Zranione uczucia

Rozchwiani #2

by K.A. Figaro

Kontynuacja Prostego układu, gorącego romansu Łucji i Dymitra.

Prosty układ pomiędzy Łucją a Dymitrem przestał być opartym na niezobowiązującym gorącym seksie układem.

Pojawiły się bowiem uczucia, może nie do końca uświadomione, które zaburzają proste zasady. Igor nieźle namieszał Łucji w głowie i dziewczyna sama już nie wie, co o tym wszystkim sądzić. Los jednak bywa przewrotny i szykuje parze nie lada niespodziankę, która może wywrócić życie Łucji i Dymitra do góry nogami.

Genres: Romance

320 pages, Paperback

First published August 14, 2019

Reviews

[Malinka94 · Rating 3 out of 5]

W moje ręce trafił ostatnio drugi tom z cyklu „Prosty układ” K. A. Figaro, czyli „Zranione uczucia”. W recenzji „Prostego układu” napisałam, że nie wiem, co musiało by się zdarzyć, bym przeczytała kontynuację, ale jak widzicie… ciekawość zwyciężyła. Dla przypomnienia – w pierwszym tomie Łucja poznaje przez przypadek tajemniczego Dymitra i zawiera z nim tytułowy prosty układ, który sprowadza się do seksu bez zobowiązań. Bez miłości, bez uczuć, bez w ogóle niczego. Tamten tom uznałam za bardzo średni o ile nie zły. Jak wypada drugi, na którego powinna ciążyć klątwa?

Jeśli chodzi o postacie to one właściwie się nie zmieniły, niestety. Łucja dalej jest zapatrzona w Dymitra, a on ma nadzieję jedynie na przygodny seks z nią. Miałam nadzieję, że w drugim tomie Łucja trochę zmądrzeje i będzie trzymała się od Dymitra względnie daleko. Wiadome jest, że romans tej dwójki jest głównym sensem powieści, ale głupota i naiwność to cechy na stałe wpisane w charakter Łucji bez możliwości ewoluowania w trochę więcej rozsądku. Nie miała ona własnego zdania, wszyscy decydowali za nią, a kiedy już postanowiła się odezwać to wszyscy otrząsali się z szoku przez tydzień. Łucja to po prostu zła bohaterka. A Dymitr to wręcz palant.

Kiedy mam wziąć pod uwagę fabułę… no to tutaj już troszkę lepiej. Jest ciekawiej, a końcówka, ku mojemu wielkiemu zaskoczeniu, nawet zachęca do przeczytania kolejnego tomu! Fabularnie „Zranione uczucia” wypadają nieco lepiej. Nie wiem tylko czy szybkość przeczytania może świadczyć o prawdziwej ciekawości czy raczej o chęci jak najszybszego przeczytania by odhaczyć. Dla mnie ta książka jest z gatunku guilty pleasure. Nie zmienia to faktu, że relacja Łucji i Dymitra jest toksyczna i niebezpieczna, a młody czytelnik, który dopiero poznaje pojęcie miłości, po przeczytaniu tej powieści może sobie ją wyobrazić w zły sposób i postępować jak Dymitr.

Czy polecam? Przyznam szczerze – nie wiem. Dla młodych ludzi nie będzie to odpowiednia książka, zaś dla tych, którzy mają więcej lat na liczniku i bardziej rozpoznają dobro i zło, może być po prostu słaba. Ja jestem dalej dość sceptycznie nastawiona, choć fabularnie być nieco lepiej.

Książkę odebrałam za punkty w portalu CzytamPierwszy.

[Martak180 · Rating 2 out of 5]

Dalsze losy Łucji i Dymitra są przewidywalne. Układ został złamany, bo ona zakochała się, do tego zazdrość o byłe kochanki i chęć wyleczenia go z miłosnej choroby. On w każdej chwili myśli tylko o seksie, kieruje nim chuć. Na jego miejsce u boku Łucji chętny jest Igor. Uczucia ranione są na różne sposoby i przez różne osoby.
Książka jest słaba pod względem erotycznym. Zero finezji, tylko mechanika, dwie standardowe pozycje z taką samą grą wstępną. Nie wiem, czemu Dymitra nazwano bogiem czy demonem seksu. To niewyżyty seksualnie typ, który nazywany jest: Dymek, Dymi. Skojarzenie z wulgarnym określeniem uprawiania seksu nasuwa się samo. Tyle dobrego, że autorka pisze dość sugestywnie sceny erotyczne. Język prosty i przystępny, szybko się czyta i nie trzeba myśleć.
Banalna historia z przewidywalną fabułą kończy się zwrotem akcji, który zmienia przebieg wydarzeń, nadając mu tempa i nieprzewidywalności. Scena na balu również warta uwagi. Bohaterowie za mało wyraziści, nie przekonali mnie do siebie, choć Dymitr uchylając rąbka tajemnicy o swym dzieciństwie, zaczyna budzić ciekawość. „Zranione uczucia” mogą emocjonalnie zaboleć niektóre czytelniczki, zwłaszcza że to bardziej romans o kobiecie wykorzystanej i emocjonalnie skrzywdzonej przez mężczyznę niż erotyk. Jak dla mnie za dużo stereotypów, schematyzmu, sztampy i monotonii erotycznej.

[Emilia Winikajtys · Rating 2 out of 5]

„Zranione uczucia” to druga część z serii Prosty układ. Kontynuacja historii Łucji i Dymitra, gdzie w ich trudnej relacji dodatkowo miesza jego brat Igor. Dziewczynie nie wystarczy już tylko układ, pojawiają się uczucia, których Łucja nie ukrywa. Mówi Dymitrowi, że go kocha. Zasady zostaną złamane i układ musi zostać przerwany. Czy to już koniec? Każdy pójdzie w swoją stronę, czy może jeszcze uda się to naprawić?

Według mnie kolejna część jest znacznie lepsza od pierwszej. Jest trochę elementów, które nadal kuleją, ale tym razem czytałam z większą przyjemnością. Nie czułam zażenowania. Łucja aż tak mnie nie drażniła. Może dlatego, że w końcu miała własne zdanie. Nie zdzierżę jednak jak autorka przypisuje facetowi mówienie : „Ojeju”. Beznadziejne ksywki bohaterów ciągną się od pierwszego tomu, ale tego nie można już zmienić. Mam nadzieję, że taka tendencja zostanie zachowana.
Czekam na trzeci tom, gdyż zakończenie było jeszcze bardziej intrygujące niż w poprzednim tomie. Jestem ciekawa jak autorka pokieruje losami tej pary.

[Katnisbooks · Rating 3 out of 5]

Wyobraź sobie, że weszłaś w pewien układ z mężczyzną. Łączy was seks. Ale Ty poczułaś coś jeszcze. Nie potrafisz wyzbyć się emocji i uczuć, które żywisz do Dimitra, mimo że jego brat, Igor wciąż odwodzi Cię od pomysłu brnięcia w ten układ.
Czy wpłynie na Ciebie? Co musiało by się wydarzyć, byś zrezygnowała?
Nie lubię pisać recenzji książek, które są kontynuacją serii. Bo co napisać, by komuś nie sprezentować spojlera poprzedniej części? Dlatego o drugim tomie losów Łucji i Dimitra napisałam tak krótko. Czy książka mi się podobała? Była okej, do przeczytania na raz. Nic ambitnego, a wręcz mam wrażenie, że to już gdzieś czytałam. Aczkolwiek, muszę przyznać, autorka ma lekkie pióro i potrafi zainteresować czytelnika na tyle, że brnie w powieść i chce kolejnych tomów.

[Nina · Rating 4 out of 5]

Na początku drugiego tomu jest podobnie jak w pierwszym, a nawet gorzej. Uprawianie seksu, przynajmniej pod względem środków warsztatowych stosowanych przez autorkę, jest doskonałą ilustracją tezy, że ilość rzadko przechodzi w jakość. Dopiero, gdy Łucja nie potrafi dłużej ukrywać swoich uczuć, a Dymitr reaguje z charakterystycznym dla siebie brakiem empatii i agresywnością, wspomaganymi pseudofilozofią życiową, dopiero wtedy akcja, że tak się wyrażę, rusza z miejsca, choć w kierunku dość przewidywalnym. Na scenie, obok Igora, który okazuje się znienawidzonym przyrodnim bratem Dymitra, pojawia się jeszcze jeden nowy aktor, zabójczo przystojny dziennikarz Aleksander Bonito.

No cóż, robi się na tyle ciekawie, że niestety znowu wpadłam w pułapkę kompulsywnej kontynuacji lektury cyklu

[Bożena · Rating 4 out of 5]

3.75/5
Ha! No i doczekałam się ciąży Łucji. Nie powiem, bo byłam zaskoczona jak długo zajęło dojście do tego momentu.

Ale od początku, to że w delegacji wydarzą się takie, a nie inne rzeczy było całkiem prawdopodobne,a le nikt nie powie mi, że spodziewał się, że Dymirt jest takim sku******m. Szacunek za tak gburowatego bohatera.

W tym tomie intrygująca robi się postać psychopatycznie zakochanego Igora. Mimo niezbyt rozwiniętego wątku, zdjęcia w szufladzie wzbudzają ciekawość.

[Asia · Rating 2 out of 5]

To jest tak złe i bez sensu, że naprawdę nie rozumiem dlaczego wciąż to czytam.

[Kamila · Rating 1 out of 5]

uznalam ze przeczytam to co czytala paulinka i szczerze to jest najgorsza ksiazka jaka kiedykolwiek przeczytalam.

[monweg · Rating 2 out of 5]

Wattpad to taki twór, w którym podobno można szybko zaistnieć, jeśli ma się talent. Trudno mi się odnieść do tej platformy, gdyż z niej nie korzystam. Jednak miałam okazję przeczytania serii książek Anny Todd, która właśnie na Wattpadzie zaczęła swoją karierę. I choć te książki mi się nie podobały, to znalazły spore grono wielbicieli, a pierwsza część została nawet sfilmowana. Dlaczego piszę o tej platformie? Otóż Katarzyna A. Figaro też zaczynała od niej i być może nadal tam publikuje. Tego nie wiem. Czy czeka ją taka sława, jak Anne Todd? To się okaże.

Przy pierwszej części pisałam już, że nie lubię takiej literatury. Nie lubię, ale zdarza mi się co jakiś czas coś przeczytać, choć przyznaję, że naprawdę szkoda mi czasu na takie książki, gdy jest tyle innych, wartych uwagi. Ale jak się powiedziało A, to trzeba też umieć powiedzieć B. Przeczytałam Prosty układ i wtedy już wiedziałam, że przyjdzie czas na Zranione pragnienia, bo obie książki tego samego dnia trafiły w moje ręce.
Prosty układ pomiędzy Łucją a Dymitrem przestał być opartym na niezobowiązującym gorącym seksie układem. Pojawiły się bowiem uczucia, może nie do końca uświadomione, które zaburzają proste zasady. Na dodatek inny mężczyzna – Igor – nieźle namieszał Łucji w głowie i dziewczyna sama już nie wie, co o tym wszystkim sądzić. Los jednak bywa przewrotny i szykuje parze nie lada niespodziankę, która może wywrócić życie Łucji i Dymitra do góry nogami.

Po Prostym układzie musiałam trochę odpocząć od duetu Łucja-Dymitr, nabrać dystansu, zastanowić się. I może dobrze się stało, bo zabrałam się za Zranione uczucia po upływie półtora miesiąca. Nie zachwyciła mnie pierwsza cześć, ale przyznaję, że byłam ciekawa, co wymyśliła dla czytelników Katarzyna Figaro. Jak będzie przebiegał ten dziwny związek między głównymi bohaterami? Czy będą żyli, jak w bajce długo i szczęśliwie?

Niestety nie potrafię ocenić tej książki. Być może jest lepsza od Prostego układu. Naprawdę nie wiem. Zdecydowanie wolę, gdy w książkach się dzieje. I powiedzmy sobie szczerze, że niekoniecznie w łóżku. Poza tym ile można czytać, jak ktoś kogoś bierze w różnych pozycjach i z różnych stron. Mnie się już znudziło i na pewno bardzo długo nie dam się namówić na kolejne spotkanie z tymi lub innymi bohaterami literatury erotycznej.

W sumie nic się nie zmieniło w moim nastawieniu do Łucji i Dymitra. On znów doprowadzał mnie do takiego stanu, że miałam ochotę rzucić książką przez pokój (w wyobraźni już widziałam, jak kołuje i trzepocze okładkami). Mam jednak niebywały szacunek do książek i tylko to mnie powstrzymało przed wykonaniem rzutu stulecia. Łucja jakoś specjalnie się nie zmieniła. Kocha Dymitra, choć zachodzę w głowę, dlaczego i za co. I po przeczytaniu tej słabej historii nie znam odpowiedzi na to pytanie.



Figaro tym razem lepiej zbudowała napięcie i w końcu coś się dzieje. Jest lepiej, jest ciekawiej, a otwarte zakończenie wprost zaprasza do kolejnej odsłony Rozchwianych. Literaturę erotyczną i romanse czyta się bardzo szybko. Zranione uczucia nie różnią się od innych książek z tej półki. Uważam, że obie części nadają się dla dorosłego czytelnika. Młodszy może wyciągnąć złe wnioski i nie daj Boże będzie próbował przenieść zachowania podpatrzone w książce do życia.

Podsumowując – jest trochę lepiej; bohaterowie do poprawki; ogólnie nadal jest kiepsko. Czy polecać? Nie mam pojęcia. Każdy sam rozwiąże tę kwestię. Jestem pewna, że po książkę (bez względu na to, co o niej napiszę) sięgną wszyscy Ci, którzy czytali Prosty układ. Jedni z ciekawości (jak ja), inni dlatego, że się w tej opowieści zakochali.

[Kobietaczytajaca · Rating 3 out of 5]

Dziś znów przychodzę do Was z książką od Pani Figaro, a mianowicie drugą częścią serii Rozchwiani. W tej części ziści się to, co ja podejrzewałam i czego się obawiałam, no cóż przecież w realnym życiu również popełniamy błędy, które jakby nie było są dla nas przestrogą i nauczką na przyszłość. Niestety ta część jest najsłabsza moim zdanie, gdyż co chwila mamy sceny erotyczne, których momentami miałam dość, a na dodatek główna bohaterka cały czas płacze co było bardzo irytujące. Autorka w tej części porusza temat zaufania w przyjaźni, nie zawsze jest tak, że przyjaciele mówią sobie prawdę, albo robią coś wręcz przeciwnego byśmy chcieli. Niestety kłamstwo ma krótkie nogi i trzeba liczyć się, z tym że prędzej czy później wyjdzie na jaw i co wtedy. Przyjaźń zostaje wystawiona na próbę i albo przetrwa, albo przestanie istnieć. Szkoda, że ten wątek został tak pobieżnie potraktowany, bo ja z chęcią bym przeczytała o nim więcej. Mamy tu również miłość, która nie powinna zaistnieć jednak serce rządzi się swoimi prawami a my nie mamy wpływu na nie. Osoba, która została tą miłością obdarzona to egoista, prostak i cham, jednak ja cały czas zastanawiam się co musiało się w przeszłości wydarzyć, że ten człowiek taki się stał. Coś tam nam autorka lekko wspomina, ja już wiem, bo kończę trzecią część i moi drodzy jest na co czekać. Historia Łucji i Dymitra robi się coraz bardziej zawiła i tak naprawdę nie jesteśmy w stanie przewidzieć co się może wydarzyć. Moja ocena 5/10.

[NaWidelcu · Rating 2 out of 5]

Dorosłego człowieka nie da się zmienić od ręki. Wbrew jego woli nie tylko jest to nie możliwe, ale też... średnio właściwe. Dlaczego więc tak często wierzymy, że On się zmieni? Że nasza miłość poukłada mu wszystko w głowie i z drania przemieni w księcia z bajki?

„Zranione uczucia” to bezpośrednia kontynuacja „Prostego układu”. Znajomość pierwszej części jest w zasadzie niezbędna, by zrozumieć losy bohaterów. Łucja i Dymitr dalej próbują ułożyć swoje wzajemne relacje. Ona czuje do niego coś więcej, jemu zależy przede wszystkim na seksie. Mimo tego dziewczyna dedycje się wejść układ bez miłości. Nie ma innej możliwości, jej uczucia z pewnością będą zranione.

Co do pierwszej części miałam mieszane uczucia. Nie do końca pasowały mi wszystkie elementy. Kontynuacja jest lepsza, chociaż wciąż niepozbawiona wad. Co było na plus? Z pewnością intensywne emocje, miłośniczki burzliwych romansów będą zachwycone wybuchową mieszaną uczuć i namiętności. Zarówno jednego, jak i drugiego jest naprawdę sporo. Pierwsza połowa książki przepełniona jest opisami zbliżeń i namiętnych uniesień. To chyba współczesny odpowiednik różowych okularów zakładanych na nos podczas pierwszego etapu związku. Seksu jest naprawdę sporo, a opisy nie unikają dosadności. O gustach się nie dyskutuje, ale przynajmniej dla mnie było tego wszystkiego za dużo, a niektóre zbliżenia niczym nie różniły się od poprzednich. Bynajmniej nie jestem fanką opisywania erotycznych udziwnień, ale skoro sceny są podobne, to jedną z nich można zastąpić akcją poza sypialnią.

Co do samej fabuły, w drugiej części więcej się dzieje. Do głosu dochodzi sporo nowych postaci, które próbują postawić głównego bohatera w trochę innym świetle. Pojawia się też kilka scen napisanych z jego punktu widzenia. Nie zmienia to jednak faktu, że to typowy bad boy. Jeśli ktoś lubi takich amantów, to tutaj jego zły charakterek nie jest na pokaz, faktycznie wiele można mu zarzucić.

Ciąg dalszy na: http://www.recenzjenawidelcu.pl/2019/...

[WolneLitery · Rating 4 out of 5]

Pierwsza część książki zdecydowanie mnie nie porwała i nie przekonała do siebie. Po tą postanowiłam jednak sięgnąć zachęcona pozytywnymi recenzjami i muszę przyznać szczerze, że jest o wiele lepiej! Jest to kontynuacja przygód i zawiłej relacji Łucji i Dymitra. W ich dziwnym i zagmatwanym związku zaczyna pojawiać się.. uczucie! Robi się poważniej, mocniej, a ksiązka napisana jest o wiele lepszym językiem. Jest to lekka i niewymagająca lektura. Jeśli lubicie lekkie romanse i erotyki, to na pewno przypadnie Wam ona do gustu.

www.czytampierwszy.pl

[Eliza89 · Rating 2 out of 5]

Druga część „Prostego układu”. Niestety nie przypadła mi do gustu. Zwroty akcji, dialogi i myśli bohaterów, tj. Dymitra, jego ojca, Łucji, jej rodziców oraz Igora wnerwiające. Cała fabuła oklepana i bardzo przewidywalna. Rozczarowała mnie ta część. Ocena 2/5.
www.czytampierwszy.pl