ในระลอกกาล และเรื่องสั้นอื่นๆ

by Ken Liu, ลมตะวัน (Translator)

อีก 7 เรื่องสั้นจากรวมเรื่องสั้น The Paper Menagerie ของ เคน หลิว (Ken Liu) นักเขียนเลือดมังกร กับลีลาการเล่าเรื่องแบบไซไฟแฟนตาซี ที่แม้ในเรื่องจะเต็มไปด้วยเทคโนโลยีที่ล้ำหน้า ทว่ายังคงมุ่งมั่นสำรวจความลึกซึ้งของจิตใจมนุษย์ ที่ต่างยื้อยุดกับกระแสธารแห่งความทรงจำอันไหลหลาก เหล่านี้ล้วน การันตีด้วยการคว้าสามรางวัลใหญ่อย่าง Hugo, Nebula และ World Fantasy Award มาได้ภายในในปีเดียวเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์

อนึ่ง ในระลอกกาลและเรื่องสั้นอื่นๆ เล่มนี้ เป็นเพียงส่วนหนึ่งจาก หนังสือรวมเรื่องสั้น The Paper Menagerie and Other Stories (2016) โดย Ken Liu เท่านั้น โปรดติดตามเรื่องสั้นส่วนที่เหลือได้ในเล่ม สวนสัตว์กระดาษและเรื่องสั้นอื่นๆ

[https://www.goodreads.com/book/show/2... The Paper Menagerie]

Genres: Fiction, Science Fiction, Short Stories, Literature, Fantasy

312 pages, Paperback

Published October 1, 2019

About the author

Ken Liu (http://kenliu.name) is an American author of speculative fiction. A winner of the Nebula, Hugo, and World Fantasy awards for his fiction, he has also won top genre honors abroad in Japan, Spain, and France.

Liu’s most characteristic work is the four-volume epic fantasy series, The Dandelion Dynasty, in which engineers, not wizards, are the heroes of a silkpunk world on the verge of modernity. His debut collection of short fiction, The Paper Menagerie and Other Stories, has been published in more than a dozen languages. A second collection, The Hidden Girl and Other Stories, followed. He also penned the Star Wars novel, The Legends of Luke Skywalker. His latest book is All That We See or Seem, a techno-thriller starring an AI-whispering hacker who saves the world.

He’s often involved in media adaptations of his work. Recent projects include “The Regular,” under development as a TV series; “Good Hunting,” adapted as an episode in season one of Netflix’s breakout adult animated series Love, Death + Robots; and AMC’s Pantheon, with Craig Silverstein as executive producer, adapted from an interconnected series of Liu’s short stories.

Prior to becoming a full-time writer, Liu worked as a software engineer, corporate lawyer, and litigation consultant. He frequently speaks at conferences and universities on a variety of topics, including futurism, machine-augmented creativity, history of technology, bookmaking, and the mathematics of origami.

In addition to his original fiction, Liu also occasionally publishes literary translations. His most recent work of translation is a new rendition of Laozi’s Dao De Jing.

Liu lives with his family near Boston, Massachusetts.

Reviews

[Natt Cham · Rating 5 out of 5]

รวมเรื่องสั้นแปลที่แยกมาจากเล่ม สวนสัตว์กระดาษ ซึ่งยังคงความยอดเยี่ยมไม่ลดทอนลงไปเลย เพียงแต่รสชาติและสไตล์แตกต่างไปอย่างมากทีเดียว นับได้ว่าฉบับแปลไทยเรียบเรียงได้เยี่ยมกว่าต้นฉบับภาษาอังกฤษเสียด้วยซ้ำไป

หากให้เล่มสวนสัตว์กระดาษเป็นหยิน. ในระลอกกาลเล่มนี้นับว่าเป็นหยาง. จากความหวานเปรี้ยวจากจินตนาการฟุ้งฝันเปี่ยมความเป็นแฟนตาซีในเล่มแรก. เล่มนี้กลับดุดัน ขมปร่าด้วยความเข้มข้นของไซไฟและแระเด็นเนื้อหาในหลายๆ เรื่อง. การเล่าเรื่องแบบต่างมุมมอง ไม่ลำดับเวลา และไม่ต่อเนื่องแต่ผู้อ่านก็สามารถเรียงร้อยทุกสิ่งทุกอย่างให้เป็นรูปร่างในความคิดได้ แต่ก็อาจต้องทำความคุ้นเคยกับสไตล์การเขียนนี้สักหน่อย

จะว่าไปเรื่องที่โดดเด่นในเล่มนี้กลับเป็นเรื่องที่มีขนาดยาวกว่าเรื่องอื่น และมีความเป็นไซไฟน้อยกว่า อย่างเรื่อง “หลากรสลึกล้ำ” ที่เล่าเรื่องของ เหล่ากวน ชายชาวจีนและชุมชนในยุคร่อนทองที่อเมริกา เทียบกับวีรกรรมของกวนอูในยุคสามก๊ก
และ “ชายผู้ยุติประวัติศาสตร์:สารคดี” ซึ่งใช้เทคโนโลยีระดับอนุภาคย้อนกลับไปมองภาพในอดีตเพื่อเป็นหลักฐานทางประวัติศาสตร์

[Mook Woramon · Rating 4 out of 5]

เรื่องสั้นอีก 7 เรื่องต่อจากสวนสัตว์กระดาษ จริงๆแล้วไม่ต้องอ่านเรียงเล่มก็ได้ เพราะเรื่องสั้นไม่ได้ต่อกัน แต่คิดว่าเริ่มอ่านจากสวนสัตว์กระดาษก่อนน่ะดีแล้ว เหมือนเป็นการทำความรู้จักสไตล์การเขียนของเค้าก่อน แนวไซไฟผสมผสานปรัชญาหน่อยๆ เรื่องราวปะปนอดีต อนาคต ประวัติศาสตร์ ชาวตะวันออก ตะวันตก หลายรสชาติในเรื่องเดียว

ส่วนตัวชอบสวนสัตว์กระดาษมากกว่าเพราะอ่านง่ายกว่าและสดใหม่กว่า พอมาอ่านในระลอกกาลเราเริ่มชินกับการเขียนเลยไม่ค่อยตื่นเต้นละ ประกอบกับหลายเรื่องเหมือนเป็นเรื่องคู่ขนานกับสวนสัตว์กระดาษ เช่น เรื่องสมุดภาพปริชานกับเรื่องนิสัยการทำหนังสือ การใช้ภาพตัวอักษรเล่าเรื่อง
และธีมเรื่องในระลอกกาลกับโมโน โนะ อะวาเระรู้สึกคล้ายๆกัน บรรยากาศเดียวกันไปหน่อย

โทนเรื่องเล่มนี้หนักกว่า มีเรื่องการเมือง การปกครอง มหาอำนาจเยอะในเรื่องหลังๆ บางคนอาจจะชอบ แต่เราไม่ชอบเท่าไหร่ รู้สึกมันหลุดธีมของเล่ม

เรื่องที่ชอบสุดให้เป็น จำลอง-จองจำ กับ หลากรสลึกล้ำ
ชอบน้อยที่สุด คือ ชายผู้ยุติประวัติศาสตร์

แต่ภาพรวมรวมเรื่องสั้นเล่มนี้ก็สนุกอยู่ดี ถือว่าคุ้มค่าที่ได้อ่าน

[Erk · Rating 4 out of 5]

ไม่แปลกใจเลยทำไม The Paper Menagerie ถึงกวาดรางวัลใหญ่และได้รับคำชมล้นหลามขนาดนั้น

เคน หลิว โคตรเจ๋งเป้งไปเลย งานเขียนมีเอกลักษณ์ชัดเจน(ชัดสุด ๆ) โดดเด่นในเรื่องเล่าที่หลากหลาย เล่มนี้มีเรื่องสั้นอีก 7 เรื่อง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสวนสัตว์กระดาษและเรื่องสั้นอื่นๆ (ถ้ารวมเป็นเล่มเดียวคงหนาใช่ย่อย)

บางเรื่องมีเนื้อหาคล้าย ๆ จะเป็นเรื่องราวต่อกันแต่คนละแง่มุม เรื่องสุดท้ายเรียกว่า masterpiece อีกเรื่องหนึ่งเลย งานเขียนของเขาเป็นอะไรที่ขั้นกว่าของไซไฟทั่วไปมาก

[Makmild · Rating 4 out of 5]

ken leu is still ken liu

ดีตั้งแต่คำนำยันจบเล่ม จริงๆ เราไม่รู้ว่าในระลอกกาลเป็นเรื่องสั้นในเล่มเดียวกันกับสวนสัตว์กระดาษและเรื่องสั้นอื่นๆ แต่ทำออกมาเป็นสองเล่ม โดยส่วนตัวแล้วในเล่มสวนสัตว์กระดาษมีเรื่องที่อิมแพกต่อใจเรามากกว่าในเล่มระลอกกาล แต่ในแง่ของความว้าวทางเทคโนโลยีแล้วในระกาลกาลทำได้ดีกว่า

เคนหลิวยังคงความไซไฟแฟนตาซีผสมกลมกล่อมสายสัมพันธ์มนุษย์ได้เป็นอย่างดี แม้โลกเราจะไปไกลแค่ไหนในด้านเทคโนโลยีแต่สายสัมพันธ์ ความรัก ความเป็นมนุษย์ยังคงเป็นส่วนสำคัญอยู่ดี เพราะคนที่ใช้เทคโนโลยีเหล่านี้ก็คือมนุษย์นั่นแหละ

จากการอ่านงานไซไฟมาจำนวนน้อยนิดแล้ว คิดว่าเคนหลิวเป็นนักเขียนไซไฟแฟนซีที่ละเมียดละไมในความเป็นมนุษย์มากที่สุดคนหนึ่ง งานของเขาทำให้เราเห็นมุมมองว่าสภาวะแวดล้อมและจิตใจมนุษย์ส่งผลอะไรอย่างไรถึงกัน และมันเปลี่ยนเราไปในทิศทางใด มันสะท้อนกันและกันอย่างไร ถึงมันจะมีแง่มุมที่เจ็บปวดแต่มันก็สวยงามมาก

[รพีพัฒน์ อิงคสิทธิ์ · Rating 5 out of 5]

สนุกครับ เป็นไซไฟที่มีกลิ่นอายความเป็นมนุษย์สูงมาก ผนวกรวมเอาเกร็ดประวัติศาสตร์และตั้งคำถามอย่าถึงแก่น แนะนำมากๆ ครับ

[Pawarut Jongsirirag · Rating 4 out of 5]

มาถึงเล่มครึ่งหลังของสวนสัตว์กระดาษ ผมไม่รู้ว่าตอนเเบ่งครึ่ง สนพ คัดเรื่องมาเเยกเป็น 2 เล่มมั้ย หรือ ว่าเเบ่งครึ่งตามลำดับเนื้อเรื่องตามเล่มจริงเลย เพราะรู้สึกว่าเล่มนี้้มันออกไปในโทนหม่นเศร้าทุกเรื่อง เทียบกับเล่มเเรกที่ค่อนข้างมีสีสันหลากหลายมากกว่าเยอะเลย

ผมอ่านเล่มเเรกกับเล่มนี้ห่างกันนานมาก จนจำเล่มเเรกไม่ค่อยได้เเล้ว เเต่ยังพอจำวิธีการเขียนของเคนหลิวได้อยู่ ในเล่มครึ่งหลังนี้เขาก็ยังใช้วิธีเขียนเเนวผสานเรื่องเล่าเเละเรื่องจริงให้ซ้อนทับกันอยู่เช่นเดิม มันเป็นวิธีการเขียนที่ไม่ต้องอธิบายอะไรรายละเอียดอะไรให้เยอะมาก เนื้อเรื่องในส่วนเรื่องเล่าจะทำหน้าที่นี้ให้เอง หากคนอ่านเข้าใจเรื่องเล่าที่เขาซ้อนไว้นี้ การอ่านจะง่ายดายมากๆ เเต่ถ้าไม่เก็ทเรื่องเล่าเเล้วละก็ ก็จะเหนื่อยซักนิดในการทำความเข้าใจนัยความหมายที่เขาซ่อนไว้ทุกเรื่องสั้น

ความหม่นเศร้าที่อยู่ในทุกเรื่องสั้นในเล่มนี้มีความเเตกต่างกันพอสมควร เเต่ก็อยู่ในเเกนของความสัมพันธ์บางอย่างที่เเตกสลายลงไป จากทั้ง 7 เรื่อง
ในเเง่ของอารมณ์ ผมชอบจำลอง-จองจำที่สุดครับ เป็นเรื่องที่บีบอารมณ์มากที่สุดเเละใช้วิธีเล่าน้อยเเต่มากได้ค่อนข้างดี
ในเเง่ไซไฟ ผมชอบ ในระลอกกาล ที่สุด เป็นไซไฟที่ใช้องค์ประกอบของไซไฟได้โดดเด่นเเต่เป็นเพียงการชูเนื้อหาหลักที่ต้องการนำเสนอให้เด่นยิ่งขึ้น พูดง่ายๆคือ ใช้ไซไฟอย่างโรบิน เเละเนื้อหาหลักคือ เเบทเเมน
ส่วนในเเง่ของภาพรวม ผมชอบ ชายผู้ยุติประวัติศาสตร์มากที่สุด เรื่องนี้มีหลายอย่างที่เหมาะเเก่การนำไปพูดคุยเเลกเปลี่ยนความคิดกัน ทั้งในเรื่องของวิธีวิจัยทางประวัติศาสตร์ การรับมือกับประวัติศาสตร์บาดเเผล เเละ ผลร้ายเเละผลดีของเทคโนโลยีที่เป็นกระเด็นควบคู่กันไป ไม่เเน่ว่าเรื่องสั้นเรื่องนี้อาจเกิดขึ้นจริงในอนาคตก็ได้ เมื่อถึงวันนั้นก็ไม่รู้ผลจะออกมาอย่างตอนจบของเรื่องนี้มั้ย

เคน หลิว เขียนไซไฟออกมาได้ละเลียด นุ่มนวล ทำให้เรื่องสั้นของเขาเป็นมากกว่าการโชว์เทคโนโลยีเท่ๆ หรือความฉูดฉาดของอนาคต เขาใส่องคืประกอบอีกมากมายผสมลงไป ทำให้ไซไฟของเขายังมีความเป็นมนุษย์อยู่ค่อนข้างมาก เเต่มนุษย์ในเรื่องสั้นของเขา คือ มนุษย์ที่กำลังหลุดพ้นไปจากความหมายของมนุษย์เดิมๆที่เคยนิยามเอาไว้ เป็นการทดสอบว่าความจริงเเล้ว สิ่งที่เราเรียกว่า " ความเป็นมนุษย์" คืออะไรกันเเน่ มันเเน่นิ่งหรือมันสามารถปรับเปลี่ยนไปตามเเต่ยุคสมัยได้ เรื่องสั้นของเขาท้าทายเราเป็นอย่างมากครับ

[Rajita P. · Rating 3 out of 5]

ถ้าจะพูดถึงคุณค่าของเล่มนี้ ให้ 4 ดาว แต่หากจะพูดถึงความสนุกในการอ่านให้ 3 ดาว …
อันที่จริงฉันอ่านเล่มแรก สวนสัตว์กระดาษมาได้ครึ่งเล่มแล้ว และมาอ่านความเห็นของผู้แปล รวมถึงรีวิวจากนักอ่านท่านอื่นว่า เล่ม 2 (ซึ่งก็คือเล่มนี้) ในระลอกกาล มีความหม่นเศร้ามากกว่า - ตัวฉันที่ไม่ชอบทิ้งความเศร้าไว้ตอนท้าย จึงตัดสินใจย้ายมาอ่านเล่มนี้ก่อน และคิดว่าตัดสินใจไม่ผิด!

[คุณชายกอล์ฟ นิรัติศัย · Rating 5 out of 5]

[รอบ 2] 22SEP2021

“ทว่าสิ่งอันมีวันสิ้นสุดย่อมมิอาจแบกรับน้ำหนักแห่งอนันต์ได้” - p.16

“ความทรงจำของเราถูกบีบอัดเช่นนี้เอง หลอมรวมเป็นอัญมณีพริบพราวที่ฝังอยู่ในพื้นที่อันจำกัดของสมองเรา เหตุการณ์ถูกตัดทอนเหลือเพียงเศษเสี้ยวเตือนความจำ บทสนทนาถูกย่อเหลือเพียงวลี หนึ่งวันถูกกลั่นเหลือเพียงความรู้สึกยินดีชั่วครู่

การสูญเสียรายละเอียดจากการบีบอัดนี้เองที่บ่งชี้ทิศทางแห่งกาลเวลา ความทรงจำคือภาพลายเส้น หาใช่ภาพถ่าย คือการจำลองซ้ำ ทว่าก็มีค่ายิ่งด้วยเหตุที่ทั้งเข้มข้นและจืดจางกว่าตันฉบับเช่นนี้” - p.17

“พ่อแม่ทั้งหลายล้วนเคยตัดสินใจแทนลูกๆ ของตน และพวกเขาก็มักจะคิดว่าทำดีที่สุดแล้วแทบทุกทีไป” - p.28

“ความคิดและความทรงจำของเราส่วนใหญ่ก็ถูกลิขิตให้ต้องเลือนราง ต้องจางหาย ต้องถูกกลืนกินด้วยเส้นทางที่เราเลือกและชีวิตที่เราใช้เฉกเช่นเดียวกัน” - p.30

“เราจะตายเพื่อเปิดทางให้ลูกๆ ของเราเติบโต หรือจะมีชีวิตนิรันดร์และให้พวกแกเป็นเด็กไปตลอดกาล” - p.53

“จงกบฏเถิด มีเพียงความเปลี่ยนแปลงเท่านั้นที่จีรัง”

“สิ่งเก่าๆ ต้องตายเพื่อเปิดทางให้สิ่งใหม่ๆ” - p.55

“มนุษย์เราเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ ทั้งในฐานะเผ่าพันธุ์และปัจเจกบุคคล” - p.67

“เราทั้งหลายก็เป็นเพียงรูปรอยที่เกิดขึ้นชั่วครั้งคราว ที่ถูกลิขิตให้ดับสูญไปสักวัน จะสั้นเพียงชั่วเสี้ยววินาทีหรือนานเป็นชั่วกัลป์ก็ตามแต่” - p.93

“สิ่งที่ทำให้เราเป็นเราคือตำแหน่งแห่งที่ของตัวเราในตาข่ายแห่งสายสัมพันธ์ที่ร้อยรัดกับชีวิตของผู้อื่น”

“หมากแต่ละเม็ดไม่อาจเป็นฮีโร่ ไม่อาจเรียกว่าวีรชน แต่เมื่อทั้งหมดรวมพลังกัน วีรกรรมก็เกิดขึ้นได้” - p.104

“ชีวิตนั้นหรือก็คือการทดลอง ทว่าอย่างน้อยที่สุด เมื่อถึงโมงยามสุดท้ายของชีวิต พวกเราก็จะแน่ใจได้ว่าไม่มีใครหน้าไหนมาลิขิตชีวิตแทนเรา ว่าชัยชนะหรือความผิดพลาดใดๆ ก็ล้วนแต่เกิดขึ้นจากน้ำมือของเราเอง” - p.191

“ชีวิตของคนเราถูกกำหนดด้วยเหตุการณ์เล็กๆ น้อยๆ ซึ่งดูเหมือนจะไม่ได้มีอะไรพิเศษ แต่สุดท้ายแล้วกลับมีผลอันใหญ่หลวงจนไม่น่าเชื่อ” - p.248

“มนุษย์เราถือกำเนิดขึ้นมากลางกระแสอันเชี่ยวกรากของประวัติศาสตร์ และที่เราทำได้ก็เพียงว่ายต่อหรือปล่อยตัวให้จมลงไป ไม่ใช่ก่นด่าโชคชะตาของตน” - p.297

“การวางตัวเป็นผู้เจริญแล้วและรักษาความเป็นระเบียบในยามสงบนั้นเป็นเรื่องง่าย ทว่าตัวตนที่แท้จริงของเราจะปรากฎให้เห็นก็แต่ในโมงยามอันมืดมิด ท่ามกลางแรงกดดันมหาศาล สิ่งที่เห็นจะเป็นเพชรกล้า หรือแค่ก้อนถ่านดำทมิฬกันแน่” - p.298

“ความจริงไม่ได้เปราะบางขนาดนั้น และไม่อาจถูกบั่นทอนโดยความไม่เชื่อใดๆ ความจริงจะตายก็ต่อเมื่อเรื่องราวที่แท้จริงไม่ถูกเล่าขานต่างหาก” - p.299

[รอบแรก] 05DEC2019
โอยยย เขียนดีจริงๆ เจ็ดเรื่องที่เหลือจากชุดสวนสัตว์กระดาษ
ส่วนตัวชอบโทนชุดนี้ มากกว่า ชุดที่แล้วอีก ที่เนื้อหามันหนักกว่า หม่นหมองกว่า รู้สึกมีอะไรติดค้างอยู่ในใจ
เป็นการจุดประกาย ให้ต้องไปศึกษาประวัติศาสตร์ จีน-ไต้หวัน-ญี่ปุ่น-เกาหลี-อเมริกา เพิ่มเติมอีก ช่างเกี่ยวพันซับซ้อนกันจริงๆ

[Kanin Nitiwong · Rating 5 out of 5]

มาสเตอร์พีซจริงๆ ชอบเรื่องสุดท้ายมากๆ ไม่แปลกใจเลยที่รวมเรื่องสั้นชุดนี้จะคว้ารางวัลใหญ่ไปมากมาย อยากอ่านงานอื่นๆ ของนักเขียนคนนี้อีกจัง

[Pongsak Sarapukdee · Rating 4 out of 5]

This is a great book; no one can imagine the future world as Ken Liu did.

[THEERADON SAKPETCH · Rating 5 out of 5]

ให้อารมณ์ของเรื่องเล่าแตกต่างจากเล่มแรก สวนสัตว์กระดาษ และเรื่องสั้นอื่น ๆ อย่างชัดเจน โดยให้อารมณ์ที่หม่น และตึงเครียดมากกว่า แต่ยังวิธีการเขียนแบบเดิมเอาไว้ อาจมีบางตอนรู้สึกค่อนข้างคล้ายเดิมไม่มีอะไรแปลกใหม่ แต่เรื่องส่วนใหญ่ยังใหม่และคุ้มค่าแก่การอ่านมาก ๆ โดยเนื้อเรื่องเน้นเรื่องความคิดเชิงการเมือง หรือการรับความคิดต่าง ๆ เรื่องที่ดีก็สมบูรณ์แบบมาก

[Nitthita · Rating 5 out of 5]

ขึ้นแท่นนักเขียนอัจฉริยะไปเรียบร้อย

[Stamp.Phongpisit_Read]

ในระลอกกาลและเรื่องสั้นอื่นๆ

คะแนน: 8/10

ในระลอกกาลและเรื่องสั้นอื่นๆ เป็นเหมือนหนังสือ ภาคต่อของ สวนสัตว์กระดาษ ที่เป็นการรวมเรื่องสั้นแนวไซไฟ แฟนตาซี ออกแนวซ้าย และเขียนออกมาได้ดี ถึงเนื้อหาแต่ล่ะตอนจะไม่ได้ยาวมาก แต่ก็รู้สึกเข้าใจเนื้อหาที่ต้องการจะสื่อออกมาได้ครบในตอนนั้นๆเลย ส่วนต���วตอนที่ชอบมากที่สุด น่าจะเป็นตอนแรกสุดและก็ตอนหลากรสล้ำลึก

*ต่อไปนี้อาจมีการสปอย์ใครสนใจอ่านแนะนำให้ข้ามไปก่อนเลย

ยังไม่เคยอ่าน สวนสัตว์กระดาษหรอก แต่หลังจากอ่าน ในระลอกกาลไป 2 ตอน ก็กดสั่ง สวนสัตว์กระดาษ กับ ดรุณีเร้นเงา ที่เป็นผลงานของคุณ Ken Liu เพิ่มทันทีเพราะชอบมาก

และอย่างที่บอกไป ตอนที่ชอบที่สุด 2ตอน ก็คือตอนแรกเลย ที่มนุษย์ส่วนนึงมีโครงการย้ายไปตั้งอาณานิคมที่ดาวดวงใหม่อันไกลแสนไกล จนผู้ใหญ่ในยานน่าจะตายกันหมดแล้วก่อนที่จะถึงดาวใหม่ แต่โลกกลับค้นพบวิถีการมีชีวิตเป็นอมตะขึ้นและส่งมาให้ผู้อพยพชุดแรก (ฟิวประมาณพวกเอล์ฟ ชีวิตยืนยาวมากๆแต่ตายได้ ) ทำให้คนบนยานต้องเลือกว่า จะอยู่เป็นอมตะหรือจะตายไปตามอายุไข และเรื่องราวต่อๆไปก็ยิ่งไกลเกินจินตนาการไปอีก ทำให้ชอบตอนนี้มากๆ

อีกตอนนึงก็คือ ตอนที่ มีคนจีนไปขุดทองที่โอไอโฮ คนเขียนทำให้ สับสนว่า เหล่ากวน นั้นจริงๆแล้วเป็นใครกันแน่ จะเป็นแค่ชายตัวใหญ่ หน้าแดงๆ ทรงคล้ายๆคนคนนั้นเฉยๆหรือจะเป็นคนคนนั้นจริงๆ ก็ไม่ได้สรุปไว้ชัดเจน แต่ที่งงสุดคือเพิ่งรู้ว่ามีกฎหมายต่อต้านคนจีนในช่วงปี 1800 กว่าๆด้วย ก็ว่าอยู่ประเทศอย่างอเมริกาไม่น่าเปิดกว้างถึงขนาดให้คนจีนมาตั้งรกรากได้ง่ายๆหรอก

เล่มนี้ถือว่าเปิดโลกนิยายสั้นให้ผมเลยก็ว่าได้ เพราะไม่ได้อ่านแนวนี้นานมากแล้ว หลังจากเลิกซื้อ ขายหัวเราะกับมหาสนุกไป หวังว่าอีก 2เล่มที่เพิ่งกดมาจะสนุกไม่ต่างจากนี้นะ

[peppY · Rating 5 out of 5]

เราให้4.5
ไม่ได้ชอบทุกเรื่อง แต่ชอบหลายเรื่องมากๆ

ชอบสุดคือ ชายผู้ยุติประวัติศาสตร์ ทั้งชอบ ทั้งสตั๊นท์
ชอบความSci-fi ที่เป็นมนุษย์มากๆ ไม่ได้ออกแนวโชว์เทคนิคล้ำๆอย่างเดียว แถมในเชิงความเป็นไปได้มันก็ดูเป็นไปได้มากๆ
ชอบความรีเสิร์ชอัดแน่น ให้รายละเอียดกับทุกแง่มุม ให้ความรู้คู่บันเทิง มีความจีนกำลังภายในแทรกอยู่ในภาษา (แต่ก็อาจจะเพราะคนแปลรึเปล่าไม่แน่ใจ)
เส้นบางๆระหว่างเรื่องแต่งกับเรื่องจริงคือไม่มี เพราะมันเนียนมาก จนเราต้องตั้งสติว่า เห้ยตรงนี้เรื่องแต่ง ตรงนี้ประวัติศาสตร์

คารวะ

[Wachirawit Rakchai · Rating 5 out of 5]

The paper menagerie and other stories make me sobbing
I don't know why I felt like I was those characters, really into those scenes, for all those stories.
With happiness, love, excitement, tears, and all the pain

- The waves ในระลอกกาล
- Mono no aware โมโนโนะ อาวาเระ ทุกสิ่งล้วนเกิดขึ้น แล้วดับไป

[Natthaphon · Rating 3 out of 5]

เมื่อเปรียบเทียบกับหนังสือเล่มก่อนหน้าอย่างชุดสวนสัตว์กระดาษ เนื้อเรื่องในหนังสือเล่มนี้มีความหวือหวาน้อยลง ประเด็นหลาย ๆ อย่างมีความลึกซึ้งยิ่งขึ้น ซึ่งทำให้ไม่ติดปัญหาการอธิบายบางประเด็นตรงไปตรงมากเกินไป เนื่องด้วยเนื้อเรื่องไม่ได้มีความตื่นเต้น ทำให้ความสนุกและความอยากติดตามเนื้อเรื่องมีน้อยลง อย่างไรก็ตาม หนังสือเล่มนี้ก็ยังอ่านได้เพลิน ๆ มีมุมมองความคิดบางอย่างที่น่าสนใจ

[A.B. · Rating 5 out of 5]

ชอบมากๆค่ะ จะว่าเป็นนิยาย sci-fi ดีมั้ยนะ สำหรับเราคิดว่าเป็นวรรณกรรมที่เอาวิทยาศาสตร์มาเป็น element บางๆมากกว่า บางเรื่องมีประวัติศาสตร์มาผสมด้วย ลงตัวมากๆค่ะ เราว่าผู้แปลเก่งมาก แปลให้อ่านเข้าใจง่ายแล้วภาษาสวยด้วยค่ะ แนะนำมากๆ เลย

[Sao Koko · Rating 5 out of 5]

ชอบเรื่องกวนอูมาก สนุก อ่านเพลิน เขียนได้ดีมากๆ รวมความ sci-fi ประวัติศาสตร์ และความงดงามสละสลวยของคำสไตล์นิยายจีนได้ดีมากๆ (ต้องชื่นชมผู้แปลด้วย)
เรื่องสุดท้ายบีบหัวใจมาก และจุดประกายท้าทายให้เราไปตามหา’ความจริง‘ จากประวัติศาสตร์ในช่วงเวลานั้นว่ามันเกิดอะไรขึ้ร

[Nao · Rating 5 out of 5]

ปกติไม่อ่านวรรณกรรม แต่ช่วงหลังเริ่มลองอ่านเพราะหวังว่าจะเข้าใจมนุษย์มากขึ้นจากงานเขียนอีกแบบ จึงเริ่มต้นอ่านแนว Sci-fi เพราะคิดว่าน่าจะมีเนื้อหนังอะไรให้หยิบจับไปใช้ได้บ้าง

แต่สุดท้ายก็เหมือนโดนหลอก แม้ว่าปกจะเขียนว่าไปชนะรางวัลนิยาย sci-fi ระดับโลกมาก็เถอะ แต่ประวัติศาสตร์ การเมือง สังคม วัฒนธรรม มากันเต็มเลย แถมยังมีรายละเอียดอีกมาก (ต้องยกเครดิตให้ผู้แปลด้วย)

เท่าที่พอจับแนวทางของผู้เขียน เคน หลิวจะชอบเล่าเรื่องของ "คนจีน" (และ East Asia) ในยุคเปลี่ยนผ่าน เช่น ช่วงญี่ปุ่นบุกจีน ช่วงจีนคณะชาติกับจีนคอมมิวนิสต์สู้กัน ช่วงจีนอพยพไปอเมริกา จีนไปอวกาศ และประวัติศาสตร์แขนงย่อยตามเขตแดนต่างๆ ทั้งที่มี่อยู่จริงและในจินตนาการ

สำหรับเล่มนี่ชอบ 3 บทสุดท้ายมากที่สุด มีบทหนึ่งที่เล่าถึงสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง แต่ผู้เขียนเลือกเล่าประวัติศาสตร์แบบ What if?

ทั้งโลกบอบช้ำกับสงครามโลกครั้งที่ 1 มามากพอแล้ว จักรพรรดิญี่ปุ่นจึงชวนอเมริกามาสร้างรถไฟลอดใต้มหาสมุทรแปซิฟิก สร้างงานให้กับผู้คนหลายชนชาติจนผ่านวิกฤตมาได้ ตามนโยบาย "มหาอำนาจแบบสันติ"

และบทสุดท้ายก็พีคมาก เพราะเล่าเรื่อง Unit 731 ที่ญี่ปุ่นจับคนจีนไปทดลองเหมือนค่าย Auschwitz ในเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 แต่ความเจ๋งคือผู้เขียนได้ผนวกเอาความ Sci มาใส่ด้วยการบอกว่าเราสามารถย้อนกลับไปดูเรื่องราวในอดีตได้ แต่จะดูได้แค่ครั้งเดียวเพราะอนุภาคของอดีตสลายหายไปตามกฎควอนตัม

ปัญหาคือมันทิ้งคำถามไว้เยอะมาก นับตั้งแต่บทบาทของนักประวัติศาสตร์ กฎหมายการย้อนเวลา การเมืองระหว่างประเทศ และที่โหดที่สุดคือเรื่อง Identity ของตัวละครหลักที่ทิ้งปมไว้ให้คนอ่านต้องคิดหาทางตรวจสอบและจัดการสิ่งที่ตกค้างอยู่ในใจ

ในฐานะที่ตั้งใจอ่านวรรณกรรมช่วงแรกๆ รู้สึกเหมือนเปิดพรมแดนในการทำความเข้าใจโลกและเข้าใจตัวเองไปอีกหลายขั้น

ถ้าใครมาถามว่าควรอ่านเล่มนี้มั้ยบอกได้อย่างเต็มใจว่า "มึงไปซื้อมาเลย"

โดยส่วนตัวคิดว่าอ่านยากประมาณนึง เพราะต้องมีพื้นเรื่องประวัติศาสตร์บ้าง ควรเข้าใจกระบวนการรับรู้และทฤษฎีควอมตัมบ้างเล็กน้อย ถ้าไม่มีพื้นน่าจะเหนื่อยนิดนึงครับ

[Freeread · Rating 5 out of 5]

7 เรื่อง
1.มนุษย์ต่างดาวเ��็บความจำและใช้แบบหนึ่ง คนก็อีกแบบ ไม่มีอะไรไม่สูญหาย พวกเราจึงบันทึกเป็นนิทาน
2.คนหนึ่งจำลองภาพอดีต อีกคนจองจำตัวเองไว้ในอดีต
3.จากสิ่งมีชีวิต เป็นสิ่งที่ยิ่งกว่านั้น ไร้จุดจบไร้ตัวตน
4.ทุกอย่างไม่แน่นอน จงโบยบินไปตามใจปรารถนา
5.ชีวิตคือการผจญสิ่งใหม่ เพราะรสชาติมีมากกว่าที่เรารู้จัก
6.การสร้างสิ่งหนึ่ง ต้องแลกกับสิ่งอื่นๆมากมาย
7.แสงบันทึกเรื่องราว คว้าไว้แล้วดับหาย บ้างเชื่อต่อเรื่องเล่านั้นภาพนั้น บ้างไม่เชื่ออะไรเลย มีเพียงคำตำหนิ ปัดความรับผิดชอบกัน คนที่ปล่อยว่างไม่ได้ ได้แต่เจ็บปวดเสียใจ ปล่อยให้อดีตกัดกิน แล้วปัจจุบันก็กลายเป็นอดีตที่เจ็บปวดอีกช่วงเวลา

[เหม่อมองฟ้า · Rating 4 out of 5]

อีก7เรื่องสั้นในชุด The Paper Menagerie แต่ละเรื่องสั้นเนื้อหาหนักกว่าสวนสัตว์กระดาษเยอะเลย อ่านยากกว่าด้วยบางเรื่อง เราอ่านของคุณเคน หลิว แต่ละเรื่องสั้นมีความรู้สึกว่าช่วงแรกๆมักจะน่าเบื่อหน่อย แต่พอเข้าใจที่เขาสื่อจะดำดิ่งและอินมาก สมกับที่ได้รางวัลจริงๆค่ะ คงได้กลับมาอ่านอีกรอบอย่างแน่นอนหนังสือชุดนี้

ส่วนตัวเราชอบสามเรื่องสุดท้ายค่ะ

[NARUMON · Rating 4 out of 5]

เข้าใจว่าเล่มนี้กับสวนสัตว์ฯมาจากฉบับภาษาอังกฤษเล่มเดียวกัน เหมือนกับเลือกเรื่องเด็ดๆ curate อย่างดีไปไว้เล่มนั้นหมดแล้ว เล่มนี้เลยเป็นเรื่องที่เหลือ ไม่ค่อยมีความหลากหลายมากนัก อ่านรวมๆไม่กลมกล่อมพอดีเหมือนเล่มสวนสัตว์ฯ แต่ละเรื่องในเล่มนี้หนักๆทั้งนั้น เหมือนอ่านประวัติศาสตร์มากกว่าไซไฟ

[Kai Ekvoratham · Rating 5 out of 5]

https://kaiegg.wordpress.com/2020/04/...

[Woranart · Rating 4 out of 5]

พอจะจับทางได้ว่าเรื่องสั้นหลายเรื่อง ผู้เขียนได้อุทิศให้กับคนบางกลุ่ม
เป็นไซ-ไฟที่อวลไปด้วยอารมณ์ความรู้สึก
ชอบเรื่องสุดท้าย ชายผู้ยุติประวัติศาสตร์: สารคดี