What do you think?
Rate this book
Οι γιατροί της πανούκλας
"Η καρδιά του σταμάτησε, καθώς ο χειρότερος φόβος του
επιβεβαιωνόταν - το πλάσμα βρισκόταν όντως εκεί, όπως γνώριζε
μέσα του πως θα ήταν.
Ήταν ψηλόλιγνο και στεκόταν ακίνητο, με τα χέρια του
τεντωμένα κατά μήκος του σώματός του. Φορούσε έναν μακρύ,
μαύρο μανδύα με δεκάδες ραφές στην επιφάνειά του, δερμάτινα
γάντια και μια σκούρα ζώνη με ασημένια πόρπη. Η καλύπτρα του
μανδύα του ήταν ανεβασμένη, ώστε το πρόσωπό του να παραμένει
κρυμμένο. Όταν είδε πως ο Φίλιπ τον κοιτούσε, σήκωσε τα χέρια
του αργά και κατέβασε την κουκούλα του, αποκαλύπτοντας ένα
τεράστιο ράμφος με δύο ολοστρόγγυλους, γυαλιστερούς φακούς στην κορυφή του."
επιβεβαιωνόταν - το πλάσμα βρισκόταν όντως εκεί, όπως γνώριζε
μέσα του πως θα ήταν.
Ήταν ψηλόλιγνο και στεκόταν ακίνητο, με τα χέρια του
τεντωμένα κατά μήκος του σώματός του. Φορούσε έναν μακρύ,
μαύρο μανδύα με δεκάδες ραφές στην επιφάνειά του, δερμάτινα
γάντια και μια σκούρα ζώνη με ασημένια πόρπη. Η καλύπτρα του
μανδύα του ήταν ανεβασμένη, ώστε το πρόσωπό του να παραμένει
κρυμμένο. Όταν είδε πως ο Φίλιπ τον κοιτούσε, σήκωσε τα χέρια
του αργά και κατέβασε την κουκούλα του, αποκαλύπτοντας ένα
τεράστιο ράμφος με δύο ολοστρόγγυλους, γυαλιστερούς φακούς στην κορυφή του."
- GenresHorror
72 pages, ebook
First published March 20, 2020
35 people want to read
About the author
Γιώργος Κωστόπουλος
30 books67 followersΟ Γιώργος Κωστόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα, ένα καλοκαίρι στις αρχές της δεκαετίας του '80. Πέρασε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια στη Νέα Σμύρνη, παίζοντας, ακούγοντας μουσική και διαβάζοντας ό,τι έπεφτε στα χέρια του.
Φανατικός αναγνώστης βιβλίων φαντασίας και τρόμου γενικότερα και λάτρης του Στίβεν Κινγκ ειδικότερα, αποφάσισε να καταγράψει κάποιους από τους εφιάλτες του με την μορφή μικρών ιστοριών και αργότερα να τις εξελίξει σε βιβλία, θέλοντας να μοιραστεί με αυτό τον τρόπο τα δυστοπικά τοπία των ονείρων του.
Έχει κυκλοφορήσει τέσσερα μυθιστορήματα και τρεις νουβέλες, ενώ έχει συμμετάσχει σε αρκετές συλλογές.
Στις διακρίσεις του περιλαμβάνεται η πρώτη θέση στην κατηγορία Διήγημα Τρόμου του διαγωνισμού Larry Niven 2013, καθώς και η τρίτη θέση στα βραβεία Everlies 2022 στην κατηγορία Καλύτερο Βιβλίο Τρόμου με το μυθιστόρημα "Το Βασίλειο Των Σκιών".
Από το καλοκαίρι του 2018 διατηρεί το blog https://darkrealmofshadows.blogspot.com/ όπου ανεβάζει διάφορα διηγήματα (σε άτακτα χρονικά διαστήματα), καθώς επίσης και ολοκληρωμένα έργα κάθε Αύγουστο, σε διαφορετικό format το καθένα. Υπό τον γενικό τίτλο 30 Nights έχουν παρουσιαστεί στο κοινό τα εξής:
☆ Νυχτερινή Φωνή (2018)
☆ After Life Foundation (2019)
☆ Το Τελευταίο Ταξίδι Του Κρισταμπέλα (2020)
☆ Ονειροναύτες (2021)
☆ Άδειος Κόσμος (2022)
☆ Κρυφές Μεταδόσεις-Ρέκβιεμ Για Έναν Κόσμο (2023)
☆ Ο Κήπος του Μεσονυκτίου (2024)
☆ Οι Σιωπηλές Πόλεις (2025)
Παράλληλα, από το 2016 δουλεύει πάνω στο 13τομο scifi έργο του που έχει τον γενικό τίτλο "Τα Χρονικά της Αστροκρατορίας".
Φανατικός αναγνώστης βιβλίων φαντασίας και τρόμου γενικότερα και λάτρης του Στίβεν Κινγκ ειδικότερα, αποφάσισε να καταγράψει κάποιους από τους εφιάλτες του με την μορφή μικρών ιστοριών και αργότερα να τις εξελίξει σε βιβλία, θέλοντας να μοιραστεί με αυτό τον τρόπο τα δυστοπικά τοπία των ονείρων του.
Έχει κυκλοφορήσει τέσσερα μυθιστορήματα και τρεις νουβέλες, ενώ έχει συμμετάσχει σε αρκετές συλλογές.
Στις διακρίσεις του περιλαμβάνεται η πρώτη θέση στην κατηγορία Διήγημα Τρόμου του διαγωνισμού Larry Niven 2013, καθώς και η τρίτη θέση στα βραβεία Everlies 2022 στην κατηγορία Καλύτερο Βιβλίο Τρόμου με το μυθιστόρημα "Το Βασίλειο Των Σκιών".
Από το καλοκαίρι του 2018 διατηρεί το blog https://darkrealmofshadows.blogspot.com/ όπου ανεβάζει διάφορα διηγήματα (σε άτακτα χρονικά διαστήματα), καθώς επίσης και ολοκληρωμένα έργα κάθε Αύγουστο, σε διαφορετικό format το καθένα. Υπό τον γενικό τίτλο 30 Nights έχουν παρουσιαστεί στο κοινό τα εξής:
☆ Νυχτερινή Φωνή (2018)
☆ After Life Foundation (2019)
☆ Το Τελευταίο Ταξίδι Του Κρισταμπέλα (2020)
☆ Ονειροναύτες (2021)
☆ Άδειος Κόσμος (2022)
☆ Κρυφές Μεταδόσεις-Ρέκβιεμ Για Έναν Κόσμο (2023)
☆ Ο Κήπος του Μεσονυκτίου (2024)
☆ Οι Σιωπηλές Πόλεις (2025)
Παράλληλα, από το 2016 δουλεύει πάνω στο 13τομο scifi έργο του που έχει τον γενικό τίτλο "Τα Χρονικά της Αστροκρατορίας".
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 21 of 21 reviews
March 26, 2020
Μια ωραιότατη ιδέα, με αφορμή τα σημεία των καιρών (Covid-19) και την μάσκα του Medico della Peste, αναπτύσσεται ικανοποιητικά μέχρι τα δύο τελευταία κεφάλαια της νουβέλας και την κάπως βιαστική κατάληξή της. Ο στόχος, πάντως, επιτυγχάνεται, ο αναγνώστης τρομάζει (έστω κι αν η περιρρέουσα ατμόσφαιρα είναι από μόνη της τρομακτική) και μια ακόμη αξιανάγνωστη ιστορία τρόμου προσγειώνεται χωρίς κόπο κι έξοδα στις οθόνες των κινητών και των υπολογιστών μας, τώρα που καθόμαστε σπίτι. Διαβάστε το, πριν μας προλάβουν οι Λοιμοφόροι.
March 21, 2020
Τρίτη επαφή με το έργο του Γιώργου Κωστόπουλου, μετά το απολαυστικό "Εξιλέωση" που διάβασα τον Μάιο του 2015 και το δυνατό και σκοτεινό "John Smith: Αναπαυτής" που διάβασα τον Οκτώβριο του 2017, και δηλώνω ξανά ιδιαίτερα ικανοποιημένος. Βέβαια, εδώ δυστυχώς έχουμε να κάνουμε με μια νουβέλα και όχι με μυθιστόρημα, και λέω δυστυχώς, γιατί πολύ απλά μου άρεσε τόσο η πλοκή και η όλη ατμόσφαιρα, καθώς επίσης και η γραφή, που όσο να'ναι ήθελα παραπάνω. Και πιστεύω ότι υπήρχε υλικό για μια μεγαλύτερης έκτασης ιστορία. Όπως και να'χει όμως, τούτη η νουβέλα είναι πολύ ενδιαφέρουσα και καλογραμμένη, γεμάτη με δυνατές εικόνες και γλαφυρές περιγραφές, με όλες τις κατάλληλες δόσεις τρόμου, φαντασίας και ανατριχίλας. Και αν σκεφτεί κανείς τη θεματολογία της νουβέλας και αυτά που ζούμε τις τελευταίες εβδομάδες με την παράνοια του Κορωνοϊού (ή όπως στο διάτανο λέγεται), τότε δεν μπορείς παρά να κοιτάξεις γύρω σου τρομαγμένος, μήπως και δεις σε κάποια γωνία να παραμονεύει ένας από τους Γιατρούς της Πανούκλας...
Read
March 20, 2020Το βιβλίο μπορείτε να το κατεβάσετε εντελώς δωρεάν εδώ:
http://nyctophilia.gr/book/%ce%bf%ce%...
http://nyctophilia.gr/book/%ce%bf%ce%...
March 23, 2020
Καραντίνα, απαγόρευση κυκλοφορίας, δράμα η κατάσταση.
Αυτή η τούμπανη νουβέλα ήταν ό,τι έπρεπε.
Τη διάβσα σε λιγότερο από 1 ώρα - αξίζει, πραγματικά.
Αυτή η τούμπανη νουβέλα ήταν ό,τι έπρεπε.
Τη διάβσα σε λιγότερο από 1 ώρα - αξίζει, πραγματικά.
March 20, 2020
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΧΤΕΣ
The cure... (κάποιες σκέψεις για τους ''Γιατρούς της Πανούκλας'' του Γιώργου Κωστόπουλου)
Έχω διαβάσει την ''εξιλέωση'' και τον ''john smith'' και έχω δηλώσει πολλές φορές ότι είμαι φαν του συγγραφέα. Όταν είδα ότι έδωσε μία νουβέλα στο nyctophilia for free... ήξερα πώς θα κυλήσει το βράδυ!
Με ρούφηξε!
Ο Φίλιπ, έπειτα από μία τραυματική εμπειρία σε πολύ νεαρή ηλικία, μετατρέπεται από ένα περιπετειώδες αγόρι σε έναν φοβικό νέο... κι έκτοτε οι γνωστοί μας Plague Doctors τον ακολουθούν!
Δε θα κάνω σπόιλερς, θα πω μόνο πώς από την αρχή μέχρι το τέλος το ενδιαφέρον παραμένει αμείωτο και η πένα του Κωστόπουλου τόσο ζυγισμένη και πειθαρχημένη που δεν μπορείς να σταματήσεις να το διαβάζεις.
Οι παραλληλίες με τους καβαλάρηδες της αποκάλυψης, αντί να είναι τσίζι γίνανε με εκλεπτυσμένο και υπέροχο τρόπο, οι πληροφορίες για την πανώλη του μεσαίωνα και για τους γιατρούς ήτανε με το σταγονόμετρο (δεν φλυάρησε διόλου ούτε ήθελε να επιδείξει την έρευνα που έκανε), ο χαρακτήρας του παππού με άγγιξε τρομερά!
Η σκηνή στο πηγάδι, η σκηνή με τον σκύλο, η σκηνή με τις φωτογραφίες (και γενικά η ιδέα ότι ήταν από την αρχή του κόσμου μέχρι σήμερα παρόντες, ουάου), η σκηνή του μετά, όλη η φάση με το μοναστήρι (και ειδικά η αποκάλυψη του χέιγουντ) και το τέλος!!! Απλά προσκυνώ!!!
Το γεγονός ότι ήταν έντονα λαβκραφτικό (και στην δομή και σε κάποιες εικόνες, μα κυρίως στην ατμόσφαιρα) ήταν για μένα το κερασάκι στην τούρτα!
The cure... (κάποιες σκέψεις για τους ''Γιατρούς της Πανούκλας'' του Γιώργου Κωστόπουλου)
Έχω διαβάσει την ''εξιλέωση'' και τον ''john smith'' και έχω δηλώσει πολλές φορές ότι είμαι φαν του συγγραφέα. Όταν είδα ότι έδωσε μία νουβέλα στο nyctophilia for free... ήξερα πώς θα κυλήσει το βράδυ!
Με ρούφηξε!
Ο Φίλιπ, έπειτα από μία τραυματική εμπειρία σε πολύ νεαρή ηλικία, μετατρέπεται από ένα περιπετειώδες αγόρι σε έναν φοβικό νέο... κι έκτοτε οι γνωστοί μας Plague Doctors τον ακολουθούν!
Δε θα κάνω σπόιλερς, θα πω μόνο πώς από την αρχή μέχρι το τέλος το ενδιαφέρον παραμένει αμείωτο και η πένα του Κωστόπουλου τόσο ζυγισμένη και πειθαρχημένη που δεν μπορείς να σταματήσεις να το διαβάζεις.
Οι παραλληλίες με τους καβαλάρηδες της αποκάλυψης, αντί να είναι τσίζι γίνανε με εκλεπτυσμένο και υπέροχο τρόπο, οι πληροφορίες για την πανώλη του μεσαίωνα και για τους γιατρούς ήτανε με το σταγονόμετρο (δεν φλυάρησε διόλου ούτε ήθελε να επιδείξει την έρευνα που έκανε), ο χαρακτήρας του παππού με άγγιξε τρομερά!
Η σκηνή στο πηγάδι, η σκηνή με τον σκύλο, η σκηνή με τις φωτογραφίες (και γενικά η ιδέα ότι ήταν από την αρχή του κόσμου μέχρι σήμερα παρόντες, ουάου), η σκηνή του μετά, όλη η φάση με το μοναστήρι (και ειδικά η αποκάλυψη του χέιγουντ) και το τέλος!!! Απλά προσκυνώ!!!
Το γεγονός ότι ήταν έντονα λαβκραφτικό (και στην δομή και σε κάποιες εικόνες, μα κυρίως στην ατμόσφαιρα) ήταν για μένα το κερασάκι στην τούρτα!
July 26, 2020
Ωραία δοσμένη και -απ' όσο μπορώ να πω με τα λίγα που ξέρω- πρωτότυπη ιδέα. Ο ρυθμός είναι καλός, η πληροφορία δίνεται με στρατηγικό τρόπο, και οι αποκαλύψεις έρχονται στην ώρα τους.Έχει τους λόξιγκές της σαν ιστορία εδώ κι εκεί, αλλά σε γενικές γραμμές ένα πολύ-πολύ ικανοποιητικό αποτέλεσμα.
March 27, 2020
Ήμουν σίγουρος ότι θα μου αρέσει αυτή η ιστορία, πριν τη διαβάσω. Γρήγορη, δυνατή, με ένα πολύ έξυπνο και ανατριχιαστικό concept και φυσικά μέσα στο κλίμα των ημερών. Απολαυστικότατη!
Read
March 21, 2020Θα εξομολογηθώ πως όταν μου έστειλε ο Γιώργος το κείμενο το μόνο που σκεφτόμουν είναι "αυτό τα σπάει". Μετά σκεφτόμουν πως θα πρέπει και η εμφάνιση να είναι ανάλογη του κειμένου. Αυτό το e-bookάκι βγήκε αβίαστα λόγω του καλού υλικού που είχα για να δουλέψω. Τα υπόλοιπα, θα τα ανακαλύψετε εσείς ακολουθώντας τον Φίλιπ σε αυτή την ανατριχιαστική περιπέτεια ζωής και αρρώστιας...
April 4, 2020
Η γραφή του Γιώργου είναι τόσο εθιστική που ακόμη και συνταγή μαγειρικής να γράψει είμαι σίγουρη πως θα την απολαύσω εξίσου.
Εξαιρετικό σκοτεινό ανάγνωσμα και φρικτά επίκαιρο!
Εξαιρετικό σκοτεινό ανάγνωσμα και φρικτά επίκαιρο!
March 21, 2020
Θα ήθελα να είμαι η πρώτη που το διάβασε να είχα την τύχη να πω ότι ανακάλυψα έναν πολύτιμο λίθο!
Δεν είμαι φυσικά άλλα χαίρομαι τόσο πολύ που το διάβασα. Η πρώτη μου επαφή με το συγγραφέα και όχι σίγουρα και η τελευταία – τετριμμένο ξέρω αλλά έτσι είναι-.
Μια νουβέλα που θα ήθελα να ήταν μυθιστόρημα, όχι γιατί έχει κενά ή ελλείψεις άπλα δεν χόρτασα τον τρόπο με τον οποίο γράφει.
Μια διαφορετική οπτική για τους γιατρούς της Πανούκλας, μια θεωρία που μέχρι να φτάσω στο τέλος με έκανε να αναθεωρήσω τα πάντα για τις μάσκες.
Η ιστορία εξελίσσεται στην ουσία μαζί με τον ίδιο τον πρωταγωνιστή, έτσι ακριβώς παραθέτονται και τα στοιχειά που απαιτούνται για να περάσει ο ίδιος από την αμφισβήτηση και την παράνοια σε μια παράλογα ορθολογική εξήγηση των όσων διαισθάνεται ή ξέρει. Πληροφορίες που στην ουσία ο συγγραφέας μας δίνει μέσα από μικρότερες υποιστορίες που συμβαίνουν κάτω από το πλέγμα της κύριας, χωρίς σε κανένα σημείο να διακόπτεται η γρήγορη ροή. Συναισθηματικές διακυμάνσεις του Φιλιπ – πρωταγωνιστή – που συνεπάγονται διακυμάνσεις στην ένταση της ιστορίας, μας δίνουν το περιθώριο να κάνουμε μια μικρή ανασκόπηση των όσων στοιχείων έχει συλλέξει μέχρι τώρα.
Πρόσωπα που είναι καταδικασμένα να ζουν στην αιωνιότητα, με ότι συνεπάγεται αυτό, εμφανίζονται σαν από μηχανής θεός, σχεδόν όπως συμβαίνει πάντα. Το “σχεδόν” εδώ κάνει την διάφορα και οφείλω να παραδεχτώ ότι μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση πως με δύο απλές κουβέντες, οπτικά, στο μυαλό μου για αρχή, μεταμορφώνει αυτά τα πρόσωπα.
Τα πάντα σε αυτή την νουβέλα είναι μετρημένα με ακρίβεια όπως ακριβώς τα συστατικά σε μια χημική φόρμουλα, αν κάτι πέσει παραπάνω παταγώδης αποτυχία. Δεδομένου ότι βασίζεται στους γιατρούς της Πανούκλας, θέμα γνωστό λίγο πολύ σε όλους είναι εύκολος ο εκτροχιασμός. Τίποτα δεν συνέβη και όλα λειτούργησαν ρολόι.
Όποια στοιχεία βιβλιογραφικά χρειάστηκε να δώσει, τα έβγαλε σαν λόγια καθηγητή ή αποσπάσματα βιβλίων έτσι δεν ακούστηκαν “πλαστικά” μέσα σε ένα τόσο ζωντανό κείμενο, ούτε κούρασαν αφου παρασύρονταν από την ροή της ιστορίας, ακόμα και αυτά που γνώριζα ηχούσαν απαραίτητα. Παρομοιώσεις υπέροχες δοσμένε όπου και όταν έπρεπε να σκιαγραφήσει συναισθήματα που θα έμοιαζαν χιλιοειπωμένα
Το ευφυές και καλόγουστο χιούμορ του πασπάλιζε, όπου θεωρούσε ο συγγραφέας απαραίτητο (ελπίζω να ήταν εσκεμμένο) να δώσει στον Φίλιπ το προφίλ του καθημερινού ανθρώπου που ζει και εξελίσσεται στην κοινωνία του σήμερα.
Ο τρόμος παρουσιάζεται ξερός σαν εικόνα που απλά περνάει σχεδόν διάφανη και τότε με αριστοτεχνικό τρόπο ο Φιλιπ ξεχειλίζει από συναισθήματα, στην ουσία είναι εκείνος ο ¨καλός αγωγός” που ύπουλα θα μας τον μεταφέρει και μέσα από αυτόν θα τα νιώσουμε όλα και μίας και είμαστε ο τρίτος στην ιστορία, θα έπρεπε λογικά να μετριαστεί, αλλά όχι διπλασιάζεται καθώς μας φορτίζει και ο ίδιος ο Φίλιπ.
Το βιβλίο ατμοσφαιρικό πάρα το γεγονός ότι δεν υπάρχουν εκτεταμένες περιγραφές και αυτό δεν οφείλεται μόνο στον λόγο και στην υπέροχη τεχνική του συγγραφέα, κ. Κωστόπουλε σας ευχαριστώ για το ανάγνωσμα. Υπέροχη γλώσσα και ύφος, εύχομαι αυτά τα στοιχεία να αποτελούν και ταυτότητά σας.
Το σαγηνευτικό εξώφυλλο στο χρώμα του βαθιά οξειδωμένου χαλκού, που καλύφθηκε από μούχλα στο πέρασμα των χρόνων, το μπέζ χρώμα των σελίδων με συνεπήραν από την πρώτη ματιά. Η λιτή μα αριστοκρατική γραμματοσειρά, βοηθούν σε συνδυασμό με το ξεκούραστο φόντο ,στο να τρέχουν οι σελίδες τουλάχιστον μέχρι να φτάσεις στο τέλος καθώς η χρήση της κάτοψης της μάσκας σαν πλαίσιο αρίθμησης, πέρα από επιβλητική , λειτουργούσε και σαν φάρος υπενθύμισης της κεντρικής ιδέας. Αυτό που μου έκανε όμως ιδιαίτερη εντύπωση είναι αυτή στην άκρη της σελίδας, που χωμένος μέσα στις λέξεις δεν την βλέπεις και απλά πετάγεται ξαφνικά μπροστά σου και τινάζεσαι. Δεν ξέρω πως συνέβη, μα μου έτυχε πάνω από μία φόρες.
Είναι από εκείνα τα βιβλία που ρούφηξα λαίμαργα όπως ακριβώς τον πρώτο καφέ της ημέρας και παρά την μαυρίλα των ημερών θα σας πρότεινα να το διαβάσετε και σεις.
Υ.Γ. Η επιμέλεια παίζει ρόλο και δεν είναι ΄’όπως ισχυρίζονται πολλοί θέμα του συγγραφέα που θα κάνει τον τελευταίο έλεγχο αλλά καθαρά του επιμελητή. Συγχαρητήρια Ιλέιν Ρήγας, για ακόμα μια φορά απέδειξες πώς το μόνο που μετράει είναι να δουλεύεις σκληρά και να δουλεύεις με αγάπη.
Δεν είμαι φυσικά άλλα χαίρομαι τόσο πολύ που το διάβασα. Η πρώτη μου επαφή με το συγγραφέα και όχι σίγουρα και η τελευταία – τετριμμένο ξέρω αλλά έτσι είναι-.
Μια νουβέλα που θα ήθελα να ήταν μυθιστόρημα, όχι γιατί έχει κενά ή ελλείψεις άπλα δεν χόρτασα τον τρόπο με τον οποίο γράφει.
Μια διαφορετική οπτική για τους γιατρούς της Πανούκλας, μια θεωρία που μέχρι να φτάσω στο τέλος με έκανε να αναθεωρήσω τα πάντα για τις μάσκες.
Η ιστορία εξελίσσεται στην ουσία μαζί με τον ίδιο τον πρωταγωνιστή, έτσι ακριβώς παραθέτονται και τα στοιχειά που απαιτούνται για να περάσει ο ίδιος από την αμφισβήτηση και την παράνοια σε μια παράλογα ορθολογική εξήγηση των όσων διαισθάνεται ή ξέρει. Πληροφορίες που στην ουσία ο συγγραφέας μας δίνει μέσα από μικρότερες υποιστορίες που συμβαίνουν κάτω από το πλέγμα της κύριας, χωρίς σε κανένα σημείο να διακόπτεται η γρήγορη ροή. Συναισθηματικές διακυμάνσεις του Φιλιπ – πρωταγωνιστή – που συνεπάγονται διακυμάνσεις στην ένταση της ιστορίας, μας δίνουν το περιθώριο να κάνουμε μια μικρή ανασκόπηση των όσων στοιχείων έχει συλλέξει μέχρι τώρα.
Πρόσωπα που είναι καταδικασμένα να ζουν στην αιωνιότητα, με ότι συνεπάγεται αυτό, εμφανίζονται σαν από μηχανής θεός, σχεδόν όπως συμβαίνει πάντα. Το “σχεδόν” εδώ κάνει την διάφορα και οφείλω να παραδεχτώ ότι μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση πως με δύο απλές κουβέντες, οπτικά, στο μυαλό μου για αρχή, μεταμορφώνει αυτά τα πρόσωπα.
Τα πάντα σε αυτή την νουβέλα είναι μετρημένα με ακρίβεια όπως ακριβώς τα συστατικά σε μια χημική φόρμουλα, αν κάτι πέσει παραπάνω παταγώδης αποτυχία. Δεδομένου ότι βασίζεται στους γιατρούς της Πανούκλας, θέμα γνωστό λίγο πολύ σε όλους είναι εύκολος ο εκτροχιασμός. Τίποτα δεν συνέβη και όλα λειτούργησαν ρολόι.
Όποια στοιχεία βιβλιογραφικά χρειάστηκε να δώσει, τα έβγαλε σαν λόγια καθηγητή ή αποσπάσματα βιβλίων έτσι δεν ακούστηκαν “πλαστικά” μέσα σε ένα τόσο ζωντανό κείμενο, ούτε κούρασαν αφου παρασύρονταν από την ροή της ιστορίας, ακόμα και αυτά που γνώριζα ηχούσαν απαραίτητα. Παρομοιώσεις υπέροχες δοσμένε όπου και όταν έπρεπε να σκιαγραφήσει συναισθήματα που θα έμοιαζαν χιλιοειπωμένα
Το ευφυές και καλόγουστο χιούμορ του πασπάλιζε, όπου θεωρούσε ο συγγραφέας απαραίτητο (ελπίζω να ήταν εσκεμμένο) να δώσει στον Φίλιπ το προφίλ του καθημερινού ανθρώπου που ζει και εξελίσσεται στην κοινωνία του σήμερα.
Ο τρόμος παρουσιάζεται ξερός σαν εικόνα που απλά περνάει σχεδόν διάφανη και τότε με αριστοτεχνικό τρόπο ο Φιλιπ ξεχειλίζει από συναισθήματα, στην ουσία είναι εκείνος ο ¨καλός αγωγός” που ύπουλα θα μας τον μεταφέρει και μέσα από αυτόν θα τα νιώσουμε όλα και μίας και είμαστε ο τρίτος στην ιστορία, θα έπρεπε λογικά να μετριαστεί, αλλά όχι διπλασιάζεται καθώς μας φορτίζει και ο ίδιος ο Φίλιπ.
Το βιβλίο ατμοσφαιρικό πάρα το γεγονός ότι δεν υπάρχουν εκτεταμένες περιγραφές και αυτό δεν οφείλεται μόνο στον λόγο και στην υπέροχη τεχνική του συγγραφέα, κ. Κωστόπουλε σας ευχαριστώ για το ανάγνωσμα. Υπέροχη γλώσσα και ύφος, εύχομαι αυτά τα στοιχεία να αποτελούν και ταυτότητά σας.
Το σαγηνευτικό εξώφυλλο στο χρώμα του βαθιά οξειδωμένου χαλκού, που καλύφθηκε από μούχλα στο πέρασμα των χρόνων, το μπέζ χρώμα των σελίδων με συνεπήραν από την πρώτη ματιά. Η λιτή μα αριστοκρατική γραμματοσειρά, βοηθούν σε συνδυασμό με το ξεκούραστο φόντο ,στο να τρέχουν οι σελίδες τουλάχιστον μέχρι να φτάσεις στο τέλος καθώς η χρήση της κάτοψης της μάσκας σαν πλαίσιο αρίθμησης, πέρα από επιβλητική , λειτουργούσε και σαν φάρος υπενθύμισης της κεντρικής ιδέας. Αυτό που μου έκανε όμως ιδιαίτερη εντύπωση είναι αυτή στην άκρη της σελίδας, που χωμένος μέσα στις λέξεις δεν την βλέπεις και απλά πετάγεται ξαφνικά μπροστά σου και τινάζεσαι. Δεν ξέρω πως συνέβη, μα μου έτυχε πάνω από μία φόρες.
Είναι από εκείνα τα βιβλία που ρούφηξα λαίμαργα όπως ακριβώς τον πρώτο καφέ της ημέρας και παρά την μαυρίλα των ημερών θα σας πρότεινα να το διαβάσετε και σεις.
Υ.Γ. Η επιμέλεια παίζει ρόλο και δεν είναι ΄’όπως ισχυρίζονται πολλοί θέμα του συγγραφέα που θα κάνει τον τελευταίο έλεγχο αλλά καθαρά του επιμελητή. Συγχαρητήρια Ιλέιν Ρήγας, για ακόμα μια φορά απέδειξες πώς το μόνο που μετράει είναι να δουλεύεις σκληρά και να δουλεύεις με αγάπη.
March 25, 2020
Ήμουν διχασμένος μεταξύ 4 και 5 αστεράκια. Έβαλα 5 γιατί το βρήκα ένα τσικ ανώτερο του John Smith. Πολύ καλό, ανατριχιαστικό, με ωραίες ιστορικές αναφορές. Δυνατό σφηνάκι
March 25, 2020
4.5 αστεράκια από εμένα.
Την λάτρεψα την νουβέλα. Αν και θα ήθελα λίγες σελίδες ακόμα. Με έκανε να δω τους γιατρούς της πανούκλας με άλλο μάτι.
Νιώθω ευτυχής που κάποιος καλός άνθρωπος με έπεισε να αγοράσω ένα βιβλίο του πριν κάποιους μηνες και θα το ξεκινήσω άμεσα. Νομίζω ότι ένας έρωτας γεννιέται. Ευχαριστώ Θανάση που επέμενες.
Την λάτρεψα την νουβέλα. Αν και θα ήθελα λίγες σελίδες ακόμα. Με έκανε να δω τους γιατρούς της πανούκλας με άλλο μάτι.
Νιώθω ευτυχής που κάποιος καλός άνθρωπος με έπεισε να αγοράσω ένα βιβλίο του πριν κάποιους μηνες και θα το ξεκινήσω άμεσα. Νομίζω ότι ένας έρωτας γεννιέται. Ευχαριστώ Θανάση που επέμενες.
March 24, 2020
Ρούφηξα αυτή την κατaπληκτική νουβέλα που προσφέρεται δωρεάν μέσα από την ιστοσελίδα Nyctophilia. (www.nyctophilia.gr)
Ένα επίκαιρο κείμενο, άξιο να διαβαστεί από όλους μέσα στον εγκλεισμό που βιώνουμε. Προφητικό θα έλεγα. Ο τρόμος και το μυστήριο συνυπάρχουν αντάμα, χέρι με χέρι και η γραφή του Κωστόπουλου είναι άμεση και καθηλωτική. Φεύγει νεράκι και όπως είπα παραπάνω, προσφέρεται δωρεάν. Ένα δωρεάν σφηνάκι τρόμου και φαντασίας ανάμεσα στις σειρές που ίσως βλέπετε ή τα ογκώδη βιβλία που διαβάζετε. Ένα όμορφο δείγμα του ελληνικού Φανταστικού ζωντανεύει στις οθόνες.
Δεν θα ισχυριστώ ότι πρωτοτυπεί, αλλά δεν έχει σημασία. Είναι καλογραμμένο, με αγάπη και πάθος.
Μην το χάσετε.
Αρνητικά: Καθότι γνωστός στο να ψειρίζω πράγματα, θα έλεγα ότι υπάρχουν σημεία που πρέπει να ξαναδιαβάσεις το κείμενο για να το καταλάβεις. Υπάρχουν κάποια κενά και χάσματα. Αλλά όλα αυτά δεν έχουν σημασία, γιατί το μέσο μάτι και μυαλό βυθίζεται στο γραπτό και τα αγνοεί. Και πολύ καλά κάνει, γιατί η τέρψη που αποκωμίζεται από την ανάγνωση είναι το λιγότερο, ευαγής.
Στην προσωπική μου βαθμολόγιση άνετα παίρνει ένα 12/17. 8/11 όσον αφορά την προσωπική μου, υποκειμενική και αυστηρότατη κριτική και το κατά πόσο μου άρεσε. 3/3 η αξία του. Διατίθεται δωρεάν. Διαβάστε το. 1/3 η απήχηση που μπορεί να έχει στο ευρύ αναγνωστικό κοινό καθώς και η προσφορά του στην ελληνική λογοτεχνία.
ΥΓ: Είναι τόσο επίκαιρο όσο δεν πάει.
ΥΓ2: Σύντομα θα προσπαθήσω να αποκτήσω όλα τα συγγράμματα του συγκεκριμένου συγγραφέα.
ΥΓ3: Μεταξύ μας, η πανούκλα, σε αντίθεση με τον κορονοϊό θεραπεύεται με αντιβιοτικά. Θεραπεία εκλογής οι κινολόνες, οι οποίες αντιμετωπίζουν ευρύ φάσμα μικροβιακών λοιμώξεων.
Ένα επίκαιρο κείμενο, άξιο να διαβαστεί από όλους μέσα στον εγκλεισμό που βιώνουμε. Προφητικό θα έλεγα. Ο τρόμος και το μυστήριο συνυπάρχουν αντάμα, χέρι με χέρι και η γραφή του Κωστόπουλου είναι άμεση και καθηλωτική. Φεύγει νεράκι και όπως είπα παραπάνω, προσφέρεται δωρεάν. Ένα δωρεάν σφηνάκι τρόμου και φαντασίας ανάμεσα στις σειρές που ίσως βλέπετε ή τα ογκώδη βιβλία που διαβάζετε. Ένα όμορφο δείγμα του ελληνικού Φανταστικού ζωντανεύει στις οθόνες.
Δεν θα ισχυριστώ ότι πρωτοτυπεί, αλλά δεν έχει σημασία. Είναι καλογραμμένο, με αγάπη και πάθος.
Μην το χάσετε.
Αρνητικά: Καθότι γνωστός στο να ψειρίζω πράγματα, θα έλεγα ότι υπάρχουν σημεία που πρέπει να ξαναδιαβάσεις το κείμενο για να το καταλάβεις. Υπάρχουν κάποια κενά και χάσματα. Αλλά όλα αυτά δεν έχουν σημασία, γιατί το μέσο μάτι και μυαλό βυθίζεται στο γραπτό και τα αγνοεί. Και πολύ καλά κάνει, γιατί η τέρψη που αποκωμίζεται από την ανάγνωση είναι το λιγότερο, ευαγής.
Στην προσωπική μου βαθμολόγιση άνετα παίρνει ένα 12/17. 8/11 όσον αφορά την προσωπική μου, υποκειμενική και αυστηρότατη κριτική και το κατά πόσο μου άρεσε. 3/3 η αξία του. Διατίθεται δωρεάν. Διαβάστε το. 1/3 η απήχηση που μπορεί να έχει στο ευρύ αναγνωστικό κοινό καθώς και η προσφορά του στην ελληνική λογοτεχνία.
ΥΓ: Είναι τόσο επίκαιρο όσο δεν πάει.
ΥΓ2: Σύντομα θα προσπαθήσω να αποκτήσω όλα τα συγγράμματα του συγκεκριμένου συγγραφέα.
ΥΓ3: Μεταξύ μας, η πανούκλα, σε αντίθεση με τον κορονοϊό θεραπεύεται με αντιβιοτικά. Θεραπεία εκλογής οι κινολόνες, οι οποίες αντιμετωπίζουν ευρύ φάσμα μικροβιακών λοιμώξεων.
April 30, 2020
Ήταν πολύ καλό αλλά θεωρώ ότι θα μπορούσε να γίνει ένα κανονικό μυθιστόρημα. Μου έδωσε την εντύπωση ότι ο συγγραφέας κρατιοταν να μην επεκταθεί.
September 7, 2021
Λιτό. Συμπαγές. Γρήγορο. Εθιστικό. Υπέροχα αηδιαστικό!
July 22, 2020
"Οι Γιατροί της πανούκλας" είναι μια νουβέλα τρόμου και μυστηρίου που πραγματεύεται, όπως φαντάζεστε, το ζήτημα της πανδημίας. Είναι ένα ολόκληρο είδος, αυτό του Pandemic Lit και οι καιροί του COVID-19 φαίνεται πως έδωσαν την αφορμή για μια σύντομη άνθιση του genre γενικώς.
Όσον αφορά το συγκεκριμένο βιβλίο, επιλέγει ξεκάθαρα την οδό του horror. Ο συγγραφέας φαίνεται να εκμεταλλεύται πλήρως τα δυνατότερα στοιχεία της γραφής και στυλ του σε αυτές τις ~70 σελίδες: Η ατμόσφαιρα χτίζεται αβίαστα, παρότι οι περιγραφές και οι αφηγήσεις δεν είναι κάτι το εξαιρετικό. Οι χαρακτήρες - ειδικά ο πρωταγωνιστής - έχουν γοητεία και προσωπικότητα, παρότι ο χαρακτήρας τους δεν έχει τον χρόνο και τον χώρο για αξιοσημείωτο βάθος και ανάπτυξη. Η πλοκή είναι δεμένη, κρατάει την αγωνία και το ενδιαφέρον και καταλήγει σε μια ικανοποιητική κλιμάκωση, παρότι τα τελευταία κεφάλαια θα μπορούσαν να είναι πιο "γεμάτα".
Τα πιο δυνατά στοιχεία του κειμένου θα έλεγα πως είναι η ροή, το ύφος και η κεντρική ιδέα της ιστορίας. Η πανούκλα περασμένων αιώνων επιστρέφει ως κάτοτροπο στην σημερινή εποχή και τραβιούνται παράλληλες, όπως οι γιατροί της πανούκλας με τις μάσκες του σήμερα. Αν και η ατμόσφαιρα είναι συγκεκριμένη και καλοδομημένη, υπάρχουν αρκετά ανάλφρα στοιχεία ώστε το εργο να μην καταλήγει καταπιεστικό και ζοφερό. Χωρίς να καταλήγει γραφικό στην παρουσίαση του θέματος - εν μέσω καραντίνας ειδικά - αλλά παράλληλα χωρίς να προσπαθεί να προσφέρει ιδιαίτερο σχόλιο με προεκτάσεις, καταφέρνει να κρατάει μια ευχάριστη ισσοροπία.
Είναι ένα εύπεπτο πλήρες γεύμα με ατμόσφαιρα, ευφυές χιούμορ, ενδιαφέρουσα πλοκή και ικανοποιητική κλιμάκωση. Προτείνω να διαβάσετε αυτό το e-book ακόμη και αν δεν είστε λάτρεις του είδους. Απλά και μόνο αν έχετε βιώσει το ζήτημα "καραντίνα" και θέλετε συντροφιά, είναι η μάλλον καλύτερή σας δωρέαν επιλογή.
Όσον αφορά το συγκεκριμένο βιβλίο, επιλέγει ξεκάθαρα την οδό του horror. Ο συγγραφέας φαίνεται να εκμεταλλεύται πλήρως τα δυνατότερα στοιχεία της γραφής και στυλ του σε αυτές τις ~70 σελίδες: Η ατμόσφαιρα χτίζεται αβίαστα, παρότι οι περιγραφές και οι αφηγήσεις δεν είναι κάτι το εξαιρετικό. Οι χαρακτήρες - ειδικά ο πρωταγωνιστής - έχουν γοητεία και προσωπικότητα, παρότι ο χαρακτήρας τους δεν έχει τον χρόνο και τον χώρο για αξιοσημείωτο βάθος και ανάπτυξη. Η πλοκή είναι δεμένη, κρατάει την αγωνία και το ενδιαφέρον και καταλήγει σε μια ικανοποιητική κλιμάκωση, παρότι τα τελευταία κεφάλαια θα μπορούσαν να είναι πιο "γεμάτα".
Τα πιο δυνατά στοιχεία του κειμένου θα έλεγα πως είναι η ροή, το ύφος και η κεντρική ιδέα της ιστορίας. Η πανούκλα περασμένων αιώνων επιστρέφει ως κάτοτροπο στην σημερινή εποχή και τραβιούνται παράλληλες, όπως οι γιατροί της πανούκλας με τις μάσκες του σήμερα. Αν και η ατμόσφαιρα είναι συγκεκριμένη και καλοδομημένη, υπάρχουν αρκετά ανάλφρα στοιχεία ώστε το εργο να μην καταλήγει καταπιεστικό και ζοφερό. Χωρίς να καταλήγει γραφικό στην παρουσίαση του θέματος - εν μέσω καραντίνας ειδικά - αλλά παράλληλα χωρίς να προσπαθεί να προσφέρει ιδιαίτερο σχόλιο με προεκτάσεις, καταφέρνει να κρατάει μια ευχάριστη ισσοροπία.
Είναι ένα εύπεπτο πλήρες γεύμα με ατμόσφαιρα, ευφυές χιούμορ, ενδιαφέρουσα πλοκή και ικανοποιητική κλιμάκωση. Προτείνω να διαβάσετε αυτό το e-book ακόμη και αν δεν είστε λάτρεις του είδους. Απλά και μόνο αν έχετε βιώσει το ζήτημα "καραντίνα" και θέλετε συντροφιά, είναι η μάλλον καλύτερή σας δωρέαν επιλογή.
March 21, 2020
Όλοι έχουμε δει τους γιατρούς της πανούκλας. Μέχρι και σε αποκριάτικη στολή κυκλοφορούν κάθε χρόνο....
(Θα το προτιμούσα σε πιο steampunk version αλλά τι να κάνουμε? Διακαεις ποθοι....)
Σε κάποιο εκπαιδευτικό Ίδρυμα στο Εδιμβούργο,ένας καθηγητής προσπαθεί να τραβήξει το ενδιαφέρον των μαθητών του.
Θεμα : Μαυρη Πανωλη ή Μαύρος θάνατος
1348-1353
75-100 εκατομμύρια νεκροί
Ανάμεσα στους μαθητές του είναι και ο Φίλιπ Τανερ. Ένας καχεκτικος νεαρός. Απο αυτούς που περνάνε δίπλα σου απαρατήρητοι. Απο αυτούς που δεν καταδεχεσαι να τους ρίξεις δεύτερη ματιά.
Όμως ο Φίλιπ ξέρει. Γιατί ο Φίλιπ έχει δει τους τέσσερις Λοιμοφορους. Έχει δει τους τέσσερις ραμφομορφους γιατρούς της πανούκλας. Τους τέσσερις ιερείς της Εντροπίας που απ'όπου περνούν σκορπούν σήψη,πόνο,θλίψη,θάνατο και ότι αλλο περιείχε το κουτί της Πανδώρας....
Πράσινος,ο Βαρόνος της Οξείδωσης με το μπαστούνι του με το ασημένιο κεφάλι ποντικού.
Καστανος ο Κόμης της Αποσύνθεσης με την καμπάνα του.
Φαιος,ο Δούκας της Σήψης με το βιβλίο του.
Μελάς,ο Άρχοντας του Θανάτου.
Στους ώμους του έχει πέσει ενα βαρυ φορτίο.
Το Codex Cladis,το βιβλίο μύθος που κρύβει όλα τους τα μυστικά.
Μια νέα μεταλλαγμένη μορφή πανώλης έχει εμφανιστεί στην σύγχρονη εποχή με ταχιστη μεταδοτικότητα και θνησιμότητα που αγγίζει το τρομαχτικό 99,8%. Πρέπει να κάνει αγώνα δρόμου να προλάβει να περισώσει ότι μπορεί.
"Υπαγε τώρα και δίδαξε στον κόσμο την αλήθεια"
Ποιος δεν έχει αναρωτηθεί : ' Τι θα γινόταν αν αυτοί οι γιατροί της πανούκλας δεν φορούσαν μάσκα και ήταν αυτο το πραγματικό τους πρόσωπο?'. Ορμώμενος απο αυτο,ο συγγραφέας έχει δημιουργήσει ενα διαμαντάκι με τις ανατροπές του,με τον τρόμο του και ας είναι μονο 72 σελίδες.
(Θα το προτιμούσα σε πιο steampunk version αλλά τι να κάνουμε? Διακαεις ποθοι....)
Σε κάποιο εκπαιδευτικό Ίδρυμα στο Εδιμβούργο,ένας καθηγητής προσπαθεί να τραβήξει το ενδιαφέρον των μαθητών του.
Θεμα : Μαυρη Πανωλη ή Μαύρος θάνατος
1348-1353
75-100 εκατομμύρια νεκροί
Ανάμεσα στους μαθητές του είναι και ο Φίλιπ Τανερ. Ένας καχεκτικος νεαρός. Απο αυτούς που περνάνε δίπλα σου απαρατήρητοι. Απο αυτούς που δεν καταδεχεσαι να τους ρίξεις δεύτερη ματιά.
Όμως ο Φίλιπ ξέρει. Γιατί ο Φίλιπ έχει δει τους τέσσερις Λοιμοφορους. Έχει δει τους τέσσερις ραμφομορφους γιατρούς της πανούκλας. Τους τέσσερις ιερείς της Εντροπίας που απ'όπου περνούν σκορπούν σήψη,πόνο,θλίψη,θάνατο και ότι αλλο περιείχε το κουτί της Πανδώρας....
Πράσινος,ο Βαρόνος της Οξείδωσης με το μπαστούνι του με το ασημένιο κεφάλι ποντικού.
Καστανος ο Κόμης της Αποσύνθεσης με την καμπάνα του.
Φαιος,ο Δούκας της Σήψης με το βιβλίο του.
Μελάς,ο Άρχοντας του Θανάτου.
Στους ώμους του έχει πέσει ενα βαρυ φορτίο.
Το Codex Cladis,το βιβλίο μύθος που κρύβει όλα τους τα μυστικά.
Μια νέα μεταλλαγμένη μορφή πανώλης έχει εμφανιστεί στην σύγχρονη εποχή με ταχιστη μεταδοτικότητα και θνησιμότητα που αγγίζει το τρομαχτικό 99,8%. Πρέπει να κάνει αγώνα δρόμου να προλάβει να περισώσει ότι μπορεί.
"Υπαγε τώρα και δίδαξε στον κόσμο την αλήθεια"
Ποιος δεν έχει αναρωτηθεί : ' Τι θα γινόταν αν αυτοί οι γιατροί της πανούκλας δεν φορούσαν μάσκα και ήταν αυτο το πραγματικό τους πρόσωπο?'. Ορμώμενος απο αυτο,ο συγγραφέας έχει δημιουργήσει ενα διαμαντάκι με τις ανατροπές του,με τον τρόμο του και ας είναι μονο 72 σελίδες.
This entire review has been hidden because of spoilers.
March 25, 2020
Πολύ ωραίο ανάγνωσμα.
Δεν έχω να πω και πολλά γιατί το μικρό του μέγεθος δεν αφήνει να αναπτυχθούν πολύ χαρακτήρες, πλοκή και υπόλοιπα μέρη αλλά αξίζει νομίζω για τον χρόνο που απαιτεί απο τον αναγνώστη για να διαβαστεί.
Ίσως να βοηθάει και η κατάσταση που ζούμε τώρα με την καραντίνα για να μπεις περισσότερο στο κλιμα.
Δεν έχω να πω και πολλά γιατί το μικρό του μέγεθος δεν αφήνει να αναπτυχθούν πολύ χαρακτήρες, πλοκή και υπόλοιπα μέρη αλλά αξίζει νομίζω για τον χρόνο που απαιτεί απο τον αναγνώστη για να διαβαστεί.
Ίσως να βοηθάει και η κατάσταση που ζούμε τώρα με την καραντίνα για να μπεις περισσότερο στο κλιμα.
October 9, 2021
Δυνατό, ευχάριστο και σιχαμερό. Το βιβλίο είναι καλογραμμένο, με έντονες εικόνες. Το συναίσθημα της φρίκης και του τρόμου επιτυγχάνεται σε κάθε του σελίδα. Δυστυχώς είναι νουβέλα οπότε δεν προλαβαίνει να αναπτυχθεί (έχει την δυνατότητα) και δίνει ένα βιαστικό τέλος (περιμένεις κάτι πιο δυνατό) χωρίς βέβαια αυτό να χαλάει την ιδέα ή τα συναισθήματα που έχει δημιουργήσει. Άλλη μια φορά ο συγκεκριμένος συγγραφέας αποδεικνύει το ταλέντο του.
March 25, 2020
Η πένα του Γιώργου είναι εγγύηση για μια καλή ιστορία! Ο τρόπος που γράφει είναι εξαιρετικός και σε βάζει στην ιστορία. Δεν μιλάμε για τη φαντασία που είναι σε επίπεδα μεγάλων συγγραφέων! Μπράβο!
March 22, 2021
Πρώτη μου επαφή με το συγκεκριμένο συγγραφέα και πραγματικά ήταν μια πολύ ευχάριστη εμπειρία . Το διαβάσαμε μαζί με το γιο μου 11 ετών και λάτρη αυτού του είδους πραγματικά ενθουσιάστηκε.
Displaying 1 - 21 of 21 reviews