Πρώτο λουλούδι καστανιάς που υψώνεται όμοια μ’ αυγό μες στο κεφάλι των μεταλλικών ανθρώπων σκληρό σαν προκυμαία όταν μες στη βροχή μελάνης που με διαπερνά με καθρέφτες τα μάτια σου μαγικά σα δέντρο σφαγμένο κράζουν σ’ όλους τους τόνους Είμαι η Ρόζα σ’ αγαπώ όπως η αλλοτινή φτέρη αγαπά την πέτρα που την έκαμε εξίσωση σ’ αγαπώ μ’ όλες μου τις δυνάμεις σ’ αγαπώ σαν κόκκινη σόμπα μες σε σπήλαιο Ας με ξεσχίσει το φόρεμά σου από συρματόπλεγμα με μέγα κρότο πιατικών που πέφτουνε σε σκάλα σ’ αγαπώ σαν αυτί που το ’χει πάρει ο άνεμος που σφυρίζει Περίμενε Περίμενε το σίδερο να κάψει το πουκάμισο της δρόσου για να κάμει ν’ ανθίσει η αντανάκλαση του κρυστάλλου που κρύβεται μες σε συρτάρι Περίμενε τη σαπουνόφουσκα αφού σκάσει σαν τσάρος των τυφλοπόντικων που ποτέ δε θα σκεπάσουν τους αγαπημένους ώμους ν’ αναγεννηθεί μες στη σκόνη τη σκοτωμένη από τον ήλιο που έγινε γαλάζιος και που εγώ τον παραφυλάω από την κλειδαρότρυπα τη μαλλιαρή την παγωμένη της φυλακής των πολικών λειχήνων όπου μ’ έχεις έγκλειστο Περίμενε υιέ άλατος περίμενε οίνε της βραχώδους ακτής που μόλις συνέτριψε μιαν αιγίδα περίμενε άντερο φωσφόρου που δε σκέφτεται παρά τις πυρκαγιές των δασών περίμενε Περιμένω
Benjamin Péret (4 July 1899 – 18 September 1959) was a French poet, Parisian Dadaist and a founder and central member of the French Surrealist movement with his avid use of Surrealist automatism. Benjamin Péret was born in Rezé, France on 4 July 1899. He, as a child, acquired little education due to his dislike of school and he instead attended the Local Art School from 1912. He too, however, resigned soon after in 1913 due to his sheer lack of study and willingness to do so. Afterwards he spent a short period of time in a School of Industrial Design before enlisting in the French army's Cuirassiers during the First World War to avoid being jailed for defacing a local statue with paint. He saw action in the Balkans before being deployed to Salonica, Greece.