ฟ้าส่งข้ามาลุย ภาค ปีศาจผีผา เล่ม 1

ปีศาจผีผา #1

by Wen Naicha, 溫奶茶, ห้องสมุด (Translator)

ผีผาน้อย นางมารสะคราญโฉม เจ้าโอ้โลมชายหนุ่มจนหลงใหล ทำแว่นแคว้นเกิดทุกข์เข็ญจนเป็นภัย ขอสาปแช่งให้ตายไป... พร้อมแผ่นดิน
-----------
นางมารผีผา น้องเล็กสุดในบรรดาสามปีศาจงามล่มเมือง รับบัญชาเทพธิดาหนี่ฮวาให้มาล่อลวงโจ้วอ๋องแห่งราชวงศ์อินซาง นางถูกบัณฑิตเจียงจื่อหยาและบรรดานักพรตไล่ล่า ตามทำลายล้าง แต่ด้วยความช่วยเหลือของสองพี่สาว ผีผาหยกขาวจึงถูกนำไปซุกซ่อนอยู่ในที่ที่ไม่มีใครรู้ ท่ามกลางกลียุค และการผลัดเปลี่ยนรัชสมัย ผ่านร้อนผ่านหนาว ผ่านวันผ่านคืน ผีผาหยกขาวค่อ

253 pages, Paperback

Published June 1, 2019

Reviews

[Cherry Sawanya Munkongsujarit · Rating 5 out of 5]

Review 10/2563
เรื่อง : ฟ้าส่งข้ามาลุย – ภาคปีศาจผีผา (2เล่มจบ)
ผู้แต่ง : Wen Nai Cha
ผู้แปล : ทีมแปลห้องสมุด
พิมพ์ครั้งที่ 1 : พฤษภาคม 2562
โปรยปกหลัง :
ผีผาน้อย นางมารสะคราญโฉม
เจ้าโอ้โลมชายหนุ่มจนหลงใหล
ทำแว่นแคว้นเกิดทุกข์เข็ญจนเป็นภัย
ขอสาปแช่งให้ตายไป... พร้อมแผ่นดิน
นางมารผีผา น้องเล็กสุดในบรรดาสามปีศาจงามล่มเมือง รับบัญชาเทพธิดาหนี่ฮวาให้มาล่อลวงโจ้วอ๋องแห่งราชวงศ์อินซาง นางถูกบัณฑิตเจียงจื่อหยาและบรรดานักพรตไล่ล่า ตามทำลายล้าง แต่ด้วยความช่วยเหลือของสองพี่สาว ผีผาหยกขาวจึงถูกนำไปซุกซ่อนอยู่ในที่ที่ไม่มีใครรู้ ท่ามกลางกลียุค และการผลัดเปลี่ยนรัชสมัย ผ่านร้อนผ่านหนาว ผ่านวันผ่านคืน ผีผาหยกขาวค่อยๆเลือนหายไปจากความทรงจำของผู้คน ใครจะรู้ว่าพันปีให้หลัง.. ในยุคที่เทพและมารเป็นเพียงความเชื่อ นางจะถูกค้นพบ!

คำนำสำนักพิมพ์ :
นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นโดนอ้างอิงวรรณกรรมจีนโบราณที่ชื่อว่า ‘เฟิงเฉินหยั่นอี้’ หรือ Romance of the Investiture of the Gods โดยเนื้อเรื่องกล่าวถึงโจ้วอ๋องแห่งราชวงศ์อินซางที่เสด็จไปทำพิธีกราบไหว้เทพธิดา ‘หนี่ฮวา’ ที่วัด ครั้นเห็นว่ารูปแกะสลักของนางงดงามเกินห้ามใจ พระองค์จึงแต่งโคลงระบายความกำหนัดที่มีต่อนางขึ้นบนฝาวัด
เมื่อถูกหยามเกียรติเทพธิดาหนี่ฮวาก็โกรธจัด นางเลยส่งปีศาจจิ้งจอก ปีศาจไก่ฟ้าเก้าหัว และปีศาจผีผา มาล่อลวงโจ้วอ๋องเสียจนแว่นแคว้นเกิดความวิบัติ
ปีศาจทั้งสามทำให้พระองค์ลุ่มหลงจนละเลยภารกิจอันพึงมีต่อบ้านเมือง เป็นเหตุให้ไพร่ฟ้าสาปแช่งทั่งทั้งแผ่นดิน ขุนนางคนใดอาจหาญทัดทานพระองค์ ก็จะสั่งลงทัณฑ์จนถึงแก่ความตาย ด้วยเหตุนี้ บรรดานักพรตจากหลายแคว้น นำโดยบัณฑิต "เจียงจื่อหยา" และอาจารย์ของเขา จึงตั้งกลุ่มขับไล่ปีศาจที่มีชื่อว่า "บรรพเทวกษัตริย์" ซึ่งสามารถติดต่อกับเทพบนชั้นฟ้าได้ จึงเป็นที่มาของศึกระหว่างมนุษย์และปีศาจที่มีเหล่าทวยเทพทั้งฝ่ายร้ายและฝ่ายดีคอยชักใยอยู่เบื้องหลัง
นิยายเรื่องนี้อ้างอิงถึงเหตุการณ์บางช่วงของวรรณกรรมเฟิงเฉินหยั่นอี้ โดยเลือกที่จะเล่าในส่วนของปีศาจผีผาน้องเล็กสุดในบรรดาสามปีศาจงามล่มเมือง แล้วส่งนางให้ไปโลดแล่นใหม่อีกครั้งในยุคปัจจุบัน ... ยุคที่เครื่องดนตรีจีนโบราณกำลังจะสูญหายไปจากสังคม

เล่ม 1 :
ปีศาจผีผาถูกเจียงจื่อหยาเผาจนกลายร่างเดิมเป็นผีผาหยก นางจำได้แม่นยำว่านักพรตแซ่เจียง หลังจากที่ซูต๋าจี่ ปีศาจจิ้งจอก กับหูสี่เม่ย ปีศาจไก่ฟ้าเก้าหัว ทำภารกิจเสร็จไม่ได้ขึ้นสวรรค์เทพธิดาหนี่ฮวาผิดสัญญาที่ให้ไว้ทำให้พวกนางไม่ไว้ใจพวกเทพอีกต่อไป กลับโดนเจียงจื่อหยาไล่ล่าพวกนางฐานเข่นฆ่าผู้บริสุทธิ์ ทำให้ต้องหนีการตามล่าและลืมเอาผีผาหยกไปด้วย
พันปีต่อมา ในที่สุด ซูฉางเล่อก็หาผีผาหยกเจอ ตอนนี้นางเป็นนักแสดงชื่อดัง และได้มาเปิดพิพิธภัณฑ์ ได้แอบใช้อาคมขโมยผีผาหยกกลับมา ซูฉางเล่ออยู่ร่วมกับหูเฉียวสี่ นักเขียนชื่อดัง ตอนนี้ก็มาทำให้น้องสามฟื้นขึ้นมาโดยยืมร่างที่เข้ากันได้โดยที่เจ้าของร่างเป็นเจ้าหญิงนิทราเพราะประสบอุบัติเหตุ เมื่อฟื้นขึ้นมาหลังจากอยู่ในร่างเดิมมาเป็นพันปี ตอนนี้ผีผาหยกมีชื่อว่าอวี้เหยา อายุสิบห้าปีแต่หูเฉียวสี่เปลี่ยนชื่อเป็นอวี้จื่อฉยง เรื่องแรกที่อยากได้คือผีผาจึงไปหาซื้อกับหูเฉียวสี่ตอนเล่นก็ใส่พลังปีศาจสะกดลงไปทำให้คุณปู่เจ้าของร้านโดนสะกด ในเมื่อไม่รู้เรื่องมาตั้งแต่ต้นทำให้ต้องอธิบายว่าอาณาจักรอินซางล่มสลายไปแล้วและอีกมากมาย และให้เรียนรู้สิ่งต่างๆ ตอนนี้
มาเข้าเรียนก็ได้เรียนห้องหนึ่ง ห้องที่เก่งที่สุด แถมหัวหน้าห้อง อันอวี๋เหนียน ที่ไม่เคยพูดกับใครมากก็พูดกับนางเพราะอวี้จื่อฉยงแปลกเกินไป ส่วนอวี้จื่อฉยงที่ไม่สนใจและปล่อยพลังปีศาจไปเพราะอยากจะควักลูกตาของอันอวี๋เหนียน ก็นางเป็นปีศาจนี่นะ อันอวี๋เหนียนไม่เป็นอะไรเลยเมื่อโดนพลังปีศาจเรื่องนี้แปลกเกินไปแล้ว เรื่องนี้ทำให้คนสนใจกันทีเดียวเพราะ อันอวี๋เหนียนไม่ชอบพูดมาก และตอนนี้ก็มีหลี่ปี้ฉินสาวผู้ปากอย่างใจอย่างสนใจอวี้จื่อเหยาเพราะนางบอกว่าเล่นผีผาได้เลยชวนมาเข้าชมรมดนตรีจีนโบราณ สรุปว่าคุณปู่ของอันอวี๋เหนียนเข้าโรงพยาบาล และพ่อแม่ที่เสียไปของอันอวี๋เหนียนนั้นแม่ก็แซ่เจียง ที่สองพี่น้องปีศาจสาวหนีการตามล่ามาตลอดแน่นอน
อวี้จื่อฉยงไปเรียนก็ตามหาปีศาจอายุสามร้อยปีที่อยู่ในโรงเรียนที่เคยรู้จักกับซูฉางเล่อ ตอนที่อยู่โรงเรียนนางได้เรียนวิชาต่างๆก็จะจดลงแผ่นหยกแล้วค่อยเอาออกมาใช้ ส่วนวิชาที่สนใจจริงๆคือวิชาประวัติศาตร์ ช่วงนี้อาจารย์พูดถึงราชวงศ์อินซางและให้ไปอ่านเฟิงเฉินหยั่นอี้ แล้วเอามาเขียนบทความส่ง ทำให้ต้องไปขอความช่วยเหลือจากอันอวี๋เหนียน
ในชมรมดนตรีอวี้จื่อฉยงเล่นผีผาแต่ก็ระวังไม่ปล่อยพลังปีศาจออกไปสังหาร ทำให้นางอยากได้กลิ่นควันธูปเป็นของตัวเอง ตอนนี้จึงหางานทำโดยการจะให้ความคุ้มครองบุตรสาวบุญธรรมของเทพ ศาลเจ้าที่แทน เด็กคนนั้นโชคร้ายตั้งแต่เกิดต้องเอามาฝากวัด ม่อโฉวเอินที่อยู่ห้องสิบสามห้องบ๊วยสุด โดนคนแกล้งเป็นประจำ อวี้จื่อฉยงก็มาคุ้มครอง แต่แล้วม่อโฉวเอินกลับจำอวี้จื่อฉยงในร่างอวี้เหยาได้ทั้งที่นางบอกว่านางไม่ใช่ และได้เล่าให้ฟังว่าเกิดอะไรขึ้นกับอวี้เหยาและรู้สึกผิดมาตลอด แปลว่าเรื่องราวต่างๆไม่อาจคาดเดาได้จริงๆทั้งสองมีความสัมพันธ์กัน และยังบอกว่าในห้องที่สิบสามมีค่ายกลที่รวมเอาความโชคร้ายเข้าไว้ด้วยกัน ค่ายกลนี้จริงๆเป็นค่ายกลค่ายกลกลุ่มดาวเทียนกังกลับการเป็นค่ายกลปีศาจไปซะได้เรื่องนี้เจียงจื่อเมิ่งที่เข้ามาเป็นอาจารย์สอนแทนวิชาประวัติศาสตร์ในห้องสิบสามก็ตรวจสอบพบ
ที่โรงเรียนมีการทดสอบภาษาอังกฤษอวี้จื่อฉยงทำคะแนนได้หนึ่งร้อยเต็มและเห็นว่าแต่ละคนมีจิตใจไม่บริสุทธิ์ก็พยายามปกป้องกระดาษคำตอบสุดชีวิต จนอันอวี๋เหนียนต้องเสนอว่าเอาของตัวเองไป อวี้จื่อฉยงเข้าชมรมดนตรีและครูฟางอยากให้ไปหาอาจารย์ปู่อัน นางจึงตกลง พอไปถึงก็คือร้านเครื่องดนตรีที่ตัวเองเคยมาซื้อผีผานั่นเอง ที่นั่นมีสองพี่น้องตระกูลเจียง เจียงซือเสวียน เจียงซืออิ๋งคอยดักเล่นงานอวี้จื่อฉยงอยู่และโดนค่ายกลเชือกทองแดงของเจียงจื่อหยากักไว้ แต่เพราะอันอวี๋เหนียนเป็นหลายชายของคุณปู่อันถงเซียว และคิดอยากเล่นเครื่องดนตรีให้คุณปู่ฟังเลยมาที่ร้านเครื่องดนตรีและเห็นสองพี่น้องเข้ามาที่ร้าน ทั้งยังท่าทางประหลาดกับได้ยินเสียงของอวี้จื่อฉยง เลยช่วยเหลือให้อวี้จื่อฉยงหนีไป ตัวเองถูกสองพี่น้องเล่นงานจนมนต์สะกดหายไป ดวงตาแดง และมีหางสีขาว สุดท้ายเมื่อเจียงจื่อเมิ่งพ่อของทั้งสองที่เอากระบี่ปราบมารมาโดยพละการมาถึงหลังจากโดนม่อโฉวเอินขัดขวางที่โรงเรียน หลังจากพบว่าอันอวี๋เหนียนหายไปเหลือเพียงเสื้อผ้าก็ไม่สนใจลูกทั้งสองของตัวเองที่ได้รับบาดเจ็บเป็นห่วงแต่อันอวี๋เหนียน ละรีบไปตามหาพลังปีศาจที่ปรากฏขึ้นทั้งยังใช้กระบี่ปราบมารอีกด้วย ม่อโฉวเอินรู้ว่าจะเกิดเรื่องร้ายกับอวี้จื่อฉยงก็รีบตามมาทั้งยังใช้เศษยันต์หยกที่อวี้จื่อฉยงมองให้เป็นตัวล่อทำให้กระบี่ปราบมารฆ่าคนบริสุทธิ์หมดสิ้นฤทธิ์เดชทันที อวี้จื่อฉยงเสียใจที่ไม่อาจรักษาสัญญาปกป้องม่อโฉวเอินได้ หูเสียวฉีตามออกมาทำร้ายเจียงจื่อเมิ่งก่อนจะไปหาอวี้จื่อฉยง และจัดการให้เรื่องม่อโฉวเอินเป็นอุบัติเหตุ และอวี้จื่อฉยงก็พบกับเจ้าก้อนสีขาว ที่ต่อมาถึงรู้ว่าเป็นจิ้งจอกขาวสามหางพากลับไปเลี้ยงที่บ้าน
ซูฉางเล่อกลับมาพบว่าไม่ถูกกับจิ้งจอกตัวนี้แต่ก็ตั้งชื่อให้ว่าชิงเหอ หูเฉียวสี่เป็นนักเขียนชื่อดัง ตอนนี้อยากจะพาอวี้จื่อฉยงออกไปเปิดหูเปิดตาด้วย อวี้จื่อฉยงพบว่าพี่รองมีคนชื่นชมมากมาย และชิงเหอที่อยู่ในกระเป๋าก็ร้องจึงออกมาเดินไปฝั่งเทศกาลการ์ตูนได้เห็นการแต่งกายแปลกๆก็นึกว่าคนอยากเลียนแบบเผ่าปีศาจ ช่างเข้าใจไปได้ และก็ได้เจอต่งฉินเพื่อนร่วมชั้นที่ไม่ชอบหน้าอวี้จื่อฉยงที่กำลังแจกใบปลิวละครวิทยุ เรื่องนี้ทำให้ประธานชมรมวิทยุกวงเหนียน สวีม่านอี ที่ได้เสียงของอวี้จื่อฉยงขอร้องให้เข้าร่วมทันที นางคิดถึงการขึ้นเวทีของพี่รอง การแสดงของพี่ใหญ่ เพื่อความชื่นชมบูชาของพวกมนุษย์ เลยรับปากไป
บทที่จะเล่นดัดแปลงมาจาก เหลียวไจจื้ออี้ อวี้จื่อฉยงถึงกับพูดไม่ออกและยังคิดในใจว่าพวกมนุษย์โง่เง่า ปีศาจอย่างเราไม่ใช่แบบนี้เสียหน่อย

หลังอ่านเล่ม 1 :
แนวเรื่องแตกต่างจากฟ้าส่งข้ามาลุย ภาคท่านหญิงหลีหยาง ให้ลบภาพจำเอาไปให้หมด เพราะนักเขียนคนละคน เรื่องนี้อ้างอิงวรรณกรรมจีนโบราณที่ชื่อว่า ‘เฟิงเฉินหยั่นอี้’ ปีศาจผีผาที่โดนเจียงจื่อหยาเผาเมื่อตอนสมัยราชวงศ์อินซางกลายร่างเดิมเป็นผีผาหยกกว่าจะได้ร่างมนุษย์เวลาก็ผ่านไปเป็นพันปี หลังจากหลับมานานตื่นขึ้นมาอีกครั้งทุกอย่างไม่เหมือนเดิม หินหยกเขียว ปีศาจผีผาตบะพันปีกลายเป็นปีศาจพลังแก่กล้า แต่นางช่างเฉยชา นิ่งเงียบต่างจากที่ทุกคนคิดจริงๆ แล้วต้องไปเรียนรู้สิ่งต่างๆใหม่เพราะอยู่ในร่างเด็กสาวอายุสิบห้าปี อวี้จื่อฉยงจะทำตัวยังไงจะหาควันธูปเพื่อฝึกตบะยังไง อ่านไปก็ขำไปกับความเฉยชาและความไม่รู้เรื่องในโลกปัจจุบันของนางจริงๆ และความสัมพันธ์ต่างๆของตัวละครจะค่อยๆเปิดเผย เฉลยออกมาทีละส่วนอย่างช้า

[Guppy Cat · Rating 4 out of 5]

ขอคอมเม้นท์รวมทั้ง 2 เล่มเลยนะคะ
เรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งโดยอ้างวรรณกรรมจีน เรื่อง เฟิงเฉินหยั่นอี้
ที่เทพธิดาหนี่ฮวาส่งปีศาจสาว 3 ตนไปล่อลวงโจ้วอ๋องแห่งราชวงศ์อินซาง
จนบ้านเมืองวุ่นวาย และนักพรต เจียงจื่อหวา ที่จัดการปีศาจผีผาที่เป็นน้องเล็กสุดจนสำเร็จ
แต่ก็ต้องฟาดฟันกับปีศาจตัวพี่อีก 2 ตนที่เหลือ
เหตุการณ์ต่อเนื่องจนเข้าสู่ยุคปัจจุบัน
ด้วยความช่วยเหลือจากปีศาจพี่ใหญ่ อย่างซูฉางเล่อ ปีศาจจิ้งจอก 9 หางสุดสวย
ปีศาจผีผาในชื่อใหม่ อวี้จื่อฉยง ก็ฟื้นคืนชีพ แล้วต้องเข้าเรียนมัธยมปลาย
แล้วนางก็มาเจอพระเอกของเรื่องที่โรงเรียน

นางเป็นปีศาจที่ไม่มีจิตใจอย่างมนุษย์ แต่รู้ทันมนุษย์
เป็นปีศาจที่กินเจ ไม่แตะของคาวใดๆ
บริสุทธิ์ สะอาด แตกต่างจากพี่น้อง
ราวกับจะพัฒนาไปเป็นเซียนมากกว่าเข้าสู่วิถีมาร
ด้วยความที่นางเป็นหินหยก เลยอาจทื่อๆ ไปบ้าง
โดยเฉพาะ เรื่องความรัก ความรู้สึก
นางเอกไปรับหน้าที่ดูแล ม่อโฉวเอิน เด็กสาววัยเดียวกันที่รู้จักและสนิทกับร่างเนื้อเดิมของอวี้จื่อฉยง
ทั้งคู่ตามหาเบาะแสเรื่องความลึกลับของห้องสิบสาม
ที่เป็นห้องเรียนที่เก็บซ่อนบางสิ่งและรวบรวมเหล่าเด็กที่ชะตาแย่เอาไว้
จนสุดท้าย ความคิดความรู้สึกที่มีต่อมนุษย์ของนางเอกเปลี่ยนไป

ส่วนพระเอก อันอวี๋เหนียน เป็นหัวหน้าห้องหนึ่งที่ต้องนั่งเรียนข้างนางเอก
มีเบื้องหลังมากมาย ที่เกี่ยวข้องกับตระกูลเจียงที่ยังคงตามล่าปีศาจจากยุคโบราณ
และวันที่ม่อโฉวเอิน จากไปอย่างไม่มีวันกลับ พระเอกก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย
คนตระกูลเจียงสูญเสียอาวุธสำคัญ ส่วนผู้สืบทอดพิการ
ชิงเหอ จิ้งจอกน้อยก็ปรากฎตัว แล้วไปอยู่กับนางเอก
แถมติดนางแจตลอดเวลา

ไม่อยากเล่ามากกว่านี้ เดี๋ยวจะอ่านไม่สนุก
เอาเป็นว่า เป็นเรื่องที่ผสมผสานหลายแนว ทั้งแนวปีศาจ ยุคโบราน ยุคปัจจุบัน
หักเหลี่ยม ความรักกุ๊กกิ๊ก (ของพระเอกที่กลายร่างแล้ว มีต่อนางเอกที่ทื่อราวก้อนหิน)
อ่านเพลิน สนุกดี มีปมซ่อนเงื่อนให้ติดตามเรื่อยๆ ค่ะ

[Jz Som · Rating 3 out of 5]

อ่านได้เรื่อยๆ ไม่ถึงกะสนุก แต่ก็ไม่ถึงกะน่าเบื่อ รู้สึกเฉยมาก เหมือนจะแบบอ่านๆให้จบมากกว่า ไม่รู้สึกอินกับความสัมพันธ์ ไม่รู้สึกอินกับความรัก หรือฟินอะไร แอบรู้สึกรำคาญนางเอก เพราะนางเอกเป็นหินหยก นิสัยจึงแข็งทื่อ เย็นชา ดื้อรั้น ถึงขั้นดันทุรัง สมกับเป็นหิน

[Anida · Rating 4 out of 5]

เนื้อเรื่องน่าสนใจดีอ่ะ อ่านแล้วคิดถึงเรื่อง Sookie Stackhouse เลย ประมาณปีศาจ และสิ่งที่ไม่ใช่มนุษย์ต่างอยู่รวมกันในโลกนี้

[Kaeka Peyanon · Rating 3 out of 5]

เนื้อเรื่องน่าสนใจ สนุกดี แต่ คำผิดเยอะ และ การดำเนินเรื่อง ตัดไปมา ไม่ลื่นไหลเท่าที่ควร