Het stad in mij

by Maud Vanhauwaert

Een meer dan 300 pagina’s tellend monument van de spannendste dichter van dit moment. Vol wederwaardigheden, onomstootbare conclusies, dwalingen, ontboezemingen, opstandigheidjes en fratsen van Maud Vanhauwaert, die ooit stadsdichter van Antwerpen was en wel vaker de kantjes van de poëzie afloopt.

Genres: Poetry

365 pages, Hardcover

First published April 20, 2020

Reviews

[Femke Zwiep]

:/ meh

[Marjolijn Wakker · Rating 5 out of 5]

De ultieme crossover tussen alle soorten kunst, met schitterende poëzie als grote verbinder. Formaat bijbel, status bijbel

[Laurent De Maertelaer · Rating 3 out of 5]

De derde ster is voor de knappe vormgeving van Jelle Jespers die op alle niveau’s en in alle registers de vaak benedenmaatse verzen en concepten van Vanhauwaert ver overstijgt. Het stadsdichtersboek van Inghels vond ik stukken beter, urgenter en veel prikkelender.

[Will · Rating 3 out of 5]

Vijf sterren voor de vormgeving, twee sterren voor de stukken van Vanhauwaert. Ik vond de gedichten cliché en voorspelbaar. De prozastukken (vooral de interviews met ‘mensen met een verhaal’ voor haar variatie op het ‘Wie is het’-spel) tenenkrommend en banaal. Veel ideeën waren ‘leuk bedacht’, maar overstegen zichzelf niet.

[Marte De Schutter · Rating 5 out of 5]

“Want het is in onze sprakeloosheid dat wij elkaar het beste verstaan”

JA!

[sam · Rating 5 out of 5]

Een uitgebreide en mooie verzameling aan projecten waarin wordt onderzocht wat poëzie allemaal kan zijn, zowel voor dichter zelf als voor publiek. Heel interessante mix van poëzie/interview/foto/installatie/proza/overdenkingen/graphic design/sidenotes/samenwerkingen. Vet inspirerend maar evengoed lichtvoetig. Mauds poëzie blijkt niet altijd m'n ding maar dat maakte niet eens uit. Ben bovendien een sucker voor boeken met open rug 💛

[Ria Van Herck · Rating 5 out of 5]

Telkens ik een boek lees, dat goed genoeg is om een beoordeling voor te schrijven, denk ik: “Hoe formuleer ik mijn dank je wel aan de schrijfster/ver?” Ik hoor de serieus, georganiseerde volwassen mensen al denken: “ Hoezo, dat zijn toch het aantal sterren die je bij je beoordeling aanduidt.” Best mogelijk, maar zoiets als een ster zegt niet zoveel. Misschien schoof de muis in je hand wel uit en klikte je één ster aan i.pl.v. de bedoelde vijf. Of wie weet gooien de algoritmes achter goodreads of iedereen leest, je sterren wel in een andere volgorde. Misschien…. Wie weet….zeker wel. Schrijven is schrappen van tekst, geen enkele schrijfster/ver hoeft de bedankingen in deze beoordeling te lezen.

Maud Vanhauwaert schreef, bedacht en gaf ‘Het stad in mij’ uit als terugblik op 10 jaar dichterschap / performing / beeldend woordkunstenaarschap. Het gaat over 358 bladzijden verdwaalplezier, vol taal, beelden, foto’s, projecten, tekeningen en bedankingen. Natuurlijk is niet elke bladzijde even boeiend. Ik kwam tijdens een korte kampeervakantie wel papier te kort om ideeën, citaten en wondermooie gedichten of gedachten aan te kruisen in het boek. Ik hoop dat elke bib, elke schoolbib, elke gezin dit boek in huis haalt zodat heel Vlaanderen (en Nederland) de kans heeft om van dit pareltje te genieten.
Compliment één voor de dichteres
Toen ik Maud Vanhauwaert leerde kennen, als afsluitende act in ‘man bijt hond’, kon ik haar absoluut niet pruimen. Omdat ik weinig TV keek, begreep ik het format van ‘man bijt hond’ eigenlijk niet en vond de vreemde capriolen op het einde onbegrijpelijk raar.
Bij één van de poëziedagen kreeg ik op de één of andere manier een gedicht van Maud V op een poster cadeau. In de bibliotheek zocht ik een boek van haar hand. Daarna kreeg ik eens een performance van haar cadeau en nam dus deel aan ‘zaalopstelling’ (blz 352 tot 355) in ‘het stad in mij’.
Bij één van de bezoeken aan Watou vroeg ik aan Maud V een handtekening in de toenmalige, bijhorende publicatie van een beeldverhaal. Ze kreeg de slappe lach bij mijn vraag om een handtekening. Wie weet wat dat wil zeggen?
In 2020 kreeg ik ‘het stad in mij’ cadeau voor mijn verjaardag. Uit principe willen we in een klein huis wonen. Onze boekenrekken hebben dus de gewoonte om uit hun voegen te barsten. Na het lezen van gekochte boeken valt onherroepelijk de beslissing of het boek een plaatsje verdient in huis of een tweede leven in een ruilkastje, ruilbibliotheek, oxfam boekhandel of boekenjagerfoto. ‘Het stad in mij’ zal het volgend jaar broederlijk naast het boek van Kae Tempest op mijn nachtkastje liggen – inslaaplectuur ofzo. Poëzie vraagt erom om herhaaldelijk herlezen te worden.
Compliment twee voor de dichteres
Maud V schrijft herhaaldelijk dat ze zichzelf niet ziet als een activiste. Voor mij gaat dat niet op. Door haar creativiteit, speelse woordenrijkheid, rake beschrijvingen heeft ze me zeker 200 actuele en kritische vragen laten stellen over “mens zijn” in de wereld (Antwerpen incluis). Mocht iemand het niet weten Maud V is twee jaar stadsdichter geweest in die éne stad aan de Schelde. Tweehonderd vragen! Remco Campert beweert dat verzet start met één vraag en één iemand die die vraag aan een ander stelt. Via deze uitgave zit je hoofd en je hart vol vragen, het verzet volgt als de lezers die vragen stellen aan iemand anders…. Dank je wel. Dus ja, ook elke parochiekerk moet een exemplaar ter inzage leggen voor de mensen die de kerk bezoeken.

Compliment drie voor de dichteres
Als kind had ik leerproblemen. Ook vandaag zijn er kinderen met leerproblemen. Voor hen en de talloze nieuwkomers in ons land, zeg ik dank je wel voor blz. 182 – 193. Blijkbaar zijn er 5.040 manieren om “ik spreek de taal niet zo goed” te schrijven. Heel veel daarvan zijn grammaticaal correct. Ik kan dat moeilijk beoordelen. Ik geloof haar op haar woord.
Compliment vier voor de dichteres
Zoals iedereen ben ik vaak op zoek naar ‘unieke’ dingen om op kaartjes te schrijven (condoleancekaartjes, verjaardagwensen, beterschapskaartjes etc). Door ‘het stad in mij’ ben ik weer voor een aantal jaren verder. Om mijn verkooppraatje volledig te maken:
blz. 47: omdat ‘uitwaaien’ een uniek Nederlandstalig of Vlaamstalig begrip is;
blz. 61: het probleem van moederkesdag 2020 vond een geweldige oplossing en elke vrouw, moeder of niet kan van die tekst genieten;
Blz. 75: steek ik als een geplastificeerd kaartje in mijn portefeuille. Het overkomt me niet vaak dat ik grootsprakerige dames of heren niet kan stopzetten maar vanaf nu haal ik, bij verlies, mijn kaartje boven;
Blz. 106 – 113: kom je, aub nog eens ijsbeer spelen voor de Gentenaars? Je mag er gerust geld voor vragen. Als je me verwittigd, ga ik zelfs met de hoed voor je rond.
Compliment vijf voor iedereen de betrokken was bij deze uitgave.
Omdat mijn verjaardag samenviel met een korte kampeervakantie ging “het stad in mij mee” op de fiets omwille van coronatijden. Het mooie boek-exemplaar is niet langer maagdelijk wit. Het boek oogt nu al kapot gelezen. Ik kan maar amper wachten tot ik ontdek wanneer de bladzijden in deze speciale editie los komen en welk gedicht ik daartegen van buiten kan opzeggen. Kapot gelezen boeken kunnen vervangen worden en zijn voor de eeuwigheid en worden dan terug maagdelijk wit.

[Eulalie · Rating 3 out of 5]

Leuk uitgegeven

[Demi van Doorn · Rating 4 out of 5]

Heel inspirerend, maar soms vond ik het vervelend dat Vanhauwaert een extreme drang heeft om alles heel precies en letterlijk uit te leggen. Onnodig in mijn opinie en zelfs zonde. Een werk (ook een werk met woorden) moet zonder die extra woorden op zichzelf kunnen staan, zodat de kijker/lezer ook nog ruimte heeft voor een eigen, open visie. Dit is het stukje magie wat in kunst schuilt, en het is jammer als die sprankeling steeds voor je neus wordt weggekaapt.
Echter, vier sterren! Heerlijk boek. Extra leuk gezien het feit dat ik - ook al was het slechts kort - in Antwerpen woonde. Geeft het boek een extra fijne laag.

[Xavier Roelens · Rating 3 out of 5]

Een ode aan de onnozeliteiten, aan het flauwe en de knulligheid. Een ode kortom aan speels en oppervlakkig durven zijn. Als een nar)))))((((( (oei, hier heeft mijn zoontje van acht even meegetypt) heeft ze zich d-oor haar Antwerps stadsdichterschap bewogen, van haar aanstellingstoespraak in aanwezigheid van de Antwerpse schepen van cultuur die ze begon------- met 'Geachte Schepen, Boten en Sloepjes' tot en met het overplakken van een politiecombi, waarbij ze van 'politie' 'poëzie' maakte. Flauw? Jazeker. Zijn er iets te veel bomen gesneuveld om dit boek te maken? Misschien wel. Maar ondertussen heeft een mens toch zijn plezier gehad, heeft ze glimlachen op gezichten getoverd en op andere momenten aan het denken gezet.
Dit boek beweegt zich op het snijvlak tussen literatuur en conceptuele kunst / performance en moet het vooral hebben van de directe impact. Ingrepen zoals het opblaasbare en telkens weer inzakkende woord 'macht' vind ik heel goed gevonden. Meer dan dat ik concrete gedichten zou willen citeren, is het vooral de kinderlijke speelsheid als mindset die ik uit dit boek wil meenemen naar het gesprek dat ik met Maud zal hebben op 18 maart in de bibliotheek van Tielt. En dat zullen we dan naast het 'serieuze' werk leggen, haar roman Tosca.

[Yanni Ratajczyk · Rating 4 out of 5]

Een bo(o)m van een boek na een knal van een stadstichterschap. Maud blijft de wereld bekijken met ontroerende speelsheid. Mijn exemplaar is gesigneerd met de assen van de opgerichte en opgevlamde Toren van Babel. Ze kwam het exemplaar afleveren met een voordracht door een megafoon. Hoe kon het ook anders?

[Lieselot Uyttersprot · Rating 5 out of 5]

Poëzie moet uit haar boeken treden, was in 1993 de ondertitel van InVers. Als geen ander maakt Maud Vanhauwaert dit waar.
Twee jaar was ze stadsdichter van Antwerpen en slechts een fractie van wat ze daar deed, deed ze op papier. Een ingepakte Onze Lieve Vrouwentoren, een reuze Wie ben ik?, een opblaasbare MACHT, een brandende toren van Babel, de lijst is lang.
Tot nu dus, nu alle realisaties (en meer) in boekvorm werden gegoten.
Met naast teksten ook tal van foto’s en qr-codes die linken naar beeld en muziek. Fantastisch vormgegeven, een lust voor het oog.
Maud beheerst vakkundig de spagaat tussen ernst en onnozeliteiten. Ze gaat beladen thema’s niet uit de weg, maar doet je ook meermaals glimlachen om zoveel spielerei en creativiteit. Haar fijn en ietwat getikt gevoel voor humor vertaalt zich niet in het minst in de persoonlijke teksten tussen de gedichten door.
Ik ben fan, zowel van haar werk als van Maud.

[Caro · Rating 5 out of 5]

Dit boek, een firmament, krijgt alle sterren. (Stuur die auteursrechtenfactuur maar op, Maud.)

Ik ben fan van Maud Vanhauwaert, van toen ze argeloze supermarktbezoekers met poëzie overviel in Iedereen beroemd, van haar voorstelling Het is de moeite, van haar Toren van Babel, van de manier waarop ze het stadsdichterschap opnam en invulde, van haar poëzie. Sprankelend, ontroerend, grappig, meerlagig, aandoenlijk, zelfrelativerend, activistisch, absurd, surreëel, en nog veel meer.

"Een zot bladerboek, een vol ideeënboek" noemt Vanhauwaert Het stad in mij. Compleet gefascineerd heb ik het bijna in één ruk uitgelezen en ik denk dat ik er nog vaak naar zal teruggrijpen.

Heb ik al gezegd dat het een dikke aanrader is?

[Remco Sleiderink · Rating 4 out of 5]

Verrassende verzen en prikkelende projecten van de voormalige stadsdichter van Antwerpen. In de tweede helft beginnen de vele verontschuldigingen en verantwoordingen een tikkeltje te storen (grrrr imposter syndrome...) maar de vormgeving maakt dat goed.

[Aline Delmotte · Rating 5 out of 5]

Trouwste Maud-fan. Zoals zij het schrijft, kan niemand het. Lees haar poëzie en columns!

[Gizem · Rating 3 out of 5]

3.5*

[Leen Kortleven · Rating 5 out of 5]

Ja knap! Ik heb echt genoten! Dit boek, een firmament, krijgt alle sterren 😉

[Mich · Rating 4 out of 5]

Als je kunt genieten van poëzie en van woordkunst, dan is dit echt een "must"
Ongelooflijk hoe Maud Vanhauwaert met woorden en taal speelt.
Ik heb er ongelooflijk van genoten.

[Koen vV · Rating 5 out of 5]

Heerlijk!

[Fay Van Kerckvoorde · Rating 5 out of 5]

Enorm genoten van dit boek en de speelse manier om poëzie te laten leven buiten de pagina's. Ontroerend, verrassend en hilarisch. Maud Vanhauwaert is (k)lettergek.

[Renae Veneboer · Rating 5 out of 5]

Per ongeluk het eerste boek dat ik uit de boekenkast van een vriendin viste en het eerste wat ik erin las vond ik zó goed dat ik ‘m in één ruk heb uitgelezen. Voor de verandering eens poëzie in plaats van fantasy en ik vond het fantastisch. Van hardop lachen om de paardenkop en de recensies tot het melancholische ‘uitgewoonde gebouwen’ laten voordragen via de QR-code, van begin tot eind genoten.

[Linda Claeys · Rating 5 out of 5]

Heerlijk werk om lang op tafel te leggen en stukje bij beetje te savoureren. Zowel genoten van de poëzie zelf als van de gelieerde projecten. En hoewel ik eerst dacht dat ik alle uitleg te veel zou vinden, vond ik net het kunnen volgen van de hersenkronkels van de schrijfster een geweldige ervaring.

[Piet · Rating 4 out of 5]

Weinig Antwerpse stadsdichters hebben wellicht zo veel vlijt aan de dag gelegd als Maud Vanhauwaert. Dit boek is er een overzicht van. Prachtig vormgegeven, bruisend van goede wil en soms origineel van aanpak. Al blijft het natuurlijk poëzie.

[Sandra Van den Bosch · Rating 5 out of 5]

Geweldig boek! Jammer dat ik zo weinig van de fantastische projecten van het stadsdichterschap echt heb beleefd maar heerlijk om het nu allemaal gebundeld te kunnen lezen en op één of andere manier te kunnen herbeleven.
Aanrader voor al wie van taal in al zijn facetten houdt!!!

[Jacques · Rating 4 out of 5]

Fraai geïllustreerde bundel van Antwerpens stadsdichter. Grappig, geëngageerd, boeiend, meesterlijk !

[Ann Meersseman · Rating 5 out of 5]

een creatieve duizendpoot die taal in alle vormen en voor gelijk wie weet te brengen. Een toffe uitgave van een terugblik op het stadsdichterschap van Maud Vanhauwaert.

[Koen Roofthooft · Rating 5 out of 5]

Wat een feest

[Xander Kindt · Rating 5 out of 5]

(Een ode aan de) poëzie.
(Een ode aan de) vrijheid.
(Een ode aan het) leven.