I tusen år har svenskar och polacker mötts i krig och kärlek, ändå är Polen ganska okänt för så många. Vi har haft polska drottningar och Polen en svensk kung. Två gånger har svenska arméer plundrat och ödelagt vårt grannland. På 1500-talet sökte över 500 svenskar skydd i Polen undan Vasakungars ilska och senare har tusentals polacker kommit till oss på flykt från förtryck, förföljelser och kommunism; flyktingar som berikat Sverige och satt avtryck i kultur och media. Polen är vårt nära grannland, ändå så långt borta för de flesta svenskar. Herman Lindqvist, som bor i Warszawa, för oss genom svensk-polsk turbulens fram till dagens moderna, men politiskt omstridda Polen.
Książka bez wątpienia napisana jest z sympatią dla Polski i Polaków, czego zresztą autor nie ukrywa. Jednak w Polsce warto od razu wspomnieć czy zastrzec, że nie oznacza to, iż autor udawał, że w naszej historii nie ma kart pełnych wstydu, do którego do dziś nie potrafimy się przyznać (przez to skazani jesteśmy na to, że rozliczają nas z nich inni). Jak współczesny polski antysemityzm (XX wiek). Ale to nie jest książka rozliczeniowa.
Napiszę, że to doskonały ambasador Polski w Szwecji - zarówno książka jak i autor. Skupia się na łączących te kraje związkach i tej dobrej jak i złej historii. Można w niej znaleźć wiele ciekawych informacji. Niektóre fakty, jak i ludzie w niej opisywani bywają bardzo ujmujący. O historii Szwecji dowiemy się już mniej. Bo to książka Szwedza o Polsce, mimo wszystko, to jest mimo tytułu i opisywanych polsko szwedzkich związków na przestrzeni wieków.
Niektóre części przekartkowałem - niedawno skończyłem czytać historię dynastii Wazów tego autora a "Przez Bałtyk" w tej części powtarza tamtą historię tylko w innym, bardziej esencjonalnym ujęciu. Generalnie obraz Polski i Polaków wyłaniający się z jej kart jest całkiem w porządku. Nawet mimo tych mniej pięknych epizodów, czy brzydkiej brunatnej współczesności pod rządami religijnej prawicy. Bo to zapewne tylko epizod. Dołujący, ale nie definiujący przyszłości, co jest krzepiące.
Nie wiem, czy taki sojusz jest realny współcześnie. Ale w dobie agresji faszystowskiej Rosji na Ukrainę i wizji wstąpienia Szwecji do NATO, może warto, aby polskie elity (kiedy zostaną wymienione lub wyhodują sobie mózgi) zerknęly na mapę. Szwecja i Polska nawet w strukturach europejskich mogłyby razem podzielić wpływy basenie Bałtyku. Czemu nie? Choć nie tylko Polska musiałaby zmienić swoje podejście. Autor nie szczędzi bowiem gorzkich słów Szwecji na przestrzeni całej opisywanej historii wspólnych relacji.
Krótko pisząc, ta książka to ciepły list miłosny do Polski i Polaków, pełen rozsądku i refleksji. Może czasami zbyt jednostronny na naszą korzyść, ale to nieistotne.
Som med flera andra av Herman Lindqvists böcker blev jag indragen i historien och kunde föreställa mig hur människorna från det förflutna hade det. Skriven i en enklare ton, med beskrivningar av både individer och befolkningens förutsättningar, inte bara som i så många andra historieböcker, beskrivningar av kungar och krig. Boken fick mig att både skratta och gråta, och det är med stort nöje jag lärt mig mer om vårt grannland, som jag knappt tror har nämnts under åtminstone min skolgång mer än i samband med andra världskriget. För den historieintresserade rekommenderar jag varmt att kolla upp Herman Lindqvists böcker.
jag tycker den är välskriven, i synnerhet första 60% av boken är väldigt underhållande och matnyttig. Den är nedtonad och skriven på ett icke-akademiskt sätt förhållandevis ofta vilket jag tycker är riktigt bra även om jag såklart kan skratta till av en del beskrivningar som lägger mycket värderingar i människors utseende eller ageranden.
Men i stora drag en väldigt underhållande bok som gav mig en väldigt fin grund att stå på för att förstå polsk historia bättre.
5/5 inte för att det är en perfekt bok, utan för att utifrån förutsättningarna kan jag inte se hur den skulle ha gjorts särskilt mycket bättre. Är du intresserad av att lära dig mer om polsk/svensk historia, främst polsk, så är detta en strålande bok för dig även om fokus såklart är mycket på relationen mellan Sverige och Polen.
A rather surprisingly objective review of a millenium of contacts between Sweden and Poland. That history is mostly tought of in the light of 17th century's deluge - but, as it is shown here, it's just a small fraction of it. A concise and reliable - and pleasant to read.