What do you think?
Rate this book
Cruise
Een vrouw die onophoudelijk haar "in zichzelf gekeerde blik' oefent voor de spiegel. Een progressieve journalist die geplaagd wordt door racistische dromen. Een priester met een onaangestoken sigaar. Een would-be geniale detective op lakschoenen. Een dame wier absolute schoonheid dagelijks bewijst dat smaken helemáál niet verschillen. Een hamburgerkramer die niet tegen de geur van gebakken ui kan. En een vlieg. Het zijn maar enkele van de personages aan boord van de Calm Sea tijdens een zesdaagse cruise op de Noordzee. Een "bezinningscruise', meer bepaald. Maar kabbelende kalmte is wel het laatste waarop de lezer van deze sterk ontregelende roman getrakteerd wordt…
- GenresFiction
224 pages, Paperback
First published September 3, 2019
3 people are currently reading
72 people want to read
About the author
Christophe Vekeman
38 books46 followersChristophe Vekeman is een Vlaamse dichter en schrijver.
Christophe Vekeman in de Nederlandstalige Wikipedia
Christophe Vekeman in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Christophe Vekeman bij "Schrijversgewijs"
Christophe Vekeman is a Flemish poet and writer.
Christophe Vekeman in de Nederlandstalige Wikipedia
Christophe Vekeman in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Christophe Vekeman bij "Schrijversgewijs"
Christophe Vekeman is a Flemish poet and writer.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 24 of 24 reviews
September 25, 2019
Trots op mezelf dat ik het heb uitgelezen, maar nu gaat het linea recta de papierbak in. Sorry not sorry
October 21, 2019
"In die zin leek het schip overigens verdacht veel op een doorsnee psychiatrisch ziekenhuis, waar je een tikje zorgelijk gestemd en met lichte hoofdpijn binnentrad, om vier weken later met het bruisende schuim op je lippen, zeventien kilo zwaarder, wild mankend en zo scheel als een stomdronken otter weer naar huis te keren in de zekerheid dat je de niet-erkende halfbroer van Toetanchamon was."
Tot zover de setting.
De bezinningscruise lijkt niet alleen een onzalig idee, het ìs het ook, zowel voor de kapitein als voor de deelnemers, de ene al meer door het leven bezwaard en/of van lotje getikt dan de ander. Kajuit voor kajuit leren we ze kennen, alle zijn ze op zoek, naar zichzelf, naar catharsis of naar een soortement combinatie daarvan.
Aan het roer staat Vekeman zelf, die zijn schip wervelend langs de mogelijke ijsbergen van de karikatuur beweegt, als was het een speedboat, geen veeltonner.
Tijd om te kabbelen is er niet: wat lag te sudderen bereikt zijn kookpunt, wat vastklampt, laat los, wat nog even leek te drijven, zinkt finaal.
Over the (ice)top? Zeker!
Af en toe bij de haren gesleurd? Welaan!
Maar klotsender en kolkender komt ze niet, de taal, hi.
En Woesh!
Wat een kroesh, ha.
Cruise is Christophe op kruissnelheid.
Tot zover de setting.
De bezinningscruise lijkt niet alleen een onzalig idee, het ìs het ook, zowel voor de kapitein als voor de deelnemers, de ene al meer door het leven bezwaard en/of van lotje getikt dan de ander. Kajuit voor kajuit leren we ze kennen, alle zijn ze op zoek, naar zichzelf, naar catharsis of naar een soortement combinatie daarvan.
Aan het roer staat Vekeman zelf, die zijn schip wervelend langs de mogelijke ijsbergen van de karikatuur beweegt, als was het een speedboat, geen veeltonner.
Tijd om te kabbelen is er niet: wat lag te sudderen bereikt zijn kookpunt, wat vastklampt, laat los, wat nog even leek te drijven, zinkt finaal.
Over the (ice)top? Zeker!
Af en toe bij de haren gesleurd? Welaan!
Maar klotsender en kolkender komt ze niet, de taal, hi.
En Woesh!
Wat een kroesh, ha.
Cruise is Christophe op kruissnelheid.
September 16, 2019
Vekemans taal is zo beeldrijk dat men meent een stripverhaal te lezen.
March 14, 2020
De eerste 188 pagina's wist ik niet zo goed wat ik met dit boek moest. Het was goed geschreven, zeker. De personage's en hun onhebbelijkheden spatten van de pagina's en het cruiseschip waarop ze verzameld waren op manieren die op je lach- en denkspieren werken. Maar waar was het verhaal? Wel, het komt plots binnencrashen, bindt alles mooi samen en laat je er nog een paar dagen over mijmeren. Bovendien leest het eerder als een speedboat dan een log cruiseship en is het perfect op handtasformaat. Aanrader dus.
January 19, 2020
Ik hou wel van de taal van Christophe Vekeman. Hilarische personages aan boord van de 'Calm Sea' voor een bezinningscruise maar toch miste ik net dat klein beetje meer "over the top" om dit boek meer sterren te geven.
February 22, 2024
Beeldrijke taal en snijdende, zwarte humor - daarin blijken de Belgen vaak beter dan de Nederlanders. Tot zover de pluspunten van dit boek.
December 30, 2020
Wat een fantasie! En grappig! Met vaart geschreven. Verrassendste ontdekking van dit jaar.
January 18, 2020
Cruise. Een boek dat afmeert als een log vrachtschip maar eens je midden op zee bent snelt het met de rotvaart van een speedboot naar een fatalistisch einde! Het kostte mij even wat tijd om te zoeken hoe ik mij het boek eigen moest maken, maar eens je de personages leert kennen raak je verwikkeld in de gruwelijke lelijkheid van de verschillende karakters. Vrolijk word je er niet van, maar dat lijkt mij bij Vekeman nooit de bedoeling te zijn.
June 19, 2020
Erg komische, acrobatisch geformuleerde roman over mensen die tijdens een "bezinningscruise" inderdaad tot nieuwe inzichten over zichzelf komen... en de mayhem die daardoor ontketend wordt. Vier i.p.v. vijf sterren, omdat ik Vekemans "Marie" nog net ietsje sterker vond.
October 12, 2019
Hahahaha. Hahaha. Haha. Ha!
December 8, 2019
Een boek dat zo anti-woke is dat het weer woke wordt. Vekeman op z'n grappigst en best.
November 9, 2021
De auteur
Christophe Vekeman (1972) schrijft al twintig jaar lang romans, verhalen, essays en poëzie. Zijn werk is bekroond met de Prijs van de Provincie Oost-Vlaanderen en voor zijn roman “Cruise” kreeg hij de Sabam for Culture Literatuurprijs.
Hoog tijd om eens een boek van deze auteur te lezen dus! Hij wordt vergeleken met Herman Brusselmans en met Dimitri Verhulst en vooral dat wekte mijn nieuwsgierigheid. Zijn stijl is ongeveer wat ik ervan verwacht had. Ellenlange zinnen soms, maar toch goed en vlot leesbaar.
Ik dacht wel dat zijn stijl meer zou aanleunen bij die van Brusselmans, waar ik fan van ben. Eigenlijk schrijft Brusselmans pure nonsens die je desondanks bladzijden lang in de ban houdt. Louter ontspanning zonder al te veel diepgang. Maar bij Vekeman ligt het toch ietwat anders.
Volgens mij lijkt zijn stijl meer op die van Verhulst, die ook wel een rauw taalgebruik hanteert, en wiens personages in hun marginaliteit toch ook maar alledaagse mensen blijken te zijn.
“Cruise”
De beschrijving sprak me wel aan: een groep mensen die elkaar niet kennen en die verder niets met elkaar gemeen hebben, gaan samen op reis, op een cruise die eigenlijk nergens naartoe leidt. Een bezinningscruise? Gekker moet het niet worden. Het concept is een idee van de kapitein, die eigenlijk met een minimum aan investering een maximum aan winst wil creëren (uit geldnood) en daarvoor het concept “bezinning” misbruikt. Maar het slaat niet aan, zo werkt het niet. Volgens mij is dit een verwijzing naar de vele vormen van therapie en coaching die in onze samenleving de kop opsteken en waarbij ik mij soms de vraag stel of het echt de bedoeling is om mensen te helpen, dan wel of het louter op geldgewin gericht is. Ik denk hierbij aan de wildgroei van eet-, slaap-, stress-, loopbaan-, integratie- , burnout- en andere coaches.
Vekemans beschrijft hilarische situaties en personages, maar de humor/satire heeft een onderliggende kritische bedoeling. Door de karaktertrekken en onhebbelijkheden van zijn personages zo uit te vergroten, bekritiseert hij de moderne samenleving: de mens doet zich anders/beter voor dan hij/zij is. Maar het is moeilijk de (schone) schijn te blijven ophouden – zeker hier, als je langere tijd met elkaar doorbrengt in een beperkte omgeving waar niemand anders voor een zinvolle invulling van de tijd zorgt (het verschil met een echte cruise).
Uiteindelijk zijn er geen coaches nodig op deze bezinningscruise, iedereen is zijn eigen coach en brengt zijn eigen problematiek in kaart, en gaat er in de meeste gevallen ook aan ten onder.
Inge en Dirk blijken de enigen te zijn die alle boten achter zich verbranden en het is niet toevallig dat ze bij de reddingsboot (letterlijk en figuurlijk) terecht komen, op het ogenblik dat het schip (letterlijk of figuurlijk?) met man en muis (of rat) zal vergaan.
Vraag die bij mij blijft hangen: als ik de balans van mijn leven zou opmaken, maak ik dan schoon schip of ga ik met de massa mee ten onder? Laat ik mij op sleeptouw nemen door wat de massa verwacht? Wie of wat is mijn reddingsboei?
Ik dacht met “Cruise” voor een wat luchtiger boek te kiezen, maar als je de onderliggende problematiek bekijkt, was dit voor mij al bij al geen oppervlakkige of louter ontspannende lectuur. Maar wel enorm boeiende lectuur. Meer van dat!
Christophe Vekeman (1972) schrijft al twintig jaar lang romans, verhalen, essays en poëzie. Zijn werk is bekroond met de Prijs van de Provincie Oost-Vlaanderen en voor zijn roman “Cruise” kreeg hij de Sabam for Culture Literatuurprijs.
Hoog tijd om eens een boek van deze auteur te lezen dus! Hij wordt vergeleken met Herman Brusselmans en met Dimitri Verhulst en vooral dat wekte mijn nieuwsgierigheid. Zijn stijl is ongeveer wat ik ervan verwacht had. Ellenlange zinnen soms, maar toch goed en vlot leesbaar.
Ik dacht wel dat zijn stijl meer zou aanleunen bij die van Brusselmans, waar ik fan van ben. Eigenlijk schrijft Brusselmans pure nonsens die je desondanks bladzijden lang in de ban houdt. Louter ontspanning zonder al te veel diepgang. Maar bij Vekeman ligt het toch ietwat anders.
Volgens mij lijkt zijn stijl meer op die van Verhulst, die ook wel een rauw taalgebruik hanteert, en wiens personages in hun marginaliteit toch ook maar alledaagse mensen blijken te zijn.
“Cruise”
De beschrijving sprak me wel aan: een groep mensen die elkaar niet kennen en die verder niets met elkaar gemeen hebben, gaan samen op reis, op een cruise die eigenlijk nergens naartoe leidt. Een bezinningscruise? Gekker moet het niet worden. Het concept is een idee van de kapitein, die eigenlijk met een minimum aan investering een maximum aan winst wil creëren (uit geldnood) en daarvoor het concept “bezinning” misbruikt. Maar het slaat niet aan, zo werkt het niet. Volgens mij is dit een verwijzing naar de vele vormen van therapie en coaching die in onze samenleving de kop opsteken en waarbij ik mij soms de vraag stel of het echt de bedoeling is om mensen te helpen, dan wel of het louter op geldgewin gericht is. Ik denk hierbij aan de wildgroei van eet-, slaap-, stress-, loopbaan-, integratie- , burnout- en andere coaches.
Vekemans beschrijft hilarische situaties en personages, maar de humor/satire heeft een onderliggende kritische bedoeling. Door de karaktertrekken en onhebbelijkheden van zijn personages zo uit te vergroten, bekritiseert hij de moderne samenleving: de mens doet zich anders/beter voor dan hij/zij is. Maar het is moeilijk de (schone) schijn te blijven ophouden – zeker hier, als je langere tijd met elkaar doorbrengt in een beperkte omgeving waar niemand anders voor een zinvolle invulling van de tijd zorgt (het verschil met een echte cruise).
Uiteindelijk zijn er geen coaches nodig op deze bezinningscruise, iedereen is zijn eigen coach en brengt zijn eigen problematiek in kaart, en gaat er in de meeste gevallen ook aan ten onder.
Inge en Dirk blijken de enigen te zijn die alle boten achter zich verbranden en het is niet toevallig dat ze bij de reddingsboot (letterlijk en figuurlijk) terecht komen, op het ogenblik dat het schip (letterlijk of figuurlijk?) met man en muis (of rat) zal vergaan.
Vraag die bij mij blijft hangen: als ik de balans van mijn leven zou opmaken, maak ik dan schoon schip of ga ik met de massa mee ten onder? Laat ik mij op sleeptouw nemen door wat de massa verwacht? Wie of wat is mijn reddingsboei?
Ik dacht met “Cruise” voor een wat luchtiger boek te kiezen, maar als je de onderliggende problematiek bekijkt, was dit voor mij al bij al geen oppervlakkige of louter ontspannende lectuur. Maar wel enorm boeiende lectuur. Meer van dat!
June 5, 2020
Het boek wist mij niet te bekoren. De schrijfstijl soms wat langdradig, de woordkeuze te gemaakt en de inhoud leek niet voorop te staan. Wat niet erg hoeft te zijn als de rest je bevalt.
Een kapitein organiseert een bezinningscruise waar slechts acht gezelschappen een boeking voor doen. Acht bijzondere gezelschappen weliswaar, met alleen hun eigen beweegredenen om op het schip te zijn en hun eigen eigenaardigheden. Einde vond ik dan weer wel goed, onverwacht ook en goed omschreven. Eigenlijk begon pas daar mijn leesplezier.
Een kapitein organiseert een bezinningscruise waar slechts acht gezelschappen een boeking voor doen. Acht bijzondere gezelschappen weliswaar, met alleen hun eigen beweegredenen om op het schip te zijn en hun eigen eigenaardigheden. Einde vond ik dan weer wel goed, onverwacht ook en goed omschreven. Eigenlijk begon pas daar mijn leesplezier.
July 11, 2020
Tja mag ik iets zeggen over een boek waar ik na een paar blz al in gestrand ben. Het begint al meteen met een van de slechtste alinea’s die ik ooit heb gelezen. Misschien met het idee van ‘Weet je wat, ik begin met seks! Doet het altijd goed bij de jeugd.’ Of zoiets.
Ik was er meteen klaar mee. En de cover zag er nog wel zo veelbelovend uit. Riep herinneringen op aan onze eigen cruise. Maar helaas.
Ik was er meteen klaar mee. En de cover zag er nog wel zo veelbelovend uit. Riep herinneringen op aan onze eigen cruise. Maar helaas.
September 29, 2025
Een bont gezelschap gaat op bezinningscruise, elk met hun eigen eigenaardigheden. Wat begint als een humoristische en licht absurde roman, ontspoort al snel. De aanvankelijk grappige en scherpe satire slaat om in smakeloosheid. Racistische en seksuele passages overschrijden gaandeweg de ethische grens.
Hoewel het boek origineel en vlot geschreven is, laat het uiteindelijk een wrang en onbestemd gevoel na.
Hoewel het boek origineel en vlot geschreven is, laat het uiteindelijk een wrang en onbestemd gevoel na.
July 12, 2020
Leuk tussendoortje waarbij de auteur je meeneemt op een "Cruise" met kleurrijke personages die volledig fout zijn maar toch ook heel herkenbaar... leest heel snel met paar heel leuke stukken. Geen waw gevoel maar tof boek.
September 25, 2020
Zoveel verhaallijnen en alle boeiend om te volgen, te doorgronden met een lach en een traan. Ne echte Vekeman.
January 16, 2021
In dit boek heeft alleen het schip diepgang
February 7, 2021
Een narrenschip dat nooit aankomt, en titanic gewijs besluit met: lezer, dobber zelf maar voort
April 17, 2021
Gemengde gevoelens maar ik vind het uiteindelijk toch niet een aanrader.
November 6, 2023
1,5 ⭐️
June 2, 2024
Sorry maar dit wel zeer slordig schrijfsel kan mij echt niet boeien. Geldverspilling en geen enkele meerwaarde, maar wie ben ik
November 23, 2019
Vekeman is een echte woordkunstenaar. En ik wil weten uit welk blik hij deze compleet van de pot gerukte, edoch in het dagelijkse leven niet zo vreemde (als je durft kijken achter het masker) personages ontfutselt.
Displaying 1 - 24 of 24 reviews