Anders dan wat ik verwacht en misschien gehoopt had. Het is in mijn ogen meer een praktisch handboek voor jong volwassenen wiens ouder ernstig ziek is geworden en kan komen te overlijden of net plotseling overleden is. Het boek leest makkelijk weg en er worden verhalen gedeeld door mensen die hun ouder(s) hebben verloren. Toch blijft het voor mij meer een handboek hoe je bepaalde zaken het best aan kan pakken, zoals wat te regelen voor de begrafenis, dan een boek waar je troost en herkenning uit kan halen.
Anders dan verwacht. Een goed overzicht van de verschillende fases rondom het overlijden van een ouder. Helaas blijft het meer een guide met praktische tips dan dat het echt de diepte in gaat. Dit boek is vooral handig als je ouder ziek is en nog moet overlijden of echt net is overleden. Daarna heb je er minder aan. Omdat het niet echt de diepe emoties omschrijft die je voelt na het overlijden en hoe je met zulke emoties om moet gaan. Het stipt kort burn-outs en depressies aan maar gaat er niet verder op in. Ook ontstane trauma’s van het overlijden worden niet met veel diepgang besproken. Wat mij ook tegen viel was dat in het boek de mensen die gekozen zijn om te spreken allemaal legio aan mensen om zich heen hadden om in de heftige periode te helpen en voor ze te zorgen. Ook hadden de meeste broers en zussen. Er had meer aandacht gemogen naar de dochters/zoons die een ouder verliezen en hier helemaal alleen voor staan, voor de zorg, het overlijden en de periode erna. De jonge mensen die hun carrière waar ze hard voor gewerkt of gestudeerd hebben zien instorten, die geen steun van vrienden en familie krijgen en geen broers of zussen hebben. De jonge mensen waarbij de ouder de zaken niet goed heeft geregeld waardoor het kind verdrinkt in een nare cyclus van oplossen van problemen tijdens het al heftige rouwproces. Ik zou meer willen horen over de heftige depressies, burn-outs, de wanhoop en zelfs de suïcidale gedachten als gevolg van het verlies van een ouder. Ook het verdwaald zijn in het rouwproces terwijl je vrienden er niets van begrijpen omdat de zelf dit niet hebben meegemaakt en de volwassenen die ik wel ouders verliezen denken te begrijpen wat je meemaakt maar vergeten dat jong een ouder verliezen in de vormende fase van je leven/ carrière zo anders is dan als je al gesetteld bent. Ondanks deze grote hiaten in het boek ben ik blij dat het boek er is en dat het al veel meer biedt dan eerder beschikbaar was en daarom krijgt het van mij een overwegende positieve beoordeling.
Het boek bood minder perspectief op rouw en meer verhalen van jonge mensen die hun ouders op verschillende manieren zijn verloren. Er stonden echt wel mooie, herkenbare dingen in en ook wel wat tips, maar het was niet zo wat ik er van had verwacht.
Mooi boek dat goed weg leest. Zoals andere reviewers echter al aangeven, voldeed het niet helemaal aan mijn verwachtingen. De verhalen zijn interessant maar bleven toch vrij oppervlakkig. Ik had ook gehoopt wat meer te lezen over de periode na het verlies van een ouder. Ik denk dat dit voor veel jonge mensen waardevol kan zijn.
Het bleef voor mij wat aan de oppervlakte en was eerder praktisch van insteek. Ik denk dat mijn zeventienjarige zelf vooral geholpen zou zijn met een boek dat meer ingaat op de emoties die bij zulk groot verlies horen. Toch ben ik blij dat dit soort boeken stilaan ook bestaan.
Fijn boek, leest fijn weg, met herkenbare verhalen. Ik denk alleen dat vooral mensen waarvan een ouder ziek is of die aan het begin van hun rouw staan hier iets uit kunnen halen.
Mooi boek over hoe je verder moet gaan zonder ouders op jonge leeftijd. Gelukkig ben ik niet de doelgroep, maar ook zonder dat te zijn is dit een mooie blik op hoe het leven er dan uitziet. Ik las het vooral als research voor een verhaal dat ik edit, en wat dat betreft heeft het zijn functie meer dan goed vervuld. Ik waardeer vooral hoe het tjokvol praktische tips staat, maar tegelijkertijd ook diep ingaat op rouw en wat dat betekent: dat het constant terugkomt en nooit netjes 'klaar' is, iets dat ik als psycholoog zeker onderschrijf. Aanrader voor iedereen die jong zijn ouders kwijt is geraakt, of iemand kent die jong zijn ouders is kwijtgeraakt. Enige puntje van feedback: ik vond er wel een redelijk zwart randje aan zitten, maar niets dat de kwaliteit van het boek ondermijnde.
Lees het vooral als je ervaringen van andere wil lezen of als je herkenning of praktische tips wil. Het is niet zo'n diepgaand boek. Dit kwam misschien door het format dat gebruikt werd. Je hoort verschillende verhalen van verschillende mensen na elkaar onder verschillende onderdelen. Hierdoor vond ik het lastig bij te houden welke naam nou bij welke gebeurtenis en overleden ouder hoorde. Verder is de schrijfstijl wel heel prettig en vond ik Ansu's verhaal zelf erg indrukwekkend en mooi verwoord.
Ik durfde niet goed te beginnen met lezen... En dan is dit boek zo veilig om toch te beginnen! Zonder het zwarte randje is heel vaak waar, en als het zwarte randje dan toch komt gaat het gepaard met humor of steun. Ik heb het in één ruk uitgelezen en kan het iedereen aanraden die op een 'luchtige' manier kennis wil (of moet) maken met rouw.
Ervaringen en verhalen vanuit verschillende perspectieven van rouw en verlies. Had soms meer diepgang mogen hebben in bepaalde thema's. Aansluiting was niet altijd voor mij van toepassing, maar een van de laatste hoofdstukken over vriendschap en relaties in tijden van diepe rouw vind ik wel interessant en herkenbaar!
This entire review has been hidden because of spoilers.
Na podcasts geluisterd te hebben, instaposts gezien te hebben en dm berichtjes verstuurd te hebben, nu ook het boek wat Ansu schreef gelezen. Net als voorgaande, helder. It is what it is, zonder zwart randje.
Een fijn boek met veel herkenning. Juist dat doet me goed en helpt mij ook in mijn rouwverwerking. Vlot geschreven en mooie verhalen, vol kwetsbaarheid.
Meerdere boeken in dit genre gelezen en deze pakte mij het minste, aangezien zij meer open deuren benoemt en niet de diepte in gaat. Prima, maar zou andere boeken eerder aanraden.
Wat mij betreft verplichte literatuur voor iedereen in deze situatie, of die dichtbij iemand in deze situatie staat (dus eigenlijk ongeveer iedereen wel)
Zo, dat heeft even geduurd…. Ik kwam er maar niet door heen omdat altijd zo ontzettend moest huilen. Vooral Jeroen’s verhalen raakte me enorm door enige gelijkenis in ervaring. Nu kon ik het boek eindelijk lezen zonder overspoeld door emotie te raken maar merkte ik dat ik er eigenlijk niet meer zo veel aan had. Soms wat verwarrend doordat de verhalen eigenlijk een beetje worden opgebroken in stukken.
Praktische adviezen en ervaringen specifiek voor wie als jongvolwassene (~20-30 jaar) een ouder gaat verliezen of heel recent verloren heeft. Ik denk dat het voor andere situaties of voor mensen die meer op zoek zijn naar 'emotionele' dan naar praktische adviezen minder goed aansluit. De adviezen voor hoe je als de omgeving kunt omgaan met iemand die rouwt zijn zijn heel mooi en denk ik veel breder relevant.