Aliviar el dolor es, para Juan David Nasio, desprenderlo de lo real, transformarlo en símbolo. ¿Y qué significa transformar el dolor en símbolo para darle sentido? No significa en absoluto postular una interpretación de aquello que lo causa, intentar consolar al que lo sufre o alentarlo a vivir su pena como una experiencia formadora que templará su carácter. Según, Juan David Nasio, la función del psicoanalista consiste en la de ser el oyente que, por su sola presencia, puede disipar el sufrimiento recibiendo sus irradiaciones. Según una metáfora musical, el psicoanalista armoniza con el dolor del otro, trata de vibrar con él y, en ese estado de resonancia, espera que el tiempo y las palabras lo desgasten. A lo largo de las páginas de su nuevo libro, Juan David Nasio quiere mostrarnos ejemplos de que el dolor, en nuestro fuero más íntimo, es el signo indiscutible del paso por una prueba. La muerte de un ser querido o el abandono del ser amado rompe nuestro vínculo con un objeto al que estábamos intensa y perdurablemente apegados hasta el punto de que ese objeto regía la armonía de nuestra psique. Puesto que ese apego se llama amor, Juan David Nasio cree que sólo hay dolor cuando hay un fondo de amor, y que ése es el bagaje necesario para deshacer el camino del sufrimiento. ÍNDICE Clémence o la travesía del dolor Consideración preliminar El dolor psíquico es un dolor de amar El archipiélago del dolor Notas Extractos de obras de Freud y de Lacan sobre el dolor de amar, precedidas de nuestros comentarios Selección bibliográfica sobre El dolor de ama
Juan-David Nasio (or J.-D. Nasio) is a psychoanalyst in Paris and former member of the Ecole Freudienne of Jacques Lacan. Nasio was born in Rosario, Santa Fe, Argentina. After qualifying as a doctor Nasio completed his residency as a psychiatrist at the hospital in Lanús. He emigrated to France in 1969 where he worked with Jacques Lacan. He was a professor at the University of Paris VII Sorbonne for 30 years from 1971 and is considered one of the foremost commentators on Lacanian psychoanalysis. He was the first psychoanalyst to be inducted into the prestigious French Legion of Honor. In addition to participating in Lacan's seminars and translating his Écrits into Spanish, he has authored numerous books in French and Spanish, and he is the director of the Seminaires Psychanalytiques de Paris, a major center for psychoanalytical training and the dissemination of psychoanalytical thought to nonspecialists.
Na busca de autores para começar um estudo mais formal de psicanálise minha analista me recomendou esse. Quero passar a palavra adiante-> Ele é super claro, escreve de forma circular, acumulando ideias e depois as retomando para reiterar sinteticamente as conexões entre elas. Além disso, esse livro em particular traz uma ótima reflexão sobre amor mas não se limitando a uma concepção romântica, e sim ao amor em um sentido amplo como forma de se relacionar com o outro e com o mundo, e a dor como experiência desse limite. Eu acho as ideias tão lindas para alem da teoria que soam como poesia e, como toda a poesia, também ajuda a acalentar esse marasmo horroroso que estamos vivendo em pandemia, onde toda forma de amor ficou um pouco mais difícil.
Metapsikoloji açısından yas, acı ve melankoli kavramlarını detaylı anlamak isteyenler için mutlaka okunmalı. Psişik acı ile bedensel acının tümleşik olması, bilinçdışı imgeler, ben’de meydana gelen yarıklar, duyum ritminin bozulması gibi kavramlarla ilerliyor kitap. Öncesinde bu tanımlarla ilgili kısmi okumalar yapmış olmak anlamayı kolaylaştıracaktır.
"Si tuviera que decir por qué lo quería tanto, siento que sólo podría expresarlo respondiendo: Porque el era el, y yo era yo" -Montaigne-. Excelente e ideal lectura psicoanalitica para el proceso del duelo.
Lo que nos salva de la represión y el desborde es poder ponerle palabras a lo que sentimos. Durante la lectura me fué despertando sensaciones, sentimientos y, como era su propósito, dolores. Todo al poder reelaborar.
Un viaje doloroso pero del que agradezco haber atravesado para salir del otro lado.
También esta escrito de forma psicoanalítica pero sin llegar a lo inentendible para la mayoría.
Bol bol altını çizdiğim, yas, kayıp, travmalar üzerine çokça düşündüren ve yine anlaşılır diline hayran bırakan bir Nasio kitabı. Özellikle ikinci kısımdaki sunum metni tadından yenmiyor; bir daha bir daha okunası olmuş. Bir de tam ihtiyacım olan cümleyi, tam ihtiyacım olduğu anda karşıma çıkardığı için minnet duydum resmen - bu kadar Freud ve Lacan okuduktan sonra, kullandığım "tam"lar da gözüme batıyor haliyle.
Yas ve melankoli hakkında bütünleyici bir yaklaşım elde edilmek isteniyorsa, Darian Leader’in “Depresyon, Yas ve Melankoli” kitabının hemen öncesinde ya da hemen sonrasında yapılması gereken bir üst okuma.
“Também sabemos que esta dor é a última muralha contra a loucura. No registro dos sentimentos humanos, a dor psíquica é efetivamente o derradeiro afeto, a última crispação do eu desesperado, que se contrai para não naufragar do nada”