Nederzettingen

by Sanneke van Hassel

Nederzettingen is een verhalenbundel over het opbouwen van een bestaan en de behoefte je ergens thuis te voelen. We maken kennis met heel verschillende personages, die zich elk op een andere manier ontheemd voelen – van een jong stel dat op bezoek gaat bij vrienden die buiten de stad zijn gaan wonen, tot een melancholieke, Kaapverdiaanse buschauffeur die nooit meer terug zal gaan naar ‘zijn’ eiland. Waar ze ook vandaan komen, alle personages weten zich min of meer gesetteld in de stad, maar soms willen ze weg, voor een weekendje, of ze fantaseren over een compleet ander leven. In kraakheldere taal verhaalt Van Hassel in Nederzettingen over een rusteloze tijd en een versplinterde samenleving.

Genres: Short Stories

189 pages, Kindle Edition

Published September 19, 2019

Reviews

[Marjolijn van de Gender]

Dit boek heb ik gelezen voor Literair Nederland. Omdat ik van Literair Nederland niet op andere boekensites mag citeren uit mijn eigen recensies, geef ik hieronder kort mijn persoonlijke mening (die niet op deze manier op Literair Nederland staat). Hierna zet ik een link neer voor wie mijn 'professionele' recensie wil lezen.

Een mooie, afwisselende verhalenbundel. De verhalen gaan allemaal over je ergens thuis voelen of een bestaan opbouwen. Dit thema wordt uitgewerkt met verschillende invalshoeken: zo lezen we over een zwerver, een stel dat van de stad naar een dorp verhuist en iemand die per brancard uit zijn huis wordt getakeld. Ik heb ervan genoten.

Link naar mijn professionelere recensie op Literair Nederland: https://www.literairnederland.nl/rece...

[Sophie Kok]

'Nu heb ik mijn hele leven een voorkeur gehad voor dingen die niet gebeuren. Niet van de hoge duikplank springen, niet nog even meegaan voor een laatste biertje, niet dat goede gesprek afmaken, maar als bij toverslag, met een kwinkslag ontsnappen.'

[Marije]

‘Hoe je als kind kan denken dat je niet bestaat, kan wensen dat je niet bestaat, kan doen of je niet bestaat en dat het dan soms heel even lijkt te lukken.’

[Inge Janse]

Er is iets lastigs aan korte verhalen in het Nederlands, en al helemaal als ze grotendeels in Rotterdam spelen. Korte verhalen zijn voor mij iets magisch, een leven waar je in het voorbijgaan heel even ongefilterd naar binnen mag kijken, om pictures from life's other side te zien. Maar ook om alle premisses van romans achterwege te laten. Het zijn toch maar 10 pagina's per verhaal, dus dan mogen alle registers open en kun je vol op het orgel.

(zoals mijn favoriet aller tijden, Some Of Us Had Been Threatening Our Friend Colby van Donald Barthelme, mijn god, wat een trip)

In het Nederlands verdwijnt alleen veel van die magie, omdat de taal zo triviaal is. En als het dan ook nog eens in Rotterdam spelen, is de demystificatie compleet. Laat dat nou precies de context zijn van Nederzettingen.

En toch is het mooi. Er staat voor mij namelijk veel in dat ondanks het triviale anders genoeg is. Zoals de laatste momenten van de man die uit zijn woning getakeld wordt. De onmogelijke verliefdheid te midden van opgravingen bij Blaak. Of de stupide netwerkbijeenkomst in het Kralingse Bos. Of de American-Psycho-in-wording van de Johnsons. Dan is voor mij Van Hassel op haar best: rake observaties, mooie omschrijvingen, verrassende zinnen, kleine dialogen die voor iets groters staan.

Andere keren werkt het minder, als het te triviaal is. De trambestuurder. Gebeurtenissen in eigen straat. De Afghaanse schilder in huis. De sociale advocaat. Dan blader ik vrolijk verder, maar mist de magie. Het is vakwerk, maar niet het type dat ik zelf zou opvragen via Werkspot.

Soms 3 sterren dus, maar vaker 4 sterren. En bonuspunten voor het boem-paukeslag-achtige modernisme van 'omdat ik het zeg'. Wie dat als eerste spoken wordt, is absoluut de winnaar van de lage landen.

[Joost van Hoek]

Tip: 'Omdat ik het zeg.' Verder weer een prachtige bundel.

[Jeanine]

https://watleestjeanine.wordpress.com...

[Laurens]

‘We voelden ook wel hoe belangrijk het was om af en toe je vermolmde dromen op te dreggen, van modder te ontdoen en moeizaam na te streven.’ (p.38)
– Uit: ‘Ik hoor het wel als we gaan inpakken’, Nederzettingen

Niet alles in deze verhalen raakt me even sterk of is voor mij herkenbaar, maar wat kan Van Hassel goed de lulligheid (of is het gewoon de glasharde realiteit?) van het moderne leven vangen zonder een karikatuur van haar personages te maken. Ze is ook een ster in dingen onbenoemd laten, waardoor het verhaal na afloop nog alle kanten op kan. Hooguit stipt ze de dingen aan met een fraaie observatie, of volgt er zo’n rake zin zoals die hierboven. Klasse.

[Elias Khan]

Leeservaring wisselde tussen lange, barre stukken die me algeheel koud lieten en korte opflakkeringen van krenterige kemels.

Nog geen flinterdun sprietje waar ik me mee kon identificeren. Nederlandse moeders schrijven voor Nederlandse moeders.

Pakistan wordt terloops vernoemd door een Afghaanse vluchteling die laat vallen dat zijn ouders soms niet buiten kunnen komen door het schieten. Als de schrijver iets verzint is het best dat de lezer het ergens ook gelooft.

Ze beklaagt zich dat de Afghaanse vluchteling haar kind niet geslagen heeft, want dat zou een veel beter verhaal opleveren. Zo'n projecties verraden volgens mij veel over hoe ze het samenleven met andere culturen beleeft.

[Annders De Haes]

Ik ben vaak geen fan van korte verhalen, maar deze bundel was zeer lezenswaardig.

[Gijs Zandbergen]

Luisterboek, voorgelezen door Dieuwertje Blok, wier stem goed past bij verhalen over het tegenwoordige leven. Rake typeringen van herkenbare milieus. Het leuke van een luisterboek is dat je niet kunt zien aankomen wanneer een verhaal is afgelopen. Het goede van deze verhalen is ze aan het eind gewoon door hadden kunnen gaan, terwijl het tegelijkertijd logisch was dat ze klaar waren.

[Esther Arrindell]

Mooie verzameling korte verhalen.

[Peter Boot]

Mooie verhalen. Ze doen soms denken aan Sylvia Witteman, maar dan een stukje serieuzer. Het mooiste verhaal is dat over een vrouw die is gestart als zzp-er en nu een netwerkbijeenkomst meemaakt waar ze zich totaal niet op haar plaats voelt en achtervolgd wordt door een enge boekhouder (It's not how good you are). Een aantal mooie en melancholieke verhalen over een liefde die net wel of net niet tot stand komt. Steeds speelt Rotterdam een (zijdelingse) rol. Een aantal verhalen die tegelijk lijken te reflecteren op het schrijverschap.

[Tiemen Hageman]

Een paar matige verhalen, veel ‘prima’ verhalen, drie schitterende verhalen: “Ik hoor het wel als we gaan inpakken”, “Elf” en “Dankuwel”. Die verhalen waren af en ontroerend. De andere verhalen misten vaak net een element; veelal te weinig spanning.

[Hans van der Veeke]

Een boek met verhalen over stukjes leven van gewone mensen. Hun dromen. Hun angsten. Hun verwachtingen. Hun fouten. En hun herinneringen. Vaak verhalen zonder begin en eind. Wel scherp geobserveerd. Sommige zijn herkenbaar. Velen roepen een mijmering op. Hoe doet ze dat?

[Lauri van Oosterom]

Bundel vol korte verhalen. Sommige verhalen vond ik leuk, andere wel oké. Tot slot waren er een paar gewoon echt meh.

Vaak waren de verhalen ook net een beetje te kort of vrij abrupt afgebroken. Wel heel leuk doorgelezen door Dieuwertje Blok, dus dat verdient een extra ster.

[Evelien]

Van Hassel heeft maar een paar woorden nodig om een verhaal goed neer te zetten. Knap gedaan!

[Elska Enkeling]

Degelijk geschreven, het is vakmanschap, maar niets raakt me. Toch nooit volledig en nooit erg diep.

[Heleen Vellekoop]

Twee archeologen schrijven samen over opgegraven nederzettingen, terwijl hun liefde niet aan de oppervlakte mag komen.

[Coosje Van Zwol]

2.5 zou ik zeggen. Best aardig

[Charlotte]

It was just ... ok. Niet echt boeiende verhalen, abrupte eindes alsof je door een straat loopt en je door ramen naar binnenkijkt.. intregerend en verwarrend.

[Coriette]

Losse verhalen maar ook één verhaal, knap.

[Immers]

Een aantal prima verhalen, maar niets dat mij echt raakte.

[Stijn Vanhaverbeke]

Heel knap geschreven, maar toch bleef ik telkens op m’n honger zitten. Jammer, want ik wou er wel degelijk meer van genieten.