Lieve jongens

by Gerard Reve

boekverzorging Jacques Janssen / / Dutch literature / Nederlands / Dutch / Néerlandais / Niederländisch / paperback / 12 x 20 cm / 182 .pp /

Genres: Fiction, Literature, Dutch Literature

176 pages, Hardcover

First published January 1, 1974

About the author

Gerard Reve was een Nederlands schrijver en dichter. Samen met Harry Mulisch en W.F. Hermans wordt hij gerekend tot De Grote Drie: de drie belangrijkste Nederlandse schrijvers van na de Tweede Wereldoorlog. Tot zijn bekendste werken behoren De avonden (roman uit 1947) en Werther Nieland (novelle uit 1949). Tot 1973 schreef Reve onder zijn oorspronkelijke naam Gerard Kornelis van het Reve, maar vereenvoudigde deze later tot Gerard Reve. Hij debuteerde in 1946 in het tijdschrift Criterium met de novelle De ondergang van de familie Boslowits, een jaar later verscheen de klassieker De avonden. Reve zou uiteindelijk een enorm oeuvre voortbrengen, waaronder een groot aantal ‘brievenboeken’. In 1969 ontving Reve de P.C. Hooftprijs en in 2001 werd zijn werk bekroond met de Prijs der Nederlandse Letteren. Zijn werk wordt tot op heden nog altijd veel gelezen en besproken.

Reviews

[Liselot]

Gerenomeerd literair grootmeester schrijft hoe hij een scheet laat in een wijnglas

[Jip]

Minstens driekwart hiervan bestaat uit volstrekt onleesbaar hitsig gemijmer. Richting het einde wordt het iets beter, maar dan nog blijft het voornamelijk een boel gelul - zowel letterlijk als figuurlijk.

[Jorunn]

Ze zijn wel lief ig

[Chiara Aalbersberg]

@alex dankjewel voor het lenen

dit boek is goor goor goor, maar lett wie had iets anders verwacht?

soms denk ik dat ik wel weet wat er in mensen omgaat, maar als ik reve lees, word ik eraan herinnerd dat mensen veel viezer en gestoorder zijn dan ik me kan voorstellen. werd ik na een tijdje jaloers op zijn quirkiness? maybe… misschien ben ik vooral jaloers op het feit dat reve zoveel voelt en dat met zulke mooie woorden kan beschrijven.

ja het gore is grappig (heb wel gegniffeld hoor), maar het gore was niet schurend. het was fantasie en daar bleef het bij. wat reve in zijn leven heeft gedaan kan ik niet weten en dat hoeft ook niet. maar in dit boek blijft het gore louter fantasie en komt het uit een plek van overweldigende obsessie en liefde. soms had ik zelfs een beetje medelijden, omdat het leek dat de Jongens niet zoveel van hem hielden en niet wisten hoezeer hij van hen hield.

wie wil hem nu lenen?

[Daniel]

De passage van de wind in het wijnglas aan het einde van het hoofdstuk 'Zwaarder dan Lucht' is één van de grappigste dingen die ik heb gelezen. Voor de rest vooral geouwehoer over mooie Jongens. Waar moet ie het anders over hebben?

[Alex]

gore gore woordenbrei, perfect als leesvoer voor een treinreis naar Berlijn! @chiara gaat het nu lezen, kijk uit naar haar review

[Karel Van Assche]

Ik geraakte er maar niet in vooruit, maar vond dat ik het toch moest lezen vanwege vermeende inspiratie die het voor Mooie Jo heeft opgeleverd.

Maar kom zeg, homoseks op elke pagina, helemaal niets dan homoseks, nu eens homoseks met een nazi, dan eens met een priester, dan eens met een kind. Soms wel mooie zinnen, maar inhoudelijk weinig zinnigs. Ik ben ervan overtuigd dat ik andere boeken van Reve beter zal kunnen smaken, maar deze was 'm niet voor mij.

[Saad Abdulmahmoud]

Lieve Jongens is een man die praat over jongens die hij begeert, maar via die jongens eigenlijk praat over liefde, eenzaamheid, dood en God.

Lieve Jongens stond op mijn leeslijst omdat ik een aantal boeken van Gerard Reve wil lezen. Niet per se omdat de onderwerpen in zijn boeken mij bijzonder aanspreken, maar omdat ik Reve als schrijver beter wil leren kennen en begrijpen.

Het boek bestaat uit acht hoofdstukken en heeft niet echt één doorlopend verhaal. Reve laat een verteller, duidelijk een literaire versie van zichzelf, praten, fantaseren, herinneringen ophalen en verhalen vertellen. Vaak richt hij zich daarbij tot Woelrat, die vooral als luisteraar fungeert. Daardoor vroeg ik mij tijdens het lezen regelmatig af: waar gaat dit eigenlijk heen? Toch zit er wel een duidelijke rode draad in het boek: verlangen. De verteller fantaseert veel over jonge mannen, onder wie Fonsje en Wolfgang. Via hen schrijft Reve niet alleen over lichamelijk verlangen, maar ook over liefde, tederheid, eenzaamheid, God en de dood. Die onderwerpen lopen voortdurend door elkaar. Een herinnering of fantasie kan ineens overgaan in een religieuze gedachte of een bespiegeling over de dood.

Voor mij waren de vele seksuele scènes en fantasieën niet echt prettig om te lezen. Ze nemen behoorlijk veel ruimte in en spreken mij persoonlijk niet aan. Tegelijkertijd begrijp ik na het lezen beter dat ze bij Reve niet helemaal losstaan van de rest. Seksueel verlangen, liefde, religie en dood lijken bij hem allemaal onderdeel te zijn van hetzelfde zoeken naar iets wat de eenzaamheid kan overstijgen.

Reves kan over iets banaals schrijven en vervolgens bijna achteloos over God of de dood. Werkelijkheid, herinnering en fantasie lopen bovendien zo door elkaar dat je als lezer niet altijd hoeft te weten wat werkelijk gebeurd is.

Lieve Jongens is voor mij daarom geen boek dat ik vanwege het verhaal of de vele seksuele passages bijzonder mooi vond. Maar binnen mijn leeslijst van Reve was het wel nuttig om te lezen. Ik begin beter te begrijpen hoe Reve schrijft en hoe bij hem verlangen, liefde, eenzaamheid, religie en dood steeds met elkaar verbonden zijn. Als kennismaking met die typische Reve-wereld heeft het boek voor mij dus zeker waarde.

[Jeroen de Baaij]

"Lieve Jongens" is na Taal der Liefde het tweede deel van de liefdestrilogie van Reve en gaat eigenlijk verder waar de Taal der Liefde gebeleven was.
Wolf (Reve zelf) ligt in bed met Woelrat (Henk van Manen) en vertelt hem verhalen. Deze verhalen zijn uiteraard homo-erotisch van aard, maar snijden ook andere onderwerpen aan zoals acceptatie van Duitsers vlak na de oorlog en Reve's bekering tot de katholieke kerk.
Het boek eindigt met een beschrijving hoe Wolf samen met Teigetje (Willem Bruno van Albada) twee jongens ontmoet en deze uitnodigt in hun Huize het Gras in Greonterp.
Reve schittert ook in dit boek weer met prachtige zinnen en de kenmerkende Reviaanse humor. In mijn ogen is dit boek beter dan het eerder genoemde Taal der Liefde.

[Menno Beek]

Men heeft soms de niet onlogische neiging Reve te meten naar zijn beste werk, het monument 'De avonden', bijvoorbeeld, sowieso één van de beste boeken in het Nederlands, en later sterk werk van hem, als 'Moeder en Zoon'. Dan valt dit boek uit de toon, want veel meer dan amusant en af en toe langdradig geoudehoer ('Geoudehoer is geen probleem, zolang er Gods zegen op rust', sprak de Volkschrijver zelf ooit, en misschien had hij gelijk) krijgt men hier niet mee. De slotscene's met de 'Oude en dove S.' zijn geestig, maar het boek ontbeert een bruikbaar slot en een spanningsboog. Wel Reve, dus hier en daar is het geweldig.

[Anne Bergsma]

De hoofdstukken met Woelrat zijn, evenals die in De Taal der Liefde, niet te pruimen. Alles wordt echter goedgemaakt door het hilarische hoofdstuk Zwaarder dan Lucht, waarin naast de verteller en Tijger ook de 'oude' Albert S. (Gerrit Komrij) en diens jonge vriendje Freddy L. een rol spelen. Volgens uitgever Johan B.W. Polak is de openingszin van Lieve Jongens de mooiste uit de moderne Europese litteratuur.

[Vin]

Ruften in een glas, minderjarige kerels, een vleugje nazisme.

En tóch kan ik met zekerheid zeggen dat er weinig woorden zijn voor sensualiteit en genegenheid in het Nederlands, maar dat ons Geertje ze stuk voor stuk heeft opgegraven.

[Theo]

Verliefd en opgewonden zijn, zo intens beleefd en naar gehunkerd.

[Stiep]

Om de woorden van een verre kennis te gebruiken, die mijn gedachten bij dit teleurstellende boekje nagenoeg perfect beschrijven: Houd op met me.

[Æde De Jong]

Ik kan er niks aan doen, maar ik vind het een stomvervelend boek.

[pier]

gekkigheid

[Anika]

Weird flex but ok, Gerard

[Alice]

2.5