کتابی برای عکاسانی که قصد جدی شدن در فهم و درک نظریات زبانی و هنری در عکاسی دارن. کتاب عکاسی و نظریه رو بهتره به کتاب نشانهشناسی عکاسی تعمیم داد. البته نیمهی اول کتاب اینگونه است و نیمه دوم روال از نشانه شناسی به سراغ مفاهیم جدیدتر میرود. سیمای کلی کتاب از دو بخش است: ۱.نظریات و بررسی عکاسی در دوران ساختارگرایی ۲.نظریات و بررسی عکاسی در دوران پساساختارگرایی در بخش اول، ابتدا کتاب به سراغ نشانهشناسی زبانی سوسور و پیرسی میرود و با تشریح مفاهیم نمادین، شمایلی و نمایه ای، عکاسی را مدیومی درگیر هر سه این مفاهیم میابد. در ادامه به تشریح بیشتر نشانه شناسی عکاسی میپردازد. در پایان بخش اول کتاب نیز تمام مفاهیم نظری یاد شده را در قالب تحلیل نشانهشناختی مجموعه آمریکاییهای رابرت فرانک بررسی میکند. در بخش دوم نیز به سراغ عکاسی و پساساختارگرایی میرود و هنر پست مدرن را در ارتباط با پساساختارگرایی قرار میدهد. مبحث پساساختارگرایی در مجموع مبحث نا مفهومی است. و در بخش دوم کتاب با توضیح مجموعه آثار سیندی شرمن، سعی میشود این نظریات روشن سازی شوند. . اما اگر بخواهم خود کتاب را توصیف کنم، در ابتدا خواننده را دربارهی جدی بودن مطالب هشدار میدهم.در حد و اندازهای که ارجاعات و پیش مطالعههای عمیقی را برای شروع این کتاب توصیه میکنم. عکاس با کتابی رو در رو خواهد شد که اکثر کلید واژههای آن تا به حال به گوشش نخورده است،نه در انگلیسی و نه حتی در فارسی. و این واژگان نقش بسیار مهمی را در فهم هر مراحله ایفا میکنند. نشانهشناسی عکاسی در ادامهی بحث نشانه شناسی زبانی قرار دارد.پس ابتدا فراگیری مبحث پیشین توصیه میشود. و برای قوی کردن پایهی درک نشانه شناسی، همانطور که در ابتدای کتاب نیز ذکر شده، کتاب "مبانی نشانه شناسی چندلر انتشارات سوره" بهترین گزینه ممکن است. مسلما با خواندن آن کتاب سی صد صفحهای، در خواندن این کتاب به مشکلات درکی کمتری بر میخورید. . اما کتاب به شما نوعی دیدگاه کاملا جدید و متفاوت به عکاسی خواهد داد. نه در شیوه و یا تکنیک های عکس گرفتن، بلکه در درک از مدیوم و رسانه ی عکاسی و در خوانش عکسها. و این درک لزوما درک احساسی و جذاب نیست، بلکه بسیار آکادمی شده، چهارچوب دار به همراه لغات تخصصی فراوان است. . نشانه شناسی عکاسی به نظر من آخرین سنگر برای دفاع و یا حمله به اثریست که در مرز هنر بودگی و نبودن گیر کرده. جایی که با استفاده از آن میتوان رای دادگاهِ دیدگانی مخاطبین را در مجموعه ای از واژگان نا آشنا برای مردم عادی، تغییر داد. . در پایان، از نظر یکی از استادان دربارهی نشانه شناسی یاد میکنم، که میگفت: نشانهشناسی سو تفاهمیست سخت نامفهوم، برای گرفتن معصومیت دنیا و چیزها و آوردنشان به زیر تیغ جراحی، و کالبد شکافی همه چیز با تیغهای نشانهشناسی