INTERNCHEF บันทึกไม่ลับ ฉบับนักศึกษาวิชาอาหาร

by ชยานันท์ เมฆสุต

เรื่องราวการฝึกงานในเมืองลับแลของฝรั่งเศส โดย ‘ชยานันท์ เมฆสุต’ นักศึกษาการโรงแรมผู้บินลัดฟ้าไปแดนไกล เพื่อเข้าครัวเป็นเชฟฝึกหัดในครัวขนมหวาน เปิดเตา ทำเค้ก อบขนมให้ลูกค้ารับประทานไม่เว้นวัน ไปจนถึงถูกไหว้วานให้โชว์ฝีมือทำอาหารไทยขาย ก่อนจะได้รับตำแหน่งหัวหน้าเชฟคนใหม่ไปอย่างมึนๆ

Genres: Nonfiction

192 pages, Paperback

First published September 1, 2019

Reviews

[Makmild]

สนุกและดี

คือเพราะมันบอกว่าเป็น “อินเทิร์น” เราก็ไม่ได้คาดหวังความลึกระดับเบื้องลึกในครัวลับหรืออะไร มันเลยแบบตอบสนองความคาดหวังที่จะได้เจอเด็กคนนึงไปฝึกงานในครัวที่เหมือนสนามรบ และเกินเบอร์ไปมากคือได้เป็นหัวหน้าเชฟขนมหวานเฉย 555555

อ่านแล้วเหมือนฟังเพื่อนเล่าว่าไปฝึกงานแล้วเป็นไงในสายงานที่เราคงไม่คิดจะไปอะ นอกจากเรื่องอาหารก็เป็นเรื่องการโรงแรมตำแหน่งต่างๆ ระบบการทำงานในครับ สนุกมากเลย :)

[Orawan Chaiyapa]

โดยรวมแล้วเป็นหนังสือที่มีสาระน่ารู้เกี่ยวกับการเป็นเชฟ​ เพียงแต่อารมณ์​ตลกในหนังสือบางครั้งมันทำให้รู้สึกงง​ว่า​ มุกนี้จำเป็นต้องเล่นด้วยหรือ​ หากพูดอีกอย่างหนึ่งคือพยายามตลกเกินความจำเป็น​ อ่านเพลิน​ ๆ​ อ่านง่าย​ ใช้เวลาไม่นาน

[Kin]

อ่านเพลินๆ สนุกดีครับ

[Froggie]

3.5 ดาว

[Phasathorn Suwansri]

สนุกดี อ่านสบาย ๆ ได้ชื่อเมือง ชื่อเมนูอาหารฝรั่งเศส 😅 ไปดูในยูทูป

[Benchaphorn Thammathorn]

เล่มเล็ก กำลังพอดี อ่านจบภายใน 2 วัน
อ่านเพลินและสนุก บรรยายได้เห็นภาพ และขำตามหลายจุดมาก

[KaTe]

เล่มแรกของปี อ่านพวกแรง motivate มาเยอะแล้ว เลยหยิบเล่มนี้มาเพราะว่าดูอ่านง่ายสบายๆดีค่ะ เป็นประสบการณ์ของผู้เขียนที่เคยไปฝึกงานครัวที่ฝรั่งเศส

คนเขียนมุกเยอะม๊ากกก อ่านแล้วก็ขำดี แล้วก็แบบเอองานโรงแรม หรืองานครัวนี่มันละเอียดจริงๆเลย อ่านเพลินๆสนุกดีค่ะ 😁

[Chiratikan Sanguancheep]

เป็นเรื่องราวของเด็กไทยสาขาการโรงแรมสองคนที่ต้องไปฝึกงานในโรงแรมขนาด​เล็กแห่งหนึ่งในเมืองลับแลของประเทศฝรั่งเศส​ ต้องรับมือกับความโกลาหลต่าง​ ๆ​ ในงานครัว​ ฝ่าฟันกับงานต่าง​ ๆ​ ที่ไม่ถนัด​ และรับมือกับเรื่องไม่คาดคิด​ แต่ก็มีช่วงเวลาดี​ ๆ​ ระหว่างทางที่ทำให้ยิ้มได้เมื่อมองย้อนกลับไป

ก็คงเหมือนกับชีวิตของเราทุกคน บางครั้งก็ต้องเจอกับสถานการณ์​ที่บีบคั้นและกดดันจนเครียดไปเป็นแถบ​ ๆ​ แต่พอมันผ่านไป​ เราก็ได้แต่ขอบคุณ​ตัวเองที่ตอนนั้นไม่ยอมแพ้ไปเสียก่อน​ และรู้ว่าที่จริงเราก็เจ๋งไม่เบานะเนี่ย​ ถือเป็นหนังสือที่อ่านเพลิน​ ๆ​ ระหว่างรอรถไฟฟ้า​ หรือรอนัดเพื่อนในร้านกาแฟได้แบบไม่ต้องคิดอะไร

ป.ล.​ อ่านหนังสือของสำนักพิมพ์​แซลมอนที่เขียนโดยนักเขียนชายหลายเล่ม​ คิดว่าสไตล์​การเขียนของแต่ละคนคล้ายกันมาก​ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะสำนักพิมพ์เลือกนักเขียนที่มีบุคลิกคล้าย​ ๆ​ กันหรือบก.​ เรียบเรียงใหม่จนสไตล์คล้ายกันไปหมดกันแน่

[Biminator]

เปิดโลกของการไปฝึกงานด้านอาหารในต่างประเทศดีครับ