой страни на речта вече не са съвсем български. странно че напомнят стила на Пантелей Зарев и на Бахтин.
Не е леко четиво. стилът е хубав, младежът, който е задавал въпроси, е успял да я рязприкязва на извън-литературни теми. Има обаче много имена, които са ми неизвестни. Фрпанция е загадака. нейната литература също. Психологическо четиво за филолози и историци.

[Teya Diya · Rating 5 out of 5]

За мен бе удоволствие! Какъв език, какъв хубав разговор танц между Самюел Док и Кръстева! Чудесна!