What do you think?
Rate this book
De drukker van Venetië
In 1530 bezoekt Paolo Manuzio zijn moeder op het platteland van Modena, om haar een eerste versie te laten lezen van zijn biografie van Aldo Manuzio, Paolo's overleden vader en de belangrijkste drukker uit de geschiedenis. Hij heeft er echter geen idee van hoe radicaal het ware leven van zijn vader afwijkt van het heroïsche levensverhaal dat hij heeft geschreven.
Vanaf het moment dat Aldo Manuzio aanmeerde in Venetië in 1489, met een plan om excellente uitgaven te maken van juweeltjes uit de Griekse literatuur, ondervond hij problemen en tegenslag. Van gestolen manuscripten tot censuur door invloedrijke Venetianen, tot commerciële beperkingen opgelegd door de eigenaar van de drukkerij - de invloedrijke Andrea Torresani, die later zijn schoonvader zou worden. De aanvankelijk brave leraar Manuzio leert gaandeweg over de wereld en het wereldse.
Vanaf het moment dat Aldo Manuzio aanmeerde in Venetië in 1489, met een plan om excellente uitgaven te maken van juweeltjes uit de Griekse literatuur, ondervond hij problemen en tegenslag. Van gestolen manuscripten tot censuur door invloedrijke Venetianen, tot commerciële beperkingen opgelegd door de eigenaar van de drukkerij - de invloedrijke Andrea Torresani, die later zijn schoonvader zou worden. De aanvankelijk brave leraar Manuzio leert gaandeweg over de wereld en het wereldse.
384 pages, Paperback
First published January 1, 2016
1 person is currently reading
110 people want to read
About the author
Javier Azpeitia
16 books9 followersJavier Azpeitia (Madrid, 1962) es un escritor, editor y filólogo español. Sus obras han sido traducidas al griego, al francés y al ruso.
Antes de ser editor, trabajó como cantante en un grupo de ferias, tendero, meritorio de dirección en rodaje, profesor (de Español, Español Comercial, Lenguaje; Literatura e Historia, según la época), como guía de turistas y de niños en el Museo de El Prado, guionista (publicitario, televisivo, cinematográfico) y como colaborador editorial (corrector de estilo y tipografía, documentalista).
Comenzó su carrera literaria en 1989 con Mesalina. En 1996, su tercera novela, Hipnos, resultó ganadora del Premio Hammett de Novela Negra. En 1998 fue nombrado Subdirector de la Editorial Lengua de Trapo, cargo en el que permaneció hasta 2004, un período en que este sello se convirtió en uno de los referentes de la edición independiente. Desde entonces y hasta 2010 fue Director Editorial del sello 451 Editores, un proyecto editorial dedicado a la narrativa, el ensayo y el libro ilustrado.
Esta actividad la compaginó con la escritura de narrativa y con la docencia de postgrado, como profesor del Máster en Escritura Creativa de Hotel Kafka, y como tutor del Máster en Edición de la Universidad de Salamanca, actividades que continúa actualmente.
Como escritor pertenece a la misma generación que Rafael Reig y Antonio Orejudo, quienes con novelas como La fórmula Omega y Fabulosas Narraciones por Historias iniciaron junto con el propio Javier Azpeitia un período de renovación del panorama narrativo español.
Antes de ser editor, trabajó como cantante en un grupo de ferias, tendero, meritorio de dirección en rodaje, profesor (de Español, Español Comercial, Lenguaje; Literatura e Historia, según la época), como guía de turistas y de niños en el Museo de El Prado, guionista (publicitario, televisivo, cinematográfico) y como colaborador editorial (corrector de estilo y tipografía, documentalista).
Comenzó su carrera literaria en 1989 con Mesalina. En 1996, su tercera novela, Hipnos, resultó ganadora del Premio Hammett de Novela Negra. En 1998 fue nombrado Subdirector de la Editorial Lengua de Trapo, cargo en el que permaneció hasta 2004, un período en que este sello se convirtió en uno de los referentes de la edición independiente. Desde entonces y hasta 2010 fue Director Editorial del sello 451 Editores, un proyecto editorial dedicado a la narrativa, el ensayo y el libro ilustrado.
Esta actividad la compaginó con la escritura de narrativa y con la docencia de postgrado, como profesor del Máster en Escritura Creativa de Hotel Kafka, y como tutor del Máster en Edición de la Universidad de Salamanca, actividades que continúa actualmente.
Como escritor pertenece a la misma generación que Rafael Reig y Antonio Orejudo, quienes con novelas como La fórmula Omega y Fabulosas Narraciones por Historias iniciaron junto con el propio Javier Azpeitia un período de renovación del panorama narrativo español.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 14 of 14 reviews
August 11, 2021
El impresor de Venecia es uno más de los libros que tiene trama y tema de libros. Trata de la vida de Aldo Manuzio, que según se nos cuenta en el libro fue un apasionado de los libros en todas sus facetas, hasta el punto de llegar a robar manuscritos, y de implicarse hasta el agotamiento en intentar la perfección de sus publicaciones. Fue un apasionado del latín y el griego, de los cuales fue maestro, y según el libro , luchó para preservar el griego y por seguir publicando en esa lengua.
Casi en cada capítulo se nos presentan personajes que añaden conocimiento sobre su persona y distintas perspectivas.
Se desarrolla en Venecia, en el Renacimiento, y el retrato de la ciudad es magistral: te parece estar viendo lo que describe, que no siempre es agradable, y lo que la gente tenía por costumbre hacer, que tampoco era siempre ético ni correcto.
Este libro está muy bien escrito y y el autor usa diferentes técnicas narrativas que sorprenden y hacen el libro más ameno. El planteamiento es ciertamente original: las distintas voces que utiliza en los distintos capítulos, las sorpresas en la trama, la ironía....Hay capítulos que enganchan más que otros, y hay alguno que no me resultó interesante. Curiosa me ha parecido la obsesión del protagonista por publicar el libro de Epicuro, y como lucha contra viento y marea para conseguirlo, considerando que era un libro prohibido.
Es un libro didáctico con el que se aprenden cosas, y es imprescindible para los amantes de las lenguas clásicas.
August 27, 2019
De drukker van Venetië is een interessant verhaal over de geschiedenis van het drukken van boeken gecombineerd met een vermakelijk, en deels fictief, verhaal over het leven van Aldo Manuzio. Het nodigt geïnteresseerden uit tot verder onderzoek, en is voor anderen ‘gewoon’ een leuk verhaal.
Lees mijn volledige review op: https://www.chicklit.nl/boekrecensies...
Lees mijn volledige review op: https://www.chicklit.nl/boekrecensies...
August 6, 2016
Un gran ejercicio literario.
http://entremontonesdelibros.blogspot...
http://entremontonesdelibros.blogspot...
December 28, 2022
Want Aldo had voor de geletterden de weg naar het boek geopend, een nieuwe weg, de enige mogelijke. En iedereen die zijn pelgrimstocht over deze weg verder zette, begaf zich rechtstreeks naar de kennis en het geluk die de wijsheid iemand verschaft.
Review : .
Javier Azpeitia (Madrid, 1962) is de auteur van de romans Messalina (1989), Quevedo (1990), Hipnos (1996; Hammett Award voor Black Novel en verfilmd door regisseur David Carreras), Ariadna in Naxos (2002) en Nobody (Tusquets Editores, 2007). Als literair redacteur publiceerde hij onder meer de bloemlezingen Baroque Poetry (1996), Book of Love (2007) en Book of Books (2008). Hij is literair directeur van de uitgeverij Rag Language.
ame
De drukker van Venetië combineert een verhaal van avonturen, mysteries en actie met een psychologische roman die zich toespitst op gepassioneerde neigingen en past in een historisch verhaal dat veel verder gaat dan eenvoudige archeologische recreatie. Azpeitia reist naar het verleden om de onderdrukking van gevaarlijke doctrines aan de kaak te stellen , sympathie te tonen voor epicureanisme en levendige ideeën uit te drukken die gunstig zijn voor seksualiteit zonder taboes . Een ander vakgebied, dat van de ingewikkelde wereld van pionieruitgevers, dient om iets van het allergrootste belang aan de kaak te stellen: het dilemma tussen intellectueel project en commercialiteit . Bovendien is de hele roman een voortdurende ode aan de kennis van klassieke boeken.
Als Paolo Manuzio in 1530 zijn moeder bezoekt op het platteland van Modena, zijn moeder en zoon bijna vreemden voor elkaar. Na de dood van vader en echtgenoot Aldo nam moeders broer de taak op zich de jonge Paolo op te voeden, ondanks de tegenwerpingen van moeder Maria. Ze vond Venetië, de stad waar haar broer met zijn gezin woonde, veel te wuft en te wulps en veel te mondain, de jongen zou er niets dan slechte dingen leren. Haar mening wordt terzijde geschoven, Paolo krijgt een opvoeding tot rijke jonge geleerde en maakt zich alle manieren eigen die Maria verafschuwt.
Nu bezoekt Paolo haar om de eerste hoofdstukken voor te lezen van een biografie, bijna hagiografie over zijn vader, de beroemde drukker Aldo Manuzio. Als Maria de tekst aanhoort vraagt zij hem in Modena te blijven. De zoon schept een volkomen scheef beeld van zijn vader. Zij wil hem vertellen hoe de werkelijkheid was. Aldo was een goede drukker, maar bepaald geen heilige. Hij veranderde van een brave leraar in een schuinsmarcheerder die zich als drukker liet gebruiken door wie machtiger, maar minder begaafd was als hij. Paolo vertrekt, woedend op zijn moeder.
Na deze opening krijgt de lezer, uit de mond van Maria en uit de verhalen die ooit de ronde deden, te horen hoe het leven van Aldo echt is geweest. Deze kwam in 1489 als jonge drukker naar Venetië toe. Hij wilde voor zichzelf beginnen, er was goud geld te verdienen in het drukken van handschriften. Vooral de mooie geschriften uit de Griekse literatuur boezemden hem ontzag in. Eindelijk konden al die handgeschreven teksten eenvoudig worden vermenigvuldigd en daarmee kon iedereen van hoog tot laag meeprofiteren van de wijsheden van de schrijvers.
Aldo grasduint markten en boekenkisten af, overal op zoek naar manuscripten die zich ervoor lenen door hem gedrukt te worden. Hij gaat op bezoek bij Venetiës beroemdste en rijkste drukker Andrea Torresani. De man maakt vals gebruik van Aldo’s intellect. Enige jaren later huwt Aldo zijn dochter. Steeds als Aldo op geschreven juwelen stuit maakt zijn schoonvader misbruik van zijn macht. Aldo, die echt van boeken houdt en oude geschriften wil redden, kan niet tegen de geslepen man op. Zijn leven lang, ook als hij later met Maria is getrouwd, volgt hij Torressani op de voet, tot in de bordelen aan toe. Na de dood van haar man trekt Maria zich terug op het platteland.
Javier Azpeitia schrijft over een man die zielsveel van boeken houdt, een prachtige eigenschap die zijn zwakte wordt. In de tijd rond 1500, waarin deze roman speelt, konden de meeste mensen nog niet lezen. Zij die dat wel konden lazen vaak niet vlot. De auteur beeldt dat prachtig uit met de volgende anekdote. De mensen die wel konden lezen, moesten de woorden vaak letter voor letter bijwijzen en hardop uitspreken om het woord te vormen. Het was de ware kunst om ‘zwijgend te kunnen lezen’, wie alleen met de ogen leest, is echt bedreven.
Review : .
Javier Azpeitia (Madrid, 1962) is de auteur van de romans Messalina (1989), Quevedo (1990), Hipnos (1996; Hammett Award voor Black Novel en verfilmd door regisseur David Carreras), Ariadna in Naxos (2002) en Nobody (Tusquets Editores, 2007). Als literair redacteur publiceerde hij onder meer de bloemlezingen Baroque Poetry (1996), Book of Love (2007) en Book of Books (2008). Hij is literair directeur van de uitgeverij Rag Language.
ame
De drukker van Venetië combineert een verhaal van avonturen, mysteries en actie met een psychologische roman die zich toespitst op gepassioneerde neigingen en past in een historisch verhaal dat veel verder gaat dan eenvoudige archeologische recreatie. Azpeitia reist naar het verleden om de onderdrukking van gevaarlijke doctrines aan de kaak te stellen , sympathie te tonen voor epicureanisme en levendige ideeën uit te drukken die gunstig zijn voor seksualiteit zonder taboes . Een ander vakgebied, dat van de ingewikkelde wereld van pionieruitgevers, dient om iets van het allergrootste belang aan de kaak te stellen: het dilemma tussen intellectueel project en commercialiteit . Bovendien is de hele roman een voortdurende ode aan de kennis van klassieke boeken.
Als Paolo Manuzio in 1530 zijn moeder bezoekt op het platteland van Modena, zijn moeder en zoon bijna vreemden voor elkaar. Na de dood van vader en echtgenoot Aldo nam moeders broer de taak op zich de jonge Paolo op te voeden, ondanks de tegenwerpingen van moeder Maria. Ze vond Venetië, de stad waar haar broer met zijn gezin woonde, veel te wuft en te wulps en veel te mondain, de jongen zou er niets dan slechte dingen leren. Haar mening wordt terzijde geschoven, Paolo krijgt een opvoeding tot rijke jonge geleerde en maakt zich alle manieren eigen die Maria verafschuwt.
Nu bezoekt Paolo haar om de eerste hoofdstukken voor te lezen van een biografie, bijna hagiografie over zijn vader, de beroemde drukker Aldo Manuzio. Als Maria de tekst aanhoort vraagt zij hem in Modena te blijven. De zoon schept een volkomen scheef beeld van zijn vader. Zij wil hem vertellen hoe de werkelijkheid was. Aldo was een goede drukker, maar bepaald geen heilige. Hij veranderde van een brave leraar in een schuinsmarcheerder die zich als drukker liet gebruiken door wie machtiger, maar minder begaafd was als hij. Paolo vertrekt, woedend op zijn moeder.
Na deze opening krijgt de lezer, uit de mond van Maria en uit de verhalen die ooit de ronde deden, te horen hoe het leven van Aldo echt is geweest. Deze kwam in 1489 als jonge drukker naar Venetië toe. Hij wilde voor zichzelf beginnen, er was goud geld te verdienen in het drukken van handschriften. Vooral de mooie geschriften uit de Griekse literatuur boezemden hem ontzag in. Eindelijk konden al die handgeschreven teksten eenvoudig worden vermenigvuldigd en daarmee kon iedereen van hoog tot laag meeprofiteren van de wijsheden van de schrijvers.
Aldo grasduint markten en boekenkisten af, overal op zoek naar manuscripten die zich ervoor lenen door hem gedrukt te worden. Hij gaat op bezoek bij Venetiës beroemdste en rijkste drukker Andrea Torresani. De man maakt vals gebruik van Aldo’s intellect. Enige jaren later huwt Aldo zijn dochter. Steeds als Aldo op geschreven juwelen stuit maakt zijn schoonvader misbruik van zijn macht. Aldo, die echt van boeken houdt en oude geschriften wil redden, kan niet tegen de geslepen man op. Zijn leven lang, ook als hij later met Maria is getrouwd, volgt hij Torressani op de voet, tot in de bordelen aan toe. Na de dood van haar man trekt Maria zich terug op het platteland.
Javier Azpeitia schrijft over een man die zielsveel van boeken houdt, een prachtige eigenschap die zijn zwakte wordt. In de tijd rond 1500, waarin deze roman speelt, konden de meeste mensen nog niet lezen. Zij die dat wel konden lazen vaak niet vlot. De auteur beeldt dat prachtig uit met de volgende anekdote. De mensen die wel konden lezen, moesten de woorden vaak letter voor letter bijwijzen en hardop uitspreken om het woord te vormen. Het was de ware kunst om ‘zwijgend te kunnen lezen’, wie alleen met de ogen leest, is echt bedreven.
March 1, 2017
Es el típico libro que el lector espera que le entusiasme por el que tema le atrae, que genera tantas expectativas e ilusiones, pero que finalmente todo se queda en que le ha gustado porque está genialmente escrito y el autor domina el lenguaje narrativo. Lo malo es que no me ha enganchado para leerlo en poco tiempo, lo bueno es que me ha sorprendido en cada uno de los capítulos. Los diferentes ojos en que se nos muestra la vida de Aldo Manuzio son suficientes para hacer una novela sobre el personaje. Es quizás la diversidad de ritmos narrativos en que hemos visto al impresor humanista, lo que por un lado me ha confundido pero por el otro lado me ha producido admiración por el autor por lo bien que ha compuesto la novela.
Recomendable, pero tienes que estar abierto a sorpresas.
Recomendable, pero tienes que estar abierto a sorpresas.
November 3, 2019
Aldus Manutius was één van de belangrijkste drukkers en uitgevers in de renaissance, omstreeks 1500 in Venetië. Zijn bekendste boek is de Hypnerotomachia Poliphili, dat al eens onderwerp van een literaire thriller was. Azpeitia’s boek is een roman, een fictieve biografie maar tegelijk - als ik het goed zie - een pastiche, waarbij de stijl van allerlei schrijvers voorbijkomt, van Epicurus tot Erasmus. Het is een boek vol spanning en humor, onderhoudend en intelligent.
March 31, 2022
Eén van de vermakelijkste boeken die ik in jaren gelezen heb. Heel knap hoe sommige hoofdstukken bijna volledig als één kant van een gesprek geschreven zijn. Het boek is ook doorspekt met verwijzingen naar literatuur, ethiek en maatschappelijke thema's uit de late 15e eeuw. Soms als leek moeilijk te volgen, maar dan moet je er maar wat meer in verdiepen. De personages zijn goed uitgediept en het verhaal derdert door zonder onnodige adempauzes.
Aanrader voor wie van taal en/of middeleeuwse geschiedenis houdt.
Aanrader voor wie van taal en/of middeleeuwse geschiedenis houdt.
September 22, 2023
Very well-written book by Azpeitia. Humorous, entertaining but with a solid cultural grounding. I had no expectations about the book, and I wasn't looking for a thorough historical biography of Aldo Manuzio, so I might not be as disenchanted as other readers. I think Azpeitia just makes the story his and weaves a nice narrative that's entertaining and, in some cases, depicts well the publishing world, even now. If you're looking for an authoritative and historically correct biography, this is not it.
August 6, 2021
Hay que tener cuidado con las biografías noveladas: ponen hechos y palabras como reales que son imposibles de comprobar. Esta en particular abusa de esto, distorsiona la historia y cae en la tentación de realizar un tour en el que el protagonista conoce a demasiados iconicos de su época cual Forrest Gump.
Cumple con entretener pero poco más.
Cumple con entretener pero poco más.
May 8, 2019
La obra combina la aventura, los toques irónicos y humorísticos (genial el pasaje sobre Aristóteles y Filis) y un declarado amor hacia el saber libresco y la cultura.
https://solidosyamorfos.wordpress.com...
https://solidosyamorfos.wordpress.com...
August 2, 2023
Muy bien escrito, pero aburrido. Muy aburrido.
November 5, 2019
Zwaar geromantiseerde biografie van Aldus Manutius, de legendarische drukker/uitgever rond 1500. Onderhoudend boek geworden, waarin met gebruik van historische feiten en personages en tegen een historische achtergrond het mislukte leven van de hoofdpersoon breeduit wordt gemeten. Iets te breeduit. Je hebt de neiging de hoofdpersoon af en toe een schop onder zijn kont te geven. Aldus delft als geleerde het onderspit tegen de puur op geld beluste drukker en handelaar Torresani. Intellect versus commercie. En de macht van de katholieke kerk! Door het wisselend vertelperspectief (mooi hoe Erasmus aan het woord komt!) ontbeert het boek eenheid. Niettemin: voor iemand die in het boekenvak zit een must om te lezen.
November 16, 2016
Un libro muy bien documentado sobre la Venecia del S.XVI en un ambiente barroco y mezquino pero atractivo.
Me lo pasé bien con él.
Me lo pasé bien con él.
This entire review has been hidden because of spoilers.
January 8, 2019
Frammentato, come concezione strutturale e linguaggio. Il libro è interessante, la figura di più e Azpeitia deve aver fatto ricerche, ma penso che non tutte abbiano avuto lo stesso volume (spessore) di risultato. Tuttavia nella dissonanza (accentuata dalla scelta della struttura e dai lunghi monologhi) si percepisce il gancio alla narrazione. Ha il suo culmine nella parte centrale e lo mantiene fino ai tre quarti. Un libro singolare direi. Lo consiglio.
Displaying 1 - 14 of 14 reviews