What do you think?
Rate this book
Niemand zoals hij
Niemand zoals hij is een ontroerend verhaal over de reis van een eenzame kleindochter op zoek naar haar opa, vol karate en origami.
Renke heeft haar opa Pieter al een tijd niet gezien als ze op een dag pakketjes van hem ontvangt, met Post-its, origami kraanvogels en dagboekfragmenten. Opa Pieter is naar Japan vertrokken nadat hij gediagnosticeerd was met de spierziekte ALS. Waar Renke alle tijd van de wereld heeft, weet hij dat zijn dagen geteld zijn. Hij probeert er het beste van te maken en wil karatetraining volgen bij zijn vriend Yamada. Doordat hij langzaamaan afscheid moet nemen, krijgt de schaduwzijde van zijn persoonlijkheid soms de overhand. Als Renke haar baan verliest, reist ze opa achterna in een ultieme poging hem nog te leren kennen. In Nederland was ze dagelijks bezig met het delen van haar leven op haar blog en socialmediakanalen, maar tijdens haar reis komt ze er juist achter dat niet alles te delen valt. Hoe graag ze dat ook wil.
Niemand zoals hij is een prachtige, sprankelende roman over de breuklijnen in ieders leven.
Renke heeft haar opa Pieter al een tijd niet gezien als ze op een dag pakketjes van hem ontvangt, met Post-its, origami kraanvogels en dagboekfragmenten. Opa Pieter is naar Japan vertrokken nadat hij gediagnosticeerd was met de spierziekte ALS. Waar Renke alle tijd van de wereld heeft, weet hij dat zijn dagen geteld zijn. Hij probeert er het beste van te maken en wil karatetraining volgen bij zijn vriend Yamada. Doordat hij langzaamaan afscheid moet nemen, krijgt de schaduwzijde van zijn persoonlijkheid soms de overhand. Als Renke haar baan verliest, reist ze opa achterna in een ultieme poging hem nog te leren kennen. In Nederland was ze dagelijks bezig met het delen van haar leven op haar blog en socialmediakanalen, maar tijdens haar reis komt ze er juist achter dat niet alles te delen valt. Hoe graag ze dat ook wil.
Niemand zoals hij is een prachtige, sprankelende roman over de breuklijnen in ieders leven.
240 pages, Paperback
First published January 31, 2020
3 people are currently reading
104 people want to read
About the author
Lucia van den Brink
3 books45 followersLucia van den Brink is a writer based in The Netherlands. Her debut novel 'Niemand zoals hij' (No One Like Him) was published by Ambo|Anthos in 2020 and was shortlisted for the Hebban Debut Prize. She has published her writing in a number of Dutch-language literary magazines, and a translation of her short story 'RGB' recently appeared in The LA Review. Aside from writing, van den Brink practices karate. She won bronze at the national championships and has competed at both the European and World karate championships.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 25 of 25 reviews
February 6, 2020
Niemand zoals hij is een prachtig en gelaagd debuut. Een boek over familie, waaruit blijkt dat een gelukkige jeugd niet voor iedereen vanzelfsprekend is. Ieder huisje heeft zijn kruisje. Iedereen draagt zijn eigen schaduw met zich mee. Zo moet Renke leven met het verlies van haar zusje en blijft ze liefst zoveel mogelijk in haar vertrouwde omgeving. Haar opa - met wie ze nauwelijks contact heeft - besluit daarentegen om op latere leeftijd op avontuur te gaan naar Japan. Wanneer Renke zijn dagboekfragmenten begint te ontvangen via de post, beseft ze dat ze eigenlijk niets weet van haar opa. Uiteindelijk reist ze hem achterna naar het land van karate en kraanvogels.
Ik was ontzettend ontroert tijdens het lezen van Niemand zoals hij. Renke ontdekt langzaam maar zeker dat haar online identiteit haar niet bepaalt. En alle stukjes in de karatedojo van Yamada deden mijn hart sneller kloppen - en beseffen hoe hard ik het mis. Het was ook altijd mijn droom om, net als de opa van Renke, naar Japan te reizen om daar een jaar karate te trainen. Wie weet is het nog niet te laat?
Dit is hoe dan ook een herkenbaar familieverhaal vol verdriet dat je doet beseffen dat je al je familieleden misschien niet zo goed kent als je zou willen. En dat je van de tijd die je gegeven is het beste moet maken, voordat je het weet is het afgelopen.
Mijn complete recensie lees je op Boekvinder.be.
Ik was ontzettend ontroert tijdens het lezen van Niemand zoals hij. Renke ontdekt langzaam maar zeker dat haar online identiteit haar niet bepaalt. En alle stukjes in de karatedojo van Yamada deden mijn hart sneller kloppen - en beseffen hoe hard ik het mis. Het was ook altijd mijn droom om, net als de opa van Renke, naar Japan te reizen om daar een jaar karate te trainen. Wie weet is het nog niet te laat?
Dit is hoe dan ook een herkenbaar familieverhaal vol verdriet dat je doet beseffen dat je al je familieleden misschien niet zo goed kent als je zou willen. En dat je van de tijd die je gegeven is het beste moet maken, voordat je het weet is het afgelopen.
Mijn complete recensie lees je op Boekvinder.be.
November 8, 2020
Mijn recensie lees je hier! ❤
https://www.bookbreak.nl/boomer-mille...
https://www.bookbreak.nl/boomer-mille...
May 10, 2020
Wat een geweldig boek.
Ik heb genoten van de eerste tot de laatste pagina. Zowel het verhaal van Renke als het verhaal van opa Pieter dat in het boek verweven zijn spraken me aan .
En het verhaal heeft me ook nieuwsgierig gemaakt naar "kraanvogels", waarvoor ze staan en dergelijke.
Ik werd in eerste instantie aangesproken door de mooie cover van dit boek en besloot hem daarom te kopen.
Géén seconde spijt heb ik daarvan gehad.
Ik kan het boek alleen maar aanbevelen.
Een dikke 4,5 *
Ik heb genoten van de eerste tot de laatste pagina. Zowel het verhaal van Renke als het verhaal van opa Pieter dat in het boek verweven zijn spraken me aan .
En het verhaal heeft me ook nieuwsgierig gemaakt naar "kraanvogels", waarvoor ze staan en dergelijke.
Ik werd in eerste instantie aangesproken door de mooie cover van dit boek en besloot hem daarom te kopen.
Géén seconde spijt heb ik daarvan gehad.
Ik kan het boek alleen maar aanbevelen.
Een dikke 4,5 *
February 3, 2020
Het was allemaal iets te veel van het goede. Én een opa met ALS, én een moeizame moeder-dochterrelatie, én een doodgeboren tweelingzusje, én een "ik-ga-op-reis-om-mezelf-te-vinden"-reis. Hier had je drie aparte boeken uit kunnen halen joh. Waren de verhaallijnen waarschijnlijk ook iets beter uitgediept
July 28, 2020
“Na een breuk ontstaat er ruimte. Dat is de plek voor het goud. Als je het een kans geeft maakt het je mooier dan je ooit ben geweest.” Deze woorden van opa Pieter op Renke’s tiende verjaardag staan symbool voor het thema van dit verhaal. Na een breuk is alles niet meteen over. Er kan een nieuw moois ontstaan; iets waar je van te voren niet aan had gedacht. Zonder die breuk is er geen potentie. Net zoals spieren sterker worden… tenzij je ALS hebt.
Niemand zoals hij van debutant Lucia van den Brink (genomineerd voor de Hebban Debuutprijs 2020) gaat over gemiste kansen, familie en de onzichtbare aanwezigheid van zij die het niet gehaald hebben. Maar boven alles gaat het over Renke’s zoektocht naar zichzelf. Gaandeweg komt ze erachter wat ze echt wil en groeit ze als persoon.
Het boek streeft naar symboliek – een ontroerend familieverhaal – maar het schiet tekort in de uitvoering. De levenslessen die Renke leert komen gekunsteld over (te abrupt) en wanneer ze een bepaalde actie start weet je al welke zinnen (clou) aan het einde van het hoofdstuk of de actie gaan komen. Ik mis de meeslependheid en de subtiliteit. De gebruikte metaforen maken het verhaal eerder zwakker dan sterker.
Hier en daar ontbreekt het aan logica. Wat ik maar niet kan loslaten is de vraag waarom Renke bij het ontvangen van het dagboek niet meteen de laatste bladzijde bekijkt. Ook raakt Renke onderweg naar opa regelmatig afgeleid terwijl je zou denken dat ze vanwege de ALS diagnose van haar opa enige tijdsdruk zou voelen (ook als 25-jarige wier leven op zijn kop staat). Als de bejaarde Greet het voor elkaar krijgt om Yamada op te sporen, waarom probeert Renke het niet eens? Later vraagt ze zich dit wel af, maar dat praat het voor mij niet goed. Zelfs als je het zou verklaren als vluchtgedrag, dan klinkt het voor mij nog als excuus om het verhaal op een bepaalde manier op te kunnen bouwen. Ook de introductie van Hotaru en de onmiddellijke, totale bonding tussen Hotaru en Renke vind ik niet realistisch.
Vanaf het begin van het boek hoop je dat opa en Renke dichter tot elkaar komen, maar dat lukt ze niet. Opa schrijft het dagboek voor Renke, maar spreekt juist aan het einde van zijn dagboek – wat de uitgelezen kans is voor emotie en ontroering – over haar in de derde persoon alsof ze een verre buitenstaander is. Qua character building is Niemand zoals hij wel sterk. Renke en opa zijn hele echte personen met hun twijfels en momenten van zwakte, die ondanks alles duidelijk genieten van hun overwinningen. Greet en Yamada zie ik ook zo voor me. Yamada vind ik een prachtig karakter. Alle scènes met hem heb ik met plezier gelezen. De Japanse setting wordt goed weergegeven en daaruit blijkt de Japanologie achtergrond van auteur Lucia van den Brink.
Niemand zoals hij raakte me niet helaas; voor mij is dit geen ontroerend familieverhaal. Ik had ook meer verwacht van het verhaal van opa, maar in plaats daarvan ging het vooral over Renke’s zoektocht naar zingeving, terwijl juist haar opa’s ervaringen en inzichten mijn interesse wekten toen ik de achterflap las. Voor opa voldeed zijn reis naar Japan zowel wel als niet aan zijn verwachtingen; het balans daartussen vond ik sterk weergegeven en dat is ook wat mij het meest bij zal blijven aan dit boek.
Niemand zoals hij van debutant Lucia van den Brink (genomineerd voor de Hebban Debuutprijs 2020) gaat over gemiste kansen, familie en de onzichtbare aanwezigheid van zij die het niet gehaald hebben. Maar boven alles gaat het over Renke’s zoektocht naar zichzelf. Gaandeweg komt ze erachter wat ze echt wil en groeit ze als persoon.
Het boek streeft naar symboliek – een ontroerend familieverhaal – maar het schiet tekort in de uitvoering. De levenslessen die Renke leert komen gekunsteld over (te abrupt) en wanneer ze een bepaalde actie start weet je al welke zinnen (clou) aan het einde van het hoofdstuk of de actie gaan komen. Ik mis de meeslependheid en de subtiliteit. De gebruikte metaforen maken het verhaal eerder zwakker dan sterker.
Hier en daar ontbreekt het aan logica. Wat ik maar niet kan loslaten is de vraag waarom Renke bij het ontvangen van het dagboek niet meteen de laatste bladzijde bekijkt. Ook raakt Renke onderweg naar opa regelmatig afgeleid terwijl je zou denken dat ze vanwege de ALS diagnose van haar opa enige tijdsdruk zou voelen (ook als 25-jarige wier leven op zijn kop staat). Als de bejaarde Greet het voor elkaar krijgt om Yamada op te sporen, waarom probeert Renke het niet eens? Later vraagt ze zich dit wel af, maar dat praat het voor mij niet goed. Zelfs als je het zou verklaren als vluchtgedrag, dan klinkt het voor mij nog als excuus om het verhaal op een bepaalde manier op te kunnen bouwen. Ook de introductie van Hotaru en de onmiddellijke, totale bonding tussen Hotaru en Renke vind ik niet realistisch.
Vanaf het begin van het boek hoop je dat opa en Renke dichter tot elkaar komen, maar dat lukt ze niet. Opa schrijft het dagboek voor Renke, maar spreekt juist aan het einde van zijn dagboek – wat de uitgelezen kans is voor emotie en ontroering – over haar in de derde persoon alsof ze een verre buitenstaander is. Qua character building is Niemand zoals hij wel sterk. Renke en opa zijn hele echte personen met hun twijfels en momenten van zwakte, die ondanks alles duidelijk genieten van hun overwinningen. Greet en Yamada zie ik ook zo voor me. Yamada vind ik een prachtig karakter. Alle scènes met hem heb ik met plezier gelezen. De Japanse setting wordt goed weergegeven en daaruit blijkt de Japanologie achtergrond van auteur Lucia van den Brink.
Niemand zoals hij raakte me niet helaas; voor mij is dit geen ontroerend familieverhaal. Ik had ook meer verwacht van het verhaal van opa, maar in plaats daarvan ging het vooral over Renke’s zoektocht naar zingeving, terwijl juist haar opa’s ervaringen en inzichten mijn interesse wekten toen ik de achterflap las. Voor opa voldeed zijn reis naar Japan zowel wel als niet aan zijn verwachtingen; het balans daartussen vond ik sterk weergegeven en dat is ook wat mij het meest bij zal blijven aan dit boek.
January 19, 2020
Niemand zoals hij, de debuutroman van Lucia van den Brink, is een ontroerend verhaal over de reis van een eenzame kleindochter op zoek naar haar opa, vol karate en origami.
Het boek Niemand zoals hij is een heerlijk roman. Het verhaal is erg pakkend. In het boek maken we kennis met Renke, een getalenteerd blogger, maar verliest haar baan. Op een gegeven moment krijgt ze pakketjes van haar opa, met Post-its, origami kraanvogels en dagboekfragmenten. Haar opa die ze al heel lang niet meer gezien heeft.
Opa Piet is naar Japan vertrokken nadat bij hem de spierziekte ALS is geconstateerd. Opa probeert er het beste van te maken in Japan en volgt karatetraining bij zijn vriend Yamada. Renke reist haar opa achterna om hem te leren kennen.
Het boek bevat twee verhaallijnen. Die van Renke en de dagboekfragmenten van Opa Piet. De hoofdstukken zijn niet al te lang en daardoor kun je beide verhaallijnen goed blijven volgen. De schrijfstijl is goed toegankelijk waardoor het boek lekker vlot weg leest.
De Auteur beschrijft de onderwerpen open en respectvol. De spierziekte ALS wordt zo ook beschreven. Het geeft de lezer een goed beeld wat de ziekte met de mens doet. Daarnaast krijg je ook een goed beeld van Japan en zijn cultuur, de sport karate. De auteur heeft een goede research gedaan.
Een mooi boek over doorzettingsvermogen, liefde, hoop, verdriet en rouwverwerking. Het is geen boek wat je even leest. Bij sommige gebeurtenissen leg je het weg om het allemaal even te overdenken. Dat doen goede boeken met je. Boek is absoluut een aanrader.
Het boek Niemand zoals hij is een heerlijk roman. Het verhaal is erg pakkend. In het boek maken we kennis met Renke, een getalenteerd blogger, maar verliest haar baan. Op een gegeven moment krijgt ze pakketjes van haar opa, met Post-its, origami kraanvogels en dagboekfragmenten. Haar opa die ze al heel lang niet meer gezien heeft.
Opa Piet is naar Japan vertrokken nadat bij hem de spierziekte ALS is geconstateerd. Opa probeert er het beste van te maken in Japan en volgt karatetraining bij zijn vriend Yamada. Renke reist haar opa achterna om hem te leren kennen.
Het boek bevat twee verhaallijnen. Die van Renke en de dagboekfragmenten van Opa Piet. De hoofdstukken zijn niet al te lang en daardoor kun je beide verhaallijnen goed blijven volgen. De schrijfstijl is goed toegankelijk waardoor het boek lekker vlot weg leest.
De Auteur beschrijft de onderwerpen open en respectvol. De spierziekte ALS wordt zo ook beschreven. Het geeft de lezer een goed beeld wat de ziekte met de mens doet. Daarnaast krijg je ook een goed beeld van Japan en zijn cultuur, de sport karate. De auteur heeft een goede research gedaan.
Een mooi boek over doorzettingsvermogen, liefde, hoop, verdriet en rouwverwerking. Het is geen boek wat je even leest. Bij sommige gebeurtenissen leg je het weg om het allemaal even te overdenken. Dat doen goede boeken met je. Boek is absoluut een aanrader.
January 20, 2020
Wanneer Renke's opa hoort dat hij ALS heeft, vertrekt hij. Zonder Renke of haar familie in te lichten, boekt hij een ticket naar Japan om zijn drie laatste wensen te vervullen. Dan ontvangt Renke een envelop van haar opa, en wéér een, en wéér een. De enveloppen bevatten dagboekfragmenten, kraanvogels en post-its. Als Renke haar baan verliest, reist ze haar opa achterna om hem alsnog te leren kennen.
Renke is een typische, maar voor mij zeker herkenbare, millenial met de bijbehorende situaties ('story of my life!'). Constant bezig met haar smartphone en likes, maar dan ontvangt ze papieren post. Waar ik zelf niet eens kan wachten om m'n kerstkaarten te openen uit nieuwsgierigheid, laat Renke de post even ongeopend. Maar zodra ze de eerste brief leest, wordt haar nieuwsgierigheid geprikkeld. Renke boekt een ticket naar Japan om haar opa te leren kennen, maar tijdens deze reis leert ze ook zichzelf kennen.
Het vertelperspectief van Renke wordt afgewisseld door de dagboekfragmenten van haar opa, waardoor je beide kanten van het verhaal leert kennen. De band tussen opa en zijn kleindochter wordt met een zekere tederheid beschreven.
Het is duidelijk dat van den Brink research heeft gedaan. ALS, karate, Japan, als lezer van Niemand zoals hij leer je al lezende meer over deze onderwerpen. Toch is het boek niet doordrenkt met informatie, en door de vlotte schrijfstijl zit er een goed tempo in.
O, en zodra je weet uit welk liedje de titel komt, gaat deze - net als de roman - niet meer uit je hoofd!
Renke is een typische, maar voor mij zeker herkenbare, millenial met de bijbehorende situaties ('story of my life!'). Constant bezig met haar smartphone en likes, maar dan ontvangt ze papieren post. Waar ik zelf niet eens kan wachten om m'n kerstkaarten te openen uit nieuwsgierigheid, laat Renke de post even ongeopend. Maar zodra ze de eerste brief leest, wordt haar nieuwsgierigheid geprikkeld. Renke boekt een ticket naar Japan om haar opa te leren kennen, maar tijdens deze reis leert ze ook zichzelf kennen.
Het vertelperspectief van Renke wordt afgewisseld door de dagboekfragmenten van haar opa, waardoor je beide kanten van het verhaal leert kennen. De band tussen opa en zijn kleindochter wordt met een zekere tederheid beschreven.
Het is duidelijk dat van den Brink research heeft gedaan. ALS, karate, Japan, als lezer van Niemand zoals hij leer je al lezende meer over deze onderwerpen. Toch is het boek niet doordrenkt met informatie, en door de vlotte schrijfstijl zit er een goed tempo in.
O, en zodra je weet uit welk liedje de titel komt, gaat deze - net als de roman - niet meer uit je hoofd!
January 25, 2020
Ik heb onwijs genoten van dit boek. Keer weggelegd in de trein omdat ik niet wilde dat de anderen mijn tranen zouden zien. Ik ben niet zo'n goede schrijver en ik moet het allemaal laten bezinken... dus nog lastig om nu te beschrijven wat ik er precies van vond. Wat ik wel kan zeggen is dat Lucia heel ontroerend beschrijft hoe de ALS opa Pieter steeds een stapje dichter naar het einde brengt. Dat sommige zinnen kunstwerkjes an sich zijn, maar wel bescheiden en ze passen precies op die plek. Dit boek gaat voor mij ook over minder streven, luisteren naar wat je nodig hebt en de 'perfecte imperfecties' omarmen. Dank voor het schrijven 🙏
May 18, 2020
Dit verhaal had me meteen. Op mysterieuze wijze wordt ik in dit verhaal getrokken door de dagboekfragmenten van opa. Opa Pieter die Renke helemaal niet zo goed kent, door de familie problematiek. Renke leert haar opa kennen door deze fragmenten. Je voelt de liefde van opa wanneer hij over zijn familie praat op het papier.
In dit verhaal komt naar voren dat vooral perfectie een rol speelt. Zet je glimlach op. Laat andere alleen het perfecte plaatje zien. Dat zie je in deze tijd ook wel heel veel voorbijkomen. Vooral op de social media kanalen. Alles ziet er altijd gelikt uit. Alsof er geen vuiltje aan de lucht is. Voor mij hoeft dat niet. Laat je ware aard zien!
Renke durft voor zichzelf keuzes te maken, ook al weet ze dat haar moeder er niet zozeer positief in staat. Het avontuur dat Renke tegemoet gaat is er een een die zeker de moeite waard is om te lezen.
De personages die voorbij komen in dit verhaal worden goed uitgewerkt. Je kunt van ieder een beeld maken wanneer je over ze leest.
Dit debuut is zeker een aanrader. Ik ben benieuwd wat Lucia ons nog allemaal geven gaat in de toekomst.
In dit verhaal komt naar voren dat vooral perfectie een rol speelt. Zet je glimlach op. Laat andere alleen het perfecte plaatje zien. Dat zie je in deze tijd ook wel heel veel voorbijkomen. Vooral op de social media kanalen. Alles ziet er altijd gelikt uit. Alsof er geen vuiltje aan de lucht is. Voor mij hoeft dat niet. Laat je ware aard zien!
Renke durft voor zichzelf keuzes te maken, ook al weet ze dat haar moeder er niet zozeer positief in staat. Het avontuur dat Renke tegemoet gaat is er een een die zeker de moeite waard is om te lezen.
De personages die voorbij komen in dit verhaal worden goed uitgewerkt. Je kunt van ieder een beeld maken wanneer je over ze leest.
Dit debuut is zeker een aanrader. Ik ben benieuwd wat Lucia ons nog allemaal geven gaat in de toekomst.
January 16, 2021
Voor in het boek staan woorden van Angel Olsen uit ‘Windows’ die in deze roman bijzonder toepasselijk zijn; ze gaan over het afwerpen van je schaduw om in de zon te kunnen staan.
Maar kunnen schaduw en zon wel gescheiden worden?
“Schaduw bestaat omdat er licht is.”
Schaduw en zon zijn steeds weer een onderwerp in ‘Niemand zoals hij’, zoals ook op de allerlaatste bladzijde:
“Renke kantelt het schrift in meerdere richtingen om het nog eens goed te bekijken in het laatste licht van de dag, maar hoe ze het dagboek ook vasthoudt en draait, het heeft geen schaduw. Het ligt niet aan de fletse zon, want haar armen werpen een duidelijke schaduw. Het ligt aan het voorwerp.”
Knap gedaan van Lucia van den Brink om het begin en het eind op deze manier samen te laten vloeien.
Lees mijn recensie hier verder: https://graaggelezen.blogspot.com/202...
Maar kunnen schaduw en zon wel gescheiden worden?
“Schaduw bestaat omdat er licht is.”
Schaduw en zon zijn steeds weer een onderwerp in ‘Niemand zoals hij’, zoals ook op de allerlaatste bladzijde:
“Renke kantelt het schrift in meerdere richtingen om het nog eens goed te bekijken in het laatste licht van de dag, maar hoe ze het dagboek ook vasthoudt en draait, het heeft geen schaduw. Het ligt niet aan de fletse zon, want haar armen werpen een duidelijke schaduw. Het ligt aan het voorwerp.”
Knap gedaan van Lucia van den Brink om het begin en het eind op deze manier samen te laten vloeien.
Lees mijn recensie hier verder: https://graaggelezen.blogspot.com/202...
September 17, 2020
Mooi, bijzonder debuut! Met een glansrol voor opa Pieter.
January 24, 2020
Ik heb van dit boek genoten en ik weet zeker dat veel andere lezers dat ook gaan doen. De achterflap is duidelijk, maar geeft wel veel prijs. Ik ga dus niet nóg meer uitweiden. De kraanvogels en het roze/wit op de cover is schitterend, wauw! Niemand zoals hij is opgesplitst in twee verhaallijnen. Het leven van Renke en de reis naar haar zieke opa in Japan én de dagboekfragmenten van opa Pieter. Korte hoofdstukken, lekker tempo en daar komt bij dat het zó mooi is, dat je ook snel verder wilt lezen. Heerlijk is dat.
Lucia geeft de lezer een inkijkje in de wereld van ALS. Ze geeft naar mijn idee een goed beeld wat deze ziekte met een mens doet. Zowel het fysieke als psychische aspect. Knap. En de kraanvogels/origami...goed bedacht, super! 'Vol' karate vind ik meevallen, maar de karate is goed en mooi in het verhaal verwerkt.
Een extra pluspunt vond ik het feit dat ze een blogger is. Hoe belangrijk de social media voor haar is. Dit komt waarschijnlijk omdat ik zelf ook een blogger ben. Leuk om te lezen dat ze er langzaamaan achter komt dat er méér is dan de likes en het delen van je leven en zet daar vast veel mensen over aan het denken.
De reis, toegankelijke schrijfstijl, liefde, kennismaking met origami en Japan, nieuwsgierigheid, rouwverwerking, hoop, vriendschap en nog véél meer aspecten zijn redenen om dit hele mooie boek te gaan lezen!
Lucia geeft de lezer een inkijkje in de wereld van ALS. Ze geeft naar mijn idee een goed beeld wat deze ziekte met een mens doet. Zowel het fysieke als psychische aspect. Knap. En de kraanvogels/origami...goed bedacht, super! 'Vol' karate vind ik meevallen, maar de karate is goed en mooi in het verhaal verwerkt.
Een extra pluspunt vond ik het feit dat ze een blogger is. Hoe belangrijk de social media voor haar is. Dit komt waarschijnlijk omdat ik zelf ook een blogger ben. Leuk om te lezen dat ze er langzaamaan achter komt dat er méér is dan de likes en het delen van je leven en zet daar vast veel mensen over aan het denken.
De reis, toegankelijke schrijfstijl, liefde, kennismaking met origami en Japan, nieuwsgierigheid, rouwverwerking, hoop, vriendschap en nog véél meer aspecten zijn redenen om dit hele mooie boek te gaan lezen!
October 5, 2020
Dit boek heb ik ontvangen vanwege de Zomer van de Debutanten evenement van de Donner boekhandel. Zelf had ik het waarschijnlijk niet opgepikt.
Een intrigerend verhaal over een kleindochter die haar opa achterna gaat. Ik vond het een uniek concept met de opa die ALS heeft en vervolgens naar Japan afreist. Zijn dagboekfragmenten die laten zien hoe hij steeds dichter bij het einde komt, zijn prachtig geschreven. Ook andere zinnen zijn precies op de goede plek.
Het leest lekker door en ik heb erg genoten.
Een intrigerend verhaal over een kleindochter die haar opa achterna gaat. Ik vond het een uniek concept met de opa die ALS heeft en vervolgens naar Japan afreist. Zijn dagboekfragmenten die laten zien hoe hij steeds dichter bij het einde komt, zijn prachtig geschreven. Ook andere zinnen zijn precies op de goede plek.
Het leest lekker door en ik heb erg genoten.
January 25, 2020
Interessant boek. Over familiebanden, jezelf vinden en zijn. Met veel fijne details over Japan. Je voelt de sfeer door het boek heen veranderen. Het verhaal verloopt niet zoals ik verwachtte en het einde was niet groots of betekenisvol, maar daardoor juist des te echter. De twee verhaallijnen komen op een mooie manier samen. Fijn boek.
January 31, 2020
Thoroughly enjoyed it!
August 24, 2021
‘Ik denk dat er een schaduw ontstaat als iemand breekt. Hoe groot de schaduw is, hangt af van hoe dat gebeurt. Bij sommige kinderen zie je het als hun ouders scheiden. Of op latere leeftijd als mensen hun partner verliezen. Dat soort zaken kan een mens breken.’
Dit verhaal sleepte me mee.
Je lees vanuit twee perspectieven: de kleindochter die niet weet wat ze met haar leven wilt doen en de grootvader die langzaam fysiek aan het aftakelen is vanwege ALS.
Het was voor mij de eerste keer om over een karakter met ALS te lezen, en het kwam op zo’n mooie manier naar voren in dit boek. Je zag niet alleen hoe zijn ziekte hem fysiek veranderde, maar ook zijn denkwijze en de manier waarop hij terugkijkt op zijn leven worden anders, naarmate de spierziekte vordert.
Ook Renke’s beeldvorming van haar opa, hoe ze hem dacht te kennen en de kennismaking met wie hij in werkelijkheid was via zijn dagboekfragmenten, liet een indruk achter. Ze leerde niet alleen haar opa beter kennen tijdens haar reis naar en in Japan, maar ook zichzelf.
Een bonus waren de beschrijvingen van de Japanse cultuur en het landschap.
Het was een indrukwekkend verhaal en ik ben blij dat ik dit boek gelezen heb. Ik raad het zeker aan om het te lezen, want de boodschap die het boek met zich meedraagt is iets waar elk mens iets aan heeft; namelijk genieten van het leven, ga achterna wat je graag wilt doen, en neem momenten voor jezelf, want het zijn in die momenten dat je jezelf soms beter leert kennen.
Dit verhaal sleepte me mee.
Je lees vanuit twee perspectieven: de kleindochter die niet weet wat ze met haar leven wilt doen en de grootvader die langzaam fysiek aan het aftakelen is vanwege ALS.
Het was voor mij de eerste keer om over een karakter met ALS te lezen, en het kwam op zo’n mooie manier naar voren in dit boek. Je zag niet alleen hoe zijn ziekte hem fysiek veranderde, maar ook zijn denkwijze en de manier waarop hij terugkijkt op zijn leven worden anders, naarmate de spierziekte vordert.
Ook Renke’s beeldvorming van haar opa, hoe ze hem dacht te kennen en de kennismaking met wie hij in werkelijkheid was via zijn dagboekfragmenten, liet een indruk achter. Ze leerde niet alleen haar opa beter kennen tijdens haar reis naar en in Japan, maar ook zichzelf.
Een bonus waren de beschrijvingen van de Japanse cultuur en het landschap.
Het was een indrukwekkend verhaal en ik ben blij dat ik dit boek gelezen heb. Ik raad het zeker aan om het te lezen, want de boodschap die het boek met zich meedraagt is iets waar elk mens iets aan heeft; namelijk genieten van het leven, ga achterna wat je graag wilt doen, en neem momenten voor jezelf, want het zijn in die momenten dat je jezelf soms beter leert kennen.
April 8, 2021
Wat een schitterend boek. Aangeraden en opgestuurd gekregen door een lieve boekenverslindster. En ja...zij had weer eens gelijk: dit boek kon ik amper opzij leggen, wilde steeds weten hoe het verder ging met Renke en opa Pieter! Bijna een traantje in m'n ogen toen....afijn, lees dit boek zelf en dan weet je wat ik nu eigenlijk wilde schrijven. Achteraf gezien dit boek te lang laten liggen op de boekenplank maar door omstandigheden had ik vd herfst/winter te weinig tijd om me te concentreren een goed boek te kunnen lezen. Een echte aanrader, 4+*
October 25, 2021
Een hedendaagse roman over twee verschillende generaties en daardoor verschillende zorgen met toch een goede afwisseling en link naar elkaar. Link met Japan vond ik een beetje cliché uitgewerkt, maar ook wel erg mooi. Er kwamen wel veel verschillende thema’s in voor, had van mij wat minder gemogen en iets dieper uitgewerkt. Toch vier sterren voor de hoeveelheid tranen tijdens het lezen.
October 5, 2021
Van genoten. .
February 18, 2022
Ik vond hem best wel saai. Ik had hem als ebook van de bied en hoefde nog maar een paar bladzijdes toen ie verliep en heb niet de moeite genomen ze alsnog te lezen.
August 26, 2024
Vind de verdeling soms een beetje raar. De niet belangrijke dingen gingen langzaam en de wat leukere stukken heel snel.
January 18, 2020
Niemand zoals hij - Lucia van den Brink (Ambo|Anthos)
Niemand zoals hij, de debuutroman van Lucia van den Brink, is een ontroerend verhaal over de reis van een eenzame kleindochter op zoek naar haar opa, vol karate en origami.
Renke heeft haar opa Pieter al een tijd niet gezien als ze op een dag pakketjes van hem ontvangt, met Post-its, origami kraanvogels en dagboekfragmenten.
Opa Pieter is naar Japan vertrokken nadat hij gediagnosticeerd was met de spierziekte ALS. Waar Renke alle tijd van de wereld heeft, weet hij dat zijn dagen geteld zijn. Hij probeert er het beste van te maken en wil karatetraining volgen bij zijn vriend Yamada. Doordat hij langzaamaan afscheid moet nemen, krijgt de schaduwzijde van zijn persoonlijkheid soms de overhand.
Als Renke haar baan verliest, reist ze opa achterna in een ultieme poging hem nog te leren kennen. In Nederland was ze dagelijks bezig met het delen van haar leven op haar blog en socialmediakanalen, maar tijdens haar reis komt ze er juist achter dat niet alles te delen valt. Hoe graag ze dat ook wil.
Niemand zoals hij van Lucia van den Brink is een prachtige, sprankelende roman over de breuklijnen in ieders leven, van een jong en veelbelovend talent.
Ik weet eigenlijk niet meer hoe exact ik het bestaan van dit boek ontdekte, maar het was vroeg en ik was meteen verkocht. Dankzij Instagram en de super sympathieke Lucia (ik ben zeker dat mijn enthousiast gezeur er ook voor iets tussen zit, no shame trouwens.) zat het boek deze week in de brievenbus.
Soms kan je een cover bekijken en weten, ja dit boek gaat goed zijn, en dat gevoel had ik instant bij deze. Die zwarte cover met mooie kraanvogels, het roze, de titel, ik zou en moest dik boek zo snel mogelijk lezen.
‘Het is een gevouwen kraanvogel. Origami. Een kraanvogels zoals opa die vroeger voor haar maakte.’
Extra pluspunt, de flaptekst. Die had ik zelfs nog niet gelezen dus toen ik die las, nog meer enthousiasme. Dit zijn boeken die ik graag lees, een verhaal waarvan je weet dat het niet all happy and joy is. ALS en trouwens een heftig iets om over te schrijven en was erg benieuwd hoe dat overgebracht ging worden.
De auteur heeft een vlotte schrijfstijl en slaagt er in die vlotte schrijfstijl in om mooi zinnen te maken die je even doen stoppen met lezen. Je even doen nadenken over deze mooie zinnen en hun betekenis en een post-it doen kleven omdat je deze wil onthouden.
Het boek is opgedeeld ik het lezen van Renke haar verhaal, het heden en de fragmenten van opa Pieter. Waar de hoofdstukken bij Renke gewoon lopen van 1,2,... hebben de hoofdstukken van Pieter een titel, erg aangrijpend vind ik dit.
‘De laatste keer dat ik een dagboek schreef, was ik vijftien. Ik was vergeten hoe moeilijk het is om te beginnen.’
Over het verhaal ga ik niet meer uitwijken dan dat Renke aan een kruispunt in haar leven is gekomen en net dan berichtjes ontvangt van haar opa Pieter. Haar opa heeft ALS en houdt sinds de diagnose een dagboek bij en die fragmenten ontvangt Renke.
De rest van het verhaal moet je zelf lezen, ontdekken. Wat ik wel kwijt wil is hoe Lucia erin geslaagd is om alles zo mooi in elkaar te doen vloeien. Hoop, liefde, verdriet, rouw, doorzetten,...
Een bepaald stuk in het boek zal nu al een van mijn favorieten ooit zijn.
Een ongelooflijk heerlijk mooi boek. Het aftellen absoluut meer dan waard. Enorm mooi geschreven, enorm eerlijk maar respectvol opgetekend wat ALS met een lichaam en mens doet. Dit is een sterk debuut, een boek dat ik zeker zal herlezen net zoals ik toekomstig werk van deze auteur met evenveel enthousiasme zal lezen. 4/5 voor deze ‘niemand zoals hij’.
Niemand zoals hij, de debuutroman van Lucia van den Brink, is een ontroerend verhaal over de reis van een eenzame kleindochter op zoek naar haar opa, vol karate en origami.
Renke heeft haar opa Pieter al een tijd niet gezien als ze op een dag pakketjes van hem ontvangt, met Post-its, origami kraanvogels en dagboekfragmenten.
Opa Pieter is naar Japan vertrokken nadat hij gediagnosticeerd was met de spierziekte ALS. Waar Renke alle tijd van de wereld heeft, weet hij dat zijn dagen geteld zijn. Hij probeert er het beste van te maken en wil karatetraining volgen bij zijn vriend Yamada. Doordat hij langzaamaan afscheid moet nemen, krijgt de schaduwzijde van zijn persoonlijkheid soms de overhand.
Als Renke haar baan verliest, reist ze opa achterna in een ultieme poging hem nog te leren kennen. In Nederland was ze dagelijks bezig met het delen van haar leven op haar blog en socialmediakanalen, maar tijdens haar reis komt ze er juist achter dat niet alles te delen valt. Hoe graag ze dat ook wil.
Niemand zoals hij van Lucia van den Brink is een prachtige, sprankelende roman over de breuklijnen in ieders leven, van een jong en veelbelovend talent.
Ik weet eigenlijk niet meer hoe exact ik het bestaan van dit boek ontdekte, maar het was vroeg en ik was meteen verkocht. Dankzij Instagram en de super sympathieke Lucia (ik ben zeker dat mijn enthousiast gezeur er ook voor iets tussen zit, no shame trouwens.) zat het boek deze week in de brievenbus.
Soms kan je een cover bekijken en weten, ja dit boek gaat goed zijn, en dat gevoel had ik instant bij deze. Die zwarte cover met mooie kraanvogels, het roze, de titel, ik zou en moest dik boek zo snel mogelijk lezen.
‘Het is een gevouwen kraanvogel. Origami. Een kraanvogels zoals opa die vroeger voor haar maakte.’
Extra pluspunt, de flaptekst. Die had ik zelfs nog niet gelezen dus toen ik die las, nog meer enthousiasme. Dit zijn boeken die ik graag lees, een verhaal waarvan je weet dat het niet all happy and joy is. ALS en trouwens een heftig iets om over te schrijven en was erg benieuwd hoe dat overgebracht ging worden.
De auteur heeft een vlotte schrijfstijl en slaagt er in die vlotte schrijfstijl in om mooi zinnen te maken die je even doen stoppen met lezen. Je even doen nadenken over deze mooie zinnen en hun betekenis en een post-it doen kleven omdat je deze wil onthouden.
Het boek is opgedeeld ik het lezen van Renke haar verhaal, het heden en de fragmenten van opa Pieter. Waar de hoofdstukken bij Renke gewoon lopen van 1,2,... hebben de hoofdstukken van Pieter een titel, erg aangrijpend vind ik dit.
‘De laatste keer dat ik een dagboek schreef, was ik vijftien. Ik was vergeten hoe moeilijk het is om te beginnen.’
Over het verhaal ga ik niet meer uitwijken dan dat Renke aan een kruispunt in haar leven is gekomen en net dan berichtjes ontvangt van haar opa Pieter. Haar opa heeft ALS en houdt sinds de diagnose een dagboek bij en die fragmenten ontvangt Renke.
De rest van het verhaal moet je zelf lezen, ontdekken. Wat ik wel kwijt wil is hoe Lucia erin geslaagd is om alles zo mooi in elkaar te doen vloeien. Hoop, liefde, verdriet, rouw, doorzetten,...
Een bepaald stuk in het boek zal nu al een van mijn favorieten ooit zijn.
Een ongelooflijk heerlijk mooi boek. Het aftellen absoluut meer dan waard. Enorm mooi geschreven, enorm eerlijk maar respectvol opgetekend wat ALS met een lichaam en mens doet. Dit is een sterk debuut, een boek dat ik zeker zal herlezen net zoals ik toekomstig werk van deze auteur met evenveel enthousiasme zal lezen. 4/5 voor deze ‘niemand zoals hij’.
January 30, 2020
Dat het hoofdpersonage van een roman moet opzoeken wie Leonard Cohen is, wat zegt dat over een boek? Of over het feit dat dit voor jou als lezer een afknapper is? (*)
Ik probeer me te verplaatsen in de hoofden van de jonge lezers van deze debuutroman en neem aan dat zij het ook hebben moeten opzoeken.
Ik begrijp de jonge schrijfster van 'Niemand zoals hij' dus wel: ze kent haar publiek en wéét bijgevolg dat het nog nooit (van) Leonard Cohen gehoord heeft.
Lucia van den Brink wel.
Ze IS namelijk haar hoofdpersonage. Of beter: haar hoofdpersonage-s.
Enerzijds kleindochter Renke, die trots is op het feit dat ze een paar dagen zonder smartphone kan (en dat als louterend ervaart). Anderzijds de grootvader, die de liefde van de schrijfster voor karate en Japan meekrijgt.
Sterk dat ze in de dagboekfragmenten van de oude, zieke man een juiste toon vindt. Alleen jammer dat die het contrast met de jonge, naïeve Renke zo groot maakt.
Het zorgt voor een boek dat tussen twee stoelen valt: het deel dat ongetwijfeld zeer herkenbaar is voor de Instagram-generatie voelt zo licht aan dat het van de bladspiegel lijkt op te stijgen; de dagboekfragmenten van de opa gaan veel dieper en zijn (dus?) voor die jonge lezer wellicht even vervelend als een song van Leonard Cohen.
Een song van wie?
(*) Je wordt oud / Er debuteren schrijvers die je dochter hadden kunnen zijn / You smell of Brandy and death.
Ik probeer me te verplaatsen in de hoofden van de jonge lezers van deze debuutroman en neem aan dat zij het ook hebben moeten opzoeken.
Ik begrijp de jonge schrijfster van 'Niemand zoals hij' dus wel: ze kent haar publiek en wéét bijgevolg dat het nog nooit (van) Leonard Cohen gehoord heeft.
Lucia van den Brink wel.
Ze IS namelijk haar hoofdpersonage. Of beter: haar hoofdpersonage-s.
Enerzijds kleindochter Renke, die trots is op het feit dat ze een paar dagen zonder smartphone kan (en dat als louterend ervaart). Anderzijds de grootvader, die de liefde van de schrijfster voor karate en Japan meekrijgt.
Sterk dat ze in de dagboekfragmenten van de oude, zieke man een juiste toon vindt. Alleen jammer dat die het contrast met de jonge, naïeve Renke zo groot maakt.
Het zorgt voor een boek dat tussen twee stoelen valt: het deel dat ongetwijfeld zeer herkenbaar is voor de Instagram-generatie voelt zo licht aan dat het van de bladspiegel lijkt op te stijgen; de dagboekfragmenten van de opa gaan veel dieper en zijn (dus?) voor die jonge lezer wellicht even vervelend als een song van Leonard Cohen.
Een song van wie?
(*) Je wordt oud / Er debuteren schrijvers die je dochter hadden kunnen zijn / You smell of Brandy and death.
July 8, 2020
Eerlijk is eerlijk: dit boek had ik waarschijnlijk zelf nooit uitgezocht. 'Niemand zoals hij' is voor me gekozen, want ik doe mee aan de mini-leesclub van boekhandel Donner. Deze zomer zijn vier debutanten uitgenodigd en wij mini-leesclubleden hebben per editie een debuut toebedeeld gekregen. Op zaterdag 4 juli was er een boeiend gesprek met schrijfster Lucia van den Brink over 'Niemand zoals hij'. Lucia en een klein clubje lezers, waar ik er één van was, bespraken de personages opa en Renke, de gekozen perspectieven, het autobiografische gehalte van haar roman en natuurlijk Japan en kraanvogels. Mijn voorspelling? Van deze debutant gaan we meer horen!
Displaying 1 - 25 of 25 reviews