Jongens waren we

by Jan Postma (Editor)

Wie een blik op de literaire canon werpt, ziet dat de hoofdrollen aan mannen zijn toebedeeld. Als ze niet agressief zijn (Fight Club), zijn ze idealistisch (‘Titaantjes’) of geil (De Taal der Liefde). En steevast opgetekend door een man.

Zo bekeken zijn deze boeken een afspiegeling van de worsteling van de man met de man. Maar hoe moeten we ons verhouden tot deze masculiene leeslijst in tijden van #MeToo en Jordan Peterson, waarin de man is uitgegroeid tot de problematische sekse? Moeten we de boeken die ons de afgelopen decennia hebben verteld wat een man is en kan zijn dan maar ongelezen laten? Of kunnen we, nu mannelijkheid even hard wordt verdedigd als bestreden, het lezen van mannelijke klassiekers als een daad van nieuwsgierigheid, om niet te zeggen subversiviteit, beschouwen?

Jongens waren we biedt een caleidoscopische blik op mannelijkheid in de literatuur en onderwerpt klassiekers aan een nieuwe lezing. Van Baldwin tot Bordewijk, van Bellow tot Birney.

Met essays van onder anderen Marja Pruis, Rob van Essen, Maxim Februari, Niña Weijers, Lotfi El Hamidi, Theodor Holman, Joost de Vries, Rasit Elibol en Miriam Rasch

Genres: Nonfiction, Essays

216 pages, Paperback

First published March 3, 2020

About the author

Essayist

Reviews

[Anika · Rating 3 out of 5]

Ik denk even aan een toekomst met alleen maar mannen:

[Fabian · Rating 3 out of 5]

Ik heb gemengde gevoelens bij deze samenstelling van korte essays over mannen in de literatuur.

Hebben alle auteurs de brief wel goed gelezen? En wat was die precies? Misschien is die tweede vraag wel het antwoord op de eerste.

De titel impliceert dat we over de problematische eigenschappen van mannen gaan lezen. Maar dat gevoel had ik niet overal. Kan ook wel zijn omdat ik een man ben en het probleem niet eens zie, natuurlijk.

Sommige essays gingen daar ook echt op in, terwijl andere meer als een soort geüpgrade boekbespreking lazen. Dat vond ik trouwens niet erg want daardoor heb ik nieuw werk leren kennen.

Welke kan ik mij zo herinneren? Natuurlijk de laatste uit het boek. Over Tinker tailor soldier spy. De tolk van Java. De boeken van Edouard Louis. Oek de Jong. Disgrace van Coetzee (ruim tien jaar geleden gelezen, vond er niet veel aan, maar nu besef ik vooral hoe dom ik toen was, en jong). Die keken ook verder dan louter de problemen bij de man. En dan werd het pas echt interessant.

[Eline · Rating 3 out of 5]

Interessant onderwerp, maar in de meeste hoofdstukken was het meer een soort samenvatting van bepaalde essays dan uitleg waarom iets problematisch is. Er zit in een zekere zin geen ‘conclusie’ aan de bundel en dat is iets wat ik toch graag wil. Ik heb nu het idee dat ik niet snap wat ik nu gelezen heb, dat is jammer.

[Guus van der Peet · Rating 3 out of 5]

Aan de ene kant vind ik het fijn dat alle auteurs romans hebben gekozen die ze oprecht goed vinden, want tegen canonieke teksten van dode, witte mannen aan gaan trappen alleen omdat ze niet meer overeenkomen met onze huidige moralen is -- hoe terecht ook -- erg makkelijk en meestal niet bijzonder openbarend. Aan de andere kant blijft een groot deel van de essays door deze benadering wel een beetje hangen in een samenvatting van de casus met aan het einde een korte typering van hoe mannelijkheid hierin naar voren komt. Begrijpelijk misschien, door de korte ruimte die elke auteur heeft. En omdat het hier stuk voor stuk om getalenteerde stilisten gaat die over welverdiende klassiekers (en Twee Vrouwen) schrijven, wordt de bundel nooit bepaald saai. Maar een enkel essay dat wat meer onder het oppervlak duikt daargelaten (De Vries over John Updike; Essink over Harry Mulisch; Pieterse over Oek de Jong), kan ik niet zeggen dat ik veel meer aan deze bundel heb overgehouden dan een iets langere 'dit moet ik echt nog eens lezen' lijst.

[Hester · Rating 3 out of 5]

Niet alle essays beantwoordden direct aan de ondertitel - ik had soms een meer feministische invalshoek verwacht terwijl het vaker een soort bejubeling van het mannelijk personage in kwestie was. Desondanks een leuke bundel en een leuke manier om nieuwe (niet-Nederlandse) titels voorgeschoteld te krijgen.

[Sophie van de Mars · Rating 2 out of 5]

Niet wat ik hoopte dat het zou zijn - opzich sympathiek concept en ook echt helemaal niet slecht maar een boek over boeken die je niet gelezen hebt is gewoon niet echt een denderend leuk format (laatste stukje van Lotfi vond ik het best)

[Lieke Polak · Rating 3 out of 5]

Coetzee en Kafka, here I come (🥶)