มองตะเกียบเห็นป่าไผ่ เล่ม 4

by นิธิพันธ์ วิประวิทย์

Paperback

Published August 1, 2019

Reviews

[Froggie · Rating 4 out of 5]

อ่านเพลินเหมือนเคย โดยเฉพาะช่วงท้าย เสียดายที่ช่วงกลางๆหัวข้อดูจะไม่ใช่ความสนใจของเรา

บทที่ชอบเป็นพิเศษคือบท "หยุดคอรัปชั่นด้วยความแปลกปลอม" ผู้เขียนเล่าถึงสมัยจูหยวนจางและ "เปาบุ้นจิ้นหน้าขาว" ที่ปราบคอรัปชั่นด้วยกฎหมายโหดเข้มเคร่งครัด แต่ก็ยังไม่สำเร็จ ผู้เขียนบอกว่าเพราะปัญหาคอรัปชั่นในราชสำนักส่วนใหญ่นั้นเป็นเครือข่ายฝังรากกว้างไกล ไม่ใช่ถอนรากขุนนางกังฉินหนึ่งคนแล้วจะแฮปปี้เอ็นดิ้งอย่างในหนัง

แต่ช่วงปลายราชวงศ์ชิงเกิดเรื่องประหลาดอย่างหนึ่ง คือมีคนอังกฤษเข้ามาบริหารกรมศุลกากรแทน และผลเป็นที่น่าตกใจ เพราะจู่ๆกรมศุลก็กลายเป็นหน่วยงานโปร่งใสและมีประสิทธิภาพที่สุดในยุคนั้น แถมยังเก็บภาษีได้เกินเป้าแบบมหาศาล (จาก 5 ล้าน เป็น 30 ล้าน) โดยที่คนอังกฤษคนนั้นไม่ได้ใช้อำนาจโบยตีแล่เนื้อเถือหนังใดๆทั้งสิ้น ผู้เขียนสรุปว่าสาเหตุเป็นเพราะการนำระบบแบบฝรั่งมาใช้ และเจ้านายเป็นคนอังกฤษ ทำให้ต่อไม่ติดกับเครือข่ายขุนนางระบบเดิมของจีน (ส่วย ใต้โต๊ะ สินน้ำใจ มารยาท กากี่นั้ง ฯลฯ)

อ่านแล้วก็อดไม่ได้ที่จะเปรียบกับการคลังสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นของไทย

บทอื่นๆที่สนุกยังมีอีกมาก เรามักจะชอบเวลาผู้เขียนเปรียบเทียบประวัติศาสตร์ของจริงที่ไม่ตรงกับหนังหรือกระแสนิยม เช่น เล่าปี่ไปเชิญขงเบ้งสามครั้งจริงหรือเปล่า เปาบุ้นจิ้นเกิดมาอัปลักษณ์จริงไหม "ประหารเปาเหมี่ยน" แท้จริงเป็นยังไง ทำไมคนจีนถึงใช้แร่เงินเพื่อจับจ่ายซื้อขาย เรื่องสุสานโจโฉที่เพิ่งค้นพบเมื่อไม่กี่ปีที่แล้วก็สนุกมาก

บทความเหล่านี้เขียนปี 2561 มีการอ้างถึงเหตุการณ์บ้านเมืองในเวลานั้นนิดหน่อย อยากอ่านที่เป็นปัจจุบันเหมือนกัน

3.5 ดาว ปัดขึ้นได้

[Nattapan · Rating 4 out of 5]

It is entertaining and gives you something to think about as always.

A memorable quote:
"เรียนแต่ไม่คิดเป็นเรื่องเสียเปล่า คิดแต่ไม่เรียนเป็นเรื่องอันตราย" (ขงจื่อ, น.98)