زبان روان و محاوره احمد آرام در اینداستان به همذات پنداری بیشتر خواننده کمک میکند. گویی نشستهای کنار شخصیتها و داری به درد و دلشان گوش میدهی همزمان که میدانی قرار است چطور اینداستان تمام شود و سرنوشتشان چقدر تلخ خواهد بود. هرچند گاهی شخصیتها پرحرف میشوند و داستان دچار اطناب میشود؛ طولانی بودن داستان ممکناست کمی خواننده را کسل کند. با اینکه شخصیتهای داستان « اگه تکونم بدی بیدار میشم» همگی زن هستند اما احمد آرام به خوبی از پس دنیای زنانه شان برآمدهاست و خواننده حس نمیکند که تراوشات ذهن یک مرد توی دهان شخصیتهای زن داستان گذاشته شدهاست. هم چنین تفاوت لحن شخصیتها به خوبی قابل تشخیص است.
داستانها در فضای بوشهر اتفاق میافتند که زیستگاه خود نویسنده هم هست و از این جهت خالی از لطف نیست که با فضای شهری جز تهران مواجه هستیم. خیابانها، کافهها و کلن فضای داستان، به خودی خود جذابیت لازم را دارد. مجموعهداستان « اگه تکونم بدی بیدار میشم» شامل داستانهایی است که حتمیت سرنوشت را نمایان می کنند و تلاش انسانها را برای تغییرش به سخره میگیرند.
برشی از کتاب:
«خیلی وقته که هردومون دیگه از چیزی نمیترسیم؛ اراده کنیم میمیریم. نسل ما کوشش میکنه که یه روز از حنجرهی ناسورش رد شه؛ حتی اگه صداش مثل قِل خوردن سنگریزه شنیده بشه.
احمد آرام (1330) داستاننویسی که در بوشهر متولد شده و در شیراز زندگی میکند، فارغ التحصیل رشتهی هنرهای نمایشی است. رمان مردهای که حالش خوب است در سال 1383 منتشر شد و جایگاه او را به عنوان نویسندهای صاحب سبک در ادبیات ایران تثبیت کرد. پس از آن، انتشار مجموعه داستانهایش استمرار او را در سبک خاصی از نوشتار نشان داد. این نویسندهی جستوجوگر با تکیه بر فرهنگ و باورهای مناطق بومی جنوب ایران، شکلهایی تازه و نوآورانه از روایت و تصویرسازی را تجربه میکند. نخستین اثر احمد آرام، غریبه در بخار نمک برندهی لوح تقدیر از نخستین دورهی جایزهی ادبی یلدا (۱۳۸۰) و بهترین مجموعه داستان سال در سومین دورهی جشن فرهنگ فارس (۱۳۸۰) شد