ฮูหยินแห่งบุรุษในตำนาน เล่ม 2

ฮูหยินแห่งบุรุษในตำนาน #2

by Yin Ya, Yun Ya, 尹琊

เหตุการณ์ระเบิดครั้งหนึ่งทำให้โหยวเสี่ยวโม่กลายมาเป็นศิษย์ชั่วคราวของสำนักเทียนซิน แถมยังเป็นศิษย์ประเภทที่ว่ามีคุณสมบัติห่วยแบบสุดๆ ด้วย

ในตอนที่เขากำลังเตรียมใจและก้าวเดินต่อไปข้างหน้าด้วยความสงบก็ได้ยินข่าวร้าย

หากว่าเขาไม่สามารถที่จะฝึกฝนตัวเองให้มีความสามารถ

และกลายเป็นศิษย์ที่แท้จริงของสำนักเทียนซินได้ภายในระยะเวลาครึ่งปี

เขาก็จะถูกไล่ออกจาสำนัก!

จากนั้นโหยวเสี่ยวโม่ผู้ที่กำลังเตรียมพร้อมหาเงินด้วยความมานะพยายาม

ก็พบเข้ากับหลิงเซียวผู้ที่เหมือนตัวร้ายภายใต้หนังมนุษย์

แล้วเขาต้องตกใจเมื่อได้พบว่า

อีกฝ่ายปกคลุมร่างของตัวเองด้วยหนังมนุษย์จริงๆ

Genres: Yaoi

Paperback

Published March 1, 2020

About the author

Associated Names:
* Yin Ya / Yun Ya (English)
* 尹琊 (Chinese)
* อิ่นหยา (Thai)

Reviews

[Nattapan · Rating 3 out of 5]

An​ easy​ read​ and​ a​ page-turner.​

[orangejasmine · Rating 3 out of 5]

เรื่องย่อเล่ม 1-3 คือ 'โหยวเสี่ยวโม่' โดนระเบิดจากข้างบ้านตายแล้วก็ว้าปเข้ามาอยู่ในร่าง 'โหย่วเสี่ยวโม่' อีกคนในโลกย้อนยุค ฐานะตำแหน่งก็คือเป็นเทพโอสถ ศิษย์นอกของสำนักเทียนซินที่มีพลังดวงจิตสีเขียว ถ้าต้องการเข้าเป็นศิษย์ในและไม่โดนไล่ออกจากสำนักต้องผ่านการทดสอบให้ได้ จากนั้นก็เข้าสู่ช่วง self study เต็มตัว ในระหว่างนั้นก็ค้นพบว่าตัวเองมีปานรูปหยดน้ำตาสีน้ำเงินที่หน้าอก พอแตะดูก็ว้าบเข้าไปที่ๆ หนึ่งที่อุดมด้วยพลังดวงจิต สรุปว่ามันก็คือมิติลับส่วนตัวของเขานั่นเอง หลังจากใช้ชีวิตไปตามเรื่องตามราวก็ได้เจอกับหลิงเซียวที่เข้ามาอยู่ในร่างของหลินเซียว ศิษย์เอกสายยุทธ์ของสำนัก แล้วดันไปจับได้ว่าเขาเป็นหลินเซียวตัวปลอม ภารกิจชีวิตก็เพิ่มจากต้องเรียนรู้ด้วยตัวเองบวกกับหลอมโอสถทิพย์ให้หลิงเซียวกินด้วย แต่หลิงเซียวก็มีช่วยๆ กลับบ้างเหมือนกัน ตอนหลังก็อินเลิฟกับเด็กเล็กเสี่ยวโม่เฉยเลย เสี่ยวโม่จากนั้นก็ไม่หัวเดียวกระเทียมลีบแล้ว

ส่วนเหตุการณ์หลักๆ ในสามเล่มแรกก็คือ ช่วงที่โหย่วเสี่ยวโม่รับการทดสอบเข้าเป็นศิษย์ใน ข่งเหวินรับเขาเป็นศิษย์คนที่เจ็ด แล้วก็ตอนไปผจญภัยในเขตแดนสวรรค์ กับตอนท้ายที่มีศึกถล่มสำนักเทียนซินและเฉลยว่าจริงๆ แล้วหลินเซียวไม่ใช่หลินเซียว นอกนั้นก็มีเหตุการณ์รายทางที่พาตัวละครเข้ามาเพิ่มในชีวิตของโหย่วเสี่ยวโม่ เช่น ศิษย์พี่สามคน เพื่อนๆ ใหม่จากการทำธุรกิจขายโอสถทิพย์ สัตว์อสูรที่มาทำสัญญาด้วย ศัตรูคู่แค้นต่างๆ พอจบสามเล่มแรกก็เหมือนจบไปหนึ่งตอนหลัก ตอนต่อไปก็เตรียมตัวย้ายสำนักกันแล้ว

อ่านจบไปสามเล่มยังไม่แน่ใจว่าพล็อตเรื่องคืออะไร ผู้เขียนเหมือนเล่าเรื่องไปเรื่อยๆ เรายังจับประเด็นอะไรไม่ค่อยได้เท่าไหร่ เหมือนเล่นเกมปลูกผักทำสวน แล้วก็เก็บ exp อัปเวล ไปเรื่อยๆ ตอนอัปก็โหอย่างไวอย่างเก่ง แล้วก็มีไปตามเก็บไอเท็มลับ สัตว์อสูรใดๆ ในด่านมินิเกมอะๆรแบบนั้น สตว์อสูรก็เอามาสู้กันได้เหมือนโปเกม่อนเลย ณ ตอนนี้ก็พอเดาๆ ได้ว่าตัวจริงหลิงเซียวน่าจะเป็นอะไร และมาทำอะไรที่สำนักเทียนซิน แต่เหตุผลยังไม่เห็นเล่า และเนื้อเรื่องมีหลุมค่อนข้างใหญ่ อย่างเช่นเรื่องของสำนักเทียนซิน เล่าๆ เหมือนมีอะไร สุดท้ายก็ตัดจบไปง่ายๆ เลย เรายังไม่เข้าใจอะไรเท่าไหร่ ก็เออๆ จบตามก็ได้ แบบเจ้าสำนักทำแบบนั้นทำไม ข่งเหวินแอบรู้อะไรมาถึงอยากรับโหยวเสี่ยวโม่มาเป็นลูกศิษย์ แล้วโหย่วเสี่ยวโม่คนเดิมก่อนมีคนใหม่มาเข้าร่างนั่นอะไรยังไง ทำไมอยู่ๆ ถึงโดนคนมาเข้าร่างได้ ตายมั้ยอะไรยังไงก็ไม่เล่าเลย เนื้อเรื่องค้างๆ คาๆ จะว่าจบเคลียร์ก็ไม่เคลียร์เท่าไหร่เลย แล้วก็ปิดภาคสำนักเทียนซินไปทั้งแบบนี้ ไม่รู้จะมีเฉลยหรือพูดถึงในตอนหลังมั้ย อันนี้แค่ในส่วนความสมเหตุสมผลนะ

ในส่วนของความซูเวอร์ๆ ของสองตัวเอก ยอมรับว่าเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ความน่าติดตามมันลดลงค่ะ อ่านแล้วก็ไม่มีอะไรให้ตื่นเต้นคาดหวังทั้งนั้น แข่งทีประลองที สู้ทีก็ไม่ต้องลุ้นอะไรเลยเพราะคนหนึ่งก็อัจฉริยะ อีกคนก็สู้เก่งแบบไร้เทียมทานเวอร์ อ่านแค่ให้รู้ว่าชนะได้ยังไงแค่นั้น เพราะรู้อยู่แล้วว่าสุดท้ายยังไงก็ชนะ ความพลาดท่าเสียทีอะไรไม่มีให้เห็นหรอกนะ แถมยังมีไอเท็มลับเหมือนเล่นเกมแล้วได้สูตรโกงอะ จะไม่อัปเวล เก็บสัตว์อสูรเก่งได้ยังไงก่อน เป็นส่วนหนึ่งทำให้การอ่านเชื่องช้าเต่าคลานมาก เพราะมันไม่มีอะไรให้ลุ้น อ่านต่อไปเพราะแค่อยากรู้ว่าผู้เขียนจะพาเราไปจบที่ตรงไหนเท่านั้นเลย

อีกส่วนที่ค่อนข้างอึดอัดคือ การแสดงความรักของพระเอก คือชอบเขาแหละ แต่ approach ได้แย่ manipulate ที่หนึ่ง power dynamic อีก ดีว่า sex scene ตอนท้ายมันยังไม่ได้ทุลักทุเลมากนัก พอถูๆ ไถๆ ไปก็ได้

สำนวนแปลสามเล่มแรกเราว่ามีการใช้คำเรียกชื่อแปลกๆ อยู่นะคะ หรืออาจจะเป็นสไตล์การออกเสียงของผู้แปลหรือยังไงไม่ทราบ เพราะเราก็ไม่รู้ภาษาจีน แต่วิธีการสะกดมันไม่ค่อยได้เห็นเท่าไหร่ แปลกสุดคือ วยู่ ออกเสียงยังไง 555555 สำนวนก็ปนๆ เพราะตัวดำเนินเรื่องเป็นคนจากยุคปัจจุบัน แต่ไปโผล่ในเซ็ตติ้งโบราณ บางตรงก็เลยเล่าสำนวนโบราณ บางตรงก็เล่าแบบสำนวนปัจจุบัน แต่นักแปลก็แปลดีอยู่นะคะ อ่านรู้เรื่องแหละ คำผิด คำสลับก็มีบ้างประปราย อ่านๆ ไปก็ชินๆ ไปเองค่ะ

[Lunae Enciel · Rating 2 out of 5]

เหนื่อยมากกว่าจะอ่านจบ อ่าน ๆ หยุด ๆ อ่านไปดูTVไปไรแบบเนี้ย คือเส้นเรื่องก็สนุกขึ้นเรื่อย ๆ แหละ แต่ไม่ชอบToxic Relationship พออ่านเจอฉากที่นายเอกโดนmanipulateแล้วก็เหนื่อยใจ คือเรื่องนี้มันPOVแบบNarratorอ่ะ แล้วถ้าคนเขียนบอกว่านายเอกคิดว่าตัวเองฉลาดแต่ดันรักตัวกลัวตายจนยอมโดนsexual harrassmentนี่มันก็ยังไงไม่รู้สิ ตัวละครมันดูขัดแย้งกันเองน่ะ มันเป็นคนช่างสังเกตเมื่ออยากสังเกตเหรอ ส่วนใหญ่เลยความรู้สึกช้า เด๋อด๋าไปวัน ๆ บางทีอยากเป็นnobodyแต่ก็อยากมีpriviledgeงี้