คู่หมั้นอลวน เล่ม 2

คู่หมั้นอลวน #2

by Ying Ye, 熒夜

ด้วยสถานะตามมาตรฐานโอตาคุที่รักเพียงสาวสองมิติแสนน่ารัก
เซวียนเหอคิดไม่ถึงว่าวันหนึ่งเขาจะต้องแต่งงาน!
ถึงแม้การแต่งงานกับเพศเดียวกันจะไม่ใช่เรื่องช็อกโลกอีกต่อไป
และฐานะของว่าที่เจ้าบ่าวอย่างเจี่ยงหนิงเจาก็ดีจนไม่ต้องพูดถึง
แต่...เขากลับไม่ได้มีรสนิยมรักเพศเดียวกัน!

ที่น่าเซ็งคือตั้งแต่ครั้งแรกที่พวกเขาทั้งสองคนเจอหน้ากัน
เจี่ยงหนิงเจาก็แสดงความไม่พึงพอใจต่อเขา
ทั้งอารมณ์ร้าย จุกจิก แถมยังเย็นชาจนถึงขั้นแปลกประหลาด

แต่ว่าบางครั้งเขากลับดูเป็นมิตร และให้ความเคารพอย่างคาดไม่ถึง
บางที...ผู้ชายคนนี้อาจจะไม่ได้รังเกียจคนธรรมดาอย่างเขาขนาดนั้นหรอกมั้ง?

165 pages

Published October 1, 2019

About the author

Associated Names:
* 熒夜
* Ying Ye
* อิ๋งเย่ (Thai Profile)

Reviews

[Chanyaku · Rating 4 out of 5]

>>มีสปอยล์แหลกลาญจ้า<<

ตอนอ่านเล่มแรกจะเหมือนว่าเป็นแค่นิยายพล็อตเบาๆ แต่จริงๆ ก็มีปมดาร์กๆ ของพระเอกนายเอก
.
.
.
.
.
ปมของพระเอกคือเคยโดนแฟนเก่าที่รักมากๆ สมัยวัยรุ่นหลอกให้ไปโดนข่มขืน(ประมาณนี้ แต่นักเขียนไม่ได้ลงรายละเอียดมาก แค่ให้พระเอกเล่าข้ามๆ ให้นายเอกฟัง) ส่วนปมของนายเอกก็คือตอนเด็กๆ เคยโดนลักพาตัวไปเรียกค่าไถ่ แต่พ่อแม่ไม่ยอมจ่ายค่าไถ่(นายเอกเป็นลูกที่พ่อแม่ไม่ได้ให้ความสำคัญมากเท่าไหร่) สุดท้ายน้องต้องหนีออกมาจากเงื้ออมมือโจรเอง (น่าสงสารง่า)
.
.
.
ที่เซอร์ไพรส์คือพระนายเค้าเคยเจอและเคยอยู่ด้วยกันตอนเด็กๆ จ้า ตอนที่นายเอกโดนลักพาตัวไปเรียกค่าไถ่นั่นแหละ ตอนหลบหนีออกมาได้ก็ไปป๊ะเข้ากับพระเอกที่มาพักผ่อนที่บ้านพักตากอากาศในป่า ได้ใช้เวลาอยู่ร่วมกันระยะหนึ่งจนถึงขั้นที่พระเอกคิดที่จะรับอุปการะนายเอกเลยทีเดียว เสียดายที่ตามหาพ่อแม่นายเอกเจอซะก่อนเลยต้องส่งตัวนายเอกกลับคืนสู่ครอบครัว (จากพล็อตแด๊ดดี้ที่ไม่ได้แปลว่าพ่อก็เลยกลายเป็นพล็อตคลุมถุงชนแทน) พระเอกจดจำนายเอกได้มาตลอด แต่นายเอกที่ตอนนั้นเด็กมา อายุแค่แปดขวบลืมหมดเลยจ้า ก็เลยเฉลยว่าทำไมพระเอกของเราดูหงุดหงิดโมโหใส่นายเอกตลอดเวลา เพราะฮีงอนนั่นเองที่น้องน้อยจำฮีไม่ได้เลย (พระเอกขี้งอนมากกกกกกกกกก เหมือนเด็กโข่งอ่ะ)

เราชอบตอนท้ายๆ นะ ที่เล่าผ่านมุมมองพระเอก อยากอ่านมากกว่านี้ อยากรู้ว่าฮีคิดอะไรอยู่ในหัว เพราะตลอดทั้งเรื่องเล่าผ่านมุมมองมึนๆ ของนายเอก และเห็นแค่ท่าทีหงุดหงิดรำคาญกลบเกลื่อนความเขินของพระเอก เราไม่รู้เลยว่าพระเอกคิดอะไรอยู่

มันบางไปอ่ะ ถึงช่วงนี้จะเริ่มเปิดใจกับนิยายเล่มบางๆ แต่ให้ยังไงก็ยังรู้สึกว่าอยากอ่านอะไรหนาๆ มากกว่าอยู่ดี โดยเฉพาะเรื่องที่อ่านเพลินๆ แบบนี้ มันน่าเสียดายอ่ะ แบบเผลอแผล็บเดียวแก็...อ้าว จบละเรอะ 😂

ส่วนรุ่นลูกอีกสองเล่มขอดองก่อน ไม่ค่อยชอบอ่านรุ่นลูกเท่าไหร่ รอความรู้สึกตอนอ่านรุ่นพ่อรุ่นแม่จางลงแล้วค่อยหยิบขึ้นมาอ่าน(ซึ่งน่าจะดองยาว)

[Bunnyb · Rating 3 out of 5]

ต่อเล่ม 2 อดีตรักเก่าพระเอกกลับมา แล้วนายเอกจับได้ว่าตอนเย็น
พระเอกจะออกไปดื่มเหล้ากับคนนั้น แต่หลอกว่าทำงานนอกเวลา
เลยเกิดสงครามเย็น คือพระเอกก็ปากแข็ง พูดอะไรคลุมเครือๆ
สุดท้ายพอนายเอกโกรธจริงๆ ถึงยอมเล่าความจริงให้ฟัง
ซึ่งอ่านดูไม่น่าจะต้องปกปิดขนาดนี้เลย ตอนนี้พระเอกอายุ 37-38 แล้ว
เป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จด้วย อดีตเมื่อ 20 ปีก่อนยัง
มีอิทธิพลกับเค้าได้ขนาดนี้? (แต่ก็นั่นแหละนะ ต่างคนต่างใจ)

ส่วนนายเอกก็..ตั้งแต่เล่ม 1 แล้ว เรียนปริญญาโท ลาหยุดตลอด
เพราะจริงๆ ก็เหมือนไม่ได้มุ่งมั่นกับการเรียน แต่เรียนไปเฉยๆ มากกว่า
เพราะครอบครัวก็ไม่สนใจ ธุรกิจอะไรก็ไม่ได้เข้าไปยุ่งเกี่ยว
ความดีอย่างนึงของนายเอกคือ ดูแลเอาใจใส่พระเอกบ่อยเหมือนกัน

เล่มนี้ลูกที่พระเอกนายเอกจ้างอุ้มบุญคลอดแล้ว ก็พามาเลี้ยงเองที่บ้าน
ส่วนปมฝันร้ายของนายเอกจากตอนเด็กๆ เคยถูกลักพาตัวไปเรียกค่าไถ่
ก็คลี่คลาย พระเอกพาไปให้เห็นคนที่เป็นปมในใจนายเอกมาตลอด
จบแบบแฮ้ปปี้ แต่ไม่มีความรู้สึกฟิน หวาน อยากอ่านอีกรอบติดในใจเลยค่ะ
(คหสต)