Von alten Herzen und Schwertern

by Aka Morchiladze

Georgien in den 1820er Jahren. Während Russland sich den Kaukasus zu unterwerfen versucht, kommt der junge georgische Adelige Baduna Pavneli, der in Tiflis einen russischen Offizier getötet hat, nach verbüßter Strafe auf freien Fuß. Unter einer Bedingung: Er darf die nächsten zehn Jahre sein Dorf nicht verlassen. Als er jedoch entdeckt, dass sein taubstummer Bruder Tadia verschwunden ist, um die vor Jahren entführte Mutter zu finden, macht sich Baduna auf die Suche. Vom Militär verfolgt, schlägt er sich durch die Wälder, Täler und Berge Georgiens. Wie ein klassischer tragischer Held riskiert er alles, ohne zu wissen, was ihn am Ende seiner Reise am Schwarzen Meer erwartet. Dort holen ihn die Vergangenheit und seine russischen Verfolger ein …
Voller wunderbarer Originalität erzählt Aka Mortschiladse eine dramatische Geschichte über Entführung, Liebe und Krieg im Georgien des 19. Jahrhunderts.

Genres: Georgian, Historical Fiction

160 pages, Paperback

First published January 1, 2007

Reviews

[Jersy · Rating 4 out of 5]

I wasn't a fan of the ending, but apart from that I loved the book.
The characters are great and even with the book being so short, they all had depth to them. The author was really strong in portraying their motivations.
I liked the different perspectives and how they played with my expectations.
Also, learning about 1820s Georgia was fascinating. It felt so different from, let's say Britain, of that time and the country really came to life in my head. The writing helped (or at least the wording of the translation) since I felt like I was back in that time period.
Good recommendation for fantasy readers who want to get into historical fiction or just everyone who likes a character focused story with a nice sense of setting.

[Janice · Rating 4 out of 5]

Very good. This is by one of Georgia's (the country not the state) most popular day. I read it in one day and was never bored.

[Keti Molashvili · Rating 5 out of 5]

არც ვიცი რა უნდა ვთქვა. ერთი ეგაა, უამრავი კითხვა მაქვს და ამდენ კითხვას, კიდევ ერთი ემატება: ასეთი მწერალი რომ გყავს და შენ ლიბერთინსის ელიტებსა და წყლის საიდუმლოებს კითხულობ, ხომ კარგად ხარ?!
კი, იმიტომ, რომ ხანდახან თურქული სერიალების ყურებას ამჯობინებ პაზოლინის ფილმებს, არა იმიტომ, რომ თურქული სჯობს, არამედ იმიტომ, რომ ხშირად ვერ იტევ ცნობიერების სიმძიმეს და გულისგადასაყოლებელი ამბებით კმაყოფილდები
(დიალოგი საკუთარ თავთან).

ხოდა რავი, აკა ყოფილა პიროვნება ♡

[Salome G. · Rating 5 out of 5]

ასე მგონია აკა მორჩილაძის ეს წიგნი და ნიაზ დიასამიძის "და ცხოვრება იგი" ერთმანეთისთვისაა შექმნილი 🎧 🧡

[Natalia Adamashvili · Rating 4 out of 5]

არ ვიცი, ამდენი წელი რატომ დამჭირდა ამ მწერალთან მისასვლელად, მაგრამ მთავარია, რომ მივედი. ყოველ შემდეგ წიგნზე უკეთ ვხვდები, რა არის აკა მორჩილაძის მაგია.

[ლუკა ჭყოიძე · Rating 4 out of 5]

მორიგი ჟრუანტელი და გულისგულის სახმილი მომივლინე, ჩემო აკა, იმფრად დაასრულე წიგნი ესე... იცოცხლეო, კი გამოგდის ამისთანა რაღაცები, ღმერთი-რჯული!

[Davit Oniani · Rating 3 out of 5]

48/200 - "ძველი გულებისა და ხმლისა"

აკა მორჩილაძის ისტორიული რომანი, რომელიც მან ლონდონში, 2007 წლის 10-18 მაისს დაწერა.

დამაკლდა აკას რაღაც. აი, რა რთული სათქმელია, მაგრამ ფაქტია დამაკლდა. უცებ გადაიკვეთა პერსონაჟების ისტორიები და თითქოს უკმარისობის შეგრძნებაც დამრჩა.

მგონია, რომ ზედმეტად ბევრი პერსონაჟი იყო პატარა მოცულობის ნაწარმოებისთვის. იმის შეგრძნებაც დამრჩა, რომ ნაწარმოების პირველი ნახევარი ბევრად სჯობდა მეორეს.

3/5, სუბიექტურია ეს შეფასება. აკას თხრობის სტილი იდეალურია და ჩემთვის ძალიან კომფორტული. მეტის მოლოდინიც მქონდა მეგობრების შეფასებიდან გამომდინარე და ალბათ მაგანაც იმოქმედა.

[ირაკლი სულაძე · Rating 4 out of 5]

საინტერესო ამბავი მე-19 საუკუნის საქართველოზე, ერთმანეთის მიმართ გაუცხოებულ აღმოსავლეთელ-დასავლეთელებზე, შუაგამყოფ ქედზე, ყველაზე სამარცხვინო პროფესიის უკანასკნელ მიმდევრებსა და სულძაღლ რუსებზე. ყველა და ყველაფერი შეიცვალა მას მერე ამ ავადმყოფობამდე მისული ბინძური სულის მქონე ხალხის გარდა.

[Merve · Rating 3 out of 5]

Im Allgemeinen ist die Geschichte sehr interessant. Nachdem der Protagonist aus dem Gefängnis entlassen wird, sucht er nach seinem Bruder, der taubstumm ist und ihre vorher entführten Mutter versucht ausfindig zu machen. Dies erweist sich fuer den Protagonisten jedoch als Problem, da er fuer zehn Jahre in sein Heimatdorf verbannt wurde. Daher sucht die russische Armee nach ihm.

Von Zeit zu Zeit war es schwierig der Geschichte zu folgen, da sehr viele Charaktere eingefuehrt werden, wo nicht ganz verstaendlich war, wer sie sind oder was sie machen. Nach einer Weile konnte ich erkennen, was sie Aufgabe der Charaktere war.

An sich empfehlenswert, aber man kann das Buch nicht nebenbei einfach so lesen. Man muss sich dann schon die Zeit nehmen um es konzentriert zu lesen.

[Nino Matsiashvili · Rating 5 out of 5]

ყოველ ჯერზე უფრო და უფრო მაყვარებს თავს აკა.

დასაწყისიდანვე ვხვდებოდი, რომ აქაც რაღაც ძაალიან კარგს დაწერდა, მაგრამ მთლად ასეთ ფინალსაც არ მოველოდი.

ახლა, კიდევ დავრწმუნდი, რომ აკა ნობელის პრემიის კანდიდატობას ნამდვილად იმსახურებს!

[Agatha · Rating 4 out of 5]

როგორ ჩაივლიდა აგვისტო აკას გარეშე?!

[Mariam Keshealshvili · Rating 4 out of 5]

ხმაურიან თფილისი, ძველ ხმები, ღამე ანთებული ლამფები და დამწვარი ზეთის სუნი ბნელ ქუჩებში..

აკას იდეალურად გამოუვიდა მკითხველის იმდროინდელი თფილისის სულში ჩაყუდება - ამ სიტყვის პირდაპირი მნიშვნელობით.

ატმოსფერო თავიდანვე დაძაბულია — მორჩილაძე ერთგვარი ნოსტალგიური მაგიას ქმნის, მაგრამ ისე, რომ ტექსტი არ არის მძიმე ან ზედმეტად მელანქოლიური. პირიქით, მომენტებში არის სითბო, ხუმრობა, სევდა და ყოველდღიური ცხოვრების პატარა სილამაზე.

დასასრულზე ბევრს არ ვილაპარაკებ.. თავად განსაჯეთ თუ რამდენად ცხოვრებისეულია.

[Gvantsa · Rating 4 out of 5]

კიდევ ერთი აკას დაუვიწყარი მარგალიტი, სითბოს და სევდის ნაქსოვი 💖

[Mariam Romanadze · Rating 5 out of 5]

აგერ უკვე მერამდენე შეყრაა ჩვენი. მაინც არაფერი იცვლება. ლონდონში სხვა ვინ დაწერდა ყველაზე ქართულ ამბავს?! გასაგიჟებელი პირდაპირ.

[Kakha · Rating 3 out of 5]

აკა მორჩილაძე კარგი ისტორიკოსი მგონია. უფრო კარგი ისტორიკოსი, ვიდრე მწერალი. მოკრძალებული თამდაბლობა ყოველთვის კარგია, ადამიანის ღირებული თვისებაა და მახსოვს, თვითონ უთქვამს, სადღაც, რომელიღაც სხვა მწერლის ნაწარმოების წინასიტყვაობაში დაუწერია, რა მწერალი ვარო მეო, ვჯღაბნიო რაღაცას... ასე არაა, რა თქმა უნდა არა. თუმცა შედევრის კი არა, უბრალოდ კარგი ლიტერატურული თხზულების შექმნაც უკიდურესად რთულია. დიდ ნიჭთან ერთად უსაშველო შრომაც სჭირდება. არ აქვს ამ ადამიანს ის დიდი ნიჭი და თან, როგორც ვიცი, სულ რამდენიმე დღეში დაწერა ეს პატარა წიგნი. თუმცა, ისტორული მნიშვნელობა და ინტერესი ამ ნოველას ნამდვილად აქვს. რეალურ, არაზღაპრულ პატარა სინამდვილეს მაინც გაიგებს მკითხველი ჩვენი უიღბლო ქვეყნის და დაჩიავებული, ფუნქციადაკარგული და უაზრო ქართველი ხალხის იმდროინდელი მდგომარების შესახებ.

[Shako Mikabadze · Rating 4 out of 5]

სიუჟეტი ძაან საინტერესო და ჩამთრევია, სხვადასხვა ხაზით განვითარებული მცირე თავები არ მოგცემს მოწყენის საშუალებას,თან ბატონი აკა ისტორიის მნიშვნელოვან პერიოდს აცოცხლებს,კარგადაა გამოკვეთილი მაგ ეპოქის საქართველოს მახასიათებლები ტყვეთა სყიდვის ბოლო წარმომადგენლები,გაუცხოებული აღმოსავლეთ და დასავლეთ საქართველო,ოსმალები ზღვის პირა რეგიონებში და ა.შ.მშვენიერი ფილმი გამოვიდოდა განსაკუთრებით დასასრული

[ნინო კერესელიძე · Rating 4 out of 5]

“სარკე იყო, როგორც სარკეში ჩამხედავი კაცი გაუცვლის ხოლმე თავის გამოსახულებას რაღაცას, ისევე ესენიც უცვლიდნენ ხოლმე ერთმანეთს, ბევრად მეტს ვიდრე მწევრებსა და გლეხებს.

დასავლეთი მთიანი იყო, მიხლართულ-მოხლართული, ჩატკბილებული, ჩაგემრიელებული, მოულოდნელი მოსახვევებით და საშიში ბილიკებით. აღმოსავლეთი გაშლილი იყო, ველიანი, უფრო ხევხუვიანი, იოლად სასუნთქი და იოლად სასიარულო. ორივე იყო ნაომარი, დანაჩეხი, ნაწვალები, მაგრამ ცოცხალი. რით არ იყო სარკის ამბავი?”

როგორც იქნა დავბრუნდი, იყო თავისებურად და აუხსნელად რთული პერიოდი და ვეძებდი ავტორს და წიგნს, რომელსაც შეეძლო “დავებრუნებინე”.
მერე, ჩემი თავი გულში გავკიცხე კიდეც, როცა გამახსენდა ის, ვინც ბევრად უფრო ადრეც უნდა გამხსენებოდა.

ნამდვილად, აკა არ ჰგავს არავის, ჩემთვის ასეა და ამას ამ მომენტში ორმაგად კარგად ვაცნობიერებ, ვიდრე აქამდე. განსაკუთრებულზე განსაკუთრებული ემოციით ვამთავრებ ამ ნაწარმოების კითხვას და ამის შემდეგ, ბევრს აღარ ვიფიქრებ იმაზე, რთულ მომენტებში ვის უნდა მივმართო ხოლმე.

თავად ნაწარმოებს რაც შეეხება, განსაკუთრებულად მომეწონა, უფრო მართებული იქნება თუ ვიტყვი, რომ შემიყვარდა. მთელი წიგნის განმავლობაში მინდოდა მეცხრამეტე საუკუნის დასაწყისში მაგიურად აღმოვჩენილიყავი, ოღონდ ზუსტად ისეთ რეალობაში როგორიც აკამ ამ კონკრეტულ წიგნში აღწერა, მომინდა მეც გამევლო ის სირთულეებით სავსე გზა რომლის გავლაც ბადუნას მოუწია. თუმცა, ისიც უნდა ვაღიარო, რომ აკას წყალობით, მკითხველი იმ პერიოდის თითოეულ ნიუანსს სიღრმისეულად და დაწვრილებით ეცნობა..

და ბოლოს, მიხარია დაბრუნება.

[Levan Shakulashvili · Rating 4 out of 5]

პოლკოვნიკი ენკელის პერსონაჟი ჩემთვის იყო სრული გამოხატულება იმ ფაქტისა, რომ რაღაც ერთ არასწორ უაზრობას რო აიჩემებ, ზედ არ უნდა შეჯდე ვირივით. და ნერვებისმომშლელ–ბანალური დასასრული იყო, მიუხედვად იმისა რო ბოლოსკენ გასკდა გაუხეთქავი. ნუ არაუშავს რა, საბოლოო ჯამში აკას მიმართ განწყობა მხოლოდ ამააღლა, დაკლებით არ დაუკლია.

[Nino Giorgadze · Rating 4 out of 5]

"ზღვის ამბავი კი ასე იყო: ზღვა საქართველოს აღმოსავლეთში ერთეულებს ენახათ, საქართველოს დასავლეთში კი ყველას. ამ ორ მხარეს შუა იდო დიდი ქედი, რომელიც ზღვის ჰაერს არ უშვებდა აღმოსავლეთისკენ, ხოლო აღმოსავლეთიდან იქით არ უშვებდა ჯანღისფერ ღრუბლებსა და ველების მოწყენილობას"

დიდად გულსაკლავი წიგნი შეიქნა ეს.

[Sandro Mikeladze · Rating 5 out of 5]

ტრაგიკული და სევდიანი ამბავი, რომელიც უკავშირდება ტყვეთა სყიდვას. საინტერესო მოვლენების განვითარებებით და დასასრულით. აკას ერთ-ერთი საუკეთესო რომანი

[გოგა · Rating 3 out of 5]

თანამედროვე ქართული მწერლობისთვის ნამდვილად კარგია, სხვამხრივ რავიცი...

[Tatia Kobidze · Rating 4 out of 5]

ისეთი მონათხრობია, დაიჯერებ, ამ ქვეყნის წარსული ეგ არისო.

[Salome Nodia · Rating 3 out of 5]

ძალიან საინტერესოდ იკითხება, თუმცა ბოლოში რაღაც მაინც დამაკლდა და ამიტომ ჩემგან 3 ვარსკვლავი.

[Lika Kapanadze · Rating 5 out of 5]

ოღჩ!

[Nikusha Chachibaia · Rating 3 out of 5]

როგორც აღწერა ეწერა, მართლაც ერთი ამოსუნთქვით წასაკითხია, თან რაღაცნაირად მყუდრო და საინტერესო. არვიცი რატომ დავწერე 3 ვარსკლავი, შეიძლება რაღაც დამაკლდა, მაგრამ მაინც ღირდა წაკითხვად.

[Luka Fadiurashvili · Rating 5 out of 5]

თავიდან თითქოს ჩვეულებრივია.. ნელა მიდის.. (ამავდროულად თავს გაკითხებს).. მაგრამ აი ბოლოს სასწაული ფინალი აქვს.. არ ვიცი იქნებ მე მომეჩვენა ასე, იმიტომ რომ ზუსტად ერთ საათში წავიკითხე(არც მეტი არც ნაკლები.. ეს ჩემი სარეკორდო დროა.. ე.ი. მართლა მაგრად ჩამითრია).. მაგარი რომანტიკოსი მწერალია ჩვენი აკა და რომც არ გინდოდეს, მაინც წაგაკითხებს თავს.. არადა თითქოს ჩვეულებრივი ისტორიული რომანია.. ტყვეებით ვაჭრობა, რუსი პორუჩიკები, პოლკოვნიკები, დასავლელი აბრაგები, აზნაურები და ერთმანეთში გადამკვეთი რამდენიმე სიუჟეტური ხაზი(თავის პერსონაჟიან – მაგიურ გარემოიანა).. მოკლედ კიდევ ერთხელ ვრწმუნდები, რომ თუ უახლოეს მომოვალში ან საერთოდ (რამდენიმე ათწლეულში მაინც) გვეღირსება ნობელის პრემია, თავისუფლად შეიძლება მასზე აკა მორჩილაძემ გამოაცხადოს პრეტენზია.. ბევრი დიდ მწერლად არ აღიქვამს, მაგრამ როგორც ყოველთვის დრო თავისას იზამს და აღიარება როცა იქნება მოვა.. აუცილებლად!!

[Tamari · Rating 4 out of 5]

წყალივით წასაკითხი კარგი წიგნი