60 felietonów najjadowitszych

by Jerzy Pilch

Pilch jako bokser wagi ciężkiej

„Autor pragnie poinformować Czytelników, iż podczas przygotowywania tekstów nieobce mu były tak podstawowe chwyty, jak: tendencyjny dobór materiału, preparowanie fragmentów, wyrywanie cytatów z macierzystego kontekstu, ogólnie zła wola oraz szereg innych, pomniejszych ekscesów krytycznoliterackich.”

Pilch złośliwy i uszczypliwy, czujny komentator absurdów rzeczywistości, tropiciel potknięć nieudolnych kolegów po piórze – sieje popłoch i bezlitośnie kąsa, ale jak zawsze robi to w znakomitym stylu.

W felietonach zebranych w tym zbiorze czytelnik może znaleźć nieomal wszystko: zielone zęby przewodniczącego Mao, drwiny z grafomańskich powieści komunistycznych aparatczyków, ale też spory o piosenkę Kasi Nosowskiej, bokserskie potyczki Andrzeja Gołoty. Przy czym Pilchowe felietony – choć powstały jakiś czas temu – nie straciły nic na swej aktualności.

Polityka, sport, pisarze, kobiety, rzeczywistość, literatura, ojczyzna – Pilch nie oszczędza nikogo ani niczego. Wali prosto w oczy kolegów literatów (wymienianych z nazwiska), polityków (takoż), ale też członków własnej rodziny – jak się okazuje, choć byli oni z pozoru po luterańsku porządni, to tak naprawdę żaden z nich ani razu uważnie nie przeczytał Biblii.

Autor „Wielu demonów” podszczypuje autorytety, bez litości boksuje słabszych twórców, wyśmiewa rodzime bolączki, szuka dziur w rzeczywistości – poszukując przy tym rzeczy ważnych i trwałych.

Pilch w sensie ścisłym.

352 pages, Hardcover

First published January 1, 2020

About the author

Jerzy Pilch was a Polish writer, columnist, and journalist.

Critics have compared Pilch's style to Witold Gombrowicz, Milan Kundera, or Bohumil Hrabal.

Reviews

[Maćkowy · Rating 4 out of 5]

Bardzo dobre felietony. Jak nietrudno się domyślić po tytule, zbiór o mocnym zabarwieniu ironiczno - sakrkastyczno - humorystycznym (pierwsza rzecz Pilcha, którą czytałem więc nie wiem, czy to dla niego norma czy pojedynczy błysk zgryźliwości), w każdym razie Pilch wyciąga literacki ruszt i grilluje - kolgów po piórze, polityków, telewizję, radio, złe książki, słabych pisarzy, a że robi to wyjątkowo zgrabnie i elokwentnie, niekiedy jego ofiary (Passent) nawet się nie orientują. Czyta się Pilcha świetnie, chociaż wymaga lektura wymaga od czytelnika przynajmniej odrobiny skupienia i, w niektórych tekstach wiedzy o czasach i osobach dawno minionych - niektóre felietony dla Pilcha bieżące, były dla mnie średnio czytelne lub mniej interesujące. Teksty są ułożone chronologicznie i te późniejsze, trochę bardziej nostalgiczne, wspominkowe (jak o pakowaniu prezentów gwiazdkowych) podobały mi się najbardziej. Jesli macie ochotę przeczytać coś świetnie napisanego, śmieszno - gorzkiego to śmiało sięgajcie po pilchowe felietony najjadowitsze.

[Jakub · Rating 2 out of 5]

Nareszcie! Po dwóch latach męczenia udało mi się przebrnąć przez całość tego zbioru.
Doceniam wiedzę Autora, ale jego sposób pisania zdecydowanie rozmija się z moim gustem literackim.

[Wojtek Zarzycki · Rating 2 out of 5]

Znałem bardzo dużą część tych felietonów. Z całą sympatią do Pilcha, w 2021 roku ciężko jest czegokolwiek już tam bronić. Ok, może poza jazdą z dziadersów jak Legutko czy Passent, z którymi pewnie należałoby jechać dalej, ale już chyba nikomu się nie chce w tym kraju.

[Sebastian · Rating 3 out of 5]

3.5