Школа травы

by Андрэй Хадановіч

У кнігу ўвайшлі новыя тэксты Андрэя Хадановіча, напісаныя ў 2017-2019 гг. Зборнік складаецца з 55 вершаў, а таксама – на правах эпіграфаў да кожнага раздзела – пяці перакладаў важных для кнігі паэтычных твораў. Аўтар вандруе ў прасторы і блукае ў часе, сумоўнічае з класікай і лістуецца са Святым Мікалаем, эксперыментуе ў інтымнай і фліртуе з грамадзянскай лірыкай, архівуе ўспаміны і калекцыянуе пахі травы.

84 pages, Paperback

Published January 1, 2019

About the author

Андрэй Валер’евіч Хадановіч — беларускі паэт, перакладчык, філолаг.
Навучаўся ў школе № 113, потым у школе № 162. Скончыў філалагічны факультэт БДУ (1995) і аспірантуру БДУ па спецыяльнасці замежная літаратура (1999). Выкладае ў БДУ гісторыю французскай літаратуры. Выкладаў у Беларускім гуманітарным ліцэі імя Якуба Коласа. Вядзе заняткі ў «Перакладчыцкай Майстэрні» пры Беларускім ПЭН-цэнтры і ў Школе маладога літаратара пры Саюзе беларускіх пісьменнікаў. Сябра Саюза беларускіх пісьменнікаў і Беларускага ПЭН-цэнтра. З 10 снежня 2008 да 5 лістапада 2017 года узначальваў Беларускі ПЭН-цэнтр, цяпер — сябра рады арганізацыі.
Друкуецца ў часопісах «Arche», «Дзеяслоў», газеце «Наша Ніва». Ягоныя вершы перакладаліся на рускую, польскую, англійскую, латышскую, літоўскую, нямецкую, славацкую, украінскую мовы.

Перакладае на беларускую мову з англійскай, польскай, рускай, украінскай, французскай. Піша вершы, лімерыкі.

Reviews

[Hymerka · Rating 4 out of 5]

Андрей Хаданович із тих авторів, яких варто почути наживо. На щастя для нас, він частенько приїжджає до України і його можна послухати на багатьох літературних фестивалях. Коли я читаю його вірші на папері, а це вже моя третя його збірка, я завжди намагаюся уявити його манеру та інтонації, це справді додає особливого шарму його віршам і дає можливість відчути, що беларуская мова — найпрыгажэйшая ў свеце. Публіка завжди особливо жваво реагує на його веселі "хуліганські" вірші, як хітяра "Беларускі мужчына". У "Школі трави" такі теж є, як от "Вучыся плаваць":

Хай твой анёл-ратавальнік вечна прастуджаны,
твае якіяны і моры — багны і лужыни,
і толькі дажджы па сто дзён на год не халявяць, —
калі ўжо мокнуць, то з сэнсам: вучыся плаваць.

Хоча далеко не всі вірші тут такі: збірочка хоч і невеличка, проте складається з п'яти досить різних розділів. Мій улюблений "Радые «Самота»" із другого — він такий настроєво-осінній, тож добре лягає саме на теперішнє. Ось він вам на пробу:

Восень гоніць па ходніках муміі кветак.
У гербарыі бронхаў — засушаны свіст.
"Сэрца ірвецца ў горы", — плача падлетак.
"Сэрца ірвецца ў горы", — мроіць турыст.

Алкаголь заядаецца шакаладам —
і настрой матляецца матылём.
Карабель знікае за даляглядам.
Далягляд знікае за караблём.

Карабель... — і так да канці лічылкі,
а на дне бяссоння — бяздонне сну.
Напісаць "свабода". Выправіць тры памылкі.
Атрымаць "самоту". Яе адну.

[Leniwa Wenus · Rating 5 out of 5]

Шчыра кажучы, я не вельмі разумею паэзію, таму водгук мой больш за агульную працу і творчасць аўтара. У прыватнасці, за яго цудоўны ютуб канал.
З вершаў Школы Травы асабліва адгукнуліся Дэталі, Спачатку, Мова, Патрыятызм.