Öldüğünü Google'dan Öğrenen Adam ve Diğer Tuhaf Hikâyeler

by Doğu Yücel

"Öldüğümü Google’dan öğrendim. Evet, doğru okudunuz, öldüğümü, yaşayan bir organizma iken cesede dönüştüğümü, dünyada olduğumu düşünürken aslında çoktan tahtalıköyü boyladığımı, bildiğiniz internetten öğrendim."

Doğu Yücel’in yeni kitabı üç bölümden oluşuyor: “Düş Gibi”, “Gerçek Gibi” ve “Gelecek Gibi”. Gerek günümüzden gerek rüyalardan, kabuslardan veya en derindeki korkulardan gerekse uzak ya da yakın gelecekten enstantaneler yakalıyor bu öyküler. Ancak bunları sıkı olay örgüsü, düş gücü ve tatlı ekşi gerçeklerle harmanlayan yazar kimi zaman yarından bugüne kimi zaman da bugünün ışığında yarına bakıyor. Teknolojik gelişmeler, baş döndüren ilişkiler, dünyaya yön veren rastlantılar, hayat değiştiren absürdlükler, illallah dedirten meslekler ve birbirinden tuhaf karakterler... Yaratıcılığı hınzırlıkla buluşturan ancak sahicilikten de asla sapmayan Doğu Yücel, yeni hayalhanesi Öldüğünü Google’dan Öğrenen Adam’la sıra dışının kapılarını açıyor.

Genres: Turkish Literature, Turkish

198 pages, Paperback

First published October 10, 2019

About the author

15 Nisan 1977'de İstanbul'da doğdu. 1997'de Gençlik Kitabevi Öykü Yarışması’nda ve 1999’da Nostromo Kısa Bilim Kurgu Hikaye Yarışması’nda başarı ödülleri kazandı. Bu hikayeleri de kapsayan "Düşler Kabuslar ve Gelecek Masalları" 2001'de yayımlandı. İstanbul Üniversitesi’nde Sinema TV yüksek lisansı yapan Yücel'in ikinci kitabı “Hayalet Kitap” 1 Kasım 2002’de Stüdyo İmge yayınlarından çıktı. "Okul" filminin (2004) senaryosunu yazdı. Filmi Taylan Biraderler yönetti. 2006'da Taylan Biraderler'in ikinci filmi "Küçük Kıyamet"in senaryosunu yazdı. Yücel'in "Varolmayanlar" isimli romanı 7 Eylül 2011'de Doğan Kitap'tan çıktı. 2012'de "Hayalet Kitap"ın 10.yıl özel baskısı yazarın gözden geçirdiği haliyle Doğan Kitap'tan yayımlandı. "Sanatçı Öyküler" (Kelime Yayınları - 2012), "Kar İzleri Örttü" (Kırmızı Kedi Yayınları - 2012), "Güçoburlar" (Doğan Kitap, 2014), 50 Şahane Öykü (Ot Dergi, 2017) gibi öykü seçkilerinde öyküleri de yayımlanan Doğu Yücel Blue Jean, Headbang ve Radikal'e yazdığı müzik yazılarıyla da tanınıyor. Yazar öykü kitabı "Güneş Hırsızları"nın (Doğan Kitap - 2014) ardından Can Yayınları etiketiyle yayımladığı "Kimdir Bu Mitat Karaman?" ile yazın yolculuğuna devam ediyor.

Reviews

[A. Raca · Rating 5 out of 5]

Beklediğime değdi. En çok "Gerçek Gibi" öyküleri beğendim. Doğu Yücel bana fantastik hikayeleri sevdirdi.
Bilimkurgu içinde günümüz dertlerinden de mizahi dille bahsetmiş, çok eğlenceli olmuş.

"Karakterlerimiz ile mesleklerimiz arasındaki zıtlık beni hep düşündürmüştür. Gündelik hayatında ağzını bıçak açmayan utangaç bir arkadaşım çağrı merkezinde, çenesi düşük bir arkadaşım ise kütüphanede çalışıyor. "

A. Raca
💚

[Murat Dural · Rating 4 out of 5]

Doğu Yücel külliyatına yeni bir "eser" daha katılıyor. Öykülerini ayrı sevdiğim sevgili Doğu sanatını yine konuşturmuş. Korku, fantastik, bilimkurguya yaklaşık 20 yılını veren yazar yine kendinden, okurlarından bekleneni yapıyor ve kısalı-uzunlu seyahatlere çıkarıyor bizi. Kim bilir; kimi zaman uzak desek de yakın, yakın desek de uzak yerler, zamanlar, mekanlar insanlar aktarılanlar? Yüzümüzün bir kenarında manidar gülümsemeler yaratan kaoslar, çıkmaz sokaklar. Bu noktada hemen "vermediğim tek yıldıza" bir açıklama getirmem gerekiyor; Sevgili Doğu'nun bir önceki öykü kitabı "Güneş Hırsızları" bence bu anlamda çok yüksek bir çıta. Doğu Yücel'in bundan sonraki çalışmalarının daha da yukarı çıkacağına inanıyorum. Bu öykü kitabı sanki çok az bir farkla bir tık aşağıda kalmış. Ama o bir maestro, kaşif; yolu açık, okuru ve baskısı bol olsun! :)

[Prima Porta · Rating 4 out of 5]

Kendisini 10 yılı aşkın süredir takip etmekteyim. Tüm kitaplarını okumuş biri olarak Doğu Yücel ile ilgili söyleyeceğim ilk şey dilindeki gelişim ve değişim olur. Bu tarzıyla alakalı bir çıkarımım değildir. "Düşler, Kabuslar ve Gelecek Masalları" ile "Kimdir Bu Mitat Karaman"ı peş peşe okuyuca daha net fark ettiğim bir durumdur. Zaman içinde dilindeki erilliğin azaldığını düşünüyorum. Ha önceden de aşırı eril bir kullanımı yoktu. Zaman içinde belki de şu dönemlerin getirdikleriyle beraber daha toplumsal cinsiyet farkındalığıyla yazdığını düşünüyorum. "Öldüğünü Google'dan Öğrenen Adam ve Diğer Tuhaf Hikayeler"de de bu durum daha pozitif yönde. Bunlar benim nacizane bir okur olarak düşüncelerim. Son kitabındaki öykülerle ilgili de bir kaç şey söylemek isterim. "Güneş Hırsızları"yla yarışacak hatta belki de geçecek kalitede bir çok öykü yazmış. 3 bölüme ayırdığı öykülerinde farklı zevkleri olan kişilere rahatça ulaşabileceğini düşünüyorum. Son bölüm sanırım daha alışık olduğumuz Doğu Yücel, ben daha çok beğendim. Eski kitaplarına haksızlık etmek istemiyorum ama her yeni kitabıyla bir öncekinin önüne geçtiğini hissediyorum. Bir kaç kere daha okuyacağım bir kitap olacağına eminim. Sıcağı sıcağına yazdığım için diğerlerine ayıp etmek istemesem de en sevdiğim kitabı olma yolunda ilerliyor gibi.

[Kayıp Rıhtım]

Kayıp Rıhtım Kitap Kulübü'nün on ikinci konuğu Öldüğünü Google’dan Öğrenen Adam ve Diğer Tuhaf Hikâyeler oldu.

Kulüpteki tartışmaları buradan okuyabilirsiniz: https://forum.kayiprihtim.com/t/kr-ki...


Kitabın yazarı Doğu Yücel'le yaptığımız soru-cevap etkinliğine buradan ulaşabilirsiniz: https://forum.kayiprihtim.com/t/kr-ki...

[Hayal şensoy · Rating 5 out of 5]

Kapağı nedeniyle çok düşük beklentiyle başladığım, çıtır çerez gün içinde biter işte niyetlendiğim ama okumaya başlayınca elimden bırakamadığım hem düşündüren hem eğlendiren geçmişli gelecekli, romantikli bilim kurgulu deneysel öyküleri çok sevdim.
Not: Öykülerden biri Asimov’dan fazlaca esinlenince bi acaba dedim ama sonra kendi yolunu çizdi. Beni ziyadesiyle mutlu etti.

[Aslıhan Çelik Tufan · Rating 4 out of 5]

Doğu Yücel klasiği!
Kapağından, öykü dizilimine, öykülerin başındaki alıntılara her şeyi şahane!
Tam bi keyif anı kitabıydı benim için!
Okuyunuz!

[Filiz Demiral · Rating 5 out of 5]

Kitap hakkında açıklayıcı yorumlar yazmak istemiyorum.
Normalde çok güzel bir kitap okuduğumda, onu okumayan/okumayacak arkadaşlarım için üzülürüm. Ama bu kitaptan sonra, anadili Türkçe olmayan herkes adına üzüldüm.

Şahane.

Çok bekletmesin, devamı gelsin. amin.

*türkiye’de black mirror çekilicekse senaristi doğu yücel’dir. dizi yapımcılarının abuk sabuk senaryolardansa, dogu yücel gibilerinin pesinden kosması gerekir. bence.

[Otnemem · Rating 4 out of 5]

Doğu Yücel Öldüğünü Google’dan Öğrenen Adam’ı; Düş gibi, Gerçek gibi ve Gelecek gibi üç bölüme ayırmış. Ben biraz daha popüler kültüre referans vererek Alacakaranlık Kuşağı, Acayip Hikayeler ve Black Mirror olarak kodladım. En çok “Black Mirror” hikayeler cezbetti. Özellikle “Hayatımın Rolü” ve “İstanbullu” çok güzel. Tuhaf hikayeleri sevenlere tavsiye ederim.

[Ezgi Şenel · Rating 4 out of 5]

Uzun zamandır bir öykü kitabını okurken bunca keyif aldığımı hatırlamıyorum. Kendimce bunu rahatsızlıklarımızın ortaklığına bağladım. Bir yazarı okurken ben de böyle düşünmüştüm, ah evet aynısı vs. gibi bir tutuma geldiğinizde okumanın seyri değişiyor. Elbette hiç düşünmediklerinizi size aktaranlarda da bambaşka bir tat alıyorsunuz ama konumuz bu değil.

Kendimizi ifade etmek için kullandığımız metotlar aslında sesimizin ne kadar çıktığından tutun da ne anlatmak istediğimize kadar her şeyi etkiliyor. Keza bu öykülerde duymaktan keyif aldığım bir ses ve aktardıklarını daha evvel kendi kendime de düşünüp sindirdiğim fikirler vardı. Ama yazara dair sanırım beni en çok etkileyen tutum, işin içinde ne olursa olsun bir şekilde okura pozitif bir yan bırakması. Bakmayın bu daha zor bir iştir. Mutsuz bir senaryoda umudun kapı altından sızması dünyayı değiştirebilir.

En sevdiğim öyküleri de unutmadan yazayım:
Öldüğünü Google'dan Öğrenen Adam
Aksak Ritim (bunu o sırada yanımda kim varsa aktardım)
Terk Ettiler
Para Adam
Hayatımın Rolü

[Deniz Dülgeroğlu · Rating 5 out of 5]

Hayatımda yeni kitabının çıkmasını heyecanla beklediğim ilk yazar oldu Doğu Yücel. Başka sevdiğim ve hala hayatta olan yazarlar olmadığından değil. Olay şu ki bir kitabı okumanın zihnen bir yükü vardır, buna hazır olman gerekir. Spor yapmak gibi yani, ne kadar sevsen de yorulacağını bildiğinden ister istemez üşenirsin biraz. Doğu Yücel'in kitapları ise o kadar bu dünyadan uzakta, hatta bu evrene paralel bir evrene kapı açıyor ki kapının aralandığını duyduğum anda merakla koşarak girmek istiyorum içeri. Bu yüzden kitabı çıktığı ilk gün aldım. Okurken zihnim öyle yerlere gitti ki o an gerçekte olduğum yeri unuttum (inanılmaz ama metrobüs dahil) ve kitap bittiğinde kendimi intergalaktik bir yolculuktan dönmüş gibi hissettim. Yurt dışı uçak biletlerinin bile binlerce lira olduğu bir ülkede bu kadar ucuza gezmek şahane bir deneyimdi. Yazara ve emeği geçen herkese kendi adıma teşekkür ederim.

[Eren · Rating 5 out of 5]

Kitap okumaya, film izlemeye, müzik dinlemeye çalışıyoruz. Ama bu üçünden illa ki birisine zaman, yer, enerji kalmıyor. Doğu Yücel'i sevmemdeki en önemli etken, O'nun bu üç şeye de hakkını vermesi. Çok iyi bir müzik dinleyicisi, iyi bir sinefil ve hem iyi bir okur hem de yazar.
Doğu Yücel kitaplarını okumanın eğlenceli yanı aralara sıkıştırdığı film, müzik,kitap göndermeleri oluyor kimi zaman.
Bu kitaptaki öykülerde de bunlardan bolca var.
Nasıl ki Kimdir bu Mitat Karaman'da adeta film izlediysek, bunda da 13 bölümlük kaliteli bir dizi izliyoruz.
Öykülerden iki-üç tanesi keşke roman olsaymış diye de düşündürüyor.

[Metaforikimsi · Rating 5 out of 5]

Sosyal medyada akışı kaydırırken tesadüfen fark edip internet sitesinde paylaştığı "Aynasız Güzelin Masalı" öyküsü ile keşfettim Doğu Yücel'i. Kitap kronolojisinde sondan başa doğru gitmek istedim nedense. Vardığı noktadan, olduğu yerden geçmişe doğru yürümek istedim belki bilmiyorum. O yüzden son kitabından başladım.

Favori öykülerim yerine favori bölümüm demek daha doğru olacak sanırım çünkü kitabın "Gerçek Gibi" bölümünü çok ayrı bir yere koyuyorum. Bölüm içindeki favorilerim, Dr. Sanal Aşk: Veya Nasıl Kaygılanmayı Bırakıp Bomba Uzmanı Oldum?  ve Kusursuz Bir Ayrılık.  Kusursuz Ayrılık her bir anıyla gözümün önünde kare kare belirdi ve kahkahalarla güldüm. Çizgi romanı yapılsa muazzam olur diye düşündüm açıkçası.

Bayan Kelime Sayısı'nın makasını ensemde hissetmeden yorumumu sonlandırıp bir önceki Doğu Yücel kitabına geçeyim. Tik tak, tik tak...

[Seda Kuru · Rating 5 out of 5]

Doğu Yücel’in yazar kimliğiyle tesadüfen tanışalı uzun zaman oldu. Bir gün “ekşi sözlük”te Dream Theater’la ilgili bir entry okurken kendimi “DVK” forumunda buldum. Yayınlanmış bir kitabı olduğunu öğrendiğim an kitabı alıp bir solukta okudum. Sonrasında “Hayalet Kitap” vs derken bu zamanlara kadar sadık bir okuru oldum. Kendisiyle cismen tanışmam da güzel bir tesadüf eseri oldu. Kendisiyle mini bir imza günü yapmışlığımız bile oldu :)

Türk Edebiyatı camiasının kazandığı bu hayalperest, düşleriyle ve kabuslarıyla, entelektüel birikimiyle, gücün aydınlık tarafındaki duruşuyla, geçen bu zaman içinde daha geniş bir kitleye ulaştı. Sevdiğiniz bir müzik grubu popülerleştikçe yaşadığınız sevincin ve gururun yanısıra sahiplenmişliğin verdiği kıskançlık gibi duygular da yaşattı benim gibilere.

Yazdıklarının hayatımın belli dönemlerine tesadüfen “cuk oturması” da bazen beni çok şaşırttı. Sanırım bu da hayata aynı pencereden bakan, benzer hayallere ve kabuslara sahip olan benim gibileri kendisine bağlayan sebeplerden biri oldu.

Uzatmayayım. Bu bir kitap eleştirisi değil. Yazdıklarını yorumlayacak tarafsızlığa sahip değilim :) Son söyleyeceğim, Doğu Yücel’in kitaplarının, “kainatın iyiliği adına” bizim gibi bir avuç insana ulaşması en büyük temennimdir.

[Tolga Yozçu · Rating 5 out of 5]

4,5 ⭐️
Kitabı ilk gördüğümde tabii ki ismi ve kapağı ilgimi çekmişti. Öykü türü ve Çağdaş Türk Edebiyatıyla çok da barışık olmadığımdan yazarı daha önce duymamıştım ama daha sonra kitabı biraz araştırdığımda kitap ilgimi çekti. Ve hemen alıp okumaya başladım.
İlk öyküyü okuduğum andan itibaren içimde bir heyecan ve diğer öyküleri de okumak isteyen durduramadığım bir istek oluştu. Her öyküde yazarın dilini daha çok sevdim daha çok zevk aldım. En çok da yazarın kullandığı mizahi anlatım çok hoşuma gitti. Öykülerin ince göndermelerle dolu olması ve bazı öykülerde anlatılan olayın kesilip dış sesin konuşması okura daha büyük bir heyecan kazandırmış.
Ben çok beğendim. Yazarın diğer kitaplarına da mutlaka şans vereceğim ✨

[Berna Ece Gündüz · Rating 2 out of 5]

Büyük bir Doğu Yücel hayranı olarak bu kitaptan beklediğimi alamadım maalesef. Kesinlikle "potansiyelinin altında kalmış" bir kitap benim için. Hikayeler güzel başlıyor, tam bir yerde daha iyi bir noktaya bağlanacak diyorum, çat diye bitiyor. Bu kadar erken bitmemeliymiş bazı hikayeler. Ha tabii arada birkaç takdir ettiğim ve Doğu Yücel tadı aldığım hikaye yine var ama genel olarak en zayıf bulduğum eseri olduğu için üzgünüm maalesef. İstemsizce Güneş Hırsızları kitabı ile karşılaştırmalar yaptım ve aynı isimli öykü Güneş Hırsızları kadar beni etkileyen ve aklıma kazınan bir hikayesi olmasını bekledim. Sonsözde bahsettiği Bay Deadline ve Bayan Kelime Sayısı sanırım bu kitabın potansiyelini aşağı çeken etkenlerden biri.

[Mehtap]

doğu yücel'in hikayelerini çok seviyorum. müthiş ciddiyetteki meseleleri hınzırlıkla anlatmasına bayılıyorum. tez elden yeni maceraları bekliyorum, ister öykü ister roman. kolay gele :)

[Neslihan Aksu · Rating 2 out of 5]

Kimdir bu Mithat Karaman ? Kitabını ne kadar sevdiysem bunu o kadar sevmedim.
Üzüldüm.

[Pozan · Rating 5 out of 5]

Öldüğünü Google’dan Öğrenen Adam: Ve Diğer Tuhaf Hikayeler |4+/5|

İndirimleri Google’dan öğrenmek, haberleri Google’dan öğrenmek, birçok şeyi Google’dan öğreniyoruz da, öldüğümüzü neden Google’dan öğrenemiyoruz? Evet, çünkü o zaman ölmüş oluruz ve internete girecek bir durumda olamayız. Ya olabilseydik?

Doğu Yücel’in yeni öykü kitabının ilk öyküsü böyle bir konuyu ele alıyor ve kitap da başlığını bu öyküden, kitabın birinci öyküsünden alıyor. Öldüğünü Google’dan Öğrenen Adam, benim Doğu Yücel’den okuduğum ikinci kitap. Bir önceki kitabı Kimdir Bu Mitat Karaman ile tanıdım yazarı ve o hikaye gerçeküstü bir element görmemiş olmama rağmen yazarın fantastik eserler de yazdığını tahmin etmiştim. Çünkü dili fantastikti, bu kitapta da öyle.

Her ne kadar roman ve öykü birbirine benzese de aslında oldukça birbirlerinden farklılar. Ancak bu farklılık Doğu Yücel’in dilini herhangi bir şekilde değiştirmemiş. Yine başarılı ve beni yine etkiledi. Modern Türk yazarlar arasından Doğu Yücel favorilerim arasına bu kitapla birlikte girdi. Aslında yazmış olduğu ve henüz okumadığım birçok kitabı daha var ama ben şimdiden emin oldum.
Bu kitabın üç kısmı var. Düş Gibi, Gerçek Gibi, Gelecek Gibi isimli üç farklı kısım var. Bu kısımların içinde de öyküler sınıflandırılmış durumda. Gerçek Gibi kısmında tahmin edebileceğiniz gibi oldukça gerçekte geçen ve gerçek üstü bir durum taşımayan öyküler var ama onlar bile bir şekilde fantastik olmayı başarıyor. Kitabın adından alıntı yapmam gerekirse, bu öyküler diğer yazarların öykülerine kıyasla daha ‘tuhaf’ kalıyor ama bu çekicilik katan bir tuhaflık.

Hem konu bulma açısından hem de bu konuyu aktarma konusunda kitaptaki her öyküyü beğendim. Elbette bazı öyküler birbirlerinin gerisinde ve ilerisinde kalmış ama sıralamadan bakacak olursak hepsi başarılı. Kimi hikayeler güldürüyor, kimisi hep düşündürüp hem güldürüyor kimisi de düşündürüyor ama hepsinin ortak yaptığı bir şey varsa o da hepsinin okuyucuyu etkiliyor olması.
Kitabı bir günde bitirmiş olduğum gerçeği, kitabın ne kadar sürükleyici olduğunu anlatmam konusunda yeterli olur sanırım. Bir öyküyü bitirdikten sonra kitabı her kapatma kararı aldığımda, bir sonraki öykünün ilk sayfasına gözüm kaydı ve kitabı bırakamayıp, okumaya devam ettim. Böylelikle de kitap iki oturuşta bitmiş oldu.

Kitabın kapağı hakkında da konuşmak istiyorum. Son zamanlarda en beğendiğim kitap kapaklarından biri oldu. Kapağın renkleri bana Spider-Man’i anımsattı, kırmızı mavi. Superman da olabilir tabi. Arka kapak yazısının sarı bir kare içerisinde olması bu anımsamamı güçlendirdi haliyle. Bir de, sağ üst köşede #1 yazıyor. O bir oraya bir tasarım tercihi olarak mı kondu yoksa bir seriyi belirtmek için mi kondu bilmiyorum.

Kitabın sonuna kadar, buradaki birkaç öykünün başka mecralarda yayınlanmış öyküler olduğunu bilmiyordum. Ama üstlerinde çalışılıp, yeni halleriyle derlenmesi güzel olmuş. Sonuçta herkes her mecrayı takip edemiyor ve sevdiği yazarların yazdıklarını kaçırabiliyor. Böyle derlemeler sayesinde takip etmek kolaylaşıyor.

Öykülerin konusundan bahsetmedim çünkü sizin keşfetmenizle, o ilk sayfayı okuyup ikinciye ve üçüncüye geçerken öykünün bir çiçek gibi açılıp size kendini yavaş yavaş tanıtması kitabı güzel yapan bir diğer şey. “Ben öykü okumayı seviyorum ama hepsini birbirine benzer bulduğum için sıkıldım ve bıraktım,” diyenlere bu kitabı tavsiye edebilirim. Farklı, etkileyici, ‘tuhaf’ ve enteresan on üç öykü barındıran bir kitap, Öldüğünü Google’dan Öğrenen Adam.

Hepimizin öldüğümüzü Google’dan öğreneceğimiz güzel günler(?) dileğiyle. Kendinize iyi bakın.

[Ceren Işıkcevahir · Rating 5 out of 5]

Uzun zamandır okuduğum en sürükleyici kitaptı.O kadar farklı duyguyu bir arada yaşadım ki tek bir kitap bunları nasıl yaşatabildi anlamış değilim.İlk bölümde, bilimkurgu hikayeleriyle çok eğlendim; gerçek gibi bölümünde duygulandım ve son bölümde farklı dünyalarda gezdim.Yazarın diğer kitaplarına da büyük bi ilgi uyandı en kısa zamanda okumak istiyorum.

[Onur Toptaş · Rating 4 out of 5]

En az kapağı ve ismi kadar delişmen, sürükleyici ve gelecekçi bilimkurgulara saygı duruşuna duran bir öykü derlemesi olmuş. Kitaptaki 13 öykünün tamamı gelecekle ilgili değil elbette ancak bitirdiğimde aklımda en çok gelecek teması ya da yaşanması her an olası dinamik olaylar kaldı.

Bunun yanında bence yalnızlığın burukluğunu en içten anlatan öykülerden biri olan "Karafatma" ve modern insanın günlük bunaltısındaki kaçış isteğine selam duran en yalın öykülerden biri olan "Terk Ettiler" için ayrı bir parantez açmam gerek. Doğu Yücel'in okumaktan en keyif aldığım temaları olan şehir fantazyası ve şehir yaşamının içindeki sıkışıklıktan absürt/fantastik bir çıkış yakalamaya çalışan karakterleri olduğundan bu iki öyküyü ayrıca sevdim. Minimal bir 'dar alan' gerilimi olan "Gece Saat 3'te" ise kısacık anlatısına rağmen sağlam bir tedirginlik yaşatıyor.

Tek "keşke" dediğim tarafı ise öykülerin çoğunun beklediğimden kısa sürmesi, bu yüzden olayların akışında bazı yerlerin çok hızlı ve kolay geçtiğini düşünmem oldu. Bu, öykü türünün kısalığından ziyade kitaptaki bazı öykülerin konularının en azından bir novella uzunluğunu hak ettiğini düşünmemle ilgili. Yine de iyi bir öykü okuyucusu sayılmadığımdan bu türe daha hakim olanlar daha sağlıklı eleştri yapacaktır.

"Yaktın Bizi Kasparov" öyküsünü ise her Battlestar Galactica severin yüzünde bilmiş ve gururlu bir gülümsemeyle okuyacağına eminim. :)

[Talha · Rating 4 out of 5]

Doğu Yücel'in öyküleri, okullarda uygulanan hikaye ödevi gibi. Öğretmen size basit ve düz bir hikaye verir, daha sonra onu devam ettirmenizi ister. Amaç da sizin hayal gücünüzü ve yaratıcılığınızı ölçmektir. Tek farkı şu: Doğu Yücel'in hikayeleri, basit ve düz başlamıyor. Basit ve düz de bitmiyor. Kısacası, öyküler birbirinden güzel ve göndermeli.

Eğer film kültürü veya dizi kültürünüz varsa kitap size daha eğlenceli gelebilir. Son olarak da Doğu Yücel, benim gözümde o bahsettiğim ödevden yüz alan çocuk gibidir. Ayrıca betimleme kısımlarına bayıldım. Sanırım favori öykülerim de... Denizler Altında, Yaktın Bizi Kasparov, Sakin Ol ve Algoritmaya Güven başlıklı öyküler oldu.

"Panikledim tabii, saklayacak halim yok; ya biri görürse, ya bir balık pipimi koparıp kaçarsa, ya çuvallarsam..."

[Ertunç · Rating 4 out of 5]

Yazarın okuduğum ilk kitabı olmasına rağmen sık sık benzer hisleri paylaştığım bir dostum yazmış gibi hissettim.

Öykü yazabilmek birçok açıdan oldukça zor. Atmosfer kurabilmek, ekonomik ve canlandırıcı bir anlatım sergilemek de en usta öykücülerin bile zorlanabildiği şeyler. Doğu Yücel birçok öyküde zaman örgüsünü çok iyi kurmuş. Bazı öykülerde ritim aksak ilerlese de göstermek yerine anlatabiliyor. Okuyucusuna da güvenen bir kitap olmuş bu yüzden.

Doğu Yücel’in diğer kitaplarını okumak için iştahımı açtı.

[Bengu Akagul · Rating 5 out of 5]

Tüm Doğu Yücel kitaplarını okumuş biri olarak, bu kitabın yazarın en iyi kitaplarından biri olduğunu düşünüyorum. Kendine has bir tarzı var ve bu kitapta da yine o hissi yakalıyorsunuz. Kitabın yazarını bilmesem bile, bunu Doğu Yücel yazmıştır diyebileceğim bir his ve tat. Çok keyifle okudum. Tadına doyamadım, yeni öykülerini bekliyorum demek isterim ama Mitat'ın devamı için de gözüm yollarda... Öykü, roman fark etmez... Yeter ki yazsın. Ellerine ve emeklerine sağlık.

[Gulcan Turan Oylumlu · Rating 5 out of 5]

Doğu Yücel ile ilk tanıştığım kitabı oldu. Öykülerindeki anlatım kurgu içine çekiyor. Okudukça okuma isteği uyandıran bir kitap. Sonsöze de ayrıca bir bayıldım :)

[Agape · Rating 3 out of 5]

Daha önce hiç Doğu Yücel okumamış birisi olarak neyle karşılaşacağıma dair bir fikrim yoktu. Genelde de zaten aldığı kitapların arka kapak yazılarını veya söylentileri unuttuktan sonra okumayı tercih ederim ki beklentilerin içinde boğulmadan daha objektif yaklaşabileyim. Doğu Yücel’in yazdığı öyküleri derlemiş olduğu bu kitap üç ana bölümden oluşuyor; Düş Gibi, Gerçek Gibi, Gelecek Gibi. Bütün bu bölümlerin tamamında on üç öykü yer alıyor.

Öncelikle bizleri kitaba adını veren öykü karşılıyor. Okuması keyifli bir öykü olarak bizi kitaba hemen ısıtıyor. Karakterimiz öldüğünü Google’dan nasıl öğrendiğinin hikayesini trajikomik olarak anlatıyor. Esprili dili gülümsetirken hikayenin gidişi de insanı düşündüren cinsten.

Jules Verne alıntısıyla bizi hemen ikinci öyküsü “Denizler Altında” selamlıyor. Bir adamın çeviri işiyle uğraşırken tanıştığı Lara adlı bir kızla yaşadığı aşk kaçamağının ve denizin altındaki çılgın deneyimlerini anlatıyor. Belki aşk yüzünden belki de birinci tekil şahıs anlatım yüzünden pek fazla hoşuma gitmedi. Öyküde beni sarmayan bir şeyler vardı. Sıra dışı olmasına rağmen sıradan bir havası vardı.

“Terk Ettiler” adlı üçüncü öykü sanırım en derinlikli öykülerden birisiydi. Hem merak açısından hem de anlatım dili açısından gerçekten güzel dokunuşlara sahipti. Okuduğunuz veya tarihten ya da sanattan bildiğiniz kimselerin/karakterlerin bir anda gitme dürtüsüyle yaptığı bazı şeyleri de içeren hoş bir öyküydü. Yazar öyküyü gayet güzel toparlayarak okuyucuyu memnun ediyor.

Düş Gibi bölümünün en son öyküsü olan “Para Adam” bir eleştiri öyküsü olmuş. Şimdi düşününce sanırım yazarın vermek istediği mesajlar bazı öykülerinde çok açıkken bazı öykülerinde çok yüzeysel. Bu öyküde mesaj daha ortada olduğu için ve diğer öykülerle bir bağlantısı yok. Sanki aykırı bir öykü gibi duruyor kitabın içinde. Kendi halinde değerlendirmeye alırsak oldukça çılgın bir öykü de diyebiliriz.

“Dr. Sanalaşk veya Nasıl Kaygılanmayı Bırakıp Bomba Uzmanı Oldum?” bir yazarın başına gelebilecek en uçuk şey sanırım bu öyküde var. Aslında bu öyküde bir sistem eleştirisi içeriyor. Çok beğendiğim öykülerden birisi değildi. Bana daha çok bir mesajı verebilmek için oluşturulmuş hissi uyandırdı. Böyle bir amaç vardır ya da yoktur, bunu bilmemem elbet ama bende uyandırdığı his böyleydi.

“Saat gece 3’te” daha başından sonunu belli eden ama sonunu belli etmesine rağmen okuması keyifli öykülerden birisiydi. Açıkçası en çok güldüğüm öykü buydu diyebilirim. Bu tarz yanlış anlaşılmalar içeren öyküler beni hep eğlendirmiştir.

“Karafatma” adlı öykü Dino Buzzatti alıntısıyla karşılıyor sizleri. Bu arada alıntıları da çok beğendiğimi dile getirmeliyim. Güzel bir nüans olmuş. Her kitapta bu tip alıntıları sevmesem de öykü kitabı için gayet hoş duruyordu. Bu öykü hakkında diyebilecek hiçbir şeyim yok. Benim fazlasıyla huylandığım bir öykü olduğu için çok rahatsız ediciydi. Belki de kendisi de rahatsız edicilik eklemek istemiştir. Belki de böyle düşünmemiştir. Bilemiyorum ama açık ara hiç sevmediğim hatta huylandığım için kitabı kapatmama neden olan öyküydü.

“Aksak Ritim” bana göre çağın en büyük sorunlarından birisine değiniyor. İntihar konusunu farklı bir bakış açısıyla ele alıyor. Düşündüren, etkileyen, sorgulatan öykülerin başında geliyordu. Yazarın bu noktada güzel bir gözlemci olduğu sonucuna da vardım.

“Kusursuz Ayrılık” sevgilisinden ayrılmak isteyen ama bir türlü ayrılamayan bir adamın hikayesi. Aslında sevgilisinden ayrılmak yerine sevgilisinin kendisinden ayrılmasına neden olmayı istiyor ama işler öyle bir karışıyor ki hiç istemediği bir durumun içine düşüp köleleşiyor. Orijinal olduğunu söyleyemem sanırım. Benzer temalar filmlerde veya dizilerde daha önce de karşıma çıkmıştı.

“Yaktın Bizi Kasparov!” Gelecek Gibi bölümünün ilk öyküsü. Edgar Allen Poe alıntısıyla bizi selamlıyor. Yapay Zeka ile insanın arasındaki savaşa göz kırpıyor ama farklı bir yoldan yapıyor bunu.

“Sakin Ol ve Algoritmaya Güven” Bugün yaşadığımız dünyanın nostalji olduğu ama çok çok eski bir nostalji olduğu düşünülerek yazılmış bir öykü. Hayat geliştikçe daha robotik ve sığ bir hâl alınca insanların hissedebilecekleri üzerine yazılmış bir öykü.

“Hayatımın Rolü” siyasi bir öykü olmasına rağmen incelikle kurgulanmış ve insanın kafasına şüphe sokan türden bir öykü. Bu öyküyü de beğendiklerim arasında rahatlıkla sayabilirim. Belki bazı yerleri biraz uzatılmıştı ama bunlar taş çatlasa üç-beş cümleden öteye geçemezdi. Kurgu, tasarı, eleştiri, son bakımından en başarılı öykü olarak görüyorum.

“İstanbullu” öyküsü ele aldığı konu bakımından temelde güzel olsa da bende bir yarım kalmışlık veya eksiklik hissi oluşturdu. Dikkat çekici noktalar elbet vardı ama bize öyle enteresan bir şey de sunmuyor.

Uzun lafın kısası öykülerinin yarısı gerçekten insanı etkilerken diğer yarısı o kadar ilgi çekici değildi. Fazla risk alınmamış, güvenli sularda yazılmış bir eser gibi geldi. Aslında daha çok beğenmediğim kısım sanırım verilmek istenen mesajın çok ortada olması ve kendisini fazlasıyla ortaya koymasıydı. Bazı öyküler sadece o konudaki mesaj için yazılmış havasında duruyordu bu sebepten. Düşünmeye iten ve sorgulama yaptıran öyküleri bu yüzden daha hoşuma gitti. Teraziye koyunca da ortalama bir kitap diyebilirim. Öykülerin neler anlattığına yuvarlak olarak değindim ki yarın yazarın kitabını almak isteyenler nasıl bir kitapla karşılaşacaklarını az çok bilsinler diye. Bana kalırsa okuduğum çoğu yazardan iyiydi. Her tarzı deneyerek kendisini geliştirmekte olan bir yazar izlenimine kapıldım.

https://forum.kayiprihtim.com/t/agape...

[G. İlke · Rating 5 out of 5]

Kitap bitince yapacağım yorumu kafamda kurarak başladım okumaya. Her bölümden bir favori seçsem yeter, dedim. Lakin öyle olmadı. Neredeyse hepsini çok sevdim. Üç ana bölümden oluşuyor kitap: Düş Gibi, Gerçek Gibi, Gelecek Gibi. Gerçek Gibi ve Gelecek Gibi'deki tüm öyküler çok çok iyiydi. "Hayatımın Rolü" keşke daha uzun olsaydı mesela. Hatta "Face Off" gibi bir de filmi çekilse... Velhasıl, külliyatı tamamlamaya bir kitap kalmışken, buruk sevincimle tavsiye ederim. =)

[Ludmilla · Rating 3 out of 5]

"Terk Ettiler" -4, kalanı 2. Daha da uzun süre Doğu Yücel okumam.

[Hande Bilgin · Rating 5 out of 5]

Öykülerin hepsini sevdim fakat 3. bölüm daha bir güzeldi..:)

[İpek Yardımcı · Rating 4 out of 5]

Bu adamın kafası değişik çalışıyor.

[Inci · Rating 5 out of 5]

Harika harika harika!