"Ida tar ansvar" er bekmørk og morsom på samme tid. Den handler om internett-stalking og ensomhet, om å sykle fra katastrofetankene sine, om dronningepler, vannmeloner og hamstere. Men først og fremst handler den om å finne sin oppgave i det aller største gruppearbeidet – livet.
Ida flytter hjemmefra for å studere psykologi på Blindern. Hennes største frykt er terror. Det bedrer seg ikke når hun treffer Aksel, en ensom ulv som tar opp fag og nærer en mistenkelig interesse for våpen. Ida blir både fascinert og frastøtt. For hva er egentlig greia med Aksel, og hva er han i stand til å gjøre?
Gradvis innser Ida at hun må gå drastisk til verks for å stagge sin egen eskalerende frykt. Men ordner det seg alltid for snille jenter? Og hva er, når alt kommer til alt, viktigst: Å redde Aksel, verden eller seg selv? (Forlagets omtale).
Bardzo ciekawe stadium psychologiczne osoby z zaburzeniami lękowymi. Główna bohaterka ciągle boi się o swoje życie, boi się, że coś złego jej się przytrafi, szczególną fiksacje przejawia wobec ataków terrorystycznych i masowych morderców. Pewnego dnia na uczelni poznaje chłopaka, który pasuje jej na szkolnego shootera i postanawia być dla niego miła, aby w razie czego ją oszczędził, w końcu wplątuje się z nim w dziwną relację.
Książka może być fajnym wyjściem do różnych dyskusji. Jednak czegoś mi w niej brakło abym mogła dać 5 gwiazdek, według mnie autorka mogła tu dorzucić jeszcze coś więcej. Chociaż póki co książka siedzi mi w głowie, zobaczymy na jak długo.
Følelsen du kan sitte igjen med når du er ferdig med denne er uggen, men også ettertenksom. Jeg er glad for at litteraturen og (nye)forfattere stadig finner frem til flere og lite belyste temas (i allefall i skjønnlitterær sammheng). I dette tilfellet angst og (konkret) frykt for terror, og hvordan det kan forvrenge hele livet ditt, hverdagen din. Om "fenomenet" incels, og det skremmende tankegodset som eksisterer i denne delen av internett.
Denne romanen er både humoristisk og mørk, og kommer antakelig til å sitte i en stund. I allefall hos meg.
bardzo trafiaja do mnie norweskie ksiazki, niezaleznie od tematyki i wieku bohaterow. swietna, ale tez ciezka, niekomfortowa i miejscami naprawde obrzydliwa
Jeg ble egentlig kvalm av denne boken. Skikkelig ubehagelig bok. Kvalme og ubehag høres jo ikke ut som en 5stjerners bok, men det er den, for denne røska, og kommer til å sitte i lenge.
Bardzo dobra powieść psychologiczna, tematycznie eksplorująca dwa z zaburzeń/ problemów, często dotykających dziś młodych ludzi. Ida ma nerwicę lękową i katastroficzne myśli, a Aksel identyfikuje się jako incel, odrzucony przez kobiety, nie znajdujący sobie miejsca w społeczeństwie, szukający wsparcia online. Ida ma fobię przed przemocą z użyciem broni palnej, czyta o szkolnych strzelaninach, i z różnych powodów ( nie chcę spojlerować) Aksel staje się w jej głowie idealnym kandydatem na terrorystę. Jego postać równocześnie ją odrzuca i pociąga, widzi w nim kogoś podobnego do siebie, kto potrzebuje pomocy... wiec "Ida bierze na siebie odpowiedzialność" ( dosłowne tłumaczenie oryginalnego tytułu).
Nie sądziłam, że będzie to tak mroczna i niepokojąca lektura, która bardzo sugestywnie pokazuje, co dzieje się w głowie kogoś z nerwicą lękową, do jakiego stopnia czarne scenariusze mogą nami zawładnąć, i "kazać" nam postępować tak, a nie inaczej. Wraz z rozwojem wydarzeń moje uczucie dyskomfortu rosło, a równocześnie byłam ciekawa zakończenia. Zakończenie pozostawia niedosyt, ale może w tym wypadku to dobrze 😉
Świetne pióro, mnóstwo frapujących kwestii jak wpływ na psychikę zdarzeń z dzieciństwa, relacji z bratem, snów.. Polecam!
bardzo udane przedstawienie zaburzeń lękowych: natrętne, powracające myśli, ciągłe tworzenie scenariuszy, wieczne siedzenie innym ludziom w głowach do takiego stopnia, że czytelnik ma dość - o to chodzi i doceniam ten zabieg. Mnie nie porwała, ale myślę, że nie jedną osobę zachwyci.
«Ida tar ansvar» er en lettlest, humoristisk, men også mørk og skremmende bok om angst, ensomhet, nedsettende kvinnesyn, incels og ekstreme holdninger på internettforum. Boka har et godt språk og har en god flyt. Handlingen i boka er mørk, men har også noen innslag av humor!
Jeg er egentlig tom for ord etter å ha lest denne boka, og sitter igjen med en følelse av «hva leste jeg egentlig nå?» Jeg sitter igjen med mange spørsmål! Boka viser oss hvordan det kan være å leve med angst og sterk frykt for terrorangrep og skoleskyting, og viser oss hvordan angst kan forvrenge virkeligheten og bli potensielt farlig. Dessuten er det en ubehagelig undertone gjennom hele boka! Jeg fikk kjenne på frykten, og ble litt kvalm noen steder! Nå skal jeg sjekke ut serien på Viaplay, som er basert på boka.
3.8 Bardzo mocna książka, szczerze miejscami się jej bałam. Fenomenalnie wykreowana główna bohaterka, w bardzo złożony sposób ukazuje problem paranoicznego leku, strachu przed czymś co otoczeniu może się wydawać irracjonalne. Bywa tak, podczas czytania, że macie ochotę wziąć ją za barki i solidnie potrząsnąć, szczególnie w momentach gdzie bierze na siebie odpowiedzialność za innych ludzi. Dodatkowo jest to dobry obraz i sfabularyzowana historia funkcjonowania inceli w świecie realnym i internetowym i ukazanie zagrożenia, jakie niesie ze sobą szerzenie się ich ideologii. Autorka powołuje się nawet na zamach terrorystyczny zorganizowany przez wyżej wspomnianego przedstawiciela grupy, czym nawiązuje do realności ich gróźb. Bardzo ważny dialog z czytelnikiem, który w najbrutalniejszy możliwy sposób uczy nas, gdzie powinna się kończyć nasza odpowiedzialność za czyny innych.
Tror ikke jeg har blitt så oppslukt av en bok før. Nå vet jeg i alle fall hvordan det føles å lese en page turner!
Kjersti Halvorsen klarer å lage karakterer som er gjenkjennbare og troverdige, og jeg tok meg selv i å grøsse, le, bli sint på og lei meg av dem. Hun klarer også å gripe tidsånden uten å være for moraliserende eller for overfladisk.
Ida er en interessant hovedperson, og jeg sitter igjen med utrolig mange gøyale sitater fra henne. Hun har angst og en litt trøblete bakgrunn, men også kløkt og mørk humor til å balansere det med.
Dette er en en bok jeg kommer til å tenke på en stund – spesielt slutten! Klarer ikke helt å skjønne Idas tankegang her, men det er kanskje heller ikke meninga?
Hadde dette vært et barneteater ville publikum ropt, «nei, Ida, ikke gjør det!» taktfast gjennom hele boken. Hovedkarakterens veksling mellom fornuftig og irrasjonell, mellom sunne og usunne vaner og relasjoner skaper fin dynamikk, dybde og utspekulert uhygge, men helheten blir litt lite troverdig.
Tidvis tilfredsstillende språk, tidvis blir handlingen mellom linjene litt for uttalt. Tematikken er ikke akkurat barneteater, men boken er kanskje egentlig en ungdomsbok?
Sterk 2 av 5. Interessant og viktig om incel, dessverre går ikke den i dybde nok rundt temaet - ender til slutt for å bli et subplot for hovedkarakteren som slitter med angst(kan vi erklære ny trope i norsk litteratur?). Ida har en motivasjon til å hjelpe incel fyren, og denne motivasjon føltes veldig maniert og ble til tide en karikatur. Fint potensial da.
Ta książka może być swego rodzaju eksploracją zaburzeń lękowych i do czego mogą one doprowadzić.
Ida, nasza główna bohaterka, to studentka psychologii, która wiecznie się boi, a w głowie codziennie ma kolejne czarne scenariusze. Szczególną fiksację ma na punkcie zamachów terrorystycznych, masowych ataków. Dodatkowo sama się nakręca, bo nie szczędzi sobie czytania na ten temat, wyszukiwania różnych powiązanych z tematem artykułów, informacji.
Aksel, chłopak, który nie odnajduje się w społeczeństwie, samotnik, szukający wsparcia u podobnych sobie na incelowskim forum internetowym. To on już od pierwszego spotkania wpisuje się dla Idy w idealny profil terrorysty.
I teraz większość osób by pomyślała, że w takim razie nasza bohaterka będzie unikała tego chłopaka, będzie się go bała i nie chciała mieć z nim nic wspólnego. Ale jak już napisałam, Idy zaburzenia są na takim poziomie, że dziewczyna pakuje się w relację, w którą czytelnik chciałby, żeby się nie pakowała. Robi to, bo czuje swego rodzaju obowiązek, odpowiedzialność. Dziewczyna czuje strach, ale też swego rodzaju przyciąganie.
Czytając kolejne strony w głowie miałam pytanie: Ida, girl, what are you doing... Byłam zirytowana, zła na bohaterkę, ale też czułam wewnętrznie ogromny ból i chciałam, żeby ona po prostu się zatrzymała, przestała biec, uciekać.
Jest to powieść niekomfortowa, przepełniona lękiem, strachem, poszukiwaniem kontroli i złudnym wrażeniem, że tę kontrolę się ma. Autorka wrzuca nas w sam środek głowy osoby z zaburzeniami lękowymi. Można poczuć, że z każdą stroną ta paranoja Idy pełznie po nas, zaczepia się nas i nie chce puścić.
Zmieniam z 4.25 na 4.5, bo nie pamiętam czy kiedyś czytałam coś takiego.
Spodziewałam się że „będzie się działo”, ale moim zdaniem działo się bardzo niewiele 😅 Nie zmienia to faktu, że często o niej myślałam w przerwach od słuchania i koniec końców myślę, że zapadnie mi w pamięci. Ida to chyba jedna z najbardziej oryginalnych bohaterek ever, ale postać Axela też strasznie ciekawa
yeah … 2 rzeczy 1 dlaczego to sie w pewnym momencie zmienia w zakochanie w incelu / DOBROWOLNY romans z incelem ??? cxy to bylo potrzebne? 2 girl fuck scandinavian literature zapodajcie sobie snusa moze zamiast pisac mierne ksiazki (czytalam ich troche i tylko 1 byla na wiecej niz 3 gwiazdki i byly to chwile wiecznosci kjersti anfinnsen o ktorych do tej pory mysle bardzo cieplo)
This entire review has been hidden because of spoilers.
Mørk, morsom, klog og virkelig velskreven fortælling, der fik så mange følelser frem i mig. Ikke mindst frustration - for hold da op hvor tager Ida mange dumme beslutninger… Også: DEN KAN DA IKKE SLUTTE DER
Det er heilt vilt at dette er ei debutbok. Den er skriven presist og enkelt, samstundes som at den er overraskande i vendingane. Til tider les eg den nesten som ei krimbok fordi eg ikkje klarar å forstå eg-personen sine intensjonar (og det er meint positivt!). Framstillinga av einsemd og framandgjering frå eiga kropp er eksemplarisk gjennomført. Det var fleire gonger eg vart fysisk dårleg av framstillinga av kropp og bruk av kropp her.
Det einaste eg har å utsetje på denne boka er at enkelte dialogar framstår noko oppkonstruerte og kunstige. Då tenkjer eg særleg på dialogen mellom Aksel og eg-personen heime hos han. Her er argumenta så finslipte, særskild frå Aksel, at dei mister det munnlege preget i dialogen frå andre deler av boka.
Men Herlighet - for ei knallgod bok!! 4,5/5.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Mega spoko mi się siedziało w głowie Idy chociaż jak to z takimi wewnętrznymi monologami bywa, uciekło trochę pary w drugiej połowie, po prostu im dłużej się tego słucha tym jest bardziej męczące. Chciałam ją trochę bardziej poznać, dowiedzieć się skąd u niej ta paranoja itd., ale nie było tu specjalnie jakiegoś backstory. Wynurzenia Aksela podnosiły ciśnienie ale moim zdaniem mogłyby bardziej i być jeszcze bardziej obrzydliwe. Czasem mi brakowało jakiegoś uzasadnienia tych jego poglądów, bo jestem ciekawa jakiego fikołka mentalnego on sam przed sobą musiał zrobić, żeby w to uwierzyć i żeby mu się to wszystko wewnętrznie spinało, niestety niespecjalnie to rozumiałam. Na duży plus nawiązania do historii Norwegii i do prawdziwych miejsc — mentalne przechadzanie się po kampusie Uniwersytetu w Oslo było dla mnie bardzo nostalgiczne. Końcówka tak przyspieszyła, że chyba ją muszę przeczytać drugi raz, bo trochę mi się nie klei początkowe zachowanie Idy z jej zachowaniem na koniec, ale może to ja czegoś nie zrozumiałam.
Har du noen gang lurt på hvordan mennesker med angst har det? Eller hvor langt kan angsten få folk til å gå? Her finner du en del gode svar. Det er en fortelling som viser i hvor stor grad våre personlige fantasier og forestillinger påvirker måten vi oppfatter virkeligheten på og hvor galt det kan gå når to sprukne liv flettes inn i hverandre. Verden sett gjennom brillene til Ida er full av undertoner og sammenhenger som skaper grobunn for det urolige sinnets skumle prediksjoner og scenarioer. Er Aksel virkelig så farlig? Hvor går grensen mellom det ekte og det potensielt mulige? Er en mistanke nok til å sette på spill sin egen lykke? Halvorsens første roman er ikke en positiv historie, den er en literær advarsel.
Trudno mi ocenić tę książkę w kategorii gwiazdek. Nie mogę powiedzieć, że książka mi się podobała, chwilami miałam ciarki, tak bardzo brzydziła mnie postać Aksela. Ale może to właśnie podkreśla kunszt literacki autorki, skoro niesamowicie wiarygodnie wykreowała tak obślizgłą postać? Nie mogłam zrozumieć Idy, przez większą część książki miałam ochotę nią potrząsnąć i powiedzieć „Ogarnij się dziewczyno i po prostu urwij z nim kontakt!”. Niby inny kraj, ale myślę, że problem dość uniwersalny. Co prawda nigdy nie było u nas zamachu terrorystycznego, ale nie brak u nas mężczyzn nienawidzących kobiet, a opisane w książce forum dla inceli to wypisz-wymaluj nasz Wykop.