นอกเหนือจากการสร้างตัวละครให้มีลักษณะแตกต่างจากมนุษย์เพื่อสร้างนวนิยายเชิงวิทยาศาสตร์ท่ามกลางฉากหลังของชนบทไทย เราอาจมองได้ว่าผู้เขียนจงใจสร้างตัวละครให้มีลักษณะ "ผิดแปลก" เพื่อให้พวกเขากลายเป็นภาพแทนของ "อุดมการณ์ที่แปลกประหลาด" ซึ่งรุกคืบเข้ามาในชุมชนบางเพลงที่วิถีความสัมพันธ์ของผู้คนถูกยึดโยงเข้ากับอุดมการณ์ชาติและศาสนา ความน่าสนใจของ "กาเหว่าที่บางเพลง" คือการพรรณนาตัวละครให้ผู้อ่านเกิดความรู้สึกอันแคนนี (uncanny) อันเป็นสภาวะที่เรารู้สึกประหวั่นพรั่นพรึงกับสิ่งที่เราคุ้นชินเพราะเคยเป็นของเราหรือเคยเป็นเหมือนเรา (heimlich) แต่เมื่อเวลาผ่านไปกลับกลายเป็นสิ่งที่สร้างความรู้สึกแปลกแยกและหวั่นกลัว (unheimlich) ไม่ต่างอะไรกับเยาวชนทั้ง 214 คนในหมู่บ้านบางเพลงที่การกำเนิด การเติบโต และพฤติกรรมอันแปลกประหลาดของพวกเขาสร้างความหวาดหวั่นให้กับคนในหมู่บ้านแม้กระทั่งกับแม่ผู้ให้กำเนิด การสร้างความอันแคนนี (uncanny) ให้กับอุดมการณ์ที่เป็นอื่นนี้เองทำให้ชาวบ้านทุกคนต่างโล่งใจเมื่อ "ความเป็นอื่น" ได้ถูกกำจัดไปในตอนท้ายเรื่อง ทั้ง "ความเป็นอื่นนั้น" ยังยอมสมาทานต่ออุดมการณ์ของศาสนาซึ่งเป็นอำนาจนำในชุมชน อาจกล่าวได้ว่า "กาเหว่าที่บางเพลง" เป็นนวนิยายเชิงวิทยาศาสตร์ที่ใช้แนวเรื่องมนุษย์ต่างดาวเพื่อขับเคลื่อนอุดมการณ์บางอย่างของผู้เขียนซึ่งมีมากกว่าการปะทะกันระหว่างวิทยาศาสตร์กับความเชื่อท้องถิ่น