What do you think?
Rate this book
Parre
In de autobiografische roman ‘Parre’ vertelt Arjan van Essen het ontroerende verhaal van een Veluwse boerenjongen die vanuit zijn reformatorische milieu terecht komt in de wereld van het gokken.
Parre groeit op in een streng christelijk gezin op het platteland en leeft in harmonie met de natuur en de dieren om hem heen. Hij doet tevens zijn uiterste best om het goede te doen in de ogen van zijn vader, die er behoorlijk stevige opvattingen op nahoudt. Maar dan komt hij in de grote stad terecht, waar hij verslaafd raakt aan gokken. Parre lijkt moeiteloos te switchen tussen deze twee parallelle werelden, totdat het echt niet langer gaat en hij besluit ermee te stoppen.
Dit aangrijpende verhaal is geïnspireerd op het levensverhaal van de auteur.
Parre groeit op in een streng christelijk gezin op het platteland en leeft in harmonie met de natuur en de dieren om hem heen. Hij doet tevens zijn uiterste best om het goede te doen in de ogen van zijn vader, die er behoorlijk stevige opvattingen op nahoudt. Maar dan komt hij in de grote stad terecht, waar hij verslaafd raakt aan gokken. Parre lijkt moeiteloos te switchen tussen deze twee parallelle werelden, totdat het echt niet langer gaat en hij besluit ermee te stoppen.
Dit aangrijpende verhaal is geïnspireerd op het levensverhaal van de auteur.
320 pages, Paperback
Published April 7, 2020
14 people want to read
About the author
Arjan van Essen
4 booksArjan van Essen (1969) debuteerde in 2020 met de roman Parre. Als columnist schreef hij jarenlang voor het Nederlands Dagblad. Daarnaast publiceert hij regelmatig blogs en columns in diverse media. Zullen we zwijgen is zijn tweede roman.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
May 6, 2020
3.5 sterren
Ik heb lang getwijfeld of ik dit boek 3 of 4 sterren moest geven. Tijdens het lezen veranderde mijn gevoel nogal vaak, namelijk. Dat ligt niet aan de schrijfstijl want Arjan van Essen heeft zeker een goed gevoel voor woorden. Ik heb genoten van zijn mooie zinnen, prachtige beschrijvingen en interessante vormen van beeldspraak. Als hij een tweede boek schrijft ga ik het dan ook zeker lezen.
Een rating van 3.5 is voor mij echt niet slecht, laat ik dat even duidelijk maken. Ik vond dit ook zeker een goed boek. Het feit dat het verhaal autobiografisch is gaf het wel een donker tintje. Tegelijkertijd was de boodschap vooral hoopvol; het gaat immers over een jongen/man die uiteindelijk toegeeft aan zijn verslaving en zijn best doet om uit dat diepe dal te klimmen. Vooral de hoofdstukken waarin Parre naar het casino ging om een paar duizend euro te vergokken raakten me. Niet ten minste omdat ik bij de boekpresentatie aanwezig was en ik de auteur zelf heb horen praten over zijn verslaving. Hij stak het niet onder stoelen of banken en was er heel open over. Indrukwekkend.
Waarom dan maar 3.5 ster als ik het een goed boek vond? Ten eerste omdat ik moeite had met de chronologie van het verhaal. Of beter gezegd; het ontbreken van een chronologische volgorde. Het was me niet duidelijk wanneer een hoofdstuk zich in het heden of verleden afspeelde; pas na een paar regels gelezen te hebben wist ik of het hier over Parre als kind of als volwassene ging. De hoofdstukken in het verleden waren ook niet chronologisch naar mijn idee, waardoor het wat mij betreft een warboel aan gebeurtenissen was. Het verhaal verloor hierdoor een beetje zijn kracht. Misschien was het de bedoeling van de auteur om de momenten uit zijn jeugd aan het heden te koppelen, maar ik miste die link een beetje. Daarnaast hadden sommige hoofdstukken voor mij geen toegevoegde waarde. Waarschijnlijk waren die gebeurtenissen voor de ontwikkeling van de auteur zelf erg belangrijk en hecht hij er zelf veel waarde aan, maar ik miste soms een beetje de boodschap van bepaalde scenes.
Wel ben ik erg positief over de manier waarop de auteur over zijn verleden in een zware kerk schrijft. Het is niet positief of negatief; hij beschrijft gewoon de manier waarop het was. Respectvol. Zo zouden we allemaal met elkaar om moeten gaan. Mooi gedaan.
Ik heb lang getwijfeld of ik dit boek 3 of 4 sterren moest geven. Tijdens het lezen veranderde mijn gevoel nogal vaak, namelijk. Dat ligt niet aan de schrijfstijl want Arjan van Essen heeft zeker een goed gevoel voor woorden. Ik heb genoten van zijn mooie zinnen, prachtige beschrijvingen en interessante vormen van beeldspraak. Als hij een tweede boek schrijft ga ik het dan ook zeker lezen.
Een rating van 3.5 is voor mij echt niet slecht, laat ik dat even duidelijk maken. Ik vond dit ook zeker een goed boek. Het feit dat het verhaal autobiografisch is gaf het wel een donker tintje. Tegelijkertijd was de boodschap vooral hoopvol; het gaat immers over een jongen/man die uiteindelijk toegeeft aan zijn verslaving en zijn best doet om uit dat diepe dal te klimmen. Vooral de hoofdstukken waarin Parre naar het casino ging om een paar duizend euro te vergokken raakten me. Niet ten minste omdat ik bij de boekpresentatie aanwezig was en ik de auteur zelf heb horen praten over zijn verslaving. Hij stak het niet onder stoelen of banken en was er heel open over. Indrukwekkend.
Waarom dan maar 3.5 ster als ik het een goed boek vond? Ten eerste omdat ik moeite had met de chronologie van het verhaal. Of beter gezegd; het ontbreken van een chronologische volgorde. Het was me niet duidelijk wanneer een hoofdstuk zich in het heden of verleden afspeelde; pas na een paar regels gelezen te hebben wist ik of het hier over Parre als kind of als volwassene ging. De hoofdstukken in het verleden waren ook niet chronologisch naar mijn idee, waardoor het wat mij betreft een warboel aan gebeurtenissen was. Het verhaal verloor hierdoor een beetje zijn kracht. Misschien was het de bedoeling van de auteur om de momenten uit zijn jeugd aan het heden te koppelen, maar ik miste die link een beetje. Daarnaast hadden sommige hoofdstukken voor mij geen toegevoegde waarde. Waarschijnlijk waren die gebeurtenissen voor de ontwikkeling van de auteur zelf erg belangrijk en hecht hij er zelf veel waarde aan, maar ik miste soms een beetje de boodschap van bepaalde scenes.
Wel ben ik erg positief over de manier waarop de auteur over zijn verleden in een zware kerk schrijft. Het is niet positief of negatief; hij beschrijft gewoon de manier waarop het was. Respectvol. Zo zouden we allemaal met elkaar om moeten gaan. Mooi gedaan.
December 16, 2020
Zoals de meesten weten lees ik graag boeken met een rauw randje. Zo ook over verslaving. Ik vind het altijd erg interessant om te lezen hoe iemand aan een verslaving komt, en er ook, mocht het lukken, weer bovenop komt en zijn verslaving achter zich kan laten. Nou, ‘Parre’ is zo’n boek wat ik met veel interesse heb gelezen.
In dit boek lees je het verhaal van Parre. Hij groeit op in een boerengezin op de Veluwe. Het gezin, waar hij in opgroeit is streng christelijk en dit merk je ook echt tijdens het lezen. Persoonlijk heb ik totaal geen raakvlakken met de kerk. Hierdoor merkte ik dat ik soms moeite had met mijn aandacht bij de verhaallijn te houden. Maar Van Essen weet deze hoofdstukken af te wisselen met het leven, van Parre, in de natuur, en later in het casino.
Op een bepaald moment merk en voel je echt dat Parre met zichzelf, en vooral zijn gokverslaving, in gevecht is. Want is dit het leven wel wat hij wil? Door de makkelijke en beeldende schrijfstijl voelde ik mij echt verbonden met Parre en had ik echt met hem te doen. Je stapt met hem mee in de rollercoaster die verslaving heet.
Na het boek gelezen te hebben kan ik alleen maar respect voor Parre hebben en kan hij trots zijn dat hij zijn verslaving achter zich heeft kunnen laten en dat er, hopelijk, nog een mooie toekomst voor hem ligt.
Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl.
In dit boek lees je het verhaal van Parre. Hij groeit op in een boerengezin op de Veluwe. Het gezin, waar hij in opgroeit is streng christelijk en dit merk je ook echt tijdens het lezen. Persoonlijk heb ik totaal geen raakvlakken met de kerk. Hierdoor merkte ik dat ik soms moeite had met mijn aandacht bij de verhaallijn te houden. Maar Van Essen weet deze hoofdstukken af te wisselen met het leven, van Parre, in de natuur, en later in het casino.
Op een bepaald moment merk en voel je echt dat Parre met zichzelf, en vooral zijn gokverslaving, in gevecht is. Want is dit het leven wel wat hij wil? Door de makkelijke en beeldende schrijfstijl voelde ik mij echt verbonden met Parre en had ik echt met hem te doen. Je stapt met hem mee in de rollercoaster die verslaving heet.
Na het boek gelezen te hebben kan ik alleen maar respect voor Parre hebben en kan hij trots zijn dat hij zijn verslaving achter zich heeft kunnen laten en dat er, hopelijk, nog een mooie toekomst voor hem ligt.
Deze recensie is eerder verschenen op Koukleum.nl.
December 22, 2020
Ik ben positief verrast door dit boek! Tijdens mijn stage bij Mozaiek was ik bij de presentatie van dit boek en Arjen vertelde heel open over het autobiografische deel van dit boek. Heel indrukwekkend.
Het duurde even voor ik in het boek zat maar eigenlijk leest het heel makkelijk weg. Vooral interessant vond ik dat je een inkijkje krijgt in de streng gereformeerde kerk en hun denken, zonder dat daar een oordeel aan vast zat.
Het duurde even voor ik in het boek zat maar eigenlijk leest het heel makkelijk weg. Vooral interessant vond ik dat je een inkijkje krijgt in de streng gereformeerde kerk en hun denken, zonder dat daar een oordeel aan vast zat.
June 5, 2020
Je voelt de spanning in het casino en hoopt dat hij wint, of verliest en stopt. Lijkt me vreselijk zo'n gokverslaving. Mooi hoe hij beschrijft dat mensen meer begrip hebben voor een alcohol- of drugsverslaving. Wel vond ik het jammer dat het boek zich focust op de hoofdpersoon. Je ziet en voelt niet hoe de omgeving zich tot het personage verhoudt.
May 12, 2020
Mooi boek over hoe een verslaving (in dit geval een gokverslaving) je leven in kan sluipen en over kan nemen. De natuurbeschrijvingen zijn ook de moeite waard.
April 11, 2020
Verslaving wordt met name gekenmerkt door vluchtgedrag. Of het nu verslaving aan alcohol of drugs is, of aan gokken, zoals in het verhaal van Parre. De redenen waarom iemand verslaafd raakt is voor elke verslaafde anders. Het is de combinatie van aanwezige risicofactoren en beschermende factoren én de keuzes die iemand in de verschillende levenssituaties maakt. Verslaving is vaak synoniem voor onmatigheid, mateloosheid, dwang, en onvrijheid. Maar in de kern gaat het bij verslaving om gewoontevorming die uit de hand is gelopen, om het eindstadium van een reeks van keuzes, processen en ontwikkelingen waarbij iemand in meerdere of mindere mate zelf actief betrokken is. Verslaving betekent altijd een verstoring van de relatie van iemand met zichzelf, met de ander, met zijn omgeving en met dat wat in zijn leven betekenis en zin geeft. In Parre zien we dat laatste terug in zijn verhouding tot het orthodox-christelijke milieu waarin hij opgroeit.
In het boek komen we er als lezer niet echt achter wat nu precies de oorzaken in het leven van Parre zijn geweest die hebben geresulteerd in zijn gokverslaving. Je kunt wel een aantal vermoedens hebben. Wat we in ieder geval zien is dat het – zoals bij de meeste verslavingen – een sluipend proces is, waarbij de verslaafde steeds verder gaat om zijn verslaving te kunnen voortzetten. Parre bedriegt zichzelf en in toenemende mate ook anderen, tot een keer de wal het schip keert. Dit sluipende proces maak je als lezer in de loop van het boek mee. En wat dan? Wat als je echt niet meer verder kunt? Het kunnen beëindigen van een verslaving begint bij het komen tot jezelf, zoals je dat in de Bijbel kunt lezen in de gelijkenis van de verloren zoon. Een besef dat het zo echt niet verder kan. Dat er fundamenteel iets moet veranderen in je leven. En daar is soms de professionele hulp van een kliniek bij nodig, zoals bij Parre. Zodat er herstel kan komen in die ontspoorde relaties: die tot zichzelf, de ander, de wereld en dat wat in zijn leven betekenis en zin geeft. En wat dat laatste betreft: voor een christen is dat een wie, niet een wat, namelijk God. Dat herstel in al die relaties blijft altijd een groeiproces. Dat geldt overigens niet alleen iemand met een verslavingsverleden, dat geldt elk mens. Het boek Parre laat zien dat de hoofdpersoon een begin heeft gemaakt met dit herstelproces. Opname bij De Hoop vormde het begin, maar zeker niet het eindpunt. Vrij blijven van verslaving – of van welke levensverstorende problemen ook – vraagt elke dag relationeel onderhoudswerk.
Het boek Parre biedt de lezer in romanvorm een inkijkje in zijn levenswereld en hoe een bepaalde activiteit – gokken in dit geval – van de hoofdpersoon steeds meer een evenwichtsinspanning vraagt om zijn publieke en privéleven bij elkaar te houden. Tot het niet meer gaat. Het is niet het eerste of enige autobiografische boek over iemand die worstelt met verslavingsproblematiek. Toch is elk verhaal, ook dat van Parre, een uniek verhaal.
In het boek komen we er als lezer niet echt achter wat nu precies de oorzaken in het leven van Parre zijn geweest die hebben geresulteerd in zijn gokverslaving. Je kunt wel een aantal vermoedens hebben. Wat we in ieder geval zien is dat het – zoals bij de meeste verslavingen – een sluipend proces is, waarbij de verslaafde steeds verder gaat om zijn verslaving te kunnen voortzetten. Parre bedriegt zichzelf en in toenemende mate ook anderen, tot een keer de wal het schip keert. Dit sluipende proces maak je als lezer in de loop van het boek mee. En wat dan? Wat als je echt niet meer verder kunt? Het kunnen beëindigen van een verslaving begint bij het komen tot jezelf, zoals je dat in de Bijbel kunt lezen in de gelijkenis van de verloren zoon. Een besef dat het zo echt niet verder kan. Dat er fundamenteel iets moet veranderen in je leven. En daar is soms de professionele hulp van een kliniek bij nodig, zoals bij Parre. Zodat er herstel kan komen in die ontspoorde relaties: die tot zichzelf, de ander, de wereld en dat wat in zijn leven betekenis en zin geeft. En wat dat laatste betreft: voor een christen is dat een wie, niet een wat, namelijk God. Dat herstel in al die relaties blijft altijd een groeiproces. Dat geldt overigens niet alleen iemand met een verslavingsverleden, dat geldt elk mens. Het boek Parre laat zien dat de hoofdpersoon een begin heeft gemaakt met dit herstelproces. Opname bij De Hoop vormde het begin, maar zeker niet het eindpunt. Vrij blijven van verslaving – of van welke levensverstorende problemen ook – vraagt elke dag relationeel onderhoudswerk.
Het boek Parre biedt de lezer in romanvorm een inkijkje in zijn levenswereld en hoe een bepaalde activiteit – gokken in dit geval – van de hoofdpersoon steeds meer een evenwichtsinspanning vraagt om zijn publieke en privéleven bij elkaar te houden. Tot het niet meer gaat. Het is niet het eerste of enige autobiografische boek over iemand die worstelt met verslavingsproblematiek. Toch is elk verhaal, ook dat van Parre, een uniek verhaal.
April 25, 2020
Bedankt uitgeverij Mozaiek voor het mogen lezen van dit boek. Een heel erg indrukwekkend boek, een boek zonder verwijt naar het streng christelijke milieu.
Dit boek vertelt het verhaal van Parre die opgroeit in een streng christelijk milieu op de Veluwe. Wat me vooral daarbij opviel wat de geslotenheid van deze gemeenschap. Er werd amper gepraat. In de kerk werd verkondigd wat de regels waren en daar was geen discussie over mogelijk. Ik ben zelf ook opgegroeid in een protestante kerk, de gereformeerde kerk waarbij duidelijke regels waren, maar absoluut niet zo streng als hier geschetst. Toch heb ik gemerkt dat er veel veroordeling is in deze gemeenschap en ik kan me voorstellen dat het in een dergelijke strengere geloofsgemeenschap nog erger. Ik lees hier over buitensluiting als je je niet aan de regels houdt. Het is wel heel bijzonder om te zien hoe Parre probeert uit te breken uit deze benauwdheid. Het liegen en bedriegen is iets wat er al jong inzit en ik denk dat het ontbreken aan verbinding met zijn ouders, geen mogelijkheid om de ideeën en denkbeelden te bevragen, te betwijfelen daar zeker een rol in speelden. Als je niet praat over wat je bezighoudt en kan discussiëren over al dan niet inenten tegen polio bijvoorbeeld of waarom je midden in de nacht uit bed wordt gehaald en je je moet aankleden vanwege onweer kan ik me voorstellen dat je een leven gaat zoeken die meer grijpbaar is, waar je meer controle over hebt. Ik vind het onvoorstelbaar dat Parre zolang een dubbelleven heeft kunnen leven zonder dat iemand het merkte. Actief bij de SGP, leraar op een scholengemeenschap en aanbod om teamleider te worden enzovoort.
Het boek is opgebouwd uit diverse hoofdstukken waarbij in het ene hoofdstuk de jonge Parre wordt beschreven en de andere de volwassen Parre. Dit was steeds wel schakelen maar went toch al snel. De schrijfstijl is eenvoudig, goed te volgen maar er zitten toch ook vaak wel wat dubbele bodems in. Zoals in deze zin: ‘Er viel die dag meer kapot dan dat een lepel levertraan in leven kon houden’.
Het boek is gebaseerd op het leven van Arjan van Essen en heeft wat mij betreft te maken met keuzes. Waar vind je je rust, waar kom je op adem? Hij had het ook in de natuur kunnen vinden als ik het boek zo lees maar hij wordt meegenomen naar de gokautomaten en raakt verslaafd. Alcohol is ook een bekend vluchtmiddel.
Het boek heeft diepe indruk gemaakt vooral het dubbelleven zolang volhouden vind ik onvoorstelbaar. In het boek is hij alleen maar ik begrijp dat Arjan van Essen een gezin had dat vind ik nog meer ongelooflijk. Het boek krijgt vier sterren van mij.
Dit boek vertelt het verhaal van Parre die opgroeit in een streng christelijk milieu op de Veluwe. Wat me vooral daarbij opviel wat de geslotenheid van deze gemeenschap. Er werd amper gepraat. In de kerk werd verkondigd wat de regels waren en daar was geen discussie over mogelijk. Ik ben zelf ook opgegroeid in een protestante kerk, de gereformeerde kerk waarbij duidelijke regels waren, maar absoluut niet zo streng als hier geschetst. Toch heb ik gemerkt dat er veel veroordeling is in deze gemeenschap en ik kan me voorstellen dat het in een dergelijke strengere geloofsgemeenschap nog erger. Ik lees hier over buitensluiting als je je niet aan de regels houdt. Het is wel heel bijzonder om te zien hoe Parre probeert uit te breken uit deze benauwdheid. Het liegen en bedriegen is iets wat er al jong inzit en ik denk dat het ontbreken aan verbinding met zijn ouders, geen mogelijkheid om de ideeën en denkbeelden te bevragen, te betwijfelen daar zeker een rol in speelden. Als je niet praat over wat je bezighoudt en kan discussiëren over al dan niet inenten tegen polio bijvoorbeeld of waarom je midden in de nacht uit bed wordt gehaald en je je moet aankleden vanwege onweer kan ik me voorstellen dat je een leven gaat zoeken die meer grijpbaar is, waar je meer controle over hebt. Ik vind het onvoorstelbaar dat Parre zolang een dubbelleven heeft kunnen leven zonder dat iemand het merkte. Actief bij de SGP, leraar op een scholengemeenschap en aanbod om teamleider te worden enzovoort.
Het boek is opgebouwd uit diverse hoofdstukken waarbij in het ene hoofdstuk de jonge Parre wordt beschreven en de andere de volwassen Parre. Dit was steeds wel schakelen maar went toch al snel. De schrijfstijl is eenvoudig, goed te volgen maar er zitten toch ook vaak wel wat dubbele bodems in. Zoals in deze zin: ‘Er viel die dag meer kapot dan dat een lepel levertraan in leven kon houden’.
Het boek is gebaseerd op het leven van Arjan van Essen en heeft wat mij betreft te maken met keuzes. Waar vind je je rust, waar kom je op adem? Hij had het ook in de natuur kunnen vinden als ik het boek zo lees maar hij wordt meegenomen naar de gokautomaten en raakt verslaafd. Alcohol is ook een bekend vluchtmiddel.
Het boek heeft diepe indruk gemaakt vooral het dubbelleven zolang volhouden vind ik onvoorstelbaar. In het boek is hij alleen maar ik begrijp dat Arjan van Essen een gezin had dat vind ik nog meer ongelooflijk. Het boek krijgt vier sterren van mij.
October 5, 2020
Parre gaat over een man die opgroeide in een "zwaar" christelijk gezin. Hij houd als kind veel van de natuur en gaat vaak op pad om vogels, reeën etc. te spotten. Hij wordt leraar en heeft ook nog allerlei functies in de kerk. Hij raakt gokverslaafd en verwoord dat goed in zijn verhaal. Uiteindelijk beland hij in een afkickcentrum. Het is een indrukwekkend verhaal. Ik heb het boek 3 sterren gegeven omdat het voor mij verwarrend was of hij het nu over zijn kindertijd of volwassen leven had.
May 31, 2020
Prachtig en dapper geschreven. Veel fragmenten wat Arjen beschrijft uit zijn jeugd komt op één of andere manier weer terug op het einde in zijn verhaal.
Displaying 1 - 9 of 9 reviews