De stilte van eenzaamheid van Sandra Berg gaat over een vrouw die haar leven lang heeft geprobeerd niet op te vallen, niemand tot last te zijn en alles goed te doen. Een levensstrategie waar ze langzaam maar zeker zelf aan onderdoor gaat. Paula's huwelijk staat onder druk en er is een enorme kloof ontstaan tussen haar en haar dochter. Dan krijgt ze een brief van haar inmiddels overleden oma, die dertig jaar geleden werd ontvoerd uit een reumaziekenhuis in Heinola, Finland. Sindsdien is er sindsdien niets van haar vernomen. Paula grijpt de brief aan om voor eens en altijd duidelijkheid te krijgen over wat er met haar oma is gebeurd... en om zichzelf opnieuw uit te vinden. Of misschien zelfs voor het eerst.
De stilte van eenzaamheid is een spannende en aangrijpende roman van de in Zweden wonende Nederlandse auteur Sandra Berg. Dit verhaal baseerde ze op een waargebeurde ziekenhuisontvoering.
Wat ik zelf als boodschap vh boek ervaar, is mooi: het jezelf compleet kwijtraken dr het ouder worden, door relaties, gebeurtenissen met als gevolg confronterende gevoelens...vervolgens door een dieptepunt, en dicht bij jezelf blijven weer je kern vinden. Toch kon de schrijfstijl me niet raken en bleef t nr mijn gevoel oppervlakkig...
Volgens mij heb ik nooit eerder iets gelezen van Sandra Berg. Mijn fout. Het verhaal gaat over onderdrukte gevoelens, over gemaakte fouten die nooit meer te herstellen zijn. Over doorleven na die fouten. Maar ook over fouten die nog wel te herstellen zijn. Over haat en over vergeving. Over de eigen waarheid, en die van anderen. Over mogelijke oplossingen voor moeilijke situaties. Ik vond het mooi geschreven.