Aşka Veda

by Eugène Fromentin, Vahdet Gültekin (Translator)

Saf gençlik yıllarında temeleri atılan sağlam bir dostluk ve bu dostluk çerçevesinde hiçbir ipucu vermeden, birden bire ortaya çıkan bir aşk. Dominique’in, Madeleine’e olan sınırsız ve imkansız aşkının içinde açtığı tedavisi imkansız yaralarla ve iç hesaplaşmalarıyla geçen yılları... Bu aşkın bir sonu var mı, karşılığı var mı? Kitabın içine daldıkça cevabını merakla bekleyeceğimiz sorular. Ve bu soruların yanı sıra, romanın diğer karakterlerinin de birbirinden renkli ve inanılmaz hikayeleri bizi bir büyü gibi sarmalıyor, etkisi altına alıyor... Eugene Fromentin’in muhteşem ruhsal tahlilleri, belki de hiçbir kitapta bu kadar ustaca işlenmemiştir. Bir insanın ruhu, arada hiçbir engel kalmadan, somut bir varlıkmışçasına gözlerimizin önüne seriliyor. Belki kendi ruhumuz bile, bizim için bu kadar net değil.

239 pages, Paperback

Published January 1, 2002

About the author

Eugène Fromentin was a French painter and writer, now better remembered for his writings.

Reviews

[Eren · Rating 3 out of 5]

Genelde bir kitabı yarım bırakmayı sevmem, bıraksam bile yakın zamanda tamamlamak isterim.Bu sene içinde bir kez okuyup yarım bıraktığım bu kitabı da üstünden çok zaman geçmeden bir daha en başından başlayıp bu kez bitirmek istedim. Bu amaçla başlayınca da kitap çok da sıkılıp bırakılacak bir kitapmış gibi gelmedi ve okumaya başladım kitabı. Elimde olan kitapları beğensem de beğenmesem de bitirdiğim zaman keyif almış oluyorum. Bu kitabı da sıfır beklentiyle okudum ve beklediğim kadar da sıkıcı ve boğuk gelmedi açıkçası.
Kitabımız bir kasabada geçiyor. Fransa'nın bu 18.yüzyılda anlatılan kasabasında halk mutlu ve huzurlu, herkes çiftçilikle, bahçeyle falan uğraşıyor, döneminin klasik kasaba-köy geçim kaynakları işte. Bu kasabada bir belediye başkanı yaşıyor ve herkes bu Dominique denilen adamı çok seviyor ve ona saygı duyuyor. Dominique aynı zamanda çok iyi bir avcı ve kitabın başlarını, bu adama hayranlık duyan ve onu çok seven yine o kasabadaki başka bir adamın ağzından okuyoruz. Bir gün bu ikisi bir araya geliyor ve Dominique bu adama kendi hayat hikayesini anlatıyor, kitabımız asıl burada başlıyor. Yetim ve öksüz olan Dominique küçüklüğünden beri halasıyla yaşıyor ve sonra yeni bir yere taşınıyorlar. Bu yere taşınmadan önce kendisinin çok saygı duyduğu ve sevdiği Augustin adlı akıl hocasından çok güzel tavsiyeler alıyor. Bu yeni yere uyum sağlamaya çalışan Dominique, okulunda kendi gibi olan Olivier ile tanışıyor. Olivier da öksüz ve yetim biri ve amcası ve iki kuzeniyle yaşıyor. Bu kuzenlerden Madeleine adındaki genç kıza aşık olan Dominique'in çektiği aşk acısı ve aşkı uğruna yapmak isteyip de yapamadıklarını, iç dünyasını ve düşüncelerini okuyoruz bu kitapta.
Kitap, az önce de dediğim gibi; yarım bırakılacak kadar da sıkıcı değildi ama klasik bir konusu olduğu için; daha önce bu tarz okumuş insanlara biraz bayağı gelebilir. Ben bu tarz konuya sahip kitaplar okudum fakat konusu beni çok rahatsız etmedi. Beni rahatsız eden konusu değildi evet ama Dominique ile Madeleine'in aşk olayları beni çok sıktı, sürekli aynı şeyler olmaya başladı; tam bitti derken gerçekleşen bazı olaylar artık beni okurken çileden çıkardı. Bu iki karakterin kararsızlığı ve iradesizliklerinden nefret ettim. Eugene Fromentin bir ressam ve bu kitabı onun ilk ve tek kitabı. Buna rağmen dilini çok beğendiğimi söylemek istiyorum yazarın. Betimlemeleri ve anlatışı o kadar güçlüydü ki sanki ressam değil de usta bir yazardı Eugene Fromentin, ki bu yayın evinin gerek çevirisi gerekse işleyişini çok da beğenmeme rağmen yazarın dilini bu kadar beğenmem biraz tuhaf kaçtı. Kitap bir otuz sayfa falan ilerlenince kendini gayet okutuyor ve sizi zorlamadan bitiriyorsunuz. Dediğim gibi bu çiftimizin aşk hayatı okurken sizi yer yer sıksa da kitabın gidişatı açısından çok da rahatsız edici olmuyor.
Ben kitabı hiç beğenmeyeceğimi düşünmüştüm ama beklediğim kadar kötü bulmadım kitabı. Bence ortalama bir eserdi, okuduğum için memnun oldum; dili harika, kurgusu sıradan güzel sayılabilecek bir kitaptı.