What do you think?
Rate this book
ด้วยความลับและเคารพ
ความลับระหว่างบรรทัดของจดหมายโต้ตอบที่จะทำให้คุณมองเพื่อนไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
อัตสึชิ อาจารย์โรงเรียนมัธยม กลับไปพบนักเรียนเก่าหกคนตามคำร้องขอของครูประถม โดยที่ทั้งหกและเขาต่างมีส่วนเกี่ยวข้องกับอุบัติเหตุเมื่อ 20 ปีก่อน แต่ละบรรทัดของจดหมายเปิดเผยความจริงไปทีละน้อย ถมช่องโหว่แห่งความสงสัยไปเรื่อยๆ แต่แล้วจดหมายฉบับที่หก "การบ้านใหม่ในรอบ 20 ปี" ก็ตีแผ่ความจริงในอดีตสุดช็อก
พบกับ 'เหตุการณ์' ที่ถูกถ่ายทอดด้วยอารมณ์ชวนให้สงสัยผ่านจดหมายโต้ตอบระหว่างเพื่อนรัก
อัตสึชิ อาจารย์โรงเรียนมัธยม กลับไปพบนักเรียนเก่าหกคนตามคำร้องขอของครูประถม โดยที่ทั้งหกและเขาต่างมีส่วนเกี่ยวข้องกับอุบัติเหตุเมื่อ 20 ปีก่อน แต่ละบรรทัดของจดหมายเปิดเผยความจริงไปทีละน้อย ถมช่องโหว่แห่งความสงสัยไปเรื่อยๆ แต่แล้วจดหมายฉบับที่หก "การบ้านใหม่ในรอบ 20 ปี" ก็ตีแผ่ความจริงในอดีตสุดช็อก
พบกับ 'เหตุการณ์' ที่ถูกถ่ายทอดด้วยอารมณ์ชวนให้สงสัยผ่านจดหมายโต้ตอบระหว่างเพื่อนรัก
226 pages, Paperback
First published September 21, 2010
5 people are currently reading
95 people want to read
About the author
Kanae Minato 湊 かなえ
49 books1,730 followersKanae MINATO (湊 かなえ, born 1973) is a Japanese writer of crime fiction and thriller.
She started writing in her thirties. Her first novel Confessions (告白, Kokuhaku) became a bestseller and won the Japanese Booksellers Award. The movie Confession directed by Tetsuya Nakashima was nominated to 2011 Academy Award.
She has been described in Japan as "the queen of iyamisu"(eww mystery), a subgenre of mystery fiction which deals with grisly episodes and the dark side of human nature.
She started writing in her thirties. Her first novel Confessions (告白, Kokuhaku) became a bestseller and won the Japanese Booksellers Award. The movie Confession directed by Tetsuya Nakashima was nominated to 2011 Academy Award.
She has been described in Japan as "the queen of iyamisu"(eww mystery), a subgenre of mystery fiction which deals with grisly episodes and the dark side of human nature.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 27 of 27 reviews
November 17, 2020
4.5 ดาวค่ะ สำหรับรวมเรื่องสั้น 3 เรื่องของมินะโตะ คะนะเอะ
เรื่องที่ 1 เราให้ 9 คะแนน
เรื่องที่ 2 ให้ 10เต็ม
สนุกมากติดกัน 2 เรื่องก็เลยทำให้คาดหวังกับเรื่องที่ 3 ไปหน่อย ที่จริงพล็อตก็ดี วิธีการดำเนินเรื่องก็ดีนะ แต่ 2 เรื่องแรกกินขาดไปแล้ว เรื่องที่ 3 เราเลยเฉยๆ ค่ะ
เราว่าหน้าปกสีน้ำเงินรูปซองจดหมายแบบนี้...อาจจะทำให้คนอ่านคาดหวังไปผิดทางนิดนึงว่าจะได้อ่านอะไรดาร์คๆ จิตใจมนุษย์อันดำมืดยากแท้หยั่งถึง... แต่ไม่ค่ะ เล่มนี้ไม่ดาร์ค มันระทึกแต่ไม่ดาร์คนะ ค่อนไปทางร้านขายของชำของคุณนามิยะเลยด้วยซ้ำ ถ้าหน้าปกเป็นรูปวาด อาจทำให้เตะตาคนอ่านมากกว่านี้ และไม่คาดหวังไปผิดทางว่าจะโหดหรือหลอนด้วยค่ะ (ก่อนอ่านเรายังคิดว่ามันน่าจะโหดเลย)
ทั้ง 3 เรื่องนำเสนอในรูปแบบ 'จดหมาย' และเพราะเราชอบจดหมายอยู่แล้ว เลยบวกคะแนนเพิ่มพิเศษให้ แต่ที่ให้คะแนนสองเรื่องแรกมากเป็นพิเศษ เพราะคุณมินะโตะแกหยิบวิธีเล่าแบบราโชมอน/อุโมงค์ผาเมืองมาใช้กับ 2 เรื่องนี้ด้วยน่ะสิ
เรื่องแรก เป็นเรื่องในหมู่แกงค์เพื่อนสาวที่เรียนจบก็แยกย้าย แต่ได้มารวมตัวกันเพราะงานแต่งงานของเพื่อนคนหนึ่งในกลุ่ม ก่อนจะมีความลึกลับและธริลเลอร์ในการตามหา 'ความจริง' เรื่องราวของเพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มที่หายตัวปริศนาไปตั้งแต่เกิดเหตุการณ์ในอดีต
เรื่องแรกว่าแซ่บ เรื่องที่สองยิ่งเด็ดค่ะ เหมือนลองเขียนด้วยเทคนิคอย่างที่ว่ามากับเรื่องแรกแล้วออกมาค่อนข้างดี คุณมินะโตะเลยหยิบเทคนิคจดหมาย+ราโชมอนมาใช้อีกที เพิ่มเติมด้วยการเล่นประเด็น 'ความเป็นครู' เข้าไป
โอโห... คนเป็นครูมาเขียนเล่าเรื่องครูนี่มันดียยยยย์ค่ะ เธอเก็บรายละเอียด ความขำขัน ความเจ็บปวดและไม่สบายใจของคนเป็นครูมาเล่าได้อย่างสดใหม่มากๆ ตื่นเต้น เร้าใจ เดาไม่ได้ว่าตกลงอยากให้เรื่องออกมาอย่างไรกันแน่ แล้วพอเลือกจบแบบนี้... ต้องขอกราบแม่ 1 ที เรื่องนี้มันดีจริงๆ ค่ะ
เรื่องที่ 3 เป็นประเด็นเรื่องอาสาสมัครพัฒนาประเทศโลกที่ 3 ตัดสลับกับจดหมายของแฟนที่เขียนคุยกันไปมา พร้อมๆ กับการย้อนนึกถึงความทรงจำสมัยมัธยมปลาย คือ... ก็ไม่คิดว่าเรื่องจะเดินไปได้ขนาดนั้น และในความหวานๆ ของจดหมายแบบคู่รักจะสามารถสอดแทรกเรื่องขมๆ แบบนี้ลงมาได้ แง่นึงก็ทึ่งว่าคุณมินะโตะเขียนเก่งจัง เล่าด้วยน้ำเสียงเรื่อยๆ สบายๆ เลยแต่เนื้อเรื่องเดินตลอดและตัดสลับไปมาได้ไม่งงด้วย เสียดายว่ามันเนือยกว่า 2 เรื่องแรกน่ะค่ะ เลยรู้สึกจืดไปหน่อย
แต่โดยรวมนี่ก็เป็นรวมเรื่องสั้นที่เกินคาดเรามาก ไม่นึกว่าคุณมินะโตะจะเขียนเรื่องสั้นได้สนุกด้วย
สำหรับเรื่องสั้นเรื่องที่ 2 ในเล่มนี้ ตอนนี้เป็นเริ่องสั้นดีที่สุดที่เราได้อ่านในปี 2020 ค่ะ
เรื่องที่ 1 เราให้ 9 คะแนน
เรื่องที่ 2 ให้ 10เต็ม
สนุกมากติดกัน 2 เรื่องก็เลยทำให้คาดหวังกับเรื่องที่ 3 ไปหน่อย ที่จริงพล็อตก็ดี วิธีการดำเนินเรื่องก็ดีนะ แต่ 2 เรื่องแรกกินขาดไปแล้ว เรื่องที่ 3 เราเลยเฉยๆ ค่ะ
เราว่าหน้าปกสีน้ำเงินรูปซองจดหมายแบบนี้...อาจจะทำให้คนอ่านคาดหวังไปผิดทางนิดนึงว่าจะได้อ่านอะไรดาร์คๆ จิตใจมนุษย์อันดำมืดยากแท้หยั่งถึง... แต่ไม่ค่ะ เล่มนี้ไม่ดาร์ค มันระทึกแต่ไม่ดาร์คนะ ค่อนไปทางร้านขายของชำของคุณนามิยะเลยด้วยซ้ำ ถ้าหน้าปกเป็นรูปวาด อาจทำให้เตะตาคนอ่านมากกว่านี้ และไม่คาดหวังไปผิดทางว่าจะโหดหรือหลอนด้วยค่ะ (ก่อนอ่านเรายังคิดว่ามันน่าจะโหดเลย)
ทั้ง 3 เรื่องนำเสนอในรูปแบบ 'จดหมาย' และเพราะเราชอบจดหมายอยู่แล้ว เลยบวกคะแนนเพิ่มพิเศษให้ แต่ที่ให้คะแนนสองเรื่องแรกมากเป็นพิเศษ เพราะคุณมินะโตะแกหยิบวิธีเล่าแบบราโชมอน/อุโมงค์ผาเมืองมาใช้กับ 2 เรื่องนี้ด้วยน่ะสิ
เรื่องแรก เป็นเรื่องในหมู่แกงค์เพื่อนสาวที่เรียนจบก็แยกย้าย แต่ได้มารวมตัวกันเพราะงานแต่งงานของเพื่อนคนหนึ่งในกลุ่ม ก่อนจะมีความลึกลับและธริลเลอร์ในการตามหา 'ความจริง' เรื่องราวของเพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มที่หายตัวปริศนาไปตั้งแต่เกิดเหตุการณ์ในอดีต
เรื่องแรกว่าแซ่บ เรื่องที่สองยิ่งเด็ดค่ะ เหมือนลองเขียนด้วยเทคนิคอย่างที่ว่ามากับเรื่องแรกแล้วออกมาค่อนข้างดี คุณมินะโตะเลยหยิบเทคนิคจดหมาย+ราโชมอนมาใช้อีกที เพิ่มเติมด้วยการเล่นประเด็น 'ความเป็นครู' เข้าไป
โอโห... คนเป็นครูมาเขียนเล่าเรื่องครูนี่มันดียยยยย์ค่ะ เธอเก็บรายละเอียด ความขำขัน ความเจ็บปวดและไม่สบายใจของคนเป็นครูมาเล่าได้อย่างสดใหม่มากๆ ตื่นเต้น เร้าใจ เดาไม่ได้ว่าตกลงอยากให้เรื่องออกมาอย่างไรกันแน่ แล้วพอเลือกจบแบบนี้... ต้องขอกราบแม่ 1 ที เรื่องนี้มันดีจริงๆ ค่ะ
เรื่องที่ 3 เป็นประเด็นเรื่องอาสาสมัครพัฒนาประเทศโลกที่ 3 ตัดสลับกับจดหมายของแฟนที่เขียนคุยกันไปมา พร้อมๆ กับการย้อนนึกถึงความทรงจำสมัยมัธยมปลาย คือ... ก็ไม่คิดว่าเรื่องจะเดินไปได้ขนาดนั้น และในความหวานๆ ของจดหมายแบบคู่รักจะสามารถสอดแทรกเรื่องขมๆ แบบนี้ลงมาได้ แง่นึงก็ทึ่งว่าคุณมินะโตะเขียนเก่งจัง เล่าด้วยน้ำเสียงเรื่อยๆ สบายๆ เลยแต่เนื้อเรื่องเดินตลอดและตัดสลับไปมาได้ไม่งงด้วย เสียดายว่ามันเนือยกว่า 2 เรื่องแรกน่ะค่ะ เลยรู้สึกจืดไปหน่อย
แต่โดยรวมนี่ก็เป็นรวมเรื่องสั้นที่เกินคาดเรามาก ไม่นึกว่าคุณมินะโตะจะเขียนเรื่องสั้นได้สนุกด้วย
สำหรับเรื่องสั้นเรื่องที่ 2 ในเล่มนี้ ตอนนี้เป็นเริ่องสั้นดีที่สุดที่เราได้อ่านในปี 2020 ค่ะ
October 23, 2019
"ความลับระหว่างบรรทัด ที่ทำให้คุณมองเพื่อนเปลี่ยนไป"
ตอนแรกเข้าใจว่าผลงานชิ้นนี้เป็นนิยายเรื่องยาวเหมือนทุกๆ ครั้ง แต่เปล่าเลยค่ะ มันเป็นเหมือนเรื่องสั้นขนาดยาวสามเรื่องโดยมี "จดหมาย" เป็นสื่อกลางในการเดินเรื่องทั้งหมด
เรื่องแรก
เรื่องราวของ "เอ็ตสึโกะ" ที่ห่างหายจากบ้านเกิดไปนาน ได้กลับมาพบกับกลุ่มเพื่อนชมรมกระจายเสียงอีกครั้งในงานแต่งของเพื่อนสองคนในกลุ่ม แต่ดูเหมือนสมาชิกร่วมแก๊งค์จะมาร่วมงานไม่ครบ พร้อมกับมีข่าวลือแปลกๆ เกี่ยวกับ "จิอากิ" เพื่อนคนที่หายตัวไป จุดเริ่มต้นของการเขียนจดหมายเพื่อสืบหาความจริงจึงเกิดขึ้น
เรื่องที่สอง
เรื่องราวของ "อัตสึชิ" ที่เดินทางไปพบกับนักเรียนเก่าหกคนตามความประสงค์ของ "มาจิโกะ" ครูประถมที่เคารพท่านหนึ่ง เพราะท่านอยากรู้ว่าชีวิตความเป็นอยู่ของเด็กทั้งหกในตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง แต่ดูเหมือนว่าเด็กทั้งหกรวมถึงครูประถมจะมีความลับบางอย่างซ่อนเร้นอยู่ จากแต่เดิมที่อัตสึชิตั้งใจจะเขียนจดหมายเพื่อรายงานความเป็นอยู่ของเด็กทั้งหกให้ครูประถมทราบ เขาก็ถูกดึงเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องจนได้
เรื่องที่สาม
เรื่องราวของสองคู่รักที่ใช้ชีวิตกันคนละประเทศ แต่ด้วยความคิดถึงที่ "มาริโกะ" มาให้ต่อ "จุนอิจิ" จึงได้เขียนจดหมายสอบถามถึงชีวิตความเป็นอยู่ที่ต่างแดนกับภารกิจอาสาสมัครของจุนอิจิ แต่ดูเหมือนว่าการที่จุนอิจิจากมา ทำให้สภาพจิตใจของมาริโกะสั่นคลอน และความลับดำมืดที่จุนอิจิปกปิดไว้นานก็เริ่มเปิดเผยขึ้น
สำหรับเรา การเล่าเรื่องผ่านการโต้ตอบจดหมายระหว่างตัวละครไม่ใช่สิ่งแปลกใหม่เท่าไหร่ และมินะโตะก็ยังคงสไตล์มินะโตะเหมือนเดิม ใครที่เคยอ่านผลงานของผู้เขียนท่านนี้ก็จะเข้าใจดี 55555
เนื้อเรื่องเล่มนี้ออกจะธรรมดาไปหน่อย ไม่ค่อยวิปริตวิปลาส ตัวพล็อตก็ไม่ค่อยชวนระทึก เร้าใจ หรือหวือหวาเหมือนเล่มอื่นๆ การเดินเรื่องก็ไม่ได้น่าตื่นเต้นมากมาย แต่ก็ยังชวนติดตามอยู่บ้าง เพราะความอยากรู้อยากเห็นว่า "ความจริง" ของแต่ละเรื่องราวที่เกิดขึ้นคืออะไรกันแน่ ผู้เขียนทำให้เราเกิดความสงสัยในการอ่านจดหมายโต้ตอบตลอดเวลา ทำให้เราตั้งคำถามว่า "ใครกันแน่ที่พูดความจริง" หรือ "ความจริงแล้ว มันไม่มีอะไรหรอก แต่แกอ่ะ คิดมากกันไปเอง" (ฮ่าาาาา) เนื้อเรื่องเหมือนจะค่อยๆ ปลุกเร้าความสงสัยในตัวเราขึ้นมา ก่อนที่ตอนท้ายจะเฉลยแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย แต่ก็ไม่ได้หักมุมจนถึงขั้นว้าว
สุดท้ายแล้ว เล่มนี้ก็ถือว่าสนุกอยู่ แต่อาจจะไม่ที่สุด เนื้อเรื่องค่อนข้างเบา และตึงเครียดค่อนข้างน้อย อาจจะสู้ผลงานอื่นๆ ของมินะโตะไม่ได้ แต่ใครเป็นแฟนมินะโตะก็ไม่น่าพลาดนะคะ :)
ตอนแรกเข้าใจว่าผลงานชิ้นนี้เป็นนิยายเรื่องยาวเหมือนทุกๆ ครั้ง แต่เปล่าเลยค่ะ มันเป็นเหมือนเรื่องสั้นขนาดยาวสามเรื่องโดยมี "จดหมาย" เป็นสื่อกลางในการเดินเรื่องทั้งหมด
เรื่องแรก
เรื่องราวของ "เอ็ตสึโกะ" ที่ห่างหายจากบ้านเกิดไปนาน ได้กลับมาพบกับกลุ่มเพื่อนชมรมกระจายเสียงอีกครั้งในงานแต่งของเพื่อนสองคนในกลุ่ม แต่ดูเหมือนสมาชิกร่วมแก๊งค์จะมาร่วมงานไม่ครบ พร้อมกับมีข่าวลือแปลกๆ เกี่ยวกับ "จิอากิ" เพื่อนคนที่หายตัวไป จุดเริ่มต้นของการเขียนจดหมายเพื่อสืบหาความจริงจึงเกิดขึ้น
เรื่องที่สอง
เรื่องราวของ "อัตสึชิ" ที่เดินทางไปพบกับนักเรียนเก่าหกคนตามความประสงค์ของ "มาจิโกะ" ครูประถมที่เคารพท่านหนึ่ง เพราะท่านอยากรู้ว่าชีวิตความเป็นอยู่ของเด็กทั้งหกในตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง แต่ดูเหมือนว่าเด็กทั้งหกรวมถึงครูประถมจะมีความลับบางอย่างซ่อนเร้นอยู่ จากแต่เดิมที่อัตสึชิตั้งใจจะเขียนจดหมายเพื่อรายงานความเป็นอยู่ของเด็กทั้งหกให้ครูประถมทราบ เขาก็ถูกดึงเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องจนได้
เรื่องที่สาม
เรื่องราวของสองคู่รักที่ใช้ชีวิตกันคนละประเทศ แต่ด้วยความคิดถึงที่ "มาริโกะ" มาให้ต่อ "จุนอิจิ" จึงได้เขียนจดหมายสอบถามถึงชีวิตความเป็นอยู่ที่ต่างแดนกับภารกิจอาสาสมัครของจุนอิจิ แต่ดูเหมือนว่าการที่จุนอิจิจากมา ทำให้สภาพจิตใจของมาริโกะสั่นคลอน และความลับดำมืดที่จุนอิจิปกปิดไว้นานก็เริ่มเปิดเผยขึ้น
สำหรับเรา การเล่าเรื่องผ่านการโต้ตอบจดหมายระหว่างตัวละครไม่ใช่สิ่งแปลกใหม่เท่าไหร่ และมินะโตะก็ยังคงสไตล์มินะโตะเหมือนเดิม ใครที่เคยอ่านผลงานของผู้เขียนท่านนี้ก็จะเข้าใจดี 55555
เนื้อเรื่องเล่มนี้ออกจะธรรมดาไปหน่อย ไม่ค่อยวิปริตวิปลาส ตัวพล็อตก็ไม่ค่อยชวนระทึก เร้าใจ หรือหวือหวาเหมือนเล่มอื่นๆ การเดินเรื่องก็ไม่ได้น่าตื่นเต้นมากมาย แต่ก็ยังชวนติดตามอยู่บ้าง เพราะความอยากรู้อยากเห็นว่า "ความจริง" ของแต่ละเรื่องราวที่เกิดขึ้นคืออะไรกันแน่ ผู้เขียนทำให้เราเกิดความสงสัยในการอ่านจดหมายโต้ตอบตลอดเวลา ทำให้เราตั้งคำถามว่า "ใครกันแน่ที่พูดความจริง" หรือ "ความจริงแล้ว มันไม่มีอะไรหรอก แต่แกอ่ะ คิดมากกันไปเอง" (ฮ่าาาาา) เนื้อเรื่องเหมือนจะค่อยๆ ปลุกเร้าความสงสัยในตัวเราขึ้นมา ก่อนที่ตอนท้ายจะเฉลยแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย แต่ก็ไม่ได้หักมุมจนถึงขั้นว้าว
สุดท้ายแล้ว เล่มนี้ก็ถือว่าสนุกอยู่ แต่อาจจะไม่ที่สุด เนื้อเรื่องค่อนข้างเบา และตึงเครียดค่อนข้างน้อย อาจจะสู้ผลงานอื่นๆ ของมินะโตะไม่ได้ แต่ใครเป็นแฟนมินะโตะก็ไม่น่าพลาดนะคะ :)
April 12, 2025
มินาโตะ คานาเอะ เข้าใจเอาการเขียนจดหมายโต้ตอบไปมาของตัวละครในเรื่องสั้นทั้ง 3 เรื่องในเล่มเป็นตัวเล่าเรื่อง โดยให้ทุกๆการโต้ตอบของจดหมายค่อยๆเฉลยปมของเรื่องไปทีละนิดทีละนิด (และทั้งสามเรื่องในเล่มก็แอบเชื่อมโยงกันนิดๆด้วยตัวละครบางตัว)
ชอบเรื่องสุดท้ายที่สุด เพราะน่ารักดี และจดหมายแต่ละอันที่โต้ตอบกัน ก็ทำให้เรื่องหักมุมไป หักมุมมา หลายตลบทีเดียว
ตอนแรกจะให้4ดาว เจอเรื่องสุดท้ายเข้าไปเลยคิดว่า5ดาวละกัน
(เล่มนี้เทียบกับเล่มอื่น จะไม่ค่อยดาร์คเท่า แต่เราชอบนะ)
ชอบเรื่องสุดท้ายที่สุด เพราะน่ารักดี และจดหมายแต่ละอันที่โต้ตอบกัน ก็ทำให้เรื่องหักมุมไป หักมุมมา หลายตลบทีเดียว
ตอนแรกจะให้4ดาว เจอเรื่องสุดท้ายเข้าไปเลยคิดว่า5ดาวละกัน
(เล่มนี้เทียบกับเล่มอื่น จะไม่ค่อยดาร์คเท่า แต่เราชอบนะ)
June 19, 2017
One of the most favourite books I have read so far in the current year. I always love the way how Minato told her stories. A simple, direct way of telling a super dark story that gives you the creeps which echoes with something emerged from your inside. I guess that is because every normal person has got an inner suppressed coward/villain deep down. In most days, we just do anything we can so as not to let this side of us come out. Yet, Minato's stories just remind us we have to make the right decision to keep the villain/coward inside. I enjoyed reading these three bunches of letter correspondence so so much. P.S. I am also currently watching a great Japanese TV series adapted from Minato's another great story反轉リバース. I really cannot wait to read the original book now.
September 8, 2016
love it. the second story was stunning. love the style that the author wrote, natual. touching and shocking.
October 18, 2019
4.5 stars
January 24, 2025
三個短篇小說，寫作手法都是用書信往來的方式呈現，將過往的事件再次翻攪出來，慢慢揭露當年深藏的各人心中的秘密，還原出乎意料的「真相」。
「十年後的畢業文集」。同是高中「廣電社」的同學，在畢業後各分東西，藉由社團中一對男女的結婚婚宴，結婚後遠赴國外的悅子寫信給當年的死黨，想要探詢其中一位失聯的好友千秋的下落。
信件往返漸漸成為探討當年夜訪山廟，最漂亮的千秋跌倒毀容，幾個年輕男女的關係進而產生變化。原是金童玉女的千秋和眾人迷的浩一不清不楚地分手，千秋從此下落不明。
當晚在場的人，各有說詞。這些對話的信件，裸露出對彼此友誼最真實的感受─愧疚、不堪…。然而負罪之人其實都多慮了，假借悅子名義寫信的，其實就是整容後的千秋本人，當年的事件其實提供她早想了傑和浩一關係的最佳時機。看似悲慘的事件，最後得利者竟是大家認為最大的受害者。
「二十年後的作業」。已經退休正住在醫院的竹澤老師，委託現在也在當高中老師的學生大場，請他去尋找多年前一個事件的六個當事人，並回報如今的生活狀況。
當年擔任小學五年級導師的竹澤，由先生親手做了許多美味的料理，帶領班上六個男女學生到森林去採集標本，最後卻發生學生戲水，師丈救人反而喪生的不幸事件。
故事藉由大場循線找到二十年後的當事人，除了回憶當年的心境和在事件中所參與的角色，另外也陳述事件過後的影響─—有的至今內疚，有的貢獻心力，成了贖罪以求心安的管道。
然而到了最後，這才發現這次的尋人其實另有深意。竹澤老師為了其中一位女學生的終生幸福，要讓不知不覺也要成為跟「當事人」有關的大場，自然地了解這樁影響深遠的陳年往事。
「十五年後的補習」。即將談論婚嫁的男友純一，突然決定出國當志工。女朋友萬里子開始和男友通信，除了連繫感情外，漸漸聊到兩人中學時的事件。
中學同學一樹對康孝施暴，正義感十足的萬里子當眾斥責過，但霸凌的事件卻沒有自此消失。有天萬里子和一樹被康孝騙到廢棄倉庫，不多久倉庫起火，純一救了在火場受傷的萬里子，但一樹卻燒死。隔天，康孝也跳樓自殺。
看似霸凌的慘案就此結案。但是內情在多年兩人的通信中慢慢呈現，原以為喪失部分記憶的萬里子慢慢想起一些畫面，所謂的「真相」一再改變。因為兩人相隔的千山萬水，推敲、承認、推翻、再承認……，終於，水落石出。
三個故事的寫法都在一個點上打轉，那就是「真相是眾口鑠金的產物」。就連參與事件的當事人，其實都無法看清整個事情的原貌。
作者一直很擅長用不同角色切入描述同一事件的手法，先是一般說法，然後其中一個當事人上場，就多剝一層；再一個角色，再剝一層。這樣輪番說上四五六次，最後停住的地方，就是作者想要說的「真相」。再回頭看看最早看到的說法，還真有十萬八千里的差別哪！
這種多層羅生門的寫法，不知道什麼時候會看膩呢！另外，作者最後所說的，難道就真的是最終的真相嗎？
讓我也來想想吧！
「十年後的畢業文集」。同是高中「廣電社」的同學，在畢業後各分東西，藉由社團中一對男女的結婚婚宴，結婚後遠赴國外的悅子寫信給當年的死黨，想要探詢其中一位失聯的好友千秋的下落。
信件往返漸漸成為探討當年夜訪山廟，最漂亮的千秋跌倒毀容，幾個年輕男女的關係進而產生變化。原是金童玉女的千秋和眾人迷的浩一不清不楚地分手，千秋從此下落不明。
當晚在場的人，各有說詞。這些對話的信件，裸露出對彼此友誼最真實的感受─愧疚、不堪…。然而負罪之人其實都多慮了，假借悅子名義寫信的，其實就是整容後的千秋本人，當年的事件其實提供她早想了傑和浩一關係的最佳時機。看似悲慘的事件，最後得利者竟是大家認為最大的受害者。
「二十年後的作業」。已經退休正住在醫院的竹澤老師，委託現在也在當高中老師的學生大場，請他去尋找多年前一個事件的六個當事人，並回報如今的生活狀況。
當年擔任小學五年級導師的竹澤，由先生親手做了許多美味的料理，帶領班上六個男女學生到森林去採集標本，最後卻發生學生戲水，師丈救人反而喪生的不幸事件。
故事藉由大場循線找到二十年後的當事人，除了回憶當年的心境和在事件中所參與的角色，另外也陳述事件過後的影響─—有的至今內疚，有的貢獻心力，成了贖罪以求心安的管道。
然而到了最後，這才發現這次的尋人其實另有深意。竹澤老師為了其中一位女學生的終生幸福，要讓不知不覺也要成為跟「當事人」有關的大場，自然地了解這樁影響深遠的陳年往事。
「十五年後的補習」。即將談論婚嫁的男友純一，突然決定出國當志工。女朋友萬里子開始和男友通信，除了連繫感情外，漸漸聊到兩人中學時的事件。
中學同學一樹對康孝施暴，正義感十足的萬里子當眾斥責過，但霸凌的事件卻沒有自此消失。有天萬里子和一樹被康孝騙到廢棄倉庫，不多久倉庫起火，純一救了在火場受傷的萬里子，但一樹卻燒死。隔天，康孝也跳樓自殺。
看似霸凌的慘案就此結案。但是內情在多年兩人的通信中慢慢呈現，原以為喪失部分記憶的萬里子慢慢想起一些畫面，所謂的「真相」一再改變。因為兩人相隔的千山萬水，推敲、承認、推翻、再承認……，終於，水落石出。
三個故事的寫法都在一個點上打轉，那就是「真相是眾口鑠金的產物」。就連參與事件的當事人，其實都無法看清整個事情的原貌。
作者一直很擅長用不同角色切入描述同一事件的手法，先是一般說法，然後其中一個當事人上場，就多剝一層；再一個角色，再剝一層。這樣輪番說上四五六次，最後停住的地方，就是作者想要說的「真相」。再回頭看看最早看到的說法，還真有十萬八千里的差別哪！
這種多層羅生門的寫法，不知道什麼時候會看膩呢！另外，作者最後所說的，難道就真的是最終的真相嗎？
讓我也來想想吧！
July 29, 2021
意図せずに読んだ湊かなえ４作目。
「イヤミス」という用語をやっと知った。そうそう。読後感が悪い「嫌な気分になるミステリ」なのに、ページをめくる手が止まらないんだ。やっとこの単語の意味が分かった。
今回も、湊かなえ十八番の「見た人によって変わる真実の見え方」でドキドキハラハラさせる系だった。
手紙のやりとりを通して明かされる過去の事件の真相。他人の秘密を盗み見ているドキドキ感も新たに加わる。
けれど、比較的短い物語が３編（しかも私の当初の予想と違い、それぞれ関連はなかった）なので、それぞれ軽く読めた。
しかも、私が今まで読んだ白ゆき姫殺人事件 Shirayukihime satsujin jiken やリバース ribāsu 、告白 Kokuhaku と違い、微妙に居心地の悪い展開になりつつも読んだ後にちょっと「良かったじゃん！」と思える(「ほっこり」とまではいかないけど)作品ばかりだった。
毎回面白く読めるけど、読後感が悪いので、（今回は偶然そこまで悪い読後感じゃなかったけど）、次また湊かなえ作品読むのは暫く経ってからにしよう…
「イヤミス」という用語をやっと知った。そうそう。読後感が悪い「嫌な気分になるミステリ」なのに、ページをめくる手が止まらないんだ。やっとこの単語の意味が分かった。
今回も、湊かなえ十八番の「見た人によって変わる真実の見え方」でドキドキハラハラさせる系だった。
手紙のやりとりを通して明かされる過去の事件の真相。他人の秘密を盗み見ているドキドキ感も新たに加わる。
けれど、比較的短い物語が３編（しかも私の当初の予想と違い、それぞれ関連はなかった）なので、それぞれ軽く読めた。
しかも、私が今まで読んだ白ゆき姫殺人事件 Shirayukihime satsujin jiken やリバース ribāsu 、告白 Kokuhaku と違い、微妙に居心地の悪い展開になりつつも読んだ後にちょっと「良かったじゃん！」と思える(「ほっこり」とまではいかないけど)作品ばかりだった。
毎回面白く読めるけど、読後感が悪いので、（今回は偶然そこまで悪い読後感じゃなかったけど）、次また湊かなえ作品読むのは暫く経ってからにしよう…
February 12, 2024
ด้วยความลับและเคารพ - มินาโตะ คานาเอะ
เป็นนิยายสืบสวนที่เขียนให้อยู่ในแนวๆของจดหมาย ถ้าใครเคยอ่าน ชดใช้ ของคุณมินาโตะ ก็จะรู้สึกว่าฟีลเดียวกัน
แบ่งออกเป็นตอนย่อยๆ 3 ตอน (อ่านตอน 1 จบแล้วจะงง เพราะคิดว่ามันจะมีต่อ 5555 ป่าว มันจบตอน) ตอนแรกจะเกี่ยวกับกลุ่มเพื่อนที่เขียนจดหมายหากันเพื่อถามความจริงเกี่ยวกับความลึกลับการหายตัวไปของเพื่อนคนหนึ่งในกลุ่ม ถือว่าเป็นตอนเปิดที่ดี อ่านจบแล้วก็ว้าวอยู่ พอมีแรงดึงให้เปิดอ่านตอนที่สองต่อได้เลย
ตอนที่สองเกี่ยวกับคุณครูที่ไหว้วานลูกศิษย์ให้ไปตามหาลูกศิษย์ทั้ง 6 คนเพื่อบอกเล่าเกี่ยวกับเหตุการณ์บางอย่าง ตอนนี้ก็ชอบเหมือนกัน เหมือนเราต้องเอาชิ้นส่วนที่ได้จากแต่ละคนมาปะติดปะต่อเรื่องราวจนสมบูรณ์ ทำให้อ่านต่อได้เรื่อยๆ
ส่วนตอนสุดท้ายคือ หนุ่มสาวเขียนจดหมายโต้ตอบกับแฟนตัวเองที่ต้องย้ายไปทำงานต่างประเทศ อันนี้เพราะเป็นตอนสุดท้ายแล้ว เลยรู้สึกเนือยๆ แบบแอบรำคาญความหวานนิดหน่อย แต่เบื้องหลังมันก็มีคดีซัมติงซ่อนอยู่แหละ แต่พออ่านสองเรื่องแรกก็จะเดาได้แล้วว่ามันต้องหักมุม เลยไม่ค่อยตื่นเต้นละ
เป็นนิยายสืบสวนที่เขียนให้อยู่ในแนวๆของจดหมาย ถ้าใครเคยอ่าน ชดใช้ ของคุณมินาโตะ ก็จะรู้สึกว่าฟีลเดียวกัน
แบ่งออกเป็นตอนย่อยๆ 3 ตอน (อ่านตอน 1 จบแล้วจะงง เพราะคิดว่ามันจะมีต่อ 5555 ป่าว มันจบตอน) ตอนแรกจะเกี่ยวกับกลุ่มเพื่อนที่เขียนจดหมายหากันเพื่อถามความจริงเกี่ยวกับความลึกลับการหายตัวไปของเพื่อนคนหนึ่งในกลุ่ม ถือว่าเป็นตอนเปิดที่ดี อ่านจบแล้วก็ว้าวอยู่ พอมีแรงดึงให้เปิดอ่านตอนที่สองต่อได้เลย
ตอนที่สองเกี่ยวกับคุณครูที่ไหว้วานลูกศิษย์ให้ไปตามหาลูกศิษย์ทั้ง 6 คนเพื่อบอกเล่าเกี่ยวกับเหตุการณ์บางอย่าง ตอนนี้ก็ชอบเหมือนกัน เหมือนเราต้องเอาชิ้นส่วนที่ได้จากแต่ละคนมาปะติดปะต่อเรื่องราวจนสมบูรณ์ ทำให้อ่านต่อได้เรื่อยๆ
ส่วนตอนสุดท้ายคือ หนุ่มสาวเขียนจดหมายโต้ตอบกับแฟนตัวเองที่ต้องย้ายไปทำงานต่างประเทศ อันนี้เพราะเป็นตอนสุดท้ายแล้ว เลยรู้สึกเนือยๆ แบบแอบรำคาญความหวานนิดหน่อย แต่เบื้องหลังมันก็มีคดีซัมติงซ่อนอยู่แหละ แต่พออ่านสองเรื่องแรกก็จะเดาได้แล้วว่ามันต้องหักมุม เลยไม่ค่อยตื่นเต้นละ
January 2, 2021
แต่ละเรื่องจะเป็นการโต้ตอบระหว่าง "เพื่อนและเพื่อน" "อาจารย์และลูกศิษย์" "คู่รัก" โดยมีจุดประสงค์เดียวกันคือ พูดคุยถึงเรื่องราวในอดีต ความจริงที่ค่อยๆเปิดเผยผ่านจดหมายทุกฉบับ จากกลางๆเรื่องที่คิดว่านี่แหละ เรื่องมันต้องเป็นแบบนี้แน่ๆ แต่พออ่านไปเรื่อยๆก็พบว่ามันมีอะไรพลิกแพลงได้ทุกฉบับ ความจริงมีเพียงหนึ่งเดียว และมันอยู่ในจดหมายฉบับสุดท้ายเท่านั้น
สำหรับเรา เรื่องราวที่เกิดขึ้นไม่ค่อยลึกลับซับซ้อนมาก ไม่ได้แบบระทึกหรือเร้าใจอะไรเหมือนหนังสือสืบสวนเล่มอื่นๆ แต่ความน่าติดตามของเล่มนี้ก็คือ อยากรู้ว่าความจริงคืออะไร ทำไมทุกคนต้องโกหก ใครกันแน่ที่พูดความจริง ประมาณนั้น ก็ถือว่าคดีพลิกระดับนึง แต่ไม่ได้หักมุมจนถึงขั้นว้าว
สำหรับเรา เรื่องราวที่เกิดขึ้นไม่ค่อยลึกลับซับซ้อนมาก ไม่ได้แบบระทึกหรือเร้าใจอะไรเหมือนหนังสือสืบสวนเล่มอื่นๆ แต่ความน่าติดตามของเล่มนี้ก็คือ อยากรู้ว่าความจริงคืออะไร ทำไมทุกคนต้องโกหก ใครกันแน่ที่พูดความจริง ประมาณนั้น ก็ถือว่าคดีพลิกระดับนึง แต่ไม่ได้หักมุมจนถึงขั้นว้าว
July 17, 2020
วิธีดำเนินเรื่องน่าสนใจและค่อนข้างแปลกใหม่
เป็นการดำเนินเรื่องผ่านการโต้ตอบกันทางการเขียนจดหมาย
เปิดจดหมายแต่ละฉบับ ก็เหมือนเปิดเนื้อหาที่ละส่วนๆ
ปมในจิตใจ เรื่องราวหรือความจริงแต่ละอย่างก็ค่อยๆเปิดไปเรื่อยๆ
ถามว่าสนุกไหม...ไม่ แต่ก็ไม่น่าเบื่อด้วย เป็นเนื้อหาและการดำเนินเรื่องที่สามารถอ่านได้เรื่อยๆ ชอบตรงผู้เขียนเขียนแต่ละเล่มออกมาคนละสไตล์ โดยแต่ละสไตล์ก็มีวิธีการดำเนินเรื่องหรือเนื้อหาค่อนข้างแตกต่างกัน บางเล่่มก็เหมือนจะเดาได้แต่บางเล่มก็เดาไม่ได้เลยว่าเนื้อหาจะไปทิศทางไหน ชอบผู้เขียนตรงนี้ที่กล้าจะลองและมีวิธีเขียนที่ไม่ซ้ำเดิม
เป็นการดำเนินเรื่องผ่านการโต้ตอบกันทางการเขียนจดหมาย
เปิดจดหมายแต่ละฉบับ ก็เหมือนเปิดเนื้อหาที่ละส่วนๆ
ปมในจิตใจ เรื่องราวหรือความจริงแต่ละอย่างก็ค่อยๆเปิดไปเรื่อยๆ
ถามว่าสนุกไหม...ไม่ แต่ก็ไม่น่าเบื่อด้วย เป็นเนื้อหาและการดำเนินเรื่องที่สามารถอ่านได้เรื่อยๆ ชอบตรงผู้เขียนเขียนแต่ละเล่มออกมาคนละสไตล์ โดยแต่ละสไตล์ก็มีวิธีการดำเนินเรื่องหรือเนื้อหาค่อนข้างแตกต่างกัน บางเล่่มก็เหมือนจะเดาได้แต่บางเล่มก็เดาไม่ได้เลยว่าเนื้อหาจะไปทิศทางไหน ชอบผู้เขียนตรงนี้ที่กล้าจะลองและมีวิธีเขียนที่ไม่ซ้ำเดิม
July 10, 2020
3.5 ชอบเรื่องสั้นที่3 มากสุด ความรักกับการเล่าเรื่องเเบบใช้จดหมายโต้ตอบกันเป็นอะไรที่ลงตัว ในเล่มเรื่องสั้นทุกเรื่องจะร้อยเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อน ครูกับศิษย์ คนรักที่อยู่ห่างไกลไว้ด้วยเหตุการณ์โศกนาฏกรรมที่จะถูกเล่านผ่านจดหมายที่เขียนโต้ตอบกันไปมา อ่���นได้เพลินๆคดีความซับซ้อนหรือการหาความจริงอาจจะไม่ใช่จุดเเต่เเต่จะเป็นความสัมพันธ์ที่เรียงร้อยที่ผู้เขียนเล่าได้อย่างเห็นภาพเเละทำให้รู้สึกน่าติดตามให้ถึงบทสรุปเสียมากกว่า
November 14, 2023
นานๆจะได้อ่านหนังสือของมินาโตะ งานเขียนของนักเขียนผู้นึ้ขึ้นชื่อว่าหลอนแต่เป็นการหลอนแบบในจิตใจ จากเรื่องคำสารภาพ ชดใช้ มาถึงเรื่องนี้มีกลิ่นอายคล้าย��ลึงกัน เอ่ยถึงชีวิตของเด็กๆนักเรียนม.ปลาย ที่เจอเหตุการณ์ซึ่งส่งผลกระทบต่อในช่วงชีวิตที่เป็นผู้ใหญ่ ความลับที่ซ้อนอยู่ในเนื้อหาของจดหมาย ที่เขียนจากมุมมองของแต่ละคน เรื่องนี้มีหลายเรื่องอยู่ในเล่มเดียวกัน เป็นจดหมายของคนต่างกลุ่ม แต่ความลับที่แสดงออกมาจากการเขียนจดหมาย ซึ่งหาได้ยากในสมัยนี้ ยิ่งอ่านแล้วรู้สึกอยากเขียนจดหมายถึงใครสักคนจัง
October 20, 2024
ōfukushokan is an exploration of moral ambiguity and it's one of the standout aspects of this book. the characters’ actions are not easily classified as good or evil, which gives the story a more realistic and thought-provoking edge. this complexity forces readers to think deeply about the consequences of actions and the fine line between justice and revenge.
this book is great for a slow reader like me and may not appeal to those who prefer faster-paced thrillers.
this book is great for a slow reader like me and may not appeal to those who prefer faster-paced thrillers.
July 3, 2021
ให้ 3.5 ชอบพล็อตนะ เรื่องแรกเป็นจดหมายระหว่างเพื่อนที่สิบหาเรื่องราวของเพื่อนที่หายตัวไป เรื่องสองเป็นจดหมายของนักเรียนกับครูที่ช่วยให้ตามหาเด็กในเหตุการณ์อุบัติเหตุ เรื่องสามเป็นจดหมายของสามีภรรยาที่สามีไปเป็นอาสาสมัครตปท ชอบที่การเล่ามันค่อยๆเล่า คิดตามแล้วก็เริ่มเดาผิด แล้วเฉลยประเด็นบางอย่างที่อ่านละแบบ หน่านิ้?? สมกับเป็นมินาโตะดี เค้าเล่าเรื่องดีมากจริง
September 8, 2021
ชอบการเขียนนิยายภายใต้กฏว่าต้องอยู่ในรูปแบบจดหมาย
เรื่องแรกดีชอบเลย มุมมองของแต่ละคนต่อเหตุการณ์ตามแนวเดิมของผู้เขียน
เรื่องสองคุณครู แต่รู้สึกจัดวางไปหน่อยเพราะไม่มีเหตุผลอะไรเลยที่จะไม่เล่า แล้วก็แปลกที่คนเราจะยอมทำอะไรเพื่อครูขนาดนั้นน ดูแปลก/แต่ก็นิยายนี่นะ 55
เรื่องสาม ชอบนะการตอบจดหมายระหว่างคนรัก หักมุมไปมาตอนท้าย ชอบมาก
อ่านจบแล้วอยากลุกมาเขียนจดหมาย
เรื่องแรกดีชอบเลย มุมมองของแต่ละคนต่อเหตุการณ์ตามแนวเดิมของผู้เขียน
เรื่องสองคุณครู แต่รู้สึกจัดวางไปหน่อยเพราะไม่มีเหตุผลอะไรเลยที่จะไม่เล่า แล้วก็แปลกที่คนเราจะยอมทำอะไรเพื่อครูขนาดนั้นน ดูแปลก/แต่ก็นิยายนี่นะ 55
เรื่องสาม ชอบนะการตอบจดหมายระหว่างคนรัก หักมุมไปมาตอนท้าย ชอบมาก
อ่านจบแล้วอยากลุกมาเขียนจดหมาย
This entire review has been hidden because of spoilers.
October 28, 2020
มีประมาณ 3 เรื่องย่อยอยู่ภายใน ซึ่งบางเรื่องก็สนุกตามสไตล์มินาโตะ (ตอน 1 และ 2) แต่บางเรื่องเหมือนแต่งให้สามารถรวมเล่มได้ (ตอน 3) รวมๆ เลยให้คะแนนค่อนข้างยาก
ตอน 1 เอาไป 3.5 ดาว
ตอน 2 3 ดาว
ตอน 3 1 ดาว
ตอน 1 เอาไป 3.5 ดาว
ตอน 2 3 ดาว
ตอน 3 1 ดาว
This entire review has been hidden because of spoilers.
August 21, 2022
ตัวละครจะผลัดกันเล่าเรื่องผ่านจดหมาย สิ่งที่ยากก็คือ ผู้อ่านต้องปะติดปะต่อเรื่องเอาเอง มีตัวละครเยอะเกินไป ชื่อตัวละครจำยากอาจเป็นเพราะเราไม่คุ้นเคยกับชื่อภาษาญี่ปุ่น อ่านแล้วก็ไม่อะไรจากเล่มนี้เลย ใช้เวลาอ่านหลายเดือนเพราะยอมแพ้หลายครั้ง ไม่แนะนำ
April 23, 2019
真実なんて所詮ないよね、が結論かな。事実も一人一人の解釈次第だし、それぞれが自分なりの物語を抱えて色んな思いを消化したり大切に守ったりする中で、「真実」って必要なのかな。必要なときもあるのかな。
文通って形もよかった。サクサクっと読めました。
最後に、万里子さん、なんで阿部さんと飲みに行ったん…？
文通って形もよかった。サクサクっと読めました。
最後に、万里子さん、なんで阿部さんと飲みに行ったん…？
July 23, 2020
珍しく心温まるストーリーだった
November 11, 2023
ชอบเรื่องที่สองกับสามนะ
ยิ้งสามนี่มันพลิกไปมาดี
ยิ้งสามนี่มันพลิกไปมาดี
November 2, 2025
本書與《贖罪》一樣，都是信件型式。分三個故事。第一個故事感覺有點扯。雖然相隔十年，但要當面冒充另一個同窗，難度應該很大吧。一個啟示是，要分手最好是當面說清楚，否則僅憑一通分手的語音留言，恐怕會引起某些陰謀論者的惡意揣測。第二個故事與《贖罪》可以對比。《贖罪》讓事件更加的糾纏人生，更有張力。啟示是，對待經歷事件者，若給予更大壓力，使他們有更大的愧疚感，那事件將更糾纏人心與人生。第三個故事是自我防衛機轉導致的選擇性失憶。情節相對簡單。但恢復記憶的萬里子第一時間竟有將罪行推給男友的想法。比起男友的主動頂罪，真是不堪。而且當年萬里子不明真相，冒失介入同學的糾紛，也顯不智。純子到底喜歡她什麼！總的來說，本書同樣揭露人性，但沒那麼扭曲。第二個故事似乎拍成電影，其來有自。但警示我們做好事要量力，不會游泳還要下水救人，自身喪命不說，連妻子的教師聲望都遭受質疑，實在得不償失。
February 23, 2017
Unlike other Kanae Minato's works, this three sets of short stories-all adopting the form of letter correspondence between two or more people- are rather hopeful, reconciling, and witty. But don't be hasty and expect a fairy tale from Kanae Minato. Just keep in mind that those impressions are from relative comparison. My favorite part was the second one, because I found two characters amiable, even if they were involved in awful incidents in the past. Unlike any other fictions in the past, this set of stories reflect slightly emotional touch of emotions. But like her previous works, readers are invited to solve mysteries as the story develops.
Because the story is developed through letter correspondence, the story is told a bit one-sided. Pretty much like letter-writing. As a letter writer, you get to write a story all by yourself without interruption. Whether you see the matter objectively or not does not matter until the respondent refute to your writing afterwards. This effectively intrigues the reader to the end. I enjoyed it.
Because the story is developed through letter correspondence, the story is told a bit one-sided. Pretty much like letter-writing. As a letter writer, you get to write a story all by yourself without interruption. Whether you see the matter objectively or not does not matter until the respondent refute to your writing afterwards. This effectively intrigues the reader to the end. I enjoyed it.
April 8, 2022
Quote:
我想和你一樣擁有堅定的眼神
我知道由第三者糾正的錯誤還是錯的
為什麼小孩子要償還大人的過失
乘以0的意義可以說消除一切，也可以是本來就沒有的東西，說再多次也沒有
Learnt:
There are three things I really like about her style. One is the intrinsicity eccentricity and complexity of human nature and two is her ability to narrate the same thing from different people's perspectives and it teaches me the fact that there's no truth from any innovation. Everyone is talking from their perspective. Whether it's subconsciously or consciously people just cannot replicate the truth of what has happened because of the limitation of our perspectives. 3) an event is always simplified and Not a real scene then. What has happened? A person is always more complicated than meets the eye. There's not a villain or a good person in any story. There's always a complication of human nature involved and different motivations and drives behind. It could be to protect someone else or protect themselves. You could be from a selfish reason manifested into a selfless reason or devising yourself. But anyway people have different flavors and layers of can judge them by one or two things that they did. They are like a rainbow. You can't say rainbow is a certain color.
我想和你一樣擁有堅定的眼神
我知道由第三者糾正的錯誤還是錯的
為什麼小孩子要償還大人的過失
乘以0的意義可以說消除一切，也可以是本來就沒有的東西，說再多次也沒有
Learnt:
There are three things I really like about her style. One is the intrinsicity eccentricity and complexity of human nature and two is her ability to narrate the same thing from different people's perspectives and it teaches me the fact that there's no truth from any innovation. Everyone is talking from their perspective. Whether it's subconsciously or consciously people just cannot replicate the truth of what has happened because of the limitation of our perspectives. 3) an event is always simplified and Not a real scene then. What has happened? A person is always more complicated than meets the eye. There's not a villain or a good person in any story. There's always a complication of human nature involved and different motivations and drives behind. It could be to protect someone else or protect themselves. You could be from a selfish reason manifested into a selfless reason or devising yourself. But anyway people have different flavors and layers of can judge them by one or two things that they did. They are like a rainbow. You can't say rainbow is a certain color.
This entire review has been hidden because of spoilers.
May 6, 2025
ฉบับแปลเป็นภาษาไทย: 4-4.5 ดาว
* อาจจะมาเขียนรีวิวถ้ามีเวลา ถ้าไม่ขี้เกียจ ถ้ายังจำได้
* เรตติงรวมไม่ใช่ค่าเฉลี่ย อาจมีการปรับเพิ่ม-ลดในอนาคต ความคิด/ชอบเปลี่ยนแปลงทุกวัน -- การให้ดาวพิจารณาบริบทของปีที่ตีพิมพ์ครั้งแรก ลักษณะการอ่าน และบริบทอื่น ๆ นอกเหนือจากที่พูดถึงในรีวิวด้วย
* เกณฑ์การให้ดาวแต่ละ genre ไม่เหมือนกัน เป็นความชอบส่วนบุคคล อย่าเชื่อถือมากนะคะ ถ้าอยากอ่านก็อ่านเลย
* บางเรื่องที่ให้ดาวน้อย แต่ ณ ช่วงเวลาหนึ่งเราก็สนใจที่จะซื้อ/หยิบมาอ่าน คืออย่างน้อยก็ชอบกว่าบางเรื่องที่ไม่ได้สนใจจะซื้อมาอ่านค่ะ
* อาจจะมาเขียนรีวิวถ้ามีเวลา ถ้าไม่ขี้เกียจ ถ้ายังจำได้
* เรตติงรวมไม่ใช่ค่าเฉลี่ย อาจมีการปรับเพิ่ม-ลดในอนาคต ความคิด/ชอบเปลี่ยนแปลงทุกวัน -- การให้ดาวพิจารณาบริบทของปีที่ตีพิมพ์ครั้งแรก ลักษณะการอ่าน และบริบทอื่น ๆ นอกเหนือจากที่พูดถึงในรีวิวด้วย
* เกณฑ์การให้ดาวแต่ละ genre ไม่เหมือนกัน เป็นความชอบส่วนบุคคล อย่าเชื่อถือมากนะคะ ถ้าอยากอ่านก็อ่านเลย
* บางเรื่องที่ให้ดาวน้อย แต่ ณ ช่วงเวลาหนึ่งเราก็สนใจที่จะซื้อ/หยิบมาอ่าน คืออย่างน้อยก็ชอบกว่าบางเรื่องที่ไม่ได้สนใจจะซื้อมาอ่านค่ะ
June 9, 2015
a great compelling mystery book to read and keep, the twist of the truth is unexpected.
December 23, 2019
前两个独立中短篇或许因为涉及人物都得以各自陈述立场剖白心境，所以故事的悬疑逆转张力更甚；最后那中短篇显得有点拖拉，而且最后揭穿真相时仍让读者觉得有点片面之词，然而另外两位当事人都死了，无从下手吧。
Displaying 1 - 27 of 27 reviews