Wizerunek własny

by Sigmund Freud

Zygmunt Freud (1856-1939) – austriacki psycholog, psychoterapeuta, neurolog, neuropatolog, twórca psychoanalizy i psychologii głębi, chyba jedna z najważniejszych postaci w nauce o człowieku, postać wręcz symboliczna w nauce – jak Einstein w fizyce, tak Freud w naukach o człowieku wyznaczali najważniejsze kierunki myśli. W zasadzie nie byłoby współczesnej psychologii bez freudyzmu, choć oczywiście wiele z jego tez zostało zweryfikowanych i wiele szkół w psychologii powstało wręcz jako kontrreakcja na tezy psychoanalizy.
W Wizerunku własnym Freud przedstawia swoją drogę naukową od wczesnych czasów gdy praktykował w wiedeńskich szpitalach aż do chwili największego rozwoju psychoanalizy. Na początku swojej kariery leczy chorych psychicznie przy pomocy hipnozy. Dopiero w 1891 r. może już częściowo poświęcić się pracy stricte naukowej, pisze pierwszą książkę O pojmowaniu afazji. Zaczyna zwracać baczną uwagę na kwestie dotyczące seksualności. Wtedy też zarzuca hipnozę i rozpoczyna stosować w leczeniu nową metodę zwaną katarktyczną, którą można nazwać praprzodkiem psychoanalizy. Freud opisuje kolejne fazy jej rozwoju od teorii tłumienia (to już rzeczywisty początek psychoanalizy), przez odkrycie libido, metodę przeniesienia, analizy marzeń sennych czy czynności pomyłkowych aż do późniejszych psychoanalitycznych interpretacji religii (którą nazywa zbiorową nerwicą natręctw) i kultury. Sporo znajdziemy tu również o rozwoju ruchu psychoanalitycznego, wiernych zwolennikach (np. O. Rank czy E. Bleuler), jak i odszczepieńcach (np. C.G. Jung czy A. Adler).

Genres: Psychology, Nonfiction

96 pages, Paperback

About the author

Dr. Sigismund Freud, M.D. (University of Vienna)—later changed to Sigmund—was a neurologist and the founder of psychoanalysis, who created an entirely new approach to the understanding of the human personality. He is regarded as one of the most influential—and controversial—minds of the 20th century.

In 1873, Freud began to study medicine at the University of Vienna. After graduating, he worked at the Vienna General Hospital. He collaborated with Josef Breuer in treating hysteria by the recall of painful experiences under hypnosis. In 1885, Freud went to Paris as a student of the neurologist Jean Charcot. On his return to Vienna the following year, Freud set up in private practice, specialising in nervous and brain disorders. The same year he married Martha Bernays, with whom he had six children.

Freud developed the theory that humans have an unconscious in which sexual and aggressive impulses are in perpetual conflict for supremacy with the defences against them. In 1897, he began an intensive analysis of himself. In 1900, his major work The Interpretation of Dreams was published in which Freud analysed dreams in terms of unconscious desires and experiences.

In 1902, Freud was appointed Professor of Neuropathology at the University of Vienna, a post he held until 1938. Although the medical establishment disagreed with many of his theories, a group of pupils and followers began to gather around Freud. In 1910, the International Psychoanalytic Association was founded with Carl Jung, a close associate of Freud's, as the president. Jung later broke with Freud and developed his own theories.

After World War One, Freud spent less time in clinical observation and concentrated on the application of his theories to history, art, literature and anthropology. In 1923, he published The Ego and the Id, which suggested a new structural model of the mind, divided into the 'id, the 'ego' and the 'superego'.

In 1933, the Nazis publicly burnt a number of Freud's books. In 1938, shortly after the Nazis annexed Austria, Freud left Vienna for London with his wife and daughter Anna.

Freud had been diagnosed with cancer of the jaw in 1923, and underwent more than 30 operations. He died of cancer on 23 September 1939.

Reviews

[Planetka · Rating 3 out of 5]

Nie jest to autobiografia (żaden z tego wizerunek własny). To raczej wizerunek psychoanalizy. Freud wspomina, że tak dużo odsłonił o samym sobie np. w interpretacjach marzeń sennych (analizował głównie własne sny), a nikt mu za to nie podziękował, że nie czuje się przekonany do odsłaniania się dalej. Może dlatego, a może przez to, że zawsze był symbiotycznie złączony ze swoim dziełem, w krótkich słowach opowiada nam o tym jak z metody katarktycznej przeszedł do psychoanalizy, jak ważne było dla niego odkrycie dwóch typów psychonerwic i tego, że przynajmniej jeden z tych typów jest ceną za dostosowanie się do społeczeństwa. Dalej oczywiście wspomina o sile odkrycia kompleksu Edypa i o tym punkcie, w którym psychoanaliza zaczyna być również czymś interesującym dla literatury (Francja), przechodzi przez totem i tabu, wspomina o hordzie pierwotnej, która stanowi przyczynek do rozważań nad religią, którą Freud ocenia raczej negatywnie i stwierdza, że jeśli religia mówi o jakiejś prawdzie to o prawdzie historycznej, a nie materialnej, że no i są też drobne wycieczki w stronę interpretacji Hamleta przez pryzmat Edypa. A dobra, i jeszcze last but not least: dowartościowanie odkrycia seksualności dziecięcej, co przysporzyło mu najwięcej wrogów zwłaszcza wśród niemieckich medyków.

[Jagoda Budnik · Rating 2 out of 5]

Słabe przełożenie - niektóre cytaty i prawie wszystkie tytuły prac nie były przetłumaczone.
Książka sama w sobie nie wniesie raczej dużo do mojego życia. 5/10

[Patrycja Więch · Rating 3 out of 5]

Ciekawe perypetie rozwoju psychoanalizy, ale że wzgledu na różnice epokowe (chyba) ciężko się czyta. Takie trochę tłumaczenie się Freuda z własnych błędów i odpowiedź na zarzuty z czasów jego kariery.

[Filip Antosik · Rating 2 out of 5]

Krótka autobiografia Freuda, z naciskiem na historię ruchu psychoanalitycznego od jego początków. Nic szczególnego i z pewnością niezastępująca np. "Wstępu do psychoanalizy".

[ksenia · Rating 3 out of 5]

no psychoanaliza spoko ale nie powalilo mnie jakos szczegolnoe plus za to ze jest krotka i szybko sie czyta

[Szaszłyk · Rating 4 out of 5]

Pierwsze spotkanie z Freudem jak i z literaturą naukową. Ciężko się przyzwyczaić do tego typu języka ale ostatecznie można. Odnosząc się do Freuda jest on osobą z naprawdę specyficznym podejściem do problemów ale zainteresował mnie na tyle że sięgnę po inne pozycje jego autorstwa.

[Karolina Góras · Rating 3 out of 5]

Za dużo używane - ba!